வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.59.1
मम तु अश्वा निवृत्तस्य न प्रावर्तन्त वर्त्मनि ।
उष्णम् अश्रु विमुन्चन्तः रामे सम्प्रस्थिते वनम् ॥ २.५९.१ ॥
ராமன் காட்டிற்குப் புறப்பட்டபோது, திரும்பி வந்த என் குதிரைகள் சாலையில் முன்னேறவில்லை; சூடான கண்ணீரை சிந்திக்கொண்டிருந்தன.
2.59.2
उभाभ्याम् राज पुत्राभ्याम् अथ कृत्वा अहम् ज्ञलिम् ।
प्रस्थितः रथम् आस्थाय तत् दुह्खम् अपि धारयन् ॥ २.५९.२ ॥
பின்னர் இரு இளவரசர்களுக்கும் கைகூப்பி வணங்கிவிட்டு, நான் தேரில் ஏறிப் புறப்பட்டேன்; அந்தத் துயரத்தையும் தாங்கிக்கொண்டு.
2.59.3
गुहा इव सार्धम् तत्र एव स्थितः अस्मि दिवसान् बहून् ।
आशया यदि माम् रामः पुनः शब्दापयेद् इति ॥ २.५९.३ ॥
அங்கேயே ஒரு குகையைப் போல பல நாட்கள் நான் தங்கியிருந்தேன்; ராமன் மீண்டும் என்னை அழைப்பான் என்ற நம்பிக்கையில்.
2.59.4
विषये ते महा राज माम व्यसन कर्शिताः ।
अपि वृक्षाः परिम्लानः सपुष्प अन्कुर कोरकाः ॥ २.५९.४ ॥
மாமன்னரே, உங்கள் நாட்டில் துயரால் வாடிய என்னைக் கண்டு மரங்களும் மலர், முளை, மொட்டுகளுடன் வாடிவிட்டன.
2.59.5
उपतप्तोदका नद्यः पल्वलानि सराम्सि च ।
परिष्कुपलाशानि वनान्युपवनानि च ॥ २.५९.५ ॥
ஆறுகளின் நீர் சூடாகிவிட்டது; குளங்களும் ஏரிகளும் கூட; காடுகளும் சோலைகளும் உலர்ந்த இலைகளால் நிறைந்துவிட்டன.
2.59.6
न च सर्पन्ति सत्त्वानि व्याला न प्रसरन्ति च ।
राम शोक अभिभूतम् तन् निष्कूजम् अभवद् वनम् ॥ २.५९.६ ॥
உயிரினங்கள் நடமாடவில்லை; கொடிய விலங்குகளும் உலவவில்லை; ராமனின் துயரால் மூழ்கிய அந்தக் காடு ஒலியற்றதாக ஆகிவிட்டது.
2.59.7
लीन पुष्कर पत्राः च नर इन्द्र कलुष उदकाः ।
सम्तप्त पद्माः पद्मिन्यो लीन मीन विहम्गमाः ॥ २.५९.७ ॥
மன்னா, தாமரை இலைகள் மூழ்கிவிட்டன; நீர் கலங்கியிருக்கிறது; வாடிய தாமரைகளைக் கொண்ட தடாகங்கள் உள்ளன; மீன்களும் பறவைகளும் மறைந்துவிட்டன.
2.59.8
जलजानि च पुष्पाणि माल्यानि स्थलजानि च ।
न अद्य भान्ति अल्प गन्धीनि फलानि च यथा पुरम् ॥ २.५९.८ ॥
நீர்ப்பூக்களும் நிலப்பூக்களும், மாலைகளும் இப்போது முன்புபோல் பிரகாசிக்கவில்லை; மணம் குறைந்துவிட்டது; கனிகளும் நகரில் முன்புபோல் இல்லை.
2.59.9
अत्रोद्यानानि शून्यानि प्रलीनविहगानि च ।
न चाभिरामानारामान् पश्यामि मनुजर्षभ ॥ २.५९.९ ॥
இங்குள்ள பூங்காக்கள் வெறுமையாக உள்ளன; பறவைகள் மறைந்துவிட்டன; மனுஷர்களில் சிறந்தவனே, அழகிய சோலைகளை நான் காணவில்லை.
2.59.10
प्रविशन्तम् अयोध्याम् माम् न कश्चित् अभिनन्दति ।
नरा रामम् अपश्यन्तः निह्श्वसन्ति मुहुर् मुहुः ॥ २.५९.१० ॥
அயோத்தியில் நுழையும் என்னை எவரும் வரவேற்கவில்லை; ராமனைக் காணாத மக்கள் மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்சு விடுகின்றனர்.
2.59.11
देव राजरथम् दृष्ट्वा विना राममिहागतम् ।
दुःखादश्रुमुखः सर्वो राजमार्गगतो जनः ॥ २.५९.११ ॥
அரசனின் தேரை ராமன் இல்லாமல் இங்கு வருவதைக் கண்டு, அரச வீதியில் இருந்த அனைவரும் துயரத்தால் கண்ணீர் வடித்த முகத்துடன் உள்ளனர்.
2.59.12
हर्म्यैः विमानैः प्रासादैः अवेक्ष्य रथम् आगतम् ।
हाहा कार कृता नार्यो राम अदर्शन कर्शिताः ॥ २.५९.१२ ॥
மாளிகைகள், விமானங்கள், அரண்மனைகளிலிருந்து தேர் வருவதைக் கண்ட பெண்கள் "ஐயோ, ஐயோ" என்று கதறினர்; ராமனைக் காணாமல் வாடி வருந்தினர்.
2.59.13
आयतैः विमलैः नेत्रैः अश्रु वेग परिप्लुतैः ।
अन्योन्यम् अभिवीक्षन्ते व्यक्तम् आर्ततराः स्त्रियः ॥ २.५९.१३ ॥
நீண்ட தெளிந்த கண்களில் கண்ணீர் வெள்ளத்தால் நிரம்பிய, மிகவும் துயருற்ற பெண்கள் ஒருவரை ஒருவர் வெளிப்படையாகப் பார்த்துக் கொண்டனர்.
2.59.14
न अमित्राणाम् न मित्राणाम् उदासीन जनस्य च ।
अहम् आर्ततया कम्चित् विशेषम् न उपलक्षये ॥ २.५९.१४ ॥
துயரத்தால் நான் எதிரிகளுக்கும் நண்பர்களுக்கும் நடுநிலையாளர்களுக்கும் இடையே எந்த வேறுபாட்டையும் காணவில்லை.
2.59.15
अप्रहृष्ट मनुष्या च दीन नाग तुरम्गमा ।
आर्त स्वर परिम्लाना विनिह्श्वसित निह्स्वना ॥ २.५९.१५ ॥
மக்கள் மகிழ்ச்சியற்றிருக்கின்றனர், யானைகளும் குதிரைகளும் துயருற்றிருக்கின்றன; துயரொலிகளால் வாடி, பெருமூச்சுகளும் மங்கிய ஒலிகளும் நிறைந்துள்ளது.
2.59.16
निरानन्दा महा राज राम प्रव्राजन आतुला ।
कौसल्या पुत्र हीना इवायोध्या प्रतिभाति मा मा ॥ २.५९.१६ ॥
மகாராஜாவே! ராமனின் வனவாசத்தால் அயோத்தி ஒப்பற்ற முறையில் மகிழ்ச்சியற்றிருக்கிறது; கௌசல்யையின் மகன் இல்லாததுபோல் அது எனக்குத் தோன்றுகிறது.
2.59.17
सूतस्य वचनम् श्रुत्वा वाचा परम दीनया ।
बाष्प उपहतया राजा तम् सूतम् इदम् अब्रवीत् ॥ २.५९.१७ ॥
சாரதியின் சொற்களைக் கேட்ட அரசன், மிகவும் துயருற்ற, கண்ணீரால் தடைபட்ட குரலில் அந்த சாரதியிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
2.59.18
कैकेय्या विनियुक्तेन पाप अभिजन भावया ।
मया न मन्त्र कुशलैः वृद्धैः सह समर्थितम् ॥ २.५९.१८ ॥
கைகேயியால் தூண்டப்பட்டு, பாவமான குணத்தால் ஆளப்பட்ட நான், ஆலோசனையில் வல்ல பெரியோருடன் இதை ஆலோசிக்கவில்லை.
2.59.19
न सुहृद्भिर् न च अमात्यैः मन्त्रयित्वा न नैगमैः ।
मया अयम् अर्थः सम्मोहात् स्त्री हेतोह् सहसा कृतः ॥ २.५९.१९ ॥
நண்பர்களுடனோ, அமைச்சர்களுடனோ, நகரப் பெரியோர்களுடனோ ஆலோசிக்காமல், மோகத்தால், ஒரு பெண்ணின் பொருட்டு, நான் இந்த முடிவை அவசரமாக எடுத்துவிட்டேன்.
2.59.20
भवितव्यतया नूनम् इदम् वा व्यसनम् महत् ।
कुलस्य अस्य विनाशाय प्राप्तम् सूत यदृच्चया ॥ २.५९.२० ॥
சூதனே, நிச்சயமாக இது விதியின் விளைவு; அல்லது இந்தக் குலத்தின் அழிவுக்காக இந்தப் பெரும் துன்பம் தற்செயலாக வந்துவிட்டது.
2.59.21
सूत यद्य् अस्ति ते किम्चिन् मया अपि सुकृतम् कृतम् ।
त्वम् प्रापय आशु माम् रामम् प्राणाः सम्त्वरयन्ति माम् ॥ २.५९.२१ ॥
சூதனே, நான் செய்த ஏதேனும் நல்ல செயல் உனக்குத் தெரிந்திருந்தால், விரைவாக என்னை ராமனிடம் கொண்டு செல்; என் உயிர்கள் என்னை விரைவுபடுத்துகின்றன.
2.59.22
यद् यद् या अपि मम एव आज्ञा निवर्तयतु राघवम् ।
न शक्ष्यामि विना राम मुहूर्तम् अपि जीवितुम् ॥ २.५९.२२ ॥
எந்த வகையிலாவது, என் கட்டளையால் ராகவனைத் திரும்பி வரச் செய்; ராமன் இல்லாமல் ஒரு கணம் கூட நான் உயிர் வாழ முடியாது.
2.59.23
अथवा अपि महा बाहुर् गतः दूरम् भविष्यति ।
माम् एव रथम् आरोप्य शीघ्रम् रामाय दर्शय ॥ २.५९.२३ ॥
அல்லது மகாபாகுவான அவன் வெகு தூரம் சென்றிருந்தாலும், என்னையே தேரில் ஏற்றி, விரைவாக ராமனுக்குக் காட்டு.
2.59.24
वृत्त दम्ष्ट्रः महा इष्वासः क्व असौ लक्ष्मण पूर्वजः ।
यदि जीवामि साध्व् एनम् पश्येयम् सह सीतया ॥ २.५९.२४ ॥
வட்டமான பற்களையுடைய அந்த மகா வில்லாளி, லட்சுமணனின் மூத்த சகோதரன் எங்கே? நான் உயிருடன் இருந்தால், சீதையுடன் அவனை நன்றாகக் காண்பேனோ.
2.59.25
लोहित अक्षम् महा बाहुम् आमुक्त मणि कुण्डलम् ।
रामम् यदि न पश्यामि गमिष्यामि यम क्षयम् ॥ २.५९.२५ ॥
சிவந்த கண்களும், பெரிய தோள்களும், மணிக் குண்டலங்களும் அணிந்த ராமனை நான் காணாவிட்டால், யமலோகம் செல்வேன்.
2.59.26
अतः नु किम् दुह्खतरम् यो अहम् इक्ष्वाकु नन्दनम् ।
इमाम् अवस्थाम् आपन्नो न इह पश्यामि राघवम् ॥ २.५९.२६ ॥
இக்ஷ்வாகு குலத்தின் மகிழ்ச்சியான ராமனை இந்த நிலையில் இங்கு காணாமல் இருப்பதை விட துன்பம் வேறு என்ன?
2.59.27
हा राम राम अनुज हा हा वैदेहि तपस्विनी ।
न माम् जानीत दुह्खेन म्रियमाणम् अनाथवत् ॥ २.५९.२७ ॥
ஐயோ ராமா! ராமா! ஐயோ தம்பி! ஐயோ தவசினி வைதேகி! துயரால் அனாதையைப் போல இறந்துகொண்டிருக்கும் என்னை நீங்கள் அறியவில்லையே.
2.59.28
स तेन राजा दुःखेन भृशमर्पितचेतनः ।
अवगाढः सुदुष्पारम् शोकसागमब्रवीत् ॥ २.५९.२८ ॥
அந்தத் துயரால் அரசனின் உணர்வு மிகவும் கலங்கியது; கடக்க முடியாத துயரக் கடலில் மூழ்கி அவன் பேசினான்.
2.59.29
रामशोकमहाभोगः सीताविरहपारगः ।
श्वसितोर्मिमहावर्तो बाष्पफेनजलाविलः ॥ २.५९.२९ ॥
ராமனுக்கான துயரமே பெரிய சுருள்களாக, சீதையின் பிரிவின் கரை வரை பரவி, பெருமூச்சுகளின் அலைகளும் சுழல்களும் கொண்டு, கண்ணீரும் நுரையுமான நீரால் கலங்கிய (கடல்).
2.59.30
बाहुविक्षेपमीनौघो विक्रन्दितमहास्वनः ।
प्रकीर्णकेशशैवालः कैकेयीबडबामुखः ॥ २.५९.३० ॥
கை வீசுதலாகிய மீன் கூட்டங்களுடையது, பெரிய அழுகுரல் ஒலியுடையது, சிதறிய கூந்தலாகிய பாசிகளுடையது, கைகேயியாகிய கடலடித் தீ வாய்ப்பகுதியில் கொண்டது (கடல்).
2.59.31
ममाश्रुवेगप्रभवः कुब्जावाक्यमहाग्रहः ।
वरवेलो नृशम्साया रामप्रव्राजनायतः ॥ २.५९.३१ ॥
என் கண்ணீர் வேகத்திலிருந்து பிறந்தது; கூனியின் சொற்களாகிய பெரும் சுழல் கொண்டது; கொடியவளின் வரங்களின் கரை, ராமனின் வனவாசம் வரை நீண்டது.
2.59.32
यस्मिन् बत निमग्नोऽहम् कौसल्ये राघवम् विना ।
दुस्तरः जीवता देवि मया अयम् शोक सागरः ॥ २.५९.३२ ॥
கௌசல்யையே, ராமன் இல்லாமல் நான் எதில் மூழ்கியிருக்கிறேனோ, தேவியே, உயிருடன் இருக்கும் எனக்கு இந்தத் துயரக் கடல் கடக்க முடியாதது.
2.59.33
अशोभनम् यो अहम् इह अद्य राघवम् ।
दिदृक्षमाणो न लभे सलक्ष्मणम्इति इव राजा विलपन् महा यहाशःपपात तूर्णम् शयने स मूर्चितः ॥ २.५९.३३ ॥
இன்று நான் ராமனையும் லக்ஷ்மணனுடன் காண விரும்பி, அவர்களைப் பெறாமல் இருப்பது தகாது — இவ்வாறு புலம்பிய பெரும்புகழ் மன்னர் விரைவாக படுக்கையில் வீழ்ந்து மயக்கமுற்றார்.
2.59.34
करुणतरम् द्विगुणम् च राम हेतोः ।
वचनम् अनुनिशम्य तस्य देवी ।
भयम् अगमत् पुनर् एव राम माता ॥ २.५९.३४ ॥
ராமனுக்காக அவருடைய மிகவும் துயரம் நிறைந்த, இருமடங்கு கனத்த சொற்களைக் கேட்ட தேவி, ராமனின் தாய், மீண்டும் அச்சம் கொண்டாள்.