ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 2.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.74.1
ताम् तथा गर्हयित्वा तु मातरम् भरतः तदा ।
रोषेण महता आविष्टः पुनर् एव अब्रवीद् वचः ॥ २.७४.१ ॥
ಹೀಗೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದ ಭರತನು, ಆಗ ಮಹಾ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಮತ್ತೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.74.2
राज्यात् भ्रम्शस्व कैकेयि नृशम्से दुष्ट चारिणि ।
परित्यक्ता च धर्मेण मा मृतम् रुदती भव ॥ २.७४.२ ॥
ಕೈಕೇಯಿ, ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಬಿದ್ದುಹೋಗು! ಕ್ರೂರಳೇ, ದುಷ್ಟ ನಡತೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟವಳೇ, ಸತ್ತವಳಂತೆ ಅಳುತ್ತಾ ಇರಬೇಡ.
2.74.3
किम् नु ते अदूषयद् राजा रामः वा भृश धार्मिकः ।
ययोः मृत्युर् विवासः च त्वत् कृते तुल्यम् आगतौ ॥ २.७४.३ ॥
ರಾಜನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅತ್ಯಂತ ಧಾರ್ಮಿಕನಾದ ರಾಮನಾಗಲಿ ನಿನಗೆ ಏನು ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದರು? ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ಮರಣವೂ ವನವಾಸವೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಬಂದವಲ್ಲವೇ?
2.74.4
भ्रूणहत्याम् असि प्राप्ता कुलस्य अस्य विनाशनात् ।
कैकेयि नरकम् गच्च मा च भर्तुः सलोकताम् ॥ २.७४.४ ॥
ಈ ಕುಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಕಾರಣ ನೀನು ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ. ಕೈಕೇಯಿ, ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ನಿನ್ನ ಪತಿಯ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಬೇಡ.
2.74.5
यत्त्वया हीदृशम् पापम् कृतम् घोरेण कर्मणा ।
सर्वलोकप्रियम् हित्वा ममाप्यापादितम् भयम् ॥ २.७४.५ ॥
ನೀನು ಭಯಂಕರ ಕರ್ಮದಿಂದ ಇಂತಹ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿರುವೆ; ಸರ್ವಲೋಕಪ್ರಿಯನಾದ ರಾಮನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನಗೂ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿರುವೆ.
2.74.6
त्वत् कृते मे पिता वृत्तः रामः च अरण्यम् आश्रितः ।
अयशो जीव लोके च त्वया अहम् प्रतिपादितः ॥ २.७४.६ ॥
ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆ ನಿಧನರಾದರು; ರಾಮನು ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿದನು. ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪಕೀರ್ತಿಯೊಡನೆ ಬದುಕುವಂತಾಯಿತು.
2.74.7
मातृ रूपे मम अमित्रे नृशम्से राज्य कामुके ।
न ते अहम् अभिभाष्यो अस्मि दुर्वृत्ते पति घातिनि ॥ २.७४.७ ॥
ತಾಯಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ವೈರಿಯೇ, ಕ್ರೂರಿಯೇ, ರಾಜ್ಯದಾಸೆಯುಳ್ಳವಳೇ! ದುರ್ನಡತೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ಪತಿಘಾತಿನಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಲು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ.
2.74.8
कौसल्या च सुमित्रा च याः च अन्या मम मातरः ।
दुह्खेन महता आविष्टाः त्वाम् प्राप्य कुल दूषिणीम् ॥ २.७४.८ ॥
ಕೌಸಲ್ಯೆ, ಸುಮಿತ್ರೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಇತರ ತಾಯಂದಿರು ಮಹಾ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಕುಲವನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆದ ಕಾರಣದಿಂದ.
2.74.9
न त्वम् अश्व पतेः कन्या धर्म राजस्य धीमतः ।
राक्षसी तत्र जाता असि कुल प्रध्वम्सिनी पितुः ॥ २.७४.९ ॥
ನೀನು ಅಶ್ವಪತಿಯ ಮಗಳಲ್ಲ, ಧರ್ಮರಾಜನಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತನ ಮಗಳಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ರಾಕ್ಷಸಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಕುಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳಾಗಿ.
2.74.10
यत् त्वया धार्मिको रामः नित्यम् सत्य परायणः ।
वनम् प्रस्थापितः दुह्खात् पिता च त्रिदिवम् गतः ॥ २.७४.१० ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ ಸದಾ ಸತ್ಯನಿಷ್ಠನೂ ಆದ ರಾಮನನ್ನು ನೀನು ಕಾಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದೆ; ದುಃಖದಿಂದ ತಂದೆಯೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
2.74.11
यत् प्रधाना असि तत् पापम् मयि पित्रा विना कृते ।
भ्रातृभ्याम् च परित्यक्ते सर्व लोकस्य च अप्रिये ॥ २.७४.११ ॥
ನೀನೇ ಮುಖ್ಯಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ತಂದೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಆ ಪಾಪವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದೆ; ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರಿಂದ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಲೋಕಕ್ಕೆಲ್ಲ ಅಪ್ರಿಯನಾದೆನು.
2.74.12
कौसल्याम् धर्म सम्युक्ताम् वियुक्ताम् पाप निश्चये ।
कृत्वा कम् प्राप्स्यसे तु अद्य लोकम् निरय गामिनी ॥ २.७४.१२ ॥
ಧರ್ಮಯುಕ್ತಳಾದ ಕೌಸಲ್ಯೆಯನ್ನು ಪಾಪಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಅಗಲಿಸಿದ ನೀನು, ಈಗ ಯಾವ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ, ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವಳೇ?
2.74.13
किम् न अवबुध्यसे क्रूरे नियतम् बन्धु सम्श्रयम् ।
ज्येष्ठम् पितृ समम् रामम् कौसल्याय आत्म सम्भवम् ॥ २.७४.१३ ॥
ಕ್ರೂರಳೇ, ಕೌಸಲ್ಯೆಗೆ ಆಶ್ರಯವಾದವನು, ತಂದೆಗೆ ಸಮನಾದ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನಾದ ರಾಮನು, ಅವಳದೇ ಆತ್ಮದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು ಎಂಬುದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೇ?
2.74.14
अन्ग प्रत्यन्गजः पुत्रः हृदयाच् च अपि जायते ।
तस्मात् प्रियतरः मातुः प्रियत्वान् न तु बान्धवः ॥ २.७४.१४ ॥
ಅಂಗ-ಪ್ರತ್ಯಂಗಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರನು ಹೃದಯದಿಂದಲೂ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ತಾಯಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯನು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ, ಕೇವಲ ಬಂಧುವಲ್ಲ.
2.74.15
अन्यदा किल धर्मज्ञा सुरभिः सुर सम्मता ।
वहमानौ ददर्श उर्व्याम् पुत्रौ विगत चेतसौ ॥ २.७४.१५ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಧರ್ಮ ತಿಳಿದವಳೂ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳೂ ಆದ ಸುರಭಿ, ಭಾರ ಹೊತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ್ದ ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕಂಡಳು.
2.74.16
ताव् अर्ध दिवसे श्रान्तौ दृष्ट्वा पुत्रौ मही तले ।
रुरोद पुत्र शोकेन बाष्प पर्याकुल ईक्षणा ॥ २.७४.१६ ॥
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ದಣಿದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಂಡು, ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ಅವಳು ಅತ್ತಳು; ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿದವು.
2.74.17
अधस्तात् व्रजतः तस्याः सुर राज्ञो महात्मनः ।
बिन्दवः पतिता गात्रे सूक्ष्माः सुरभि गन्धिनः ॥ २.७४.१७ ॥
ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ದೇವರಾಜನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಸುರಭಿಯ ಸುಗಂಧವುಳ್ಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಬಿಂದುಗಳು ಬಿದ್ದವು.
2.74.18
इन्द्रोऽप्यश्रुनिपातम् तम् स्वगात्रे पुण्यगन्धिनम् ।
सुरभिम् मन्यते दृष्ट्वा भूयसीम् ताम् सुरेश्वरः ॥ २.७४.१८ ॥
ದೇವೇಂದ್ರನು ತನ್ನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಆ ಪುಣ್ಯಗಂಧದ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು, ಅವು ಸುರಭಿಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಿಂದುಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
2.74.19
निरीक्समाणः शक्रस्ताम् ददर्श सुरभिम् स्थिताम् ।
आकाशे विष्ठिताम् दीनाम् रुदतीम् भृशदुःखिताम् ॥ २.७४.१९ ॥
ಇಂದ್ರನು ಅವಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿದನು — ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ದೀನಳಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ, ಅತಿ ದುಃಖಿತಳಾದ ಸುರಭಿಯನ್ನು.
2.74.20
ताम् दृष्ट्वा शोक सम्तप्ताम् वज्र पाणिर् यशस्विनीम् ।
इन्द्रः प्रान्जलिर् उद्विग्नः सुर राजो अब्रवीद् वचः ॥ २.७४.२० ॥
ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತಳಾದ ಆ ಯಶಸ್ವಿನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನು ಕೈಮುಗಿದು ಉದ್ವಿಗ್ನನಾಗಿ ದೇವರಾಜನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.74.21
भयम् कच्चिन् न च अस्मासु कुतश्चित् विद्यते महत् ।
कुतः निमित्तः शोकः ते ब्रूहि सर्व हित एषिणि ॥ २.७४.२१ ॥
ನಮಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲಾದರೂ ದೊಡ್ಡ ಭಯ ಏನಾದರೂ ಇದೆಯೇ? ನಿನ್ನ ಶೋಕಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಎಲ್ಲರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವಳೇ, ಹೇಳು.
2.74.22
एवम् उक्ता तु सुरभिः सुर राजेन धीमता ।
पत्युवाच ततः धीरा वाक्यम् वाक्य विशारदा ॥ २.७४.२२ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತ ದೇವರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಪುಣೆಯಾದ ಧೀರೆ ಸುರಭಿ ಆಗ ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
2.74.23
शान्तम् पातम् न वः किम्चित् कुतश्चित् अमर अधिप ।
अहम् तु मग्नौ शोचामि स्व पुत्रौ विषमे स्थितौ ॥ २.७४.२३ ॥
ಅಮರಾಧಿಪನೇ, ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಯಾವುದೇ ಪತನ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ನಾನು ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
2.74.24
एतौ दृष्ट्वा कृषौ दीनौ सूर्य रश्मि प्रतापिनौ ।
अर्ध्यमानौ बली वर्दौ कर्षकेण सुर अधिप ॥ २.७४.२४ ॥
ಸುರಾಧಿಪನೇ, ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡು — ಉಳುಮೆಯಿಂದ ಕೃಶರಾಗಿ, ದೀನರಾಗಿ, ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ತಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಲಿಷ್ಠ ಇಬ್ಬರು ಎತ್ತುಗಳು ರೈತನಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ.
2.74.25
मम कायात् प्रसूतौ हि दुह्खितौ भार पीडितौ ।
यौ दृष्ट्वा परितप्ये अहम् न अस्ति पुत्र समः प्रियः ॥ २.७४.२५ ॥
ನನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ಇಬ್ಬರೂ ದುಃಖಿತರಾಗಿ, ಭಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಸಂಕಟಪಡುತ್ತೇನೆ; ಮಗನಿಗೆ ಸಮಾನ ಪ್ರಿಯರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
2.74.26
यस्याः पुत्र सहस्त्रैस्तु कृत्स्नम् व्याप्तमिदम् जगत् ।
ताम् दृष्ट्वा रुदतीम् शक्रो न सुतान्मन्यते परम् ॥ २.७४.२६ ॥
ಯಾರ ಸಾವಿರಾರು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ತುಂಬಿದೆಯೋ, ಅವಳು ಅಳುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಇಂದ್ರನೂ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅವಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
2.74.27
सदाऽप्रतिमवृत्ताया लोकधारणकाम्यया ।
श्रीमत्या गुणनित्यायाः स्वभावपरिचेष्टया ॥ २.७४.२७ ॥
ಸದಾ ಅನುಪಮ ನಡತೆಯುಳ್ಳವಳು, ಲೋಕವನ್ನು ಧರಿಸಲು ಬಯಸುವವಳು, ಶ್ರೀಮತಿ, ನಿತ್ಯ ಗುಣವತಿ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಶುಭ ಚೇಷ್ಟೆಯುಳ್ಳವಳು.
2.74.28
यस्याः पुत्रसहस्राणि सापि शोचै कामधुक् ।
किम् पुनर् या विना रामम् कौसल्या वर्तयिष्यति ॥ २.७४.२८ ॥
ಸಾವಿರಾರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಆಕೆಯೂ ಕಾಮಧೇನುವಾಗಿದ್ದರೂ ಶೋಕಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಹಾಗಿರುವಾಗ ರಾಮನಿಲ್ಲದೆ ಕೌಸಲ್ಯೆ ಹೇಗೆ ಬದುಕುವಳು?
2.74.29
एक पुत्रा च साध्वी च विवत्सा इयम् त्वया कृता ।
तस्मात् त्वम् सततम् दुह्खम् प्रेत्य च इह च लप्स्यसे ॥ २.७४.२९ ॥
ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನುಳ್ಳ, ಸಾಧ್ವಿಯಾದ ಈಕೆಯನ್ನು ನೀನು ಕರುವಿಲ್ಲದ ಹಸುವಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಸದಾ ಇಹದಲ್ಲೂ ಪರದಲ್ಲೂ ದುಃಖವನ್ನೇ ಪಡೆಯುವೆ.
2.74.30
अहम् हि अपचितिम् भ्रातुः पितुः च सकलाम् इमाम् ।
वर्धनम् यशसः च अपि करिष्यामि न सम्शयः ॥ २.७४.३० ॥
ನಾನು ಸಹೋದರನಿಗೂ ತಂದೆಗೂ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗೌರವವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವೆನು, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುವೆನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
2.74.31
आनाययित्वा तनयम् कौसल्याया महा द्युतिम् ।
स्वयम् एव प्रवेक्ष्यामि वनम् मुनि निषेवितम् ॥ २.७४.३१ ॥
ಕೌಸಲ್ಯೆಯ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಪುತ್ರನನ್ನು ಕರೆತಂದು, ಮುನಿಗಳು ಸೇವಿಸುವ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ನಾನೇ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
2.74.32
न ह्यहम् पापसम्कल्पे पापे पापम् त्वया कृतम् ।
शक्तो धारयितुम् पौरैरश्रुकण्ठै र्निरीक्षितः ॥ २.७४.३२ ॥
ಪಾಪ ಸಂಕಲ್ಪದವಳೇ, ಪಾಪಿಣಿಯೇ, ನೀನು ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ನಾನು ಹೊರಲಾರೆ; ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಂಠದ ಪೌರರು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
2.74.33
सा त्वमग्निम् प्रविश वा स्वयम् वा दण्डकान्विश ।
रज्जुम् बधान वा कण्ठे न हि तेऽन्यत्परायणम् ॥ २.७४.३३ ॥
ನೀನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು, ಇಲ್ಲವೇ ದಂಡಕಾರಣ್ಯಕ್ಕೆ ತೆರಳು, ಇಲ್ಲವೇ ಕತ್ತಿಗೆ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿಕೊ; ನಿನಗೆ ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ.
2.74.34
अहमप्यवनिम् प्राप्ते रामे सत्यपराक्रमे ।
कृतकृत्यो भविष्यामि विप्रवासितकल्मषः ॥ २.७४.३४ ॥
ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಮನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ನಾನೂ ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ, ವನವಾಸದಿಂದ ಪಾಪ ನಿವಾರಿತನಾಗುತ್ತೇನೆ.
2.74.35
पपात भुवि सम्क्रुद्धो निह्श्वसन्न् इव पन्नगः ॥ २.७४.३५ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ, ಉಸಿರು ಬಿಡುವ ಹಾವಿನಂತೆ ಅವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು.
2.74.36
सम्रक्त नेत्रः शिथिल अम्बरः तदा ।
विधूत सर्व आभरणः परम्तपः ।
बभूव भूमौ पतितः नृप आत्मजः ।
शची पतेः केतुर् इव उत्सव क्षये ॥ २.७४.३६ ॥
ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸಡಿಲವಾದ ವಸ್ತ್ರ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳು ಉದುರಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಆ ರಾಜಕುಮಾರ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು; ಉತ್ಸವ ಮುಗಿದಾಗ ಶಚೀಪತಿಯ ಧ್ವಜ ಬೀಳುವಂತೆ.