Vālmīki Rāmāyaṇa · Sarga 2.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.85.1
एवम् उक्तः तु भरतः निषाद
अधिपतिम् गुहम् ।
प्रत्युवाच महा प्राज्ञो वाक्यम् हेतु अर्थ सम्हितम् ॥ २.८५.१ ॥
Thus addressed, Bharata, the very wise, replied to Guha, lord of the Niṣādas, with words full of reasoned meaning.
2.85.2
ऊर्जितः खलु ते कामः कृतः
मम गुरोह् सखे ।
यो मे त्वम् ईदृशीम् सेनाम् एको अभ्यर्चितुम् इच्चसि ॥ २.८५.२ ॥
Friend, your wish is indeed great: you alone wish to honor such an army of mine, out of regard for my father.
2.85.3
वचनम् उत्तमम् ।
अब्रवीद् भरतः श्रीमान् निषाद अधिपतिम् पुनः ॥ २.८५.३ ॥
Glorious Bharata again spoke these noble words to the lord of the Niṣādas.
2.85.4
कतरेण गमिष्यामि भरद्वाज
आश्रमम् गुह ।
गहनो अयम् भृशम् देशो गन्गा अनूपो दुरत्ययः ॥ २.८५.४ ॥
Guha, by which path shall I go to the hermitage of Bharadvāja? This region is very dense, and the marshy bank of the Gaṅgā is hard to cross.
2.85.5
तस्य तत् वचनम् श्रुत्वा राज
पुत्रस्य धीमतः ।
अब्रवीत् प्रान्जलिर् वाक्यम् गुहो गहन गोचरः ॥ २.८५.५ ॥
Hearing these words of the wise prince Bharata, Guha, who roams the dense forest, spoke with folded palms.
2.85.6
दाशाः तु अनुगमिष्यन्ति
धन्विनः सुसमाहिताः ।
अहम् च अनुगमिष्यामि राज पुत्र महा यशः ॥ २.८५.६ ॥
The Dāśas, archers and well-composed, will follow you, and I too will follow you, O prince of great fame.
2.85.7
कच्चिन् न दुष्टः व्रजसि रामस्य
अक्लिष्ट कर्मणः ।
इयम् ते महती सेना शन्काम् जनयति इव मे ॥ २.८५.७ ॥
Are you going to Rāma, the doer of untiring deeds, with evil intent? This great army of yours arouses suspicion in me.
2.85.8
तम् एवम् अभिभाषन्तम्
आकाशैव निर्मलः ।
भरतः श्लक्ष्णया वाचा गुहम् वचनम् अब्रवीत् ॥ २.८५.८ ॥
To Guha, who was speaking thus, Bharata, pure as the sky, said these words in a gentle voice.
2.85.9
मा भूत् स कालो यत् कष्टम् न
माम् शन्कितुम् अर्हसि ।
राघवः स हि मे भ्राता ज्येष्ठः पितृ समः मम ॥ २.८५.९ ॥
Let that painful time never come that you should suspect me. Rāghava is my elder brother, like a father to me.
2.85.10
तम् निवर्तयितुम् यामि काकुत्स्थम्
वन वासिनम् ।
बुद्धिर् अन्या न ते कार्या गुह सत्यम् ब्रवीमि ते ॥ २.८५.१० ॥
I go to bring back that Kākutstha who dwells in the forest. O Guha, let no other thought arise in you; I tell you the truth.
2.85.11
स तु सम्हृष्ट वदनः श्रुत्वा
भरत भाषितम् ।
पुनर् एव अब्रवीद् वाक्यम् भरतम् प्रति हर्षितः ॥ २.८५.११ ॥
Hearing Bharata's words, Guha's face brightened with joy, and, delighted, he spoke these words again to Bharata.
2.85.12
धन्यः त्वम् न त्वया तुल्यम्
पश्यामि जगती तले ।
अयत्नात् आगतम् राज्यम् यः त्वम् त्यक्तुम् इह इच्चसि ॥ २.८५.१२ ॥
Blessed are you! On this earth I see no one equal to you, who wish to renounce here a kingdom that came to you without effort.
2.85.13
शाश्वती खलु ते कीर्तिर्
लोकान् अनुचरिष्यति ।
यः त्वम् कृच्च्र गतम् रामम् प्रत्यानयितुम् इच्चसि ॥ २.८५.१३ ॥
Surely your fame will be everlasting and will follow the worlds, since you wish to bring back Rāma, who has gone into hardship.
2.85.14
एवम् सम्भाषमाणस्य गुहस्य
भरतम् तदा ।
बभौ नष्ट प्रभः सूर्यो रजनी च अभ्यवर्तत ॥ २.८५.१४ ॥
As Guha was speaking thus with Bharata, the sun, its radiance dimmed, shone, and night drew near.
2.85.15
सम्निवेश्य स ताम् सेनाम् गुहेन
परितोषितः ।
शत्रुघ्नेन सह श्रीमान् शयनम् पुनर् आगमत् ॥ २.८५.१५ ॥
Pleased that Guha had settled that army, the glorious Bharata went back again to his bed with Śatrughna.
2.85.16
राम चिन्तामयः शोको भरतस्य
महात्मनः ।
उपस्थितः हि अनर्हस्य धर्म प्रेक्षस्य तादृशः ॥ २.८५.१६ ॥
Grief made of thought for Rāma arose in the great-souled Bharata, who did not deserve such sorrow, a man who looks to dharma.
2.85.17
अन्तर् दाहेन दहनः सम्तापयति
राघवम् ।
वन दाह अभिसम्तप्तम् गूढो अग्निर् इव पादपम् ॥ २.८५.१७ ॥
The inner burning scorches Rāghava, like a hidden fire scorching a tree already parched by a forest fire.
2.85.18
प्रस्रुतः सर्व गात्रेभ्यः स्वेदः
शोक अग्नि सम्भवः ।
यथा सूर्य अम्शु सम्तप्तः हिमवान् प्रस्रुतः हिमम् ॥ २.८५.१८ ॥
Sweat born of the fire of grief flowed from all his limbs, as the Himālaya, heated by the sun's rays, sends forth flowing snow.
2.85.19
ध्यान निर्दर शैलेन
विनिह्श्वसित धातुना ।
दैन्य पादप सम्घेन शोक आयास अधिशृन्गिणा ॥ २.८५.१९ ॥
Like a fearless mountain, brooding and heaving deep sighs, full of mineral veins, with its wretched host of trees and its peaks heavy with sorrow and weariness.
2.85.20
प्रमोह अनन्त सत्त्वेन सम्ताप ओषधि वेणुना ।
आक्रान्तः दुह्ख शैलेन महता कैकयी सुतः ॥ २.८५.२० ॥
The son of Kaikeyī, overwhelmed by the great mountain of sorrow, endless in its bewilderment and teeming with living beings, with herbs of torment and bamboo upon it.
2.85.21
विनिश्श्वसन्वै
भृशदुर्मनास्ततः ।
प्रमूढसम्ज्ञः परमापदम् गतः ।
शमम् न लेभे हृदयज्वरार्दितो ।
नरर्षभो यूथहतो यथर्षभः ॥ २.८५.२१ ॥
Sighing deeply and greatly troubled in mind, his senses bewildered, he fell into the supreme calamity; tormented by the fever of his heart he found no peace, like a bull struck from its herd. He was the best of men.
2.85.22
गुहेन सार्धम् भरतः
समागतः ।
महा अनुभावः सजनः समाहितः ।
सुदुर्मनाः तम् भरतम् तदा पुनर् ।
गुहः समाश्वासयद् अग्रजम् प्रति ॥ २.८५.२२ ॥
Bharata came together with Guha, a man of great power, with his people, composed yet deeply dejected. Then Guha once more comforted Bharata concerning his elder brother.