รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 2.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.69.1
याम् एव रात्रिम् ते दूताः प्रविशन्ति स्म ताम् पुरीम् ।
भरतेन अपि ताम् रात्रिम् स्वप्नो दृष्टः अयम् अप्रियः ॥ २.६९.१ ॥
ในคืนเดียวกับที่บรรดาทูตกำลังเข้าสู่นครนั้น ภรตก็ได้เห็นความฝันอันไม่น่ายินดีนี้เช่นกัน
2.69.2
व्युष्टाम् एव तु ताम् रात्रिम् दृष्ट्वा तम् स्वप्नम् अप्रियम् ।
पुत्रः राज अधिराजस्य सुभृशम् पर्यतप्यत ॥ २.६९.२ ॥
เมื่อคืนนั้นผ่านพ้นไปแล้ว ภรตผู้เป็นโอรสของจอมกษัตริย์ เมื่อเห็นความฝันอันไม่น่ายินดีนั้น ก็เดือดร้อนใจอย่างยิ่ง
2.69.3
तप्यमानम् समाज्ञाय वयस्याः प्रिय वादिनः ।
आयासम् हि विनेष्यन्तः सभायाम् चक्रिरे कथाः ॥ २.६९.३ ॥
เพื่อนสนิทผู้กล่าวแต่คำที่น่ารักของเขา เมื่อรู้ว่าเขากำลังเดือดร้อนอยู่ จึงเริ่มสนทนากันในที่ประชุม เพื่อขจัดความทุกข์ของเขา
2.69.4
वादयन्ति तथा शान्तिम् लासयन्ति अपि च अपरे ।
नाटकानि अपरे प्राहुर् हास्यानि विविधानि च ॥ २.६९.४ ॥
บางคนบรรเลงดนตรีเพื่อให้เกิดความสงบ บางคนให้มีการรำ และอีกบางคนก็แสดงละครและเรื่องตลกขบขันต่างๆ
2.69.5
स तैः महात्मा भरतः सखिभिः प्रिय वादिभिः ।
गोष्ठी हास्यानि कुर्वद्भिर् न प्राहृष्यत राघवः ॥ २.६९.५ ॥
แม้เพื่อนผู้กล่าวแต่คำน่ารักเหล่านั้นจะพากันพูดเล่นตลกในที่ประชุม ภรตผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ผู้เป็นราฆวะ ก็ไม่รู้สึกยินดีเลย
2.69.6
तम् अब्रवीत् प्रिय सखो भरतम् सखिभिर् वृतम् ।
सुहृद्भिः पर्युपासीनः किम् सखे न अनुमोदसे ॥ २.६९.६ ॥
เพื่อนรักคนหนึ่งกล่าวกับภรต ผู้ล้อมรอบด้วยเพื่อนและมิตรสหาย ว่า "สหาย เหตุใดเจ้าจึงไม่ยินดีเล่า?"
2.69.7
एवम् ब्रुवाणम् सुहृदम् भरतः प्रत्युवाच ह ।
शृणु त्वम् यन् निमित्तम्मे दैन्यम् एतत् उपागतम् ॥ २.६९.७ ॥
ภรตเมื่อได้ฟังเพื่อนกล่าวเช่นนั้น จึงตอบว่า ขอเจ้าจงฟังถึงเหตุที่ทำให้ข้าต้องเศร้าหมองเช่นนี้เถิด
2.69.8
स्वप्ने पितरम् अद्राक्षम् मलिनम् मुक्त मूर्धजम् ।
पतन्तम् अद्रि शिखरात् कलुषे गोमये ह्रदे ॥ २.६९.८ ॥
ในความฝัน ข้าได้เห็นบิดาของข้า ร่างกายเปื้อนมลทิน ผมยุ่งเหยิง กำลังตกลงมาจากยอดเขาสู่บ่อที่สกปรกเต็มไปด้วยมูลวัว
2.69.9
प्लवमानः च मे दृष्टः स तस्मिन् गोमय ह्रदे ।
पिबन्न् अन्जलिना तैलम् हसन्न् इव मुहुर् मुहुः ॥ २.६९.९ ॥
และข้าก็เห็นท่านลอยอยู่ในบ่อมูลวัวนั้น ดื่มน้ำมันจากฝ่ามือ หัวเราะซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับจะหัวเราะให้สนุก
2.69.10
ततः तिलोदनम् भुक्त्वा पुनः पुनर् अधः शिराः ।
तैलेन अभ्यक्त सर्व अन्गः तैलम् एव अवगाहत ॥ २.६९.१० ॥
จากนั้นท่านกินข้าวงาแล้วก็ห้อยศีรษะลงอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร่างกายทาไปด้วยน้ำมันทั่วทั้งตัว และท่านก็ดำลงแต่ในน้ำมันเท่านั้น
2.69.11
स्वप्ने अपि सागरम् शुष्कम् चन्द्रम् च पतितम् भुवि ।
सहसा च अपि सम्शन्तम् ज्वलितम् जात वेदसम् ॥ २.६९.११ ॥
ในความฝัน ข้ายังได้เห็นมหาสมุทรแห้งเหือด พระจันทร์ตกลงสู่พื้นดิน และไฟที่กำลังลุกโชนก็ดับลงทันที
2.69.12
औपवाह्यस्य नागस्य विषाणम् शकलीकृतम् ।
सहसा चापि सम्शान्तम् ज्वलितम् जातवेदसम् ॥ २.६९.१२ ॥
ข้าได้เห็นงาของช้างทรงของกษัตริย์หักเป็นชิ้นๆ และไฟที่กำลังลุกโชนก็ดับลงทันทีเช่นกัน
2.69.13
अवदीर्णाम् च पृथिवीम् शुष्कामः च विविधान् द्रुमान् ।
अहम् पश्यामि विध्वस्तान् सधूमामः चैव पार्वतान् ॥ २.६९.१३ ॥
ข้าเห็นแผ่นดินแตกแยกออก ต้นไม้แห้งหลายชนิดแตกกระจาย และภูเขาทั้งหลายเต็มไปด้วยควันไฟ
2.69.14
पीठे कार्ष्णायसे च एनम् निषण्णम् कृष्ण वाससम् ।
प्रहसन्ति स्म राजानम् प्रमदाः कृष्ण पिन्गलाः ॥ २.६९.१४ ॥
บนที่นั่งเหล็ก กษัตริย์องค์นี้นั่งอยู่ สวมผ้าสีดำ และสตรีผิวคล้ำและสีทองแดงกำลังหัวเราะเยาะท่าน
2.69.15
त्वरमाणः च धर्म आत्मा रक्त माल्य अनुलेपनः ।
रथेन खर युक्तेन प्रयातः दक्षिणा मुखः ॥ २.६९.१५ ॥
และบุรุษผู้ชอบธรรม สวมพวงมาลัยและเครื่องหอมสีแดง รีบจากไปด้วยรถที่เทียมลา หันหน้าไปทางทิศใต้
2.69.16
प्रहसन्तीव राजानम् प्रमदा रक्तवासिनी ।
प्रकर्षन्ती मया दृष्टा राक्षसी विकृतासना ॥ २.६९.१६ ॥
ข้าเห็นหญิงสาวสวมอาภรณ์สีแดง ราวกับกำลังหัวเราะเยาะกษัตริย์ เป็นนางรากษสีที่นั่งอยู่บนอาสนะอันผิดรูป กำลังฉุดลากใครคนหนึ่งไป
2.69.17
एवम् एतन् मया दृष्टम् इमाम् रात्रिम् भय आवहाम् ।
अहम् रामः अथ वा राजा लक्ष्मणो वा मरिष्यति ॥ २.६९.१७ ॥
ข้าเห็นเหตุการณ์เหล่านี้ในคืนที่นำความหวาดกลัวมาให้ นั่นหมายความว่า ข้าจะต้องตาย หรือพระรามจะต้องตาย หรือท้าวทศรถ หรือพระลักษมณ์จะต้องตาย
2.69.18
नरः यानेन यः स्वप्ने खर युक्तेन याति हि ।
अचिरात् तस्य धूम अग्रम् चितायाम् सम्प्रदृश्यते ॥ २.६९.१८ ॥
บุรุษที่ในความฝันขับรถที่เทียมลาไป อีกไม่นานควันไฟจากเชิงตะกอนของเขาก็จะปรากฏให้เห็น
2.69.19
एतन् निमित्तम् दीनो अहम् तन् न वः प्रतिपूजये ।
शुष्यति इव च मे कण्ठो न स्वस्थम् इव मे मनः ॥ २.६९.१९ ॥
ข้าเป็นทุกข์เพราะลางร้ายนี้ จึงไม่อาจตอบท่านทั้งหลายได้ คอของข้ารู้สึกแห้งผาก และใจก็ไม่สงบ
2.69.20
न पश्यामि भयस्थानम् भयम् चैवोपधारये ।
भ्रष्टश्च स्वरयोगो मे चाया चोपहता मम ॥ २.६९.२० ॥
ข้าไม่เห็นที่ใดที่เป็นอันตราย แต่กลับรู้สึกถึงความกลัว เสียงของข้าหาความกลมกลืนไม่ได้ และรัศมีของข้าก็ถูกทำลายไป
2.69.21
जुगुप्सन्न् इव च आत्मानम् न च पश्यामि कारणम् ।
इमाम् हि दुह्स्वप्न गतिम् निशाम्य ताम् ।
अनेक रूपाम् अवितर्किताम् पुरा ।
भयम् महत् तद्द् हृदयान् न याति मे ।
विचिन्त्य राजानम् अचिन्त्य दर्शनम् ॥ २.६९.२१ ॥
ข้าพเจ้ารู้สึกเกลียดชังตนเองเหมือนกัน แต่ก็ไม่เห็นเหตุผลเลย เมื่อได้ฟังการดำเนินของความฝันร้ายนี้ ซึ่งมีหลายรูปแบบและไม่เคยนึกถึงมาก่อน ความกลัวอันใหญ่หลวงนี้ก็ยังไม่ออกจากหัวใจข้าพเจ้า เมื่อคิดถึงพระราชา ผู้มีพระรูปที่เกินกว่าจะนึกคิดได้