வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.78.1
अत्र यात्राम् समीहन्तम् शत्रुघ्नः लक्ष्मण अनुजः ।
भरतम् शोक सम्तप्तम् इदम् वचनम् अब्रवीत् ॥ २.७८.१ ॥
இங்கு பயணம் செய்ய விரும்பிய, துயரால் வருந்திய பரதனிடம் லக்ஷ்மணனின் இளையவனான சத்ருக்னன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
2.78.2
गतिर् यः सर्व भूतानाम् दुह्खे किम् पुनर् आत्मनः ।
स रामः सत्त्व सम्पन्नः स्त्रिया प्रव्राजितः वनम् ॥ २.७८.२ ॥
அனைத்து உயிர்களுக்கும் துன்பத்தில் புகலிடமாக இருப்பவர், தன் துன்பத்தில் அதனினும் மேலாக, அந்த நற்குணம் நிறைந்த ராமன் ஒரு பெண்ணால் காட்டுக்கு விரட்டப்பட்டான்.
2.78.3
बलवान् वीर्य सम्पन्नो लक्ष्मणो नाम यो अपि असौ ।
किम् न मोचयते रामम् कृत्वा अपि पितृ निग्रहम् ॥ २.७८.३ ॥
வலிமையும் வீரமும் நிறைந்த, லக்ஷ்மணன் என்னும் பெயருடைய அவரும், தந்தையைத் தடுத்து நிறுத்திய பின்னும், ராமனை ஏன் விடுவிக்கவில்லை?
2.78.4
पूर्वम् एव तु निग्राह्यः समवेक्ष्य नय अनयौ ।
उत्पथम् यः समारूढो नार्या राजा वशम् गतः ॥ २.७८.४ ॥
நீதி அநீதியை நன்கு ஆராய்ந்து, தவறான வழியில் சென்று பெண்ணின் வசமான அரசனை முன்பே கட்டுப்படுத்தியிருக்க வேண்டும்.
2.78.5
प्राग् द्वारे अभूत् तदा कुब्जा सर्व आभरण भूषिता ॥ २.७८.५ ॥
அப்போது வாசலில் முன்பே கூனி இருந்தாள்; அவள் எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தாள்.
2.78.6
लिप्ता चन्दन सारेण राज वस्त्राणि बिभ्रती ।
विविधम् विविधैस्तैस्तैर्भूषणैश्च विभूषिता ॥ २.७८.६ ॥
சிறந்த சந்தனக் கலவையைப் பூசி, அரச ஆடைகளை அணிந்து, பல்வேறு வகை ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்.
2.78.7
मेखला दामभिः चित्रै रज्जु बद्धा इव वानरी ।
बभासे बहुभिर्बद्धा रज्जुबद्देव वानरी ॥ २.७८.७ ॥
வண்ணமயமான மேகலைக் கயிறுகளால் கட்டப்பட்ட, கயிற்றில் பிணைக்கப்பட்ட குரங்குப் பெண்ணைப் போல அவள் தோன்றினாள்; பல பிணைப்புகளால் கயிற்றில் கட்டப்பட்ட குரங்குப் பெண்ணைப் போல அவள் ஒளிர்ந்தாள்.
2.78.8
ताम् समीक्ष्य तदा द्वाह्स्थो भृशम् पापस्य कारिणीम् ।
गृहीत्वा अकरुणम् कुब्जाम् शत्रुघ्नाय न्यवेदयत् ॥ २.७८.८ ॥
அப்போது வாயிற்காவலன் அவளைக் கண்டு, பெரும் பாவம் செய்தவளான கூனியை இரக்கமின்றிப் பிடித்து சத்ருக்னனிடம் தெரிவித்தான்.
2.78.9
यस्याः कृते वने रामः न्यस्त देहः च वः पिता ।
सा इयम् पापा नृशम्सा च तस्याः कुरु यथा मति ॥ २.७८.९ ॥
யாருடைய காரணத்தால் காட்டில் ராமனும் உங்கள் தந்தையும் உயிர் துறந்தார்களோ, அந்தப் பாவியும் கொடியவளுமான இவளுக்கு உங்கள் மனம் போலச் செய்யுங்கள்.
2.78.10
शत्रुघ्नः च तत् आज्ञाय वचनम् भृश दुह्खितः ।
अन्तः पुर चरान् सर्वान् इति उवाच धृत व्रतः ॥ २.७८.१० ॥
சத்ருக்னன் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு மிகவும் துயருற்றார்; விரதத்தில் உறுதியான அவர் அந்தப்புரத்தின் அனைத்து ஏவலர்களிடமும் இவ்வாறு கூறினார்.
2.78.11
तीव्रम् उत्पादितम् दुह्खम् भ्रातृऋणाम् मे तथा पितुः ।
यया सा इयम् नृशम्सस्य कर्मणः फलम् अश्नुताम् ॥ २.७८.११ ॥
என் சகோதரர்களுக்கும் தந்தைக்கும் கடுந்துயரை உண்டாக்கியவளான இவள், தன் கொடிய செயலுக்கான பலனை அனுபவிக்கட்டும்.
2.78.12
एवम् उक्ता च तेन आशु सखी जन समावृता ।
गृहीता बलवत् कुब्जा सा तत् गृहम् अनादयत् ॥ २.७८.१२ ॥
அவன் இவ்வாறு கூறியதும், தோழிகளால் சூழப்பட்ட அந்தக் கூனி உடனே வலுக்கட்டாயமாகப் பிடிக்கப்பட்டாள்; அவள் அந்த வீட்டை அதிரச் செய்தாள்.
2.78.13
ततः सुभृश सम्तप्तः तस्याः सर्वः सखी जनः ।
क्रुद्धम् आज्ञाय शत्रुघ्नम् व्यपलायत सर्वशः ॥ २.७८.१३ ॥
பின்னர் அவளுடைய தோழியர் அனைவரும் மிகவும் துயருற்றனர்; சத்ருக்னன் சினமுற்றிருப்பதை அறிந்து அனைவரும் நாலா திசைகளிலும் ஓடிவிட்டனர்.
2.78.14
अमन्त्रयत कृत्स्नः च तस्याः सर्व सखी जनः ।
यथा अयम् समुपक्रान्तः निह्शेषम् नः करिष्यति ॥ २.७८.१४ ॥
அவளுடைய தோழியர் அனைவரும் ஒன்றுகூடி ஆலோசித்தனர்; இவன் நம்மை முற்றிலும் அழித்துவிடுவான் என்று.
2.78.15
सानुक्रोशाम् वदान्याम् च धर्मज्ञाम् च यशस्विनीम् ।
कौसल्याम् शरणम् यामः सा हि नो अस्तु ध्रुवा गतिः ॥ २.७८.१५ ॥
கருணையும் வள்ளன்மையும் தர்மம் அறிந்தவளுமான புகழ்மிக்க கௌசல்யையின் அடைக்கலம் புகுவோம்; அவளே நமக்கு நிச்சயமான புகலிடமாவாள்.
2.78.16
स च रोषेण ताम्र अक्षः शत्रुघ्नः शत्रु तापनः ।
विचकर्ष तदा कुब्जाम् क्रोशन्तीम् पृथिवी तले ॥ २.७८.१६ ॥
அப்போது சினத்தால் சிவந்த கண்களையுடைய, எதிரிகளைத் தகிக்கும் சத்ருக்னன் கூக்குரலிடும் கூனியை நிலத்தில் இழுத்தான்.
2.78.17
तस्या हि आकृष्यमाणाया मन्थरायाः ततः ततः ।
चित्रम् बहु विधम् भाण्डम् पृथिव्याम् तत् व्यशीर्यत ॥ २.७८.१७ ॥
மந்தரை இழுக்கப்பட்டபோது, அவளிடமிருந்த பலவகைப் பாத்திரங்கள் நிலத்தில் விழுந்து உடைந்து சிதறின.
2.78.18
तेन भाण्डेन सम्कीर्णम् श्रीमद् राज निवेशनम् ।
अशोभत तदा भूयः शारदम् गगनम् यथा ॥ २.७८.१८ ॥
அந்தப் பாத்திரங்களால் சிதறிக் கிடந்த அந்த அழகிய அரச மாளிகை, சரத்கால வானம் போல மீண்டும் ஒளிர்ந்தது.
2.78.19
स बली बलवत् क्रोधात् गृहीत्वा पुरुष ऋषभः ।
कैकेयीम् अभिनिर्भर्त्स्य बभाषे परुषम् वचः ॥ २.७८.१९ ॥
வலிமைமிக்க அந்த புருஷ ரிஷபன் (நரஸ்ரேஷ்டன்) கோபத்தால் கைகேயியைப் பற்றி, அவளை நிந்தித்துக் கடுஞ்சொற்களைக் கூறினான்.
2.78.20
तैः वाक्यैः परुषैः दुह्खैः कैकेयी भृश दुह्हिता ।
शत्रुघ्न भय सम्त्रस्ता पुत्रम् शरणम् आगता ॥ २.७८.२० ॥
அந்தக் கடுமையான, துன்பம் தரும் வார்த்தைகளால் மிகவும் துயருற்ற கைகேயி, சத்ருக்னனின் பயத்தால் நடுங்கி, மகனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தாள்.
2.78.21
ताम् प्रेक्ष्य भरतः क्रुद्धम् शत्रुघ्नम् इदम् अब्रवीत् ।
अवध्याः सर्व भूतानाम् प्रमदाः क्षम्यताम् इति ॥ २.७८.२१ ॥
அவளைக் கண்ட பரதன், கோபத்துடன் இருந்த சத்ருக்னனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: 'பெண்கள் எல்லா உயிர்களாலும் கொல்லப்படத் தகாதவர்கள்; ஆகையால் அவளை மன்னிக்க வேண்டும்.'
2.78.22
हन्याम् अहम् इमाम् पापाम् कैकेयीम् दुष्ट चारिणीम् ।
यदि माम् धार्मिको रामः न असूयेन् मातृ घातकम् ॥ २.७८.२२ ॥
தர்மவானான ராமன் 'தாயைக் கொன்றவன்' என்று என்னை வெறுக்காமல் இருந்திருந்தால், பாவியும் தீய நடத்தையுள்ளவளுமான இந்தக் கைகேயியை நான் கொன்றிருப்பேன்.
2.78.23
इमाम् अपि हताम् कुब्जाम् यदि जानाति राघवः ।
त्वाम् च माम् चैव धर्म आत्मा न अभिभाषिष्यते ध्रुवम् ॥ २.७८.२३ ॥
இந்தக் கூனியும் கொல்லப்பட்டாள் என்று ராகவன் அறிந்தால், நிச்சயமாக அந்த தர்மாத்மா உன்னிடமும் என்னிடமும் பேசமாட்டான்.
2.78.24
भरतस्य वचः श्रुत्वा शत्रुघ्नः लक्ष्मण अनुजः ।
न्यवर्तत ततः रोषात् ताम् मुमोच च मन्थराम् ॥ २.७८.२४ ॥
பரதனின் வார்த்தையைக் கேட்ட லக்ஷ்மணனின் தம்பி சத்ருக்னன் கோபத்தை விட்டு விலகி, மந்தரையை விடுவித்தான்.
2.78.25
सा पाद मूले कैकेय्या मन्थरा निपपात ह ।
निह्श्वसन्ती सुदुह्ख आर्ता कृपणम् विललाप च ॥ २.७८.२५ ॥
அப்போது மந்தரை கைகேயியின் பாதங்களில் விழுந்தாள்; மிகுந்த துயரால் வருந்தி, பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டு பரிதாபமாக அழுது புலம்பினாள்.
2.78.26
शत्रुघ्न विक्षेप विमूढ सम्ज्ञाम् ।
समीक्ष्य कुब्जाम् भरतस्य माता ।
शनैः समाश्वासयद् आर्त रूपाम् ।
क्रौन्चीम् विलग्नाम् इव वीक्षमाणाम् ॥ २.७८.२६ ॥
சத்ருக்கனனின் தள்ளலால் நினைவு குழம்பிய கூனியான மந்தரையை பரதனின் தாயான கைகேயி கண்டாள்; துயரம் நிறைந்த தோற்றத்துடன், வலையில் சிக்கிய கிரௌஞ்சப் பெண்பறவை போல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தவளை அவள் மெல்ல ஆறுதல்படுத்தினாள்.