வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.73.1
श्रुत्वा तु पितरम् वृत्तम् भ्रातरु च विवासितौ ।
भरतः दुह्ख सम्तप्तैदम् वचनम् अब्रवीत् ॥ २.७३.१ ॥
தந்தையின் மரணத்தையும் சகோதரர்கள் நாடுகடத்தப்பட்டதையும் கேட்ட துக்கத்தால் வருந்திய பரதன் இவ்வாறு கூறினான்.
2.73.2
किम् नुण्कार्यम् हतस्य इह मम राज्येन शोचतः ।
विहीनस्य अथ पित्रा च भ्रात्रा पितृ समेन च ॥ २.७३.२ ॥
தந்தையையும் தந்தைக்கு நிகரான சகோதரனையும் இழந்து துயருறும், அழிந்துபோன எனக்கு இங்கே இந்த அரசால் என்ன பயன்?
2.73.3
दुह्खे मे दुह्खम् अकरोर् व्रणे क्षारम् इव आदधाः ।
राजानम् प्रेत भावस्थम् कृत्वा रामम् च तापसम् ॥ २.७३.३ ॥
என் துயரத்தின் மேல் மேலும் துயரம் சேர்த்தாய்; புண்ணின் மேல் உப்பைத் தடவுவது போல். அரசனை இறந்தவன் நிலையில் ஆக்கி, ராமனைத் தவசியாக்கி.
2.73.4
कुलस्य त्वम् अभावाय काल रात्रिर् इव आगता ।
अन्गारम् उपगूह्य स्म पिता मे न अवबुद्धवान् ॥ २.७३.४ ॥
குலத்தின் அழிவுக்காக நீ காலராத்திரி போல் வந்தாய். கனன்று கொண்டிருக்கும் நெருப்புக் கங்கை மறைத்து வைத்து என் தந்தை அதை அறியவில்லை.
2.73.5
मृत्युमापादितो राजा त्वया मे पापदर्शिनि ।
सुखम् परिहृतम् मोहात्कुलेऽस्मिन् कुलपाम्सनि ॥ २.७३.५ ॥
தீமையைக் காண்பவளே! என் அரசன் உன்னால் மரணத்தை அடைந்தார். குலத்தை இழிவுபடுத்துபவளே! மோகத்தால் இந்தக் குலத்தின் சுகத்தை நீ அழித்தாய்.
2.73.6
त्वाम् प्राप्य हि पिता मेऽद्य सत्यसन्धो महायशाः ।
तीव्रदुःखाभिसम्तप्तो वृत्तो दशरथो नृपः ॥ २.७३.६ ॥
உன்னைப் பெற்றதால் இன்று என் தந்தை, சத்தியத்தில் நிலைத்த மகாயசஸ்வியான தசரத அரசன், கடும் துயரால் வருந்தி இறந்துபோனார்.
2.73.7
विनाशितो महाराजः पिता मे धर्मवत्सलः ।
कस्मात्प्रव्राजितो रामः कस्मादेव वनम् गतः ॥ २.७३.७ ॥
என் தர்மத்தை நேசிக்கும் மாமன்னர் தந்தை அழிக்கப்பட்டார். ராமர் ஏன் வெளியேற்றப்பட்டார்? ஏன் அவர் காட்டுக்குச் சென்றார்?
2.73.8
कौसल्या च सुमित्रा च पुत्र शोक अभिपीडिते ।
दुष्करम् यदि जीवेताम् प्राप्य त्वाम् जननीम् मम ॥ २.७३.८ ॥
கௌசல்யாவும் சுமித்திரையும் மகன் துயரால் வாடுகின்றனர். உன்னைப் போன்ற என் தாயைப் பெற்றிருக்கும் நிலையில், அவர்கள் உயிர் வாழ்வது கடினம்.
2.73.9
ननु तु आर्यो अपि धर्म आत्मा त्वयि वृत्तिम् अनुत्तमाम् ।
वर्तते गुरु वृत्तिज्ञो यथा मातरि वर्तते ॥ २.७३.९ ॥
உண்மையில் ஆர்யரான அந்த தர்மாத்மா ராமர், பெரியோர்க்குரிய கடமையை அறிந்தவராக, தாயிடம் நடப்பது போலவே உன்னிடமும் மிகச்சிறந்த நடத்தையுடன் நடந்துகொள்கிறார்.
2.73.10
तथा ज्येष्ठा हि मे माता कौसल्या दीर्घ दर्शिनी ।
त्वयि धर्मम् समास्थाय भगिन्याम् इव वर्तते ॥ २.७३.१० ॥
அதுபோலவே என் மூத்த தாயான தூரநோக்குடைய கௌசல்யாவும் தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்து, உன்னிடம் சகோதரியிடம் நடப்பது போல நடந்துகொள்கிறார்.
2.73.11
तस्याः पुत्रम् कृत आत्मानम् चीर वल्कल वाससम् ।
प्रस्थाप्य वन वासाय कथम् पापे न शोचसि ॥ २.७३.११ ॥
அவளுடைய மகனை, மரவுரி ஆடை அணிந்தவனாக, வனவாசத்திற்கு அனுப்பிவிட்டு, பாவியே, நீ எப்படி வருந்தாமல் இருக்கிறாய்?
2.73.12
अपाप दर्शिनम् शूरम् कृत आत्मानम् यशस्विनम् ।
प्रव्राज्य चीर वसनम् किम् नु पश्यसि कारणम् ॥ २.७३.१२ ॥
குற்றமற்ற பார்வையுடைய, வீரனான, தன்னடக்கமுள்ள, புகழ்மிக்க ராமனை மரவுரி அணியச் செய்து வெளியேற்றிய காரணம் என்ன என்று நீ காண்கிறாய்?
2.73.13
लुब्धाया विदितः मन्ये न ते अहम् राघवम् प्रति ।
तथा हि अनर्थो राज्य अर्थम् त्वया नीतः महान् अयम् ॥ २.७३.१३ ॥
பேராசை கொண்டவளே, ராகவனைப் பற்றிய உன் உண்மையான எண்ணம் எனக்குத் தெரியவில்லை என்று நினைக்கிறேன். இவ்வாறு, அரசுக்காக நீ இந்தப் பெரிய அனர்த்தத்தைக் கொண்டு வந்திருக்கிறாய்.
2.73.14
अहम् हि पुरुष व्याघ्राव् अपश्यन् राम लक्ष्मणौ ।
केन शक्ति प्रभावेन राज्यम् रक्षितुम् उत्सहे ॥ २.७३.१४ ॥
ஆண்களில் புலிகளான ராமனும் லக்ஷ்மணனும் இல்லாமல், எந்த வலிமையாலும் ஆற்றலாலும் அரசைக் காக்கத் துணிவேன்?
2.73.15
तम् हि नित्यम् महा राजो बलवन्तम् महा बलः ।
उअपाश्रितः अभूद् धर्म आत्मा मेरुर् मेरु वनम् यथा ॥ २.७३.१५ ॥
மகா பலம் கொண்ட மகாராஜா எப்போதும் அந்த வலிமை மிக்கவனையே சார்ந்திருந்தார்; தர்மம் தன் ஆத்மாவைச் சார்ந்திருப்பது போலவும், மேரு மலை மேரு வனத்தைச் சார்ந்திருப்பது போலவும்.
2.73.16
सो अहम् कथम् इमम् भारम् महा धुर्य समुद्यतम् ।
दम्यो धुरम् इव आसाद्य सहेयम् केन च ओजसा ॥ २.७३.१६ ॥
அந்த மகத்தான சுமையை, மகத்தான நுகத்தை ஏந்திய அவரைப் போல, நான் எப்படி, எந்த வலிமையால் சுமப்பேன்? இளங்காளை நுகத்தடியைப் பெற்றுச் சுமப்பதுபோல.
2.73.17
अथ वा मे भवेत् शक्तिर् योगैः बुद्धि बलेन वा ।
सकामाम् न करिष्यामि त्वाम् अहम् पुत्र गर्धिनीम् ॥ २.७३.१७ ॥
அல்லது எனக்கு உபாயங்களாலும் புத்தி பலத்தாலும் வலிமை இருந்தாலும், மகனை விரும்பும் உன்னை நான் ஆசை நிறைவேறியவளாக்க மாட்டேன்.
2.73.18
न मे विकाङ्खा जायेत त्यक्तुम् त्वाम् पापनिश्चयाम् ।
यदि रामस्य नावेक्षा त्वयि स्यान्मातृवत्सदा ॥ २.७३.१८ ॥
ராமன் உன்னை எப்போதும் தாயைப் போல் பார்க்காமல் இருந்திருந்தால், பாவ முடிவு கொண்ட உன்னைக் கைவிடுவதில் எனக்கு எந்தத் தயக்கமும் இருந்திருக்காது.
2.73.19
उत्पन्ना तु कथम् बुद्धिस्तवेयम् पापदर्शिनि ।
साधुचारित्रविभ्राष्टे पूर्वेषाम् नो विगर्हिता ॥ २.७३.१९ ॥
பாவம் காண்பவளே, நல்ல ஒழுக்கத்திலிருந்து தவறியவளே, உனக்கு இந்த எண்ணம் எப்படி தோன்றியது? இது நம் முன்னோர்களால் கண்டிக்கப்பட்டது.
2.73.20
अस्मिन् कुले हि सर्वेषाम् ज्येष्ठो राज्येऽभिषिच्यते ।
अपरे भ्रातरस्तस्मिन् प्रवर्तन्ते समाहिताः ॥ २.७३.२० ॥
இந்த குலத்தில் அனைவரிலும் மூத்தவனே அரசாட்சியில் முடிசூட்டப்படுகிறான்; மற்ற சகோதரர்கள் அவனிடம் ஒன்றுபட்டு நடக்கின்றனர்.
2.73.21
न हि मन्ये नृशसे त्वम् राजधर्ममवेक्षसे ।
गतिम् वा न विजानासि राजवृत्तस्य शाश्वतीम् ॥ २.७३.२१ ॥
கொடியவளே, நீ அரச தர்மத்தைக் கருதுகிறாய் என்று நான் நினைக்கவில்லை; அரச ஒழுக்கத்தின் நிலையான வழியை நீ அறியவில்லையோ?
2.73.22
सततम् राजवृत्ते हि ज्येष्ठो राज्येऽभिषिच्यते ।
राज्ञामेतत्समम् तत्स्यादिक्ष्वाकूणाम् विशेषतः ॥ २.७३.२२ ॥
அரச ஒழுக்கத்தில் எப்போதும் மூத்தவனே அரசாட்சியில் முடிசூட்டப்படுகிறான். இது அரசர்களுக்கு பொதுவான விதி; இக்ஷ்வாகுக்களுக்கு சிறப்பாக.
2.73.23
तेषाम् धर्मैकरक्षाणाम् कुलचारित्रयोगिनाम् ।
अत्र चारित्रशौण्डीर्यम् त्वाम् प्राप्य विनिवर्ततम् ॥ २.७३.२३ ॥
தருமத்தையே காக்கும், குல ஒழுக்கத்தில் ஈடுபட்டவர்களான அவர்களுக்கு, இங்கே ஒழுக்கத்தின் பெருமை உன்னை அடைந்ததும் திரும்பட்டும்.
2.73.24
तवापि सुमहाभागा जनेन्द्राः कुलपूर्वगाः ।
बुद्धेर्मोहः कथमयम् सम्भूतस्त्वयि गर्हितः ॥ २.७३.२४ ॥
உன் முன்னோர்களான மிகுந்த பாக்கியம் கொண்ட மனிதர்களின் தலைவர்களும் இருந்தனர். உன் அறிவில் இந்த மயக்கம் எப்படி எழுந்தது? இது கண்டிக்கத்தக்கது.
2.73.25
न तु कामम् करिष्यामि तवाऽह्म् पापनिश्चये ।
त्वया व्यसनमारब्धम् जीवितान्तकरम् मम ॥ २.७३.२५ ॥
ஆனால் பாவமான உன் எண்ணத்தின்படி நான் ஒருபோதும் செய்யமாட்டேன். நீ எனக்கு உயிரையே முடிக்கும் பெரும் துன்பத்தை உண்டாக்கிவிட்டாய்.
2.73.26
एष त्विदानीमेवाहमप्रियार्थम् तवनघम् ।
निवर्तयिष्यामि वनात् भ्रातरम् स्वजन प्रियम् ॥ २.७३.२६ ॥
இப்போதே நானே, உனக்கு விருப்பமில்லாததாக இருந்தாலும், குற்றமற்ற அந்தச் சகோதரனை, தன் உறவினருக்கு அன்பானவனை, காட்டிலிருந்து திரும்பக் கொண்டு வருவேன்.
2.73.27
निवर्तयित्वा रामम् च तस्याहम् दीप्ततेजनः ।
दासभूतो भविष्यामि सुस्थिरेणान्तरात्मना ॥ २.७३.२७ ॥
ராமனைத் திரும்பக் கொண்டு வந்த பின், ஒளிரும் தேஜஸுடன், உறுதியான உள்ளத்தோடு நான் அவனுக்கு ஊழியனாக இருப்பேன்.
2.73.28
प्रिय इतरैः वाक्य गणैः तुदम्स् ताम् ।
शोक आतुरः च अपि ननाद भूयः ।
सिम्हो यथा पर्वत गह्वरस्थः ॥ २.७३.२८ ॥
துயரால் வருந்தியவனாக, அவளை இனிமையற்ற பல சொற்களால் துன்புறுத்தி, மலைக்குகையில் இருக்கும் சிங்கம் போல் அவன் மீண்டும் கர்ஜித்தான்।