Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.69.1
याम् एव रात्रिम् ते दूताः प्रविशन्ति स्म ताम् पुरीम् ।
भरतेन अपि ताम् रात्रिम् स्वप्नो दृष्टः अयम् अप्रियः ॥ २.६९.१ ॥
In eben der Nacht, in der die Boten in jene Stadt eintraten, sah auch Bharata diesen unangenehmen Traum.
2.69.2
व्युष्टाम् एव तु ताम् रात्रिम् दृष्ट्वा तम् स्वप्नम् अप्रियम् ।
पुत्रः राज अधिराजस्य सुभृशम् पर्यतप्यत ॥ २.६९.२ ॥
Als jene Nacht anbrach, war der Sohn des Königs der Könige, Bharata, nachdem er jenen unangenehmen Traum gesehen hatte, zutiefst gequält.
2.69.3
तप्यमानम् समाज्ञाय वयस्याः प्रिय वादिनः ।
आयासम् हि विनेष्यन्तः सभायाम् चक्रिरे कथाः ॥ २.६९.३ ॥
Als sie erkannten, dass er gequält war, begannen seine freundlich sprechenden Gefährten im Versammlungssaal Gespräche, um seine Pein zu vertreiben.
2.69.4
वादयन्ति तथा शान्तिम् लासयन्ति अपि च अपरे ।
नाटकानि अपरे प्राहुर् हास्यानि विविधानि च ॥ २.६९.४ ॥
Manche spielten Musik, manche ließen tanzen, und andere trugen Schauspiele und vielerlei komische Stücke vor.
2.69.5
स तैः महात्मा भरतः सखिभिः प्रिय वादिभिः ।
गोष्ठी हास्यानि कुर्वद्भिर् न प्राहृष्यत राघवः ॥ २.६९.५ ॥
Obwohl seine freundlich sprechenden Gefährten in der Runde Scherze machten, freute sich der großherzige Bharata, der Rāghava, nicht.
2.69.6
तम् अब्रवीत् प्रिय सखो भरतम् सखिभिर् वृतम् ।
सुहृद्भिः पर्युपासीनः किम् सखे न अनुमोदसे ॥ २.६९.६ ॥
Zu Bharata, umgeben von seinen Freunden und Wohlmeinenden, sprach ein lieber Freund: "Freund, warum freust du dich nicht?"
2.69.7
एवम् ब्रुवाणम् सुहृदम् भरतः प्रत्युवाच ह ।
शृणु त्वम् यन् निमित्तम्मे दैन्यम् एतत् उपागतम् ॥ २.६९.७ ॥
So angesprochen antwortete Bharata dem Freund: Höre den Grund, aus dem mich diese Niedergeschlagenheit befallen hat.
2.69.8
स्वप्ने पितरम् अद्राक्षम् मलिनम् मुक्त मूर्धजम् ।
पतन्तम् अद्रि शिखरात् कलुषे गोमये ह्रदे ॥ २.६९.८ ॥
Im Traum sah ich meinen Vater, beschmutzt, mit gelösten Haaren, vom Gipfel eines Berges in einen trüben Kuhdung-Teich stürzen.
2.69.9
प्लवमानः च मे दृष्टः स तस्मिन् गोमय ह्रदे ।
पिबन्न् अन्जलिना तैलम् हसन्न् इव मुहुर् मुहुः ॥ २.६९.९ ॥
Und ich sah ihn in jenem Kuhdung-Teich schwimmen, Öl aus den hohlen Händen trinkend, immer wieder lachend, als wäre er belustigt.
2.69.10
ततः तिलोदनम् भुक्त्वा पुनः पुनर् अधः शिराः ।
तैलेन अभ्यक्त सर्व अन्गः तैलम् एव अवगाहत ॥ २.६९.१० ॥
Dann, nachdem er Sesamreis gegessen hatte, tauchte er immer wieder mit dem Kopf nach unten, den ganzen Körper mit Öl gesalbt, nur im Öl unter.
2.69.11
स्वप्ने अपि सागरम् शुष्कम् चन्द्रम् च पतितम् भुवि ।
सहसा च अपि सम्शन्तम् ज्वलितम् जात वेदसम् ॥ २.६९.११ ॥
Im Traum sah ich auch das Meer ausgetrocknet, den Mond auf die Erde gefallen, und plötzlich das lodernde Feuer erloschen.
2.69.12
औपवाह्यस्य नागस्य विषाणम् शकलीकृतम् ।
सहसा चापि सम्शान्तम् ज्वलितम् जातवेदसम् ॥ २.६९.१२ ॥
Ich sah den Stoßzahn des königlichen Elefanten in Stücke zerbrochen, und plötzlich das lodernde Feuer erloschen.
2.69.13
अवदीर्णाम् च पृथिवीम् शुष्कामः च विविधान् द्रुमान् ।
अहम् पश्यामि विध्वस्तान् सधूमामः चैव पार्वतान् ॥ २.६९.१३ ॥
Ich sehe die Erde gespalten, die vielen dürren Bäume zerschmettert und die Berge voller Rauch.
2.69.14
पीठे कार्ष्णायसे च एनम् निषण्णम् कृष्ण वाससम् ।
प्रहसन्ति स्म राजानम् प्रमदाः कृष्ण पिन्गलाः ॥ २.६९.१४ ॥
Auf einem Sitz aus schwarzem Eisen, in schwarze Gewänder gehüllt, saß dieser König; dunkle und rötlich-braune Frauen lachten über ihn.
2.69.15
त्वरमाणः च धर्म आत्मा रक्त माल्य अनुलेपनः ।
रथेन खर युक्तेन प्रयातः दक्षिणा मुखः ॥ २.६९.१५ ॥
Und ein rechtschaffener Mann, mit roten Girlanden und Salben geschmückt, eilte auf einem von Eseln gezogenen Wagen nach Süden davon.
2.69.16
प्रहसन्तीव राजानम् प्रमदा रक्तवासिनी ।
प्रकर्षन्ती मया दृष्टा राक्षसी विकृतासना ॥ २.६९.१६ ॥
Ich sah eine rot gekleidete Frau, als lache sie über den König; eine Rākṣasī mit verunstaltetem Sitz, die jemanden fortschleifte.
2.69.17
एवम् एतन् मया दृष्टम् इमाम् रात्रिम् भय आवहाम् ।
अहम् रामः अथ वा राजा लक्ष्मणो वा मरिष्यति ॥ २.६९.१७ ॥
So habe ich dies gesehen, in dieser furchtbaren Nacht: Entweder werde ich sterben, oder Rāma, oder der König, oder Lakṣmaṇa wird sterben.
2.69.18
नरः यानेन यः स्वप्ने खर युक्तेन याति हि ।
अचिरात् तस्य धूम अग्रम् चितायाम् सम्प्रदृश्यते ॥ २.६९.१८ ॥
Der Mann, der im Traum in einem von Eseln gezogenen Fahrzeug fährt — bald wird über seinem Scheiterhaufen eine Rauchsäule zu sehen sein.
2.69.19
एतन् निमित्तम् दीनो अहम् तन् न वः प्रतिपूजये ।
शुष्यति इव च मे कण्ठो न स्वस्थम् इव मे मनः ॥ २.६९.१९ ॥
Betrübt durch dieses Vorzeichen antworte ich euch nicht. Meine Kehle scheint auszutrocknen, und mein Geist ist nicht ruhig.
2.69.20
न पश्यामि भयस्थानम् भयम् चैवोपधारये ।
भ्रष्टश्च स्वरयोगो मे चाया चोपहता मम ॥ २.६९.२० ॥
Ich sehe keinen Ort der Gefahr, doch spüre ich Furcht. Der Wohlklang meiner Stimme ist verloren, und mein Glanz ist getrübt.
2.69.21
जुगुप्सन्न् इव च आत्मानम् न च पश्यामि कारणम् ।
इमाम् हि दुह्स्वप्न गतिम् निशाम्य ताम् ।
अनेक रूपाम् अवितर्किताम् पुरा ।
भयम् महत् तद्द् हृदयान् न याति मे ।
विचिन्त्य राजानम् अचिन्त्य दर्शनम् ॥ २.६९.२१ ॥
Ich scheine mich selbst zu verabscheuen, und ich sehe keinen Grund dafür. Nachdem ich den Verlauf dieses bösen Traumes gehört habe, der vielgestaltig und zuvor nie ersonnen war, weicht jene große Furcht nicht aus meinem Herzen. Wenn ich an den König denke, dessen Anblick undenkbar ist—