ヴァールミーキのラーマーヤナ · サルガ 2.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.47.1
प्रभातायां तु शर्वर्यां पौरास्ते राघवं विना।
शोकोपहतनिश्चेष्टा बभूवुर्हतचेतसः ॥ २.४७.१ ॥
夜が明けると、ラーガヴァ（ラーマ）を失った市民たちは悲しみに打ちのめされ、身動きもできず、心は打ち砕かれたようになった。
2.47.2
शोकजाश्रुपरिद्यूना वीक्षमाणास्ततस्ततः।
आलोकमपि रामस्य न पश्यन्ति स्म दुःखिताः ॥ २.४७.२ ॥
悲しみの涙にやつれた人々は、あちこちを見回したが、ラーマの姿さえ見ることはなかった。
2.47.3
ते विषादार्तवदना रहितास्तेन धीमता।
कृपणाः करुणा वाचो वदन्ति स्म मनीषिणः ॥ २.४७.३ ॥
あの賢明なラーマを失い、絶望に顔を歪めた思慮深い人々は、哀れで憐れみに満ちた言葉を語り始めた。
2.47.4
धिगस्तु खलु निद्रां तां ययापहतचेतसः।
नाद्य पश्यामहे रामं पृथूरस्कं महाभुजम् ॥ २.४७.४ ॥
我らの心を奪ったあの眠りに呪いあれ！今日、広い胸と大きな腕をもつラーマを見ることができない。
2.47.5
कथं रामो महाबाहुः स तथावितथक्रियः।
भक्तं जनमभित्यज्य प्रवासं तापसो गतः ॥ २.४७.५ ॥
言葉どおりに行う大腕のラーマが、帰依する民を捨てて苦行者として流浪に出るとは、どうしてなのか。
2.47.6
यो नः सदा पालयति पिता पुत्रानिवौरसान्।
कथं रघूणां स श्रेष्ठस्त्यक्त्वा नो विपिनं गतः ॥ २.४७.६ ॥
いつも実の息子のように私たちを守ってくれたラーガヴァ族の最上の人、ラーマが、どうして私たちを捨てて森へ行ってしまったのか。
2.47.7
इहैव निधनं याम महाप्रस्थानमेव वा।
रामेण रहितानां नो किमर्थं जीवितं हितम् ॥ २.४७.७ ॥
ここで死のう、あるいは大いなる旅立ちをしよう。ラーマを失った我らに、生きることが何の益があろうか。
2.47.8
सन्ति शुष्काणि काष्ठानि प्रभूतानि महान्ति च।
तैः प्रज्वाल्य चितां सर्वे प्रविशामोऽथवा वयम् ॥ २.४७.८ ॥
ここには乾いた大きな薪が多くある。それで薪の山に火を点け、我ら皆がその中に入ろうか、あるいはそうしようか。
2.47.9
किं वक्ष्यामो महाबाहुरनसूयः प्रियंवदः।
नीतः स राघवोऽस्माभिरिति वक्तुं कथं क्षमम् ॥ २.४७.९ ॥
我らは何と言おうか。大いなる腕を持ち、嫉みなく、優しく語る羅怙の子を連れ去られるままにした、と言うのはどうして適切だろうか。
2.47.10
सा नूनं नगरी दीना दृष्ट्वास्मान् राघवं विना।
भविष्यति निरानन्दा सस्त्रीबालवयोऽधिका ॥ २.४७.१० ॥
あの都は必ずや哀れに、喜びなきものとなるだろう。我らと羅怙の子を見ず――女も子も老人も満ちていようとも。
2.47.11
निर्यातास्तेन वीरेण सह नित्यं महात्मना।
विहीनास्तेन च पुनः कथं द्रक्ष्याम तां पुरीम् ॥ २.४७.११ ॥
我らは常にあの英雄、大いなる魂の方と共に出立していた。今その方を失い、どうしてあの都をまた見ることができようか。
2.47.12
इतीव बहुधा वाचो बाहुमुद्यम्य ते जनाः।
विलपन्ति स्म दुःखार्ता हृतवत्सा इवाग्र्यगाः ॥ २.४७.१२ ॥
このように様々に言葉を述べ、腕を振り上げて、悲しみに苦しむ人々は嘆き悲しんだ。子牛を奪われた最良の雌牛のように。
2.47.13
ततो मार्गानुसारेण गत्वा किंचित् ततः क्षणम्।
मार्गनाशाद् विषादेन महता समभिप्लुताः ॥ २.४७.१३ ॥
それから車の跡を辿って、しばらくの間、少し進んだ。しかし道を失ったため、大きな悲嘆に打ちのめされた。
2.47.14
रथमार्गानुसारेण न्यवर्तन्त मनस्विनः।
किमिदं किं करिष्यामो दैवेनोपहता इति ॥ २.४७.१४ ॥
車の跡をたどって、志の高い人々は引き返し、言った。「これはどういうことか？我々はどうすればよいのか？運命に打ち砕かれた！」
2.47.15
तदा यथागतेनैव मार्गेण क्लान्तचेतसः।
अयोध्यामगमन् सर्वे पुरीं व्यथितसज्जनाम् ॥ २.४७.१५ ॥
そこで疲れた心の人々は皆、来た道をたどって、善良な人々が悲しんでいるアヨーディヤーの町へ帰って行った。
2.47.16
आलोक्य नगरीं तां च क्षयव्याकुलमानसाः।
आवर्तयन्त तेऽश्रूणि नयनैः शोकपीडितैः ॥ २.४७.१६ ॥
その町を見て、喪失の思いに心を乱され、悲しみに苛まれた目から、彼らは涙をこらえた。
2.47.17
एषा रामेण नगरी रहिता नातिशोभते।
आपगा गरुडेनेव ह्रदादुद्धृतपन्नगा ॥ २.४७.१७ ॥
ラーマを失ったこの町はもうあまり輝かない。ガルダが湖から蛇を奪い去った川のように。
2.47.18
चन्द्रहीनमिवाकाशं तोयहीनमिवार्णवम्।
अपश्यन् निहतानन्दं नगरं ते विचेतसः ॥ २.४७.१८ ॥
月のない空、水のない海のように、喜びの失われたその町を見て、彼らは我を失った。
2.47.19
ते तानि वेश्मानि महाधनानि
दुःखेन दुःखोपहता विशन्तः।
नैव प्रजग्मुः स्वजनं परं वा
निरीक्ष्यमाणाः प्रविनष्टहर्षाः ॥ २.४७.१९ ॥
悲しみに打ちひしがれた人々は、あの富み栄えた家々へ悲しみを抱えて入っていった。親族のもとへも他人のもとへも行かず、喜びを失った様子であった。