Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.85.1
एवम् उक्तः तु भरतः निषाद
अधिपतिम् गुहम् ।
प्रत्युवाच महा प्राज्ञो वाक्यम् हेतु अर्थ सम्हितम् ॥ २.८५.१ ॥
Así interpelado, Bharata, el muy sabio, respondió a Guha, señor de los Niṣādas, con palabras llenas de razón y sentido.
2.85.2
ऊर्जितः खलु ते कामः कृतः
मम गुरोह् सखे ।
यो मे त्वम् ईदृशीम् सेनाम् एको अभ्यर्चितुम् इच्चसि ॥ २.८५.२ ॥
Amigo, tu deseo es verdaderamente grande: tú solo quieres honrar a un ejército como este por respeto a mi padre.
2.85.3
वचनम् उत्तमम् ।
अब्रवीद् भरतः श्रीमान् निषाद अधिपतिम् पुनः ॥ २.८५.३ ॥
El glorioso Bharata volvió a dirigir estas nobles palabras al señor de los Niṣādas.
2.85.4
कतरेण गमिष्यामि भरद्वाज
आश्रमम् गुह ।
गहनो अयम् भृशम् देशो गन्गा अनूपो दुरत्ययः ॥ २.८५.४ ॥
Guha, ¿por qué camino iré al ermitaño de Bharadvāja? Esta región es muy espesa, y la orilla pantanosa del Gaṅgā es difícil de cruzar.
2.85.5
तस्य तत् वचनम् श्रुत्वा राज
पुत्रस्य धीमतः ।
अब्रवीत् प्रान्जलिर् वाक्यम् गुहो गहन गोचरः ॥ २.८५.५ ॥
Al oír estas palabras del sabio príncipe Bharata, Guha, que recorre el denso bosque, habló con las palmas juntas.
2.85.6
दाशाः तु अनुगमिष्यन्ति
धन्विनः सुसमाहिताः ।
अहम् च अनुगमिष्यामि राज पुत्र महा यशः ॥ २.८५.६ ॥
Los Dāśa, arqueros y bien dispuestos, te seguirán; y yo también te seguiré, oh príncipe de gran fama.
2.85.7
कच्चिन् न दुष्टः व्रजसि रामस्य
अक्लिष्ट कर्मणः ।
इयम् ते महती सेना शन्काम् जनयति इव मे ॥ २.८५.७ ॥
¿Vas tú con mala intención hacia Rāma, el de acciones infatigables? Este tu gran ejército despierta en mí sospecha.
2.85.8
तम् एवम् अभिभाषन्तम्
आकाशैव निर्मलः ।
भरतः श्लक्ष्णया वाचा गुहम् वचनम् अब्रवीत् ॥ २.८५.८ ॥
A Guha, que así hablaba, Bharata, puro como el cielo, dijo estas palabras con voz suave.
2.85.9
मा भूत् स कालो यत् कष्टम् न
माम् शन्कितुम् अर्हसि ।
राघवः स हि मे भ्राता ज्येष्ठः पितृ समः मम ॥ २.८५.९ ॥
Que nunca llegue ese tiempo doloroso en que debas sospechar de mí. Rāghava es mi hermano mayor, como un padre para mí.
2.85.10
तम् निवर्तयितुम् यामि काकुत्स्थम्
वन वासिनम् ।
बुद्धिर् अन्या न ते कार्या गुह सत्यम् ब्रवीमि ते ॥ २.८५.१० ॥
Voy a traer de vuelta a ese Kākutstha que habita en el bosque. Oh Guha, que no surja en ti otro pensamiento; te digo la verdad.
2.85.11
स तु सम्हृष्ट वदनः श्रुत्वा
भरत भाषितम् ।
पुनर् एव अब्रवीद् वाक्यम् भरतम् प्रति हर्षितः ॥ २.८५.११ ॥
Al oír las palabras de Bharata, el rostro de Guha se iluminó de alegría, y, encantado, volvió a dirigir estas palabras a Bharata.
2.85.12
धन्यः त्वम् न त्वया तुल्यम्
पश्यामि जगती तले ।
अयत्नात् आगतम् राज्यम् यः त्वम् त्यक्तुम् इह इच्चसि ॥ २.८५.१२ ॥
¡Bendito eres! En esta tierra no veo a nadie igual a ti, que deseas renunciar aquí a un reino que llegó a ti sin esfuerzo.
2.85.13
शाश्वती खलु ते कीर्तिर्
लोकान् अनुचरिष्यति ।
यः त्वम् कृच्च्र गतम् रामम् प्रत्यानयितुम् इच्चसि ॥ २.८५.१३ ॥
Sin duda tu fama será perdurable y seguirá a los mundos, pues deseas hacer volver a Rāma, que ha partido hacia la adversidad.
2.85.14
एवम् सम्भाषमाणस्य गुहस्य
भरतम् तदा ।
बभौ नष्ट प्रभः सूर्यो रजनी च अभ्यवर्तत ॥ २.८५.१४ ॥
Mientras Guha hablaba así con Bharata, el sol, con su brillo apagado, brilló, y la noche se acercó.
2.85.15
सम्निवेश्य स ताम् सेनाम् गुहेन
परितोषितः ।
शत्रुघ्नेन सह श्रीमान् शयनम् पुनर् आगमत् ॥ २.८५.१५ ॥
Complacido porque Guha había alojado a aquel ejército, el glorioso Bharata volvió a su lecho junto con Śatrughna.
2.85.16
राम चिन्तामयः शोको भरतस्य
महात्मनः ।
उपस्थितः हि अनर्हस्य धर्म प्रेक्षस्य तादृशः ॥ २.८५.१६ ॥
El dolor nacido del pensamiento sobre Rāma surgió en el magnánimo Bharata, que no merecía tal aflicción, él que contempla el dharma.
2.85.17
अन्तर् दाहेन दहनः सम्तापयति
राघवम् ।
वन दाह अभिसम्तप्तम् गूढो अग्निर् इव पादपम् ॥ २.८५.१७ ॥
El ardor interior abrasa a Rāghava, como un fuego oculto abrasa un árbol ya quemado por el incendio del bosque.
2.85.18
प्रस्रुतः सर्व गात्रेभ्यः स्वेदः
शोक अग्नि सम्भवः ।
यथा सूर्य अम्शु सम्तप्तः हिमवान् प्रस्रुतः हिमम् ॥ २.८५.१८ ॥
El sudor nacido del fuego del dolor brotó de todos sus miembros, como el Himālaya, calentado por los rayos del sol, derrama nieve fundida.
2.85.19
ध्यान निर्दर शैलेन
विनिह्श्वसित धातुना ।
दैन्य पादप सम्घेन शोक आयास अधिशृन्गिणा ॥ २.८५.१९ ॥
Como una montaña intrépida, absorta en pensamientos y exhalando hondos suspiros, llena de vetas minerales, con su grupo de árboles en desdicha y sus cumbres cargadas de pesar y fatiga.
2.85.20
प्रमोह अनन्त सत्त्वेन सम्ताप ओषधि वेणुना ।
आक्रान्तः दुह्ख शैलेन महता कैकयी सुतः ॥ २.८५.२० ॥
El hijo de Kaikeyī, abrumado por la gran montaña de dolor, infinita en su aturdimiento y poblada de seres vivos, con hierbas de tormento y bambúes en ella.
2.85.21
विनिश्श्वसन्वै
भृशदुर्मनास्ततः ।
प्रमूढसम्ज्ञः परमापदम् गतः ।
शमम् न लेभे हृदयज्वरार्दितो ।
नरर्षभो यूथहतो यथर्षभः ॥ २.८५.२१ ॥
Suspirando hondamente, con la mente muy afligida y el sentido confundido, cayó en la suprema calamidad; atormentado por la fiebre del corazón no halló paz, como un toro apartado de su manada. Era el mejor de los hombres.
2.85.22
गुहेन सार्धम् भरतः
समागतः ।
महा अनुभावः सजनः समाहितः ।
सुदुर्मनाः तम् भरतम् तदा पुनर् ।
गुहः समाश्वासयद् अग्रजम् प्रति ॥ २.८५.२२ ॥
Bharata se reunió con Guha; hombre de gran poder, con su gente, sereno pero muy abatido. Entonces Guha volvió a consolar a Bharata acerca de su hermano mayor.