رامايانا فالميكي · السارغا 2.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.59.1
मम तु अश्वा निवृत्तस्य न प्रावर्तन्त वर्त्मनि ।
उष्णम् अश्रु विमुन्चन्तः रामे सम्प्रस्थिते वनम् ॥ २.५९.१ ॥
لما انطلق راما نحو الغابة، لم تتقدم خيولي التي عادت إلى الوراء على الطريق، بل ذرفت دموعًا حارة.
2.59.2
उभाभ्याम् राज पुत्राभ्याम् अथ कृत्वा अहम् ज्ञलिम् ।
प्रस्थितः रथम् आस्थाय तत् दुह्खम् अपि धारयन् ॥ २.५९.२ ॥
ثم قدمت التحية للأميرين بكفين مضمومتين، وصعدت العربة وانطلقت، حاملًا ذلك الحزن أيضًا.
2.59.3
गुहा इव सार्धम् तत्र एव स्थितः अस्मि दिवसान् बहून् ।
आशया यदि माम् रामः पुनः शब्दापयेद् इति ॥ २.५९.३ ॥
وبقيت هناك كالكهف أيامًا كثيرة، على أمل أن يستدعيني راما مرة أخرى.
2.59.4
विषये ते महा राज माम व्यसन कर्शिताः ।
अपि वृक्षाः परिम्लानः सपुष्प अन्कुर कोरकाः ॥ २.५९.४ ॥
أيها الملك العظيم، في مملكتك، لما رأتني منهكًا من البلاء، ذبلت حتى الأشجار بأزهارها وبراعمها وأكمامها.
2.59.5
उपतप्तोदका नद्यः पल्वलानि सराम्सि च ।
परिष्कुपलाशानि वनान्युपवनानि च ॥ २.५९.५ ॥
مياه الأنهار قد سخنت، والبرك والبحيرات كذلك؛ والغابات والبساتين مليئة بالأوراق الذابلة.
2.59.6
न च सर्पन्ति सत्त्वानि व्याला न प्रसरन्ति च ।
राम शोक अभिभूतम् तन् निष्कूजम् अभवद् वनम् ॥ २.५९.६ ॥
لا تتحرك الكائنات، ولا تجوب السباع؛ لقد صار ذلك الغاب، المغمور بحزن راما، صامتًا لا صوت فيه.
2.59.7
लीन पुष्कर पत्राः च नर इन्द्र कलुष उदकाः ।
सम्तप्त पद्माः पद्मिन्यो लीन मीन विहम्गमाः ॥ २.५९.७ ॥
يا سيد الرجال، غاصت أوراق اللوتس، وتعكّر الماء؛ والبرك ذات اللوتس المحترق، وقد اختفت الأسماك والطيور.
2.59.8
जलजानि च पुष्पाणि माल्यानि स्थलजानि च ।
न अद्य भान्ति अल्प गन्धीनि फलानि च यथा पुरम् ॥ २.५९.८ ॥
الزهور النابتة في الماء والنابتة على اليابسة، والأكاليل، لم تعد تتلألأ كما كانت؛ عطرها خافت، والثمار في المدينة ليست كما كانت.
2.59.9
अत्रोद्यानानि शून्यानि प्रलीनविहगानि च ।
न चाभिरामानारामान् पश्यामि मनुजर्षभ ॥ २.५९.९ ॥
هنا الحدائق خالية وقد اختفت طيورها؛ يا ثور الرجال، لا أرى البساتين الساحرة.
2.59.10
प्रविशन्तम् अयोध्याम् माम् न कश्चित् अभिनन्दति ।
नरा रामम् अपश्यन्तः निह्श्वसन्ति मुहुर् मुहुः ॥ २.५९.१० ॥
وأنا أدخل أيوديا لا يحييني أحد؛ والناس، إذ لا يرون راما، يتنهدون مرارا وتكرارا.
2.59.11
देव राजरथम् दृष्ट्वा विना राममिहागतम् ।
दुःखादश्रुमुखः सर्वो राजमार्गगतो जनः ॥ २.५९.११ ॥
لما رأى الناس عربة الملك تأتي إلى هنا بلا راما، صار كل من في الطريق الملكي وجوههم مبللة بدموع الحزن.
2.59.12
हर्म्यैः विमानैः प्रासादैः अवेक्ष्य रथम् आगतम् ।
हाहा कार कृता नार्यो राम अदर्शन कर्शिताः ॥ २.५९.१२ ॥
لما رأت النساء العربة تقبل من القصور والمباني والأبراج صِحن: «آه! آه!»؛ ولأنهن لم يرين راما، أنهكهن الحزن.
2.59.13
आयतैः विमलैः नेत्रैः अश्रु वेग परिप्लुतैः ।
अन्योन्यम् अभिवीक्षन्ते व्यक्तम् आर्ततराः स्त्रियः ॥ २.५९.१३ ॥
بعيونٍ واسعة صافية غمرها تيار الدموع، كانت النساء الأشدّ حزنًا يتطلّعن علنًا إلى بعضهنّ البعض.
2.59.14
न अमित्राणाम् न मित्राणाम् उदासीन जनस्य च ।
अहम् आर्ततया कम्चित् विशेषम् न उपलक्षये ॥ २.५९.१४ ॥
من شدّة الحزن لا أستطيع أن أميّز بين عدوٍّ وصديقٍ ولا بين المحايدين من الناس.
2.59.15
अप्रहृष्ट मनुष्या च दीन नाग तुरम्गमा ।
आर्त स्वर परिम्लाना विनिह्श्वसित निह्स्वना ॥ २.५९.१५ ॥
لا يفرح أهلها، والفيلة والخيول منكسرة؛ ذابلة من أصوات الألم، مملوءة بالزفرات والأصوات المكتومة.
2.59.16
निरानन्दा महा राज राम प्रव्राजन आतुला ।
कौसल्या पुत्र हीना इवायोध्या प्रतिभाति मा मा ॥ २.५९.१६ ॥
أيها الملك العظيم، بسبب نفي راما تبدو أيوديا خالية من الفرح على نحوٍ لا مثيل له، كأنها فقدت ابن كوشاليا — هكذا يبدو لي.
2.59.17
सूतस्य वचनम् श्रुत्वा वाचा परम दीनया ।
बाष्प उपहतया राजा तम् सूतम् इदम् अब्रवीत् ॥ २.५९.१७ ॥
فلما سمع الملك كلام السائق قال له هذا بصوتٍ بالغ الوهن مختنقٍ بالدموع.
2.59.18
कैकेय्या विनियुक्तेन पाप अभिजन भावया ।
मया न मन्त्र कुशलैः वृद्धैः सह समर्थितम् ॥ २.५९.१८ ॥
مدفوعًا من كيكيي ومنقادًا لطبعٍ آثمٍ وضيعٍ، لم أتداول في هذا مع الكبار الماهرين في المشورة.
2.59.19
न सुहृद्भिर् न च अमात्यैः मन्त्रयित्वा न नैगमैः ।
मया अयम् अर्थः सम्मोहात् स्त्री हेतोह् सहसा कृतः ॥ २.५९.१९ ॥
دون استشارة أصدقائي ولا وزرائي ولا شيوخ المدينة، بسبب الغفلة، من أجل امرأة، اتخذتُ هذا القرار بعجلة.
2.59.20
भवितव्यतया नूनम् इदम् वा व्यसनम् महत् ।
कुलस्य अस्य विनाशाय प्राप्तम् सूत यदृच्चया ॥ २.५९.२० ॥
أيها السائق، لا شك أن هذا من فعل القدر، أو أن هذه المصيبة العظيمة قد حلّت صدفةً لهلاك هذه الأسرة.
2.59.21
सूत यद्य् अस्ति ते किम्चिन् मया अपि सुकृतम् कृतम् ।
त्वम् प्रापय आशु माम् रामम् प्राणाः सम्त्वरयन्ति माम् ॥ २.५९.२१ ॥
أيها السائق، إن كنتَ تعلم بعملٍ صالحٍ قد فعلتُه، فاحملني سريعًا إلى راما؛ فأنفاسي تحثّني.
2.59.22
यद् यद् या अपि मम एव आज्ञा निवर्तयतु राघवम् ।
न शक्ष्यामि विना राम मुहूर्तम् अपि जीवितुम् ॥ २.५९.२२ ॥
بأيّ وسيلةٍ كانت، بأمري فليعد الراغافا؛ فلن أستطيع أن أحيا لحظةً واحدةً بغير راما.
2.59.23
अथवा अपि महा बाहुर् गतः दूरम् भविष्यति ।
माम् एव रथम् आरोप्य शीघ्रम् रामाय दर्शय ॥ २.५९.२३ ॥
أو إن كان ذو الذراعين القويتين قد ابتعد بعيدًا، فاركبني العربة وأرني راما سريعًا.
2.59.24
वृत्त दम्ष्ट्रः महा इष्वासः क्व असौ लक्ष्मण पूर्वजः ।
यदि जीवामि साध्व् एनम् पश्येयम् सह सीतया ॥ २.५९.२४ ॥
أين ذلك الرامي العظيم ذو الأسنان المستديرة، الأخ الأكبر للكشمانا؟ إن كنتُ حيًّا، فليتني أراه جيدًا مع سيتا.
2.59.25
लोहित अक्षम् महा बाहुम् आमुक्त मणि कुण्डलम् ।
रामम् यदि न पश्यामि गमिष्यामि यम क्षयम् ॥ २.५९.२५ ॥
إن لم أرَ راما، ذا العينين الحمراوين والذراعين العظيمتين، المتزين بالقرطين المرصعين بالجواهر، فسأمضي إلى مسكن ياما.
2.59.26
अतः नु किम् दुह्खतरम् यो अहम् इक्ष्वाकु नन्दनम् ।
इमाम् अवस्थाम् आपन्नो न इह पश्यामि राघवम् ॥ २.५९.२६ ॥
ما الذي يكون أشد إيلاماً من أن أكون قد بلغت هذه الحال، ولا أرى هنا راغافا، بهجة سلالة إكشفاكو؟
2.59.27
हा राम राम अनुज हा हा वैदेहि तपस्विनी ।
न माम् जानीत दुह्खेन म्रियमाणम् अनाथवत् ॥ २.५९.२७ ॥
آه يا راما! راما! آه يا أخي الصغير! آه آه يا فيدهي الزاهدة! أنتم لا تعرفونني، وأنا أموت حزناً كمن لا معين له.
2.59.28
स तेन राजा दुःखेन भृशमर्पितचेतनः ।
अवगाढः सुदुष्पारम् शोकसागमब्रवीत् ॥ २.५९.२८ ॥
غلبت الفاجعةُ عقلَ الملك، فغرق في بحر الحزن الذي يصعب عبوره، وتكلّم.
2.59.29
रामशोकमहाभोगः सीताविरहपारगः ।
श्वसितोर्मिमहावर्तो बाष्पफेनजलाविलः ॥ २.५९.२९ ॥
حزنُه على راما هو دوّاماته العظيمة، يمتدّ إلى الشاطئ البعيد لفراق سيتا، ذو دوامات كبيرة وأمواج من الزفرات، معكّر بماء الدموع والزبد.
2.59.30
बाहुविक्षेपमीनौघो विक्रन्दितमहास्वनः ।
प्रकीर्णकेशशैवालः कैकेयीबडबामुखः ॥ २.५९.३० ॥
فيه أسراب السمك تتلوّى مع تحريك الذراعين، وصوت عظيم من النحيب، وشعر منتثر كالطحالب، وكايكيي كنار البحر الباطنية (بادباغني) عند فمه.
2.59.31
ममाश्रुवेगप्रभवः कुब्जावाक्यमहाग्रहः ।
वरवेलो नृशम्साया रामप्रव्राजनायतः ॥ २.५९.३१ ॥
مولود من قوة دموعي، ذو الدوامة العظيمة لكلمات الحدباء، شاطئ نعم القاسية، ممتد حتى نفي راما.
2.59.32
यस्मिन् बत निमग्नोऽहम् कौसल्ये राघवम् विना ।
दुस्तरः जीवता देवि मया अयम् शोक सागरः ॥ २.५९.३२ ॥
يا كاوسالييا، بدون راغافا غرقتُ في بحر الحزن هذا؛ أيتها الملكة، بالنسبة لي وأنا حيّ، هذا البحر من الحزن عسير العبور.
2.59.33
अशोभनम् यो अहम् इह अद्य राघवम् ।
दिदृक्षमाणो न लभे सलक्ष्मणम्इति इव राजा विलपन् महा यहाशःपपात तूर्णम् शयने स मूर्चितः ॥ २.५९.३३ ॥
«من غير اللائق أني اليوم، راغباً في رؤية راما مع لاكشمانا، لا أنالهما.» وهكذا يندب، سقط الملك عظيم الشهرة سريعاً على الفراش وغُشي عليه.
2.59.34
करुणतरम् द्विगुणम् च राम हेतोः ।
वचनम् अनुनिशम्य तस्य देवी ।
भयम् अगमत् पुनर् एव राम माता ॥ २.५९.३४ ॥
لما سمعت كلماته، أشد رقة ومضاعفة بسبب راما، امتلأت الملكة، أم راما، خوفاً من جديد.