Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.78.1
अत्र यात्राम् समीहन्तम् शत्रुघ्नः लक्ष्मण अनुजः ।
भरतम् शोक सम्तप्तम् इदम् वचनम् अब्रवीत् ॥ २.७८.१ ॥
Hier sprach Śatrughna, der jüngere Bruder Lakṣmaṇas, diese Worte zu Bharata, der die Reise beabsichtigte und von Kummer gequält war.
2.78.2
गतिर् यः सर्व भूतानाम् दुह्खे किम् पुनर् आत्मनः ।
स रामः सत्त्व सम्पन्नः स्त्रिया प्रव्राजितः वनम् ॥ २.७८.२ ॥
Rāma, der für alle Wesen in Leid Zuflucht ist, und um wieviel mehr in seinem eigenen Leid, dieser mit Güte begabte Rāma wurde von einer Frau in den Wald verstoßen.
2.78.3
बलवान् वीर्य सम्पन्नो लक्ष्मणो नाम यो अपि असौ ।
किम् न मोचयते रामम् कृत्वा अपि पितृ निग्रहम् ॥ २.७८.३ ॥
Warum befreit Lakṣmaṇa, dieser Mächtige und Tapfere, nicht Rāma, selbst nachdem er den Vater zurückgehalten hat?
2.78.4
पूर्वम् एव तु निग्राह्यः समवेक्ष्य नय अनयौ ।
उत्पथम् यः समारूढो नार्या राजा वशम् गतः ॥ २.७८.४ ॥
Nachdem man Recht und Unrecht genau abgewogen hat, hätte ein König, der auf den falschen Weg geriet und unter die Gewalt einer Frau fiel, schon vorher zurückgehalten werden müssen.
2.78.5
प्राग् द्वारे अभूत् तदा कुब्जा सर्व आभरण भूषिता ॥ २.७८.५ ॥
Damals war an der Tür zuvor die Buckelige, mit allen Schmuckstücken geschmückt.
2.78.6
लिप्ता चन्दन सारेण राज वस्त्राणि बिभ्रती ।
विविधम् विविधैस्तैस्तैर्भूषणैश्च विभूषिता ॥ २.७८.६ ॥
Mit dem Extrakt feinsten Sandelholzes gesalbt, königliche Gewänder tragend und mit vielerlei Schmuck geschmückt.
2.78.7
मेखला दामभिः चित्रै रज्जु बद्धा इव वानरी ।
बभासे बहुभिर्बद्धा रज्जुबद्देव वानरी ॥ २.७८.७ ॥
Mit bunten Schnüren umgürtet, glich sie einer Affin, an ein Seil gebunden; von vielen Fesseln gebunden, leuchtete sie wie eine Affin, an ein Seil gefesselt.
2.78.8
ताम् समीक्ष्य तदा द्वाह्स्थो भृशम् पापस्य कारिणीम् ।
गृहीत्वा अकरुणम् कुब्जाम् शत्रुघ्नाय न्यवेदयत् ॥ २.७८.८ ॥
Da ergriff der Torwächter, als er sie sah, erbarmungslos die Buckelige, die große Schuld begangen hatte, und meldete es Śatrughna.
2.78.9
यस्याः कृते वने रामः न्यस्त देहः च वः पिता ।
सा इयम् पापा नृशम्सा च तस्याः कुरु यथा मति ॥ २.७८.९ ॥
Sie, um derentwillen Rāma und euer Vater im Wald ihre Körper verließen – diese böse und grausame Frau –, tut mit ihr, was euer Sinn entscheidet.
2.78.10
शत्रुघ्नः च तत् आज्ञाय वचनम् भृश दुह्खितः ।
अन्तः पुर चरान् सर्वान् इति उवाच धृत व्रतः ॥ २.७८.१० ॥
Śatrughna, der diese Worte vernahm und tief betrübt war, fest in seinem Gelübde, sprach so zu allen Dienern des inneren Palastes.
2.78.11
तीव्रम् उत्पादितम् दुह्खम् भ्रातृऋणाम् मे तथा पितुः ।
यया सा इयम् नृशम्सस्य कर्मणः फलम् अश्नुताम् ॥ २.७८.११ ॥
Möge sie, die meinen Brüdern und dem Vater so bitteren Schmerz bereitet hat, die Frucht ihrer grausamen Tat ernten.
2.78.12
एवम् उक्ता च तेन आशु सखी जन समावृता ।
गृहीता बलवत् कुब्जा सा तत् गृहम् अनादयत् ॥ २.७८.१२ ॥
Auf diese Worte hin wurde die Buckelige, von ihren Gefährtinnen umringt, sogleich mit Gewalt ergriffen, und sie ließ jenes Haus erschallen.
2.78.13
ततः सुभृश सम्तप्तः तस्याः सर्वः सखी जनः ।
क्रुद्धम् आज्ञाय शत्रुघ्नम् व्यपलायत सर्वशः ॥ २.७८.१३ ॥
Da waren alle ihre Gefährtinnen tief betrübt, und als sie Śatrughna zornig sahen, flohen sie nach allen Seiten.
2.78.14
अमन्त्रयत कृत्स्नः च तस्याः सर्व सखी जनः ।
यथा अयम् समुपक्रान्तः निह्शेषम् नः करिष्यति ॥ २.७८.१४ ॥
Alle ihre Gefährtinnen berieten sich gemeinsam: »Da er so vorgeht, wird er uns gänzlich vernichten.«
2.78.15
सानुक्रोशाम् वदान्याम् च धर्मज्ञाम् च यशस्विनीम् ।
कौसल्याम् शरणम् यामः सा हि नो अस्तु ध्रुवा गतिः ॥ २.७८.१५ ॥
Lasst uns bei Kausalyā Zuflucht suchen, der mitfühlenden, freigebigen, dharma-kundigen und ruhmreichen; sie gewiss wird unsere sichere Zuflucht sein.
2.78.16
स च रोषेण ताम्र अक्षः शत्रुघ्नः शत्रु तापनः ।
विचकर्ष तदा कुब्जाम् क्रोशन्तीम् पृथिवी तले ॥ २.७८.१६ ॥
Da zerrte Śatrughna, mit von Zorn geröteten Augen, der Feinde Quälgeist, die schreiende Buckelige über den Boden.
2.78.17
तस्या हि आकृष्यमाणाया मन्थरायाः ततः ततः ।
चित्रम् बहु विधम् भाण्डम् पृथिव्याम् तत् व्यशीर्यत ॥ २.७८.१७ ॥
Während Mantharā geschleift wurde, zerbrachen die vielen buntbemalten Gefäße, die sie bei sich trug, in Stücke auf dem Boden.
2.78.18
तेन भाण्डेन सम्कीर्णम् श्रीमद् राज निवेशनम् ।
अशोभत तदा भूयः शारदम् गगनम् यथा ॥ २.७८.१८ ॥
Dieser prächtige Königspalast, übersät mit jenen Gefäßen, erstrahlte wieder wie der Herbsthimmel.
2.78.19
स बली बलवत् क्रोधात् गृहीत्वा पुरुष ऋषभः ।
कैकेयीम् अभिनिर्भर्त्स्य बभाषे परुषम् वचः ॥ २.७८.१९ ॥
Jener mächtige Beste der Männer packte Kaikeyī im Zorn heftig, schalt sie und sprach harte Worte.
2.78.20
तैः वाक्यैः परुषैः दुह्खैः कैकेयी भृश दुह्हिता ।
शत्रुघ्न भय सम्त्रस्ता पुत्रम् शरणम् आगता ॥ २.७८.२० ॥
Kaikeyī, von jenen harten und schmerzlichen Worten tief betrübt und von Śatrughna in Furcht versetzt, kam zu ihrem Sohn, um Zuflucht zu suchen.
2.78.21
ताम् प्रेक्ष्य भरतः क्रुद्धम् शत्रुघ्नम् इदम् अब्रवीत् ।
अवध्याः सर्व भूतानाम् प्रमदाः क्षम्यताम् इति ॥ २.७८.२१ ॥
Als Bharata sie sah, sprach er zu dem zornigen Śatrughna: »Frauen dürfen von keinem Wesen getötet werden; sie soll verziehen werden.«
2.78.22
हन्याम् अहम् इमाम् पापाम् कैकेयीम् दुष्ट चारिणीम् ।
यदि माम् धार्मिको रामः न असूयेन् मातृ घातकम् ॥ २.७८.२२ ॥
Hätte mich der rechtschaffene Rāma nicht als Mörder meiner Mutter verachtet, so würde ich diese sündhafte Kaikeyī, die Übles tut, erschlagen.
2.78.23
इमाम् अपि हताम् कुब्जाम् यदि जानाति राघवः ।
त्वाम् च माम् चैव धर्म आत्मा न अभिभाषिष्यते ध्रुवम् ॥ २.७८.२३ ॥
Wenn Rāghava erfährt, dass auch diese Buckelige erschlagen wurde, wird jener rechtschaffene Mann gewiss weder mit dir noch mit mir sprechen.
2.78.24
भरतस्य वचः श्रुत्वा शत्रुघ्नः लक्ष्मण अनुजः ।
न्यवर्तत ततः रोषात् ताम् मुमोच च मन्थराम् ॥ २.७८.२४ ॥
Als Śatrughna, der jüngere Bruder Lakṣmaṇas, Bharatas Worte hörte, ließ er von seinem Zorn ab und gab Mantharā frei.
2.78.25
सा पाद मूले कैकेय्या मन्थरा निपपात ह ।
निह्श्वसन्ती सुदुह्ख आर्ता कृपणम् विललाप च ॥ २.७८.२५ ॥
Mantharā fiel zu Füßen Kaikeyīs nieder, seufzte tief, von großem Kummer gequält, und klagte jämmerlich.
2.78.26
शत्रुघ्न विक्षेप विमूढ सम्ज्ञाम् ।
समीक्ष्य कुब्जाम् भरतस्य माता ।
शनैः समाश्वासयद् आर्त रूपाम् ।
क्रौन्चीम् विलग्नाम् इव वीक्षमाणाम् ॥ २.७८.२६ ॥
Als Kaikeyī, Bharatas Mutter, die verwirrte Krummrückige Mantharā erblickte, deren Sinne durch Śatrughnas heftigen Stoß betäubt waren, tröstete sie sie sanft; sie blickte wie ein in einer Schlinge gefangener weiblicher Krauñcī-Vogel.