Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.85.1
एवम् उक्तः तु भरतः निषाद
अधिपतिम् गुहम् ।
प्रत्युवाच महा प्राज्ञो वाक्यम् हेतु अर्थ सम्हितम् ॥ २.८५.१ ॥
So angesprochen antwortete Bharata, der sehr Weise, dem Guha, dem Herrn der Niṣādas, mit Worten voller begründeter Bedeutung.
2.85.2
ऊर्जितः खलु ते कामः कृतः
मम गुरोह् सखे ।
यो मे त्वम् ईदृशीम् सेनाम् एको अभ्यर्चितुम् इच्चसि ॥ २.८५.२ ॥
Freund, dein Wunsch ist wahrlich groß: Du allein willst ein solches Heer ehren, aus Verehrung für meinen Vater.
2.85.3
वचनम् उत्तमम् ।
अब्रवीद् भरतः श्रीमान् निषाद अधिपतिम् पुनः ॥ २.८५.३ ॥
Der glanzvolle Bharata sprach wieder diese edlen Worte zum Herrn der Niṣādas.
2.85.4
कतरेण गमिष्यामि भरद्वाज
आश्रमम् गुह ।
गहनो अयम् भृशम् देशो गन्गा अनूपो दुरत्ययः ॥ २.८५.४ ॥
Guha, auf welchem Weg soll ich zur Einsiedelei Bharadvājas gehen? Diese Gegend ist sehr dicht, und das sumpfige Ufer des Gaṅgā ist schwer zu überqueren.
2.85.5
तस्य तत् वचनम् श्रुत्वा राज
पुत्रस्य धीमतः ।
अब्रवीत् प्रान्जलिर् वाक्यम् गुहो गहन गोचरः ॥ २.८५.५ ॥
Als er diese Worte des weisen Prinzen Bharata hörte, sprach Guha, der im dichten Wald umherzieht, mit gefalteten Händen.
2.85.6
दाशाः तु अनुगमिष्यन्ति
धन्विनः सुसमाहिताः ।
अहम् च अनुगमिष्यामि राज पुत्र महा यशः ॥ २.८५.६ ॥
Die Dāśas, bogenkundig und wohlgesammelt, werden dir folgen, und auch ich werde dir folgen, o Prinz von großem Ruhm.
2.85.7
कच्चिन् न दुष्टः व्रजसि रामस्य
अक्लिष्ट कर्मणः ।
इयम् ते महती सेना शन्काम् जनयति इव मे ॥ २.८५.७ ॥
Gehst du mit böser Absicht zu Rāma, dem Manne unermüdlicher Taten? Dieses dein großes Heer weckt in mir Argwohn.
2.85.8
तम् एवम् अभिभाषन्तम्
आकाशैव निर्मलः ।
भरतः श्लक्ष्णया वाचा गुहम् वचनम् अब्रवीत् ॥ २.८५.८ ॥
Zu Guha, der so sprach, sagte Bharata, rein wie der Himmel, mit sanfter Stimme diese Worte.
2.85.9
मा भूत् स कालो यत् कष्टम् न
माम् शन्कितुम् अर्हसि ।
राघवः स हि मे भ्राता ज्येष्ठः पितृ समः मम ॥ २.८५.९ ॥
Möge jene schmerzliche Zeit nie kommen, dass du mich verdächtigen solltest. Rāghava ist mein älterer Bruder, mir wie ein Vater.
2.85.10
तम् निवर्तयितुम् यामि काकुत्स्थम्
वन वासिनम् ।
बुद्धिर् अन्या न ते कार्या गुह सत्यम् ब्रवीमि ते ॥ २.८५.१० ॥
Ich gehe, um jenen Kākutstha, der im Wald wohnt, zurückzuholen. O Guha, möge kein anderer Gedanke in dir aufkommen; ich sage dir die Wahrheit.
2.85.11
स तु सम्हृष्ट वदनः श्रुत्वा
भरत भाषितम् ।
पुनर् एव अब्रवीद् वाक्यम् भरतम् प्रति हर्षितः ॥ २.८५.११ ॥
Als Guha Bharatas Worte hörte, hellte sich sein Gesicht vor Freude auf, und erfreut sprach er diese Worte erneut zu Bharata.
2.85.12
धन्यः त्वम् न त्वया तुल्यम्
पश्यामि जगती तले ।
अयत्नात् आगतम् राज्यम् यः त्वम् त्यक्तुम् इह इच्चसि ॥ २.८५.१२ ॥
Gesegnet bist du! Auf dieser Erde sehe ich niemanden, der dir gleicht, der du hier ein Königreich aufgeben willst, das ohne Mühe zu dir kam.
2.85.13
शाश्वती खलु ते कीर्तिर्
लोकान् अनुचरिष्यति ।
यः त्वम् कृच्च्र गतम् रामम् प्रत्यानयितुम् इच्चसि ॥ २.८५.१३ ॥
Gewiss wird dein Ruhm ewig sein und den Welten folgen, da du Rāma, der in Mühsal gegangen ist, zurückholen willst.
2.85.14
एवम् सम्भाषमाणस्य गुहस्य
भरतम् तदा ।
बभौ नष्ट प्रभः सूर्यो रजनी च अभ्यवर्तत ॥ २.८५.१४ ॥
Während Guha so mit Bharata sprach, leuchtete die Sonne mit verblasstem Glanz, und die Nacht nahte.
2.85.15
सम्निवेश्य स ताम् सेनाम् गुहेन
परितोषितः ।
शत्रुघ्नेन सह श्रीमान् शयनम् पुनर् आगमत् ॥ २.८५.१५ ॥
Erfreut darüber, dass Guha jenes Heer untergebracht hatte, kehrte der glorreiche Bharata mit Śatrughna wieder zu seinem Lager zurück.
2.85.16
राम चिन्तामयः शोको भरतस्य
महात्मनः ।
उपस्थितः हि अनर्हस्य धर्म प्रेक्षस्य तादृशः ॥ २.८५.१६ ॥
Ein aus Gedanken an Rāma geborener Kummer erhob sich in dem hochherzigen Bharata, der solchen Schmerz nicht verdiente, er, der auf den Dharma blickt.
2.85.17
अन्तर् दाहेन दहनः सम्तापयति
राघवम् ।
वन दाह अभिसम्तप्तम् गूढो अग्निर् इव पादपम् ॥ २.८५.१७ ॥
Die innere Glut versengt Rāghava, wie ein verborgenes Feuer einen vom Waldbrand versengten Baum verbrennt.
2.85.18
प्रस्रुतः सर्व गात्रेभ्यः स्वेदः
शोक अग्नि सम्भवः ।
यथा सूर्य अम्शु सम्तप्तः हिमवान् प्रस्रुतः हिमम् ॥ २.८५.१८ ॥
Schweiß, geboren aus dem Feuer des Kummers, rann aus allen seinen Gliedern, wie der Himālaya, von den Sonnenstrahlen erhitzt, den Schnee schmelzen lässt.
2.85.19
ध्यान निर्दर शैलेन
विनिह्श्वसित धातुना ।
दैन्य पादप सम्घेन शोक आयास अधिशृन्गिणा ॥ २.८५.१९ ॥
Wie ein furchtloser Berg, in Gedanken versunken und tief seufzend, reich an Erzadern, mit seinem kläglichen Baumbestand und seinen Gipfeln schwer von Kummer und Erschöpfung.
2.85.20
प्रमोह अनन्त सत्त्वेन सम्ताप ओषधि वेणुना ।
आक्रान्तः दुह्ख शैलेन महता कैकयी सुतः ॥ २.८५.२० ॥
Der Sohn der Kaikeyī, überwältigt vom großen Berg des Leidens, endlos in seiner Verwirrung und voller Lebewesen, mit Qualkräutern und Bambus darauf.
2.85.21
विनिश्श्वसन्वै
भृशदुर्मनास्ततः ।
प्रमूढसम्ज्ञः परमापदम् गतः ।
शमम् न लेभे हृदयज्वरार्दितो ।
नरर्षभो यूथहतो यथर्षभः ॥ २.८५.२१ ॥
Tief seufzend, im Geist tief bekümmert, mit verwirrtem Bewusstsein, geriet er in das höchste Unglück; von dem Fieber des Herzens gequält, fand er keinen Frieden, wie ein Stier, der aus seiner Herde geschlagen wurde. Er war der beste der Männer.
2.85.22
गुहेन सार्धम् भरतः
समागतः ।
महा अनुभावः सजनः समाहितः ।
सुदुर्मनाः तम् भरतम् तदा पुनर् ।
गुहः समाश्वासयद् अग्रजम् प्रति ॥ २.८५.२२ ॥
Bharata traf mit Guha zusammen; ein Mann von großer Macht, mit den Seinen, gefasst, doch zutiefst niedergeschlagen. Da tröstete Guha Bharata erneut in Bezug auf seinen älteren Bruder.