ヴァールミーキのラーマーヤナ · サルガ 2.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.77.1
ततः दश अहे अतिगते कृत शौचो नृप आत्मजः ।
द्वादशे अहनि सम्प्राप्ते श्राद्ध कर्माणि अकारयत् ॥ २.७७.१ ॥
十日が過ぎ、清めを終えた王子は、十二日目にシュラーッダの儀式を行わせた。
2.77.2
ब्राह्मणेभ्यो ददौ रत्नम् धनम् अन्नम् च पुष्कलम् ।
वासाम्सि च महार्हाणि रत्नानि विविधानि च ॥ २.७७.२ ॥
彼はバラモンたちに宝石、財物、豊富な食物を与え、さらに高価な衣服と様々な宝石も与えた。
2.77.3
बास्तिकम् बहु शुक्लम् च गाः च अपि शतशः तथा ।
दासी दासम् च यानम् च वेश्मानि सुमहान्ति च ॥ २.७७.३ ॥
さらに多くの白い山羊、何百頭もの牛、男女の召使い、乗り物、そして非常に大きな屋敷も与えた。
2.77.4
ब्राह्मणेभ्यो ददौ पुत्रः राज्ञः तस्य और्ध्वदैहिकम् ।
ततः प्रभात समये दिवसे अथ त्रयोदशे ॥ २.७७.४ ॥
王の子は、その葬送の儀式をバラモンたちに委ねた。そして夜明けの頃、十三日目に。
2.77.5
विललाप महा बाहुर् भरतः शोक मूर्चितः ।
शब्द अपिहित कण्ठः च शोधन अर्थम् उपागतः ॥ २.७७.५ ॥
大腕のバラタは悲しみに打ちのめされ、気を失いそうになって嘆いた。喉は詰まっていた。彼は清めの儀式のためにそこへ来た。
2.77.6
चिता मूले पितुर् वाक्यम् इदम् आह सुदुह्खितः ।
तात यस्मिन् निषृष्टः अहम् त्वया भ्रातरि राघवे ॥ २.७७.६ ॥
火葬の薪の根元で、深く嘆き悲しみながら、彼は父にこう言った。「父上！あなたが私を託された兄ラーガヴァ（ラーマ）よ——
2.77.7
तस्मिन् वनम् प्रव्रजिते शून्ये त्यक्तः अस्म्य् अहम् त्वया ।
यथा गतिर् अनाथायाः पुत्रः प्रव्राजितः वनम् ॥ २.७७.७ ॥
彼が森へ去ったとき、おまえはこの空しい館で私を見捨てた。身寄りのない母の息子が森へ追放されるように。
2.77.8
ताम् अम्बाम् तात कौसल्याम् त्यक्त्वा त्वम् क्व गतः नृप ।
दृष्ट्वा भस्म अरुणम् तच् च दग्ध अस्थि स्थान मण्डलम् ॥ २.७७.८ ॥
父上よ！母カウサリヤを捨てて、王よ、どこへ行かれたのか。灰で赤く染まり、焼け残った骨が散らばる、あの場所を見ても。
2.77.9
पितुः शरीर निर्वाणम् निष्टनन् विषसाद ह ।
स तु दृष्ट्वा रुदन् दीनः पपात धरणी तले ॥ २.७७.९ ॥
父の遺体が荼毘に付されるのを見て、彼は呻き、絶望に沈んだ。哀れにも泣きながら、彼は地に倒れ伏した。
2.77.10
उत्थाप्यमानः शक्रस्य यन्त्र ध्वजैव च्युतः ।
अभिपेतुस् ततः सर्वे तस्य अमात्याः शुचि व्रतम् ॥ २.७७.१० ॥
インドラの機械の旗竿のように抱き起こされても、彼は倒れた。そのとき、清浄な誓いを持つ大臣たちが皆、彼の上に駆け寄った。
2.77.11
अन्त काले निपतितम् ययातिम् ऋषयो यथा ।
शत्रुघ्नः च अपि भरतम् दृष्ट्वा शोक परिप्लुतम् ॥ २.७७.११ ॥
寿命の尽きて倒れたヤヤーティを聖仙たちが見たように、シャトルグナもまた悲しみに沈むバラタを見た。
2.77.12
विसम्ज्ञो न्यपतत् भूमौ भूमि पालम् अनुस्मरन् ।
उन्मत्तैव निश्चेता विललाप सुदुह्खितः ॥ २.७७.१२ ॥
大地の守護者を思い出しながら、彼は気を失って地に倒れた。狂ったように意識を失い、深い悲しみのうちに嘆き悲しんだ。
2.77.13
स्मृत्वा पितुर् गुण अन्गानि तनि तानि तदा तदा ।
मन्थरा प्रभवः तीव्रः कैकेयी ग्राह सम्कुलः ॥ २.७७.१३ ॥
父の数々の美徳を幾度も思い起こし、マンタラーを源とし、カイケーイーを獰猛なワニとするその悲しみの海が、荒れ狂った。
2.77.14
वर दानमयो अक्षोभ्यो अमज्जयत् शोक सागरः ।
सुकुमारम् च बालम् च सततम् लालितम् त्वया ॥ २.७७.१४ ॥
恩恵から生じたその揺るぎない悲しみの海が、彼を沈めていた。あなたに常に愛しまれてきた、か弱く幼い者が、
2.77.15
क्व तात भरतम् हित्वा विलपन्तम् गतः भवान् ।
ननु भोज्येषु पानेषु वस्त्रेष्व् आभरणेषु च ॥ २.७७.१५ ॥
父上よ！嘆き悲しむバラタを残して、あなたはどこへ行かれたのか。食べ物、飲み物、衣服、装飾品において、あなたは確かに彼を気遣っていたではないか。
2.77.16
प्रवारयसि नः सर्वाम्स् तन् नः को अद्य करिष्यति ।
अवदारण काले तु पृथिवी न अवदीर्यते ॥ २.७७.१६ ॥
あなたは我ら皆を守ってくださっていた。今、我らのためにそれをするのは誰か。裂けるべき時であっても、大地は裂けない。
2.77.17
विहीना या त्वया राज्ञा धर्मज्ञेन महात्मना ।
पितरि स्वर्गम् आपन्ने रामे च अरण्यम् आश्रिते ॥ २.७७.१७ ॥
法を知る偉大な王であるあなたを失い、父上が天に昇られ、ラーマが森に入った今、彼女は見捨てられた。
2.77.18
किम् मे जीवित सामर्थ्यम् प्रवेक्ष्यामि हुत अशनम् ।
हीनो भ्रात्रा च पित्रा च शून्याम् इक्ष्वाकु पालिताम् ॥ २.७७.१८ ॥
私に生きる力などあるだろうか。兄と父を失い、イクシュヴァーク王家が守ってきたこの荒れ果てた都で、私は火に身を投じよう。
2.77.19
अयोध्याम् न प्रवेक्ष्यामि प्रवेक्ष्यामि तपो वनम् ।
तयोः विलपितम् श्रुत्वा व्यसनम् च अन्ववेक्ष्य तत् ॥ २.७७.१९ ॥
私はアヨーディヤーには入らない。苦行の森に入ろう。その二人の嘆きを聞き、その災いを熟慮して。
2.77.20
भृशम् आर्ततरा भूयः सर्वएव अनुगामिनः ।
ततः विषण्णौ श्रान्तौ च शत्रुघ्न भरताव् उभौ ॥ २.७७.२० ॥
従者たちは皆いっそう深く苦しんだ。そのとき、シャトルグナとバラタの二人は意気消沈し、疲れ果てていた。
2.77.21
धरण्याम् सम्व्यचेष्टेताम् भग्न शृन्गाव् इव ऋषभौ ।
ततः प्रकृतिमान् वैद्यः पितुर् एषाम् पुरोहितः ॥ २.७७.२१ ॥
折れた角を持つ二頭の雄牛のように、二人は地に転げ回っていた。そのとき、賢明な医者であり、彼らの父の家付き祭官である人が。
2.77.22
वसिष्ठो भरतम् वाक्यम् उत्थाप्य तम् उवाच ह ।
त्रयोदशोऽयम् दिवसः पितुर्वृत्तस्य ते विभो ॥ २.७७.२२ ॥
ヴァシシュタはバラタを起こし、このように言った。「ああ、力ある方よ、今日はあなたの父君が亡くなられてから十三日目です。」
2.77.23
सावशेषास्थिनिचये किमिह त्वम् विलम्बसे ।
त्रीणि द्वन्द्वानि भूतेषु प्रवृत्तानि अविशेषतः ॥ २.७७.२३ ॥
骨の山の残りのそばで、なぜここで手間取っているのか。生きものたちの間には、三つの対（ドヴァンドヴァ）が区別なく定められている。
2.77.24
तेषु च अपरिहार्येषु न एवम् भवितुम् अर्हति ।
सुमन्त्रः च अपि शत्रुघ्नम् उत्थाप्य अभिप्रसाद्य च ॥ २.७७.२४ ॥
避けられないこれらのことにおいて、このようであるのはふさわしくない。スマントラもまたシャトルグナを起こし、慰めて〔同じように言った〕。
2.77.25
श्रावयाम् आस तत्त्वज्ञः सर्व भूत भव अभवौ ।
उत्थितौ तौ नर व्याघ्रौ प्रकाशेते यशस्विनौ ॥ २.७७.२५ ॥
真理を知るスマントラは、あらゆる存在の生成と消滅の教えを聞かせた。すると、人中の虎であるその二人の栄光ある者は立ち上がり、輝いた。
2.77.26
वर्ष आतप परिक्लिन्नौ पृथग् इन्द्र ध्वजाव् इव ।
अश्रूणि परिमृद्नन्तौ रक्त अक्षौ दीन भाषिणौ ॥ २.७७.२६ ॥
雨と日差しに濡れ、インドラの旗のように離れて立ち、涙をぬぐい、目を赤くして、悲しげな声で語っていた。