Vālmīki Rāmāyaṇa · Sarga 2.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.78.1
अत्र यात्राम् समीहन्तम् शत्रुघ्नः लक्ष्मण अनुजः ।
भरतम् शोक सम्तप्तम् इदम् वचनम् अब्रवीत् ॥ २.७८.१ ॥
Here Śatrughna, the younger brother of Lakṣmaṇa, spoke these words to Bharata, who was intent on the journey and tormented by grief.
2.78.2
गतिर् यः सर्व भूतानाम् दुह्खे किम् पुनर् आत्मनः ।
स रामः सत्त्व सम्पन्नः स्त्रिया प्रव्राजितः वनम् ॥ २.७८.२ ॥
Rāma, who is the refuge of all beings in sorrow, and how much more in his own sorrow, that Rāma endowed with goodness was driven into the forest by a woman.
2.78.3
बलवान् वीर्य सम्पन्नो लक्ष्मणो नाम यो अपि असौ ।
किम् न मोचयते रामम् कृत्वा अपि पितृ निग्रहम् ॥ २.७८.३ ॥
Why does not Lakṣmaṇa, that mighty and valiant one, even after restraining the father, set Rāma free?
2.78.4
पूर्वम् एव तु निग्राह्यः समवेक्ष्य नय अनयौ ।
उत्पथम् यः समारूढो नार्या राजा वशम् गतः ॥ २.७८.४ ॥
Having carefully weighed right and wrong conduct, a king who has mounted the wrong path and fallen under a woman's control ought to have been restrained beforehand.
2.78.5
प्राग् द्वारे अभूत् तदा कुब्जा सर्व आभरण भूषिता ॥ २.७८.५ ॥
At that time, at the door, there was earlier the hunchback, adorned with all ornaments.
2.78.6
लिप्ता चन्दन सारेण राज वस्त्राणि बिभ्रती ।
विविधम् विविधैस्तैस्तैर्भूषणैश्च विभूषिता ॥ २.७८.६ ॥
Anointed with the essence of fine sandalwood, wearing royal garments, and adorned with many kinds of ornaments.
2.78.7
मेखला दामभिः चित्रै रज्जु बद्धा इव वानरी ।
बभासे बहुभिर्बद्धा रज्जुबद्देव वानरी ॥ २.७८.७ ॥
Girdled with bright strands, she looked like a female monkey tied with a rope; bound by many bonds, she shone like a female monkey bound to a rope.
2.78.8
ताम् समीक्ष्य तदा द्वाह्स्थो भृशम् पापस्य कारिणीम् ।
गृहीत्वा अकरुणम् कुब्जाम् शत्रुघ्नाय न्यवेदयत् ॥ २.७८.८ ॥
Then the gatekeeper, seeing her, mercilessly seized that hunchback, a doer of great wickedness, and reported her to Śatrughna.
2.78.9
यस्याः कृते वने रामः न्यस्त देहः च वः पिता ।
सा इयम् पापा नृशम्सा च तस्याः कुरु यथा मति ॥ २.७८.९ ॥
She for whose sake Rāma and your father gave up their bodies in the forest—this wicked and cruel woman—do with her as your mind decides.
2.78.10
शत्रुघ्नः च तत् आज्ञाय वचनम् भृश दुह्खितः ।
अन्तः पुर चरान् सर्वान् इति उवाच धृत व्रतः ॥ २.७८.१० ॥
Śatrughna, hearing those words and grieved greatly, firm in his vow, spoke thus to all the attendants of the inner palace.
2.78.11
तीव्रम् उत्पादितम् दुह्खम् भ्रातृऋणाम् मे तथा पितुः ।
यया सा इयम् नृशम्सस्य कर्मणः फलम् अश्नुताम् ॥ २.७८.११ ॥
May she who caused such bitter sorrow to my brothers and father reap the fruit of her cruel deed.
2.78.12
एवम् उक्ता च तेन आशु सखी जन समावृता ।
गृहीता बलवत् कुब्जा सा तत् गृहम् अनादयत् ॥ २.७८.१२ ॥
Thus addressed, the hunchback, surrounded by her companions, was swiftly seized by force, and she made that house resound.
2.78.13
ततः सुभृश सम्तप्तः तस्याः सर्वः सखी जनः ।
क्रुद्धम् आज्ञाय शत्रुघ्नम् व्यपलायत सर्वशः ॥ २.७८.१३ ॥
Then all her female companions were greatly distressed, and seeing Śatrughna angered, they fled in every direction.
2.78.14
अमन्त्रयत कृत्स्नः च तस्याः सर्व सखी जनः ।
यथा अयम् समुपक्रान्तः निह्शेषम् नः करिष्यति ॥ २.७८.१४ ॥
All her female companions took counsel together: "As he has set about it, he will utterly destroy us."
2.78.15
सानुक्रोशाम् वदान्याम् च धर्मज्ञाम् च यशस्विनीम् ।
कौसल्याम् शरणम् यामः सा हि नो अस्तु ध्रुवा गतिः ॥ २.७८.१५ ॥
Let us take refuge with Kausalyā, compassionate, generous, knowing dharma, and renowned; she indeed shall be our sure recourse.
2.78.16
स च रोषेण ताम्र अक्षः शत्रुघ्नः शत्रु तापनः ।
विचकर्ष तदा कुब्जाम् क्रोशन्तीम् पृथिवी तले ॥ २.७८.१६ ॥
Then Śatrughna, red-eyed with rage, tormentor of his foes, dragged the hunchback across the ground as she shrieked.
2.78.17
तस्या हि आकृष्यमाणाया मन्थरायाः ततः ततः ।
चित्रम् बहु विधम् भाण्डम् पृथिव्याम् तत् व्यशीर्यत ॥ २.७८.१७ ॥
As Mantharā was dragged along, the many kinds of variegated vessels she carried were smashed to pieces on the ground.
2.78.18
तेन भाण्डेन सम्कीर्णम् श्रीमद् राज निवेशनम् ।
अशोभत तदा भूयः शारदम् गगनम् यथा ॥ २.७८.१८ ॥
That splendid royal palace, strewn with those vessels, shone again like the autumn sky.
2.78.19
स बली बलवत् क्रोधात् गृहीत्वा पुरुष ऋषभः ।
कैकेयीम् अभिनिर्भर्त्स्य बभाषे परुषम् वचः ॥ २.७८.१९ ॥
That mighty best of men, seizing Kaikeyī forcefully in anger, reviled her and spoke harsh words.
2.78.20
तैः वाक्यैः परुषैः दुह्खैः कैकेयी भृश दुह्हिता ।
शत्रुघ्न भय सम्त्रस्ता पुत्रम् शरणम् आगता ॥ २.७८.२० ॥
Kaikeyī, deeply grieved by those harsh and painful words and terrified of Śatrughna, came seeking refuge with her son.
2.78.21
ताम् प्रेक्ष्य भरतः क्रुद्धम् शत्रुघ्नम् इदम् अब्रवीत् ।
अवध्याः सर्व भूतानाम् प्रमदाः क्षम्यताम् इति ॥ २.७८.२१ ॥
Seeing her, Bharata said to the angry Śatrughna: 'Women are not to be slain by any beings; let her be forgiven.'
2.78.22
हन्याम् अहम् इमाम् पापाम् कैकेयीम् दुष्ट चारिणीम् ।
यदि माम् धार्मिको रामः न असूयेन् मातृ घातकम् ॥ २.७८.२२ ॥
If righteous Rāma did not resent me as a slayer of my mother, I would kill this sinful, wicked-acting Kaikeyī.
2.78.23
इमाम् अपि हताम् कुब्जाम् यदि जानाति राघवः ।
त्वाम् च माम् चैव धर्म आत्मा न अभिभाषिष्यते ध्रुवम् ॥ २.७८.२३ ॥
If Rāghava learns that this hunchback too has been slain, that righteous-souled one will certainly not speak to you or to me.
2.78.24
भरतस्य वचः श्रुत्वा शत्रुघ्नः लक्ष्मण अनुजः ।
न्यवर्तत ततः रोषात् ताम् मुमोच च मन्थराम् ॥ २.७८.२४ ॥
Hearing Bharata's words, Śatrughna, the younger brother of Lakṣmaṇa, turned back from his anger and released Mantharā.
2.78.25
सा पाद मूले कैकेय्या मन्थरा निपपात ह ।
निह्श्वसन्ती सुदुह्ख आर्ता कृपणम् विललाप च ॥ २.७८.२५ ॥
Mantharā fell at Kaikeyī's feet, sighing heavily, greatly afflicted with sorrow, and lamented piteously.
2.78.26
शत्रुघ्न विक्षेप विमूढ सम्ज्ञाम् ।
समीक्ष्य कुब्जाम् भरतस्य माता ।
शनैः समाश्वासयद् आर्त रूपाम् ।
क्रौन्चीम् विलग्नाम् इव वीक्षमाणाम् ॥ २.७८.२६ ॥
Seeing Mantharā, the hunchbacked woman, her senses confused by Śatrughna's violent shove, Bharata's mother Kaikeyī gently comforted her, she who looked like a female krauñcī bird caught in a snare.