รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 2.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.47.1
प्रभातायां तु शर्वर्यां पौरास्ते राघवं विना।
शोकोपहतनिश्चेष्टा बभूवुर्हतचेतसः ॥ २.४७.१ ॥
เมื่อราตรีผ่านพ้นไปจนรุ่งอรุณ ชาวนครเมื่อขาดพระราฆพไป ก็ถูกความโศกเศร้าทำให้ไร้เรี่ยวแรงและนิ่งงัน จิตใจราวกับถูกฆ่าตาย
2.47.2
शोकजाश्रुपरिद्यूना वीक्षमाणास्ततस्ततः।
आलोकमपि रामस्य न पश्यन्ति स्म दुःखिताः ॥ २.४७.२ ॥
ชาวนครผู้โศกเศร้าอ่อนเพลียด้วยน้ำตาแห่งความโศก ต่างมองไปทางโน้นทางนี้ แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่ภาพของพระราม
2.47.3
ते विषादार्तवदना रहितास्तेन धीमता।
कृपणाः करुणा वाचो वदन्ति स्म मनीषिणः ॥ २.४७.३ ॥
ใบหน้าของผู้มีปัญญาเหล่านั้นเจ็บปวดด้วยความสิ้นหวัง เมื่อขาดพระรามผู้มีปัญญาไป พวกเขาก็เริ่มกล่าวถ้อยคำแห่งความน่าสงสารและความเมตตา
2.47.4
धिगस्तु खलु निद्रां तां ययापहतचेतसः।
नाद्य पश्यामहे रामं पृथूरस्कं महाभुजम् ॥ २.४७.४ ॥
น่าอับอายเหลือเกินการหลับใหลนั้น ที่ทำให้จิตใจของพวกเราถูกขโมยไป วันนี้เราไม่เห็นพระรามผู้มีอกกว้างและมีแขนใหญ่
2.47.5
कथं रामो महाबाहुः स तथावितथक्रियः।
भक्तं जनमभित्यज्य प्रवासं तापसो गतः ॥ २.४७.५ ॥
พระรามผู้มีแขนใหญ่ ผู้มีการกระทำตรงกับคำพูด ไฉนจึงละทิ้งประชาชนผู้จงรักภักดี แล้วออกเดินทางไปเป็นดาบสในป่าได้
2.47.6
यो नः सदा पालयति पिता पुत्रानिवौरसान्।
कथं रघूणां स श्रेष्ठस्त्यक्त्वा नो विपिनं गतः ॥ २.४७.६ ॥
พระองค์ผู้เคยคุ้มครองพวกเราเสมอ ดั่งบิดาที่คุ้มครองบุตรแท้ของตน ไฉนผู้ประเสริฐที่สุดในวงศ์รฆุจึงละพวกเราไปยังป่า
2.47.7
इहैव निधनं याम महाप्रस्थानमेव वा।
रामेण रहितानां नो किमर्थं जीवितं हितम् ॥ २.४७.७ ॥
ขอให้เราพบความตายที่นี่ หรือไม่ก็ออกเดินทางสู่มหาปรัสถาน เมื่อขาดพระรามไปแล้ว การมีชีวิตอยู่จะเป็นประโยชน์อะไรแก่พวกเรา
2.47.8
सन्ति शुष्काणि काष्ठानि प्रभूतानि महान्ति च।
तैः प्रज्वाल्य चितां सर्वे प्रविशामोऽथवा वयम् ॥ २.४७.८ ॥
มีท่อนไม้แห้งจำนวนมากและใหญ่โตอยู่ที่นี่ ขอให้เราทุกคนจุดกองเพลิงด้วยไม้เหล่านั้นแล้วเข้าไปในไฟ หรือไม่ก็ให้เราทำเช่นนั้น
2.47.9
किं वक्ष्यामो महाबाहुरनसूयः प्रियंवदः।
नीतः स राघवोऽस्माभिरिति वक्तुं कथं क्षमम् ॥ २.४७.९ ॥
เราจะพูดว่าอย่างไรดี ว่าเราปล่อยให้พระราฆพผู้มีแขนใหญ่ ผู้ไม่อิจฉาริษยา และพูดจาไพเราะ ถูกนำตัวไปเสีย คำพูดเช่นนั้นจะเหมาะสมได้อย่างไร
2.47.10
सा नूनं नगरी दीना दृष्ट्वास्मान् राघवं विना।
भविष्यति निरानन्दा सस्त्रीबालवयोऽधिका ॥ २.४७.१० ॥
นครนั้นแน่แท้จะกลายเป็นเมืองที่น่าสังเวชและปราศจากความยินดี เมื่อได้เห็นพวกเราและพระราฆพไม่อยู่ แม้จะเต็มไปด้วยสตรี เด็ก และผู้สูงอายุก็ตาม
2.47.11
निर्यातास्तेन वीरेण सह नित्यं महात्मना।
विहीनास्तेन च पुनः कथं द्रक्ष्याम तां पुरीम् ॥ २.४७.११ ॥
พวกเราออกเดินทางไปพร้อมกับวีรบุรุษผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้นเสมอมา บัดนี้เมื่อขาดพระองค์ไป เราจะได้เห็นนครนั้นอีกหรือไม่
2.47.12
इतीव बहुधा वाचो बाहुमुद्यम्य ते जनाः।
विलपन्ति स्म दुःखार्ता हृतवत्सा इवाग्र्यगाः ॥ २.४७.१२ ॥
ชาวนครเหล่านั้นกล่าวถ้อยคำมากมายเช่นนี้ พลางยกแขนขึ้น ด้วยความทุกข์โศก พวกเขาคร่ำครวญดั่งฝูงโคชั้นเลิศที่ถูกพรากลูกไป
2.47.13
ततो मार्गानुसारेण गत्वा किंचित् ततः क्षणम्।
मार्गनाशाद् विषादेन महता समभिप्लुताः ॥ २.४७.१३ ॥
จากนั้นพวกเขาเดินตามรอยทางไปได้สักครู่หนึ่ง แต่เมื่อรอยทางหายไป ก็ถูกความท้อแท้ใจอันใหญ่หลวงท่วมทับ
2.47.14
रथमार्गानुसारेण न्यवर्तन्त मनस्विनः।
किमिदं किं करिष्यामो दैवेनोपहता इति ॥ २.४७.१४ ॥
ผู้มีจิตใจสูงส่งเหล่านั้นเดินตามรอยล้อรถศึกแล้วหันกลับ พลางกล่าวว่า "นี่คืออะไร เราจะทำอย่างไรดี เราถูกโชคชะตาทำร้ายเสียแล้ว"
2.47.15
तदा यथागतेनैव मार्गेण क्लान्तचेतसः।
अयोध्यामगमन् सर्वे पुरीं व्यथितसज्जनाम् ॥ २.४७.१५ ॥
จากนั้น ด้วยจิตใจที่อ่อนล้า พวกเขาทั้งหมดก็กลับไปตามทางเดิมที่เคยมา สู่นครอโยธยา ซึ่งประชาชนผู้ดีงามของเมืองนั้นล้วนเศร้าโศก
2.47.16
आलोक्य नगरीं तां च क्षयव्याकुलमानसाः।
आवर्तयन्त तेऽश्रूणि नयनैः शोकपीडितैः ॥ २.४७.१६ ॥
เมื่อมองเห็นนครนั้น จิตใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกสูญเสีย พวกเขากลั้นน้ำตาไว้ในดวงตาที่ถูกความโศกเผาไหม้
2.47.17
एषा रामेण नगरी रहिता नातिशोभते।
आपगा गरुडेनेव ह्रदादुद्धृतपन्नगा ॥ २.४७.१७ ॥
นครนี้เมื่อขาดพระรามแล้ว ไม่รุ่งเรืองอีกต่อไป ดั่งแม่น้ำที่งูถูกครุฑฉุดออกไปจากทะเลสาบ
2.47.18
चन्द्रहीनमिवाकाशं तोयहीनमिवार्णवम्।
अपश्यन् निहतानन्दं नगरं ते विचेतसः ॥ २.४७.१८ ॥
ดั่งท้องฟ้าที่ปราศจากพระจันทร์ ดั่งมหาสมุทรที่ปราศจากน้ำ พวกเขาเห็นนครที่ความยินดีถูกทำลายจนสิ้น และต่างรู้สึกงุนงงสับสน
2.47.19
ते तानि वेश्मानि महाधनानि
दुःखेन दुःखोपहता विशन्तः।
नैव प्रजग्मुः स्वजनं परं वा
निरीक्ष्यमाणाः प्रविनष्टहर्षाः ॥ २.४७.१९ ॥
ด้วยความทุกข์โศกที่ท่วมทับ พวกเขาเข้าไปในเรือนอันมั่งคั่งเหล่านั้นด้วยความเศร้าใจ มิได้ไปหาญาติของตนหรือผู้อื่นใด มองดูเหมือนคนที่สูญเสียความยินดีไปทั้งสิ้น