Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.86
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.86.1
आचचक्षे अथ सद्भावम् लक्ष्मणस्य महात्मनः ।
भरताय अप्रमेयाय गुहो गहन गोचरः ॥ २.८६.१ ॥
Da berichtete Guha, der im dichten Wald umherzieht, dem unermesslichen Bharata von der wahren Gesinnung des hochherzigen Lakṣmaṇa.
2.86.2
तम् जाग्रतम् गुणैर् युक्तम् वर चाप इषु धारिणम् ।
भ्रातृ गुप्त्य् अर्थम् अत्यन्तम् अहम् लक्ष्मणम् अब्रवम् ॥ २.८६.२ ॥
Zu Lakṣmaṇa, der wachte, mit Tugenden begabt, einen prächtigen Bogen und Pfeile tragend, sprach ich mit großem Nachdruck zum Schutz seines Bruders.
2.86.3
इयम् तात सुखा शय्या त्वद् अर्थम् उपकल्पिता ।
प्रत्याश्वसिहि शेष्व अस्याम् सुखम् राघव नन्दन ॥ २.८६.३ ॥
Lieber, dieses bequeme Lager wurde für dich bereitet. Fasse Zuversicht und ruhe dich darauf behaglich aus, o Wonne der Raghus.
2.86.4
उचितो अयम् जनः सर्वे दुह्खानाम् त्वम् सुख उचितः ।
धर्म आत्ममः तस्य गुप्त्य् अर्थम् जागरिष्यामहे वयम् ॥ २.८६.४ ॥
Alle diese Leute sind geeignet, Mühsal zu ertragen; du aber bist des Behagens würdig. Zum Schutz jenes Rechtschaffenen werden wir wachen.
2.86.5
न हि रामात् प्रियतरो मम अस्ति भुवि कश्चन ।
मा उत्सुको भूर् ब्रवीम्य् एतद् अप्य् असत्यम् तव अग्रतः ॥ २.८६.५ ॥
Auf Erden gibt es niemanden, der mir lieber wäre als Rāma. Sei nicht besorgt; ich sage dir dies, und es ist nicht unwahr.
2.86.6
अस्य प्रसादाद् आशम्से लोके अस्मिन् सुमहद् यशः ।
धर्म अवाप्तिम् च विपुलाम् अर्थ अवाप्तिम् च केवलाम् ॥ २.८६.६ ॥
Durch seine Gnade hoffe ich, in dieser Welt großen Ruhm, reichliches Dharma und lautere Reichtümer allein zu erlangen.
2.86.7
सो अहम् प्रिय सखम् रामम् शयानम् सह सीतया ।
रक्षिष्यामि धनुष् पाणिः सर्वैः स्वैर् ज्नातिभिः सह ॥ २.८६.७ ॥
Ich, sein lieber Freund, werde Rāma, der neben Sītā schläft, mit dem Bogen in der Hand bewachen, zusammen mit allen meinen eigenen Verwandten.
2.86.8
न हि मे अविदितम् किम्चिद् वने अस्मिमः चरतः सदा ।
चतुर् अन्गम् ह्य् अपि बलम् प्रसहेम वयम् युधि ॥ २.८६.८ ॥
Nichts in diesem Wald ist mir unbekannt, der ich hier stets umherstreife; im Kampf könnten wir sogar einem vierfachen Heer standhalten.
2.86.9
एवम् अस्माभिर् उक्तेन लक्ष्मणेन महात्मना ।
अनुनीता वयम् सर्वे धर्मम् एव अनुपश्यता ॥ २.८६.९ ॥
Als wir so gesprochen hatten, überzeugte uns alle der großherzige Lakṣmaṇa, der nur auf den Dharma sah.
2.86.10
कथम् दाशरथौ भूमौ शयाने सह सीतया ।
शक्या निद्रा मया लब्धुम् जीवितम् वा सुखानि वा ॥ २.८६.१० ॥
Wie könnte ich schlafen oder Leben oder Freuden erlangen, während der Sohn Daśarathas mit Sītā auf dem Boden liegt?
2.86.11
यो न देव असुरैः सर्वैः शक्यः प्रसहितुम् युधि ।
तम् पश्य गुह सम्विष्टम् तृणेषु सह सीतया ॥ २.८६.११ ॥
Sieh ihn an, den weder Götter noch Dämonen zusammen im Kampf bestehen können, wie er mit Sītā auf dem Gras liegt.
2.86.12
महता तपसा लब्धो विविधैः च परिश्रमैः ।
एको दशरथस्य एष पुत्रः सदृश लक्षणः ॥ २.८६.१२ ॥
Dies ist der einzige Sohn Daśarathas, durch große Askese und viele Mühen erlangt, der die passenden Merkmale trägt.
2.86.13
अस्मिन् प्रव्राजिते राजा न चिरम् वर्तयिष्यति ।
विधवा मेदिनी नूनम् क्षिप्रम् एव भविष्यति ॥ २.८६.१३ ॥
Wenn er verbannt ist, wird der König nicht lange leben, und gewiss wird die Erde bald zur Witwe werden.
2.86.14
विनद्य सुमहा नादम् श्रमेण उपरताः स्त्रियः ।
निर्घोष उपरतम् नूनम् अद्य राज निवेशनम् ॥ २.८६.१४ ॥
Nachdem die Frauen laut geklagt haben, sind sie vor Erschöpfung verstummt; gewiss ist heute das Getöse des königlichen Palastes verstummt.
2.86.15
कौसल्या चैव राजा च तथा एव जननी मम ।
न आशम्से यदि ते सर्वे जीवेयुः शर्वरीम् इमाम् ॥ २.८६.१५ ॥
Ich hoffe nicht, dass Kausalyā, der König und meine Mutter alle diese Nacht überleben werden.
2.86.16
जीवेद् अपि हि मे माता शत्रुघ्नस्य अन्ववेक्षया ।
दुह्खिता या तु कौसल्या वीरसूर् विनशिष्यति ॥ २.८६.१६ ॥
Vielleicht lebt meine Mutter noch durch die Fürsorge Śatrughnas; doch Kausalyā, die Mutter eines Helden, wird sich vor Kummer verzehren.
2.86.17
अतिक्रान्तम् अतिक्रान्तम् अनवाप्य मनो रथम् ।
राज्ये रामम् अनिक्षिप्य पिता मे विनशिष्यति ॥ २.८६.१७ ॥
Vorbei, vorbei, ohne dass der Wunsch erfüllt wurde; ohne Rāma auf das Königreich zu setzen, wird mein Vater sterben.
2.86.18
सिद्ध अर्थाः पितरम् वृत्तम् तस्मिन् काले ह्य् उपस्थिते ।
प्रेत कार्येषु सर्वेषु सम्स्करिष्यन्ति भूमिपम् ॥ २.८६.१८ ॥
Wenn jene Zeit kommt und dieses Ereignis eintritt, werden jene, deren Ziele erfüllt sind, bei allen Totenriten den König bestatten.
2.86.19
रम्य चत्वर सम्स्थानाम् सुविभक्त महा पथाम् ।
हर्म्य प्रासाद सम्पन्नाम् सर्व रत्न विभूषिताम् ॥ २.८६.१९ ॥
Die Stadt Ayodhyā mit lieblichen Plätzen und wohl gegliederten großen Straßen, reich an Herrenhäusern und Palästen, mit allen Juwelen geschmückt.
2.86.20
गज अश्व रथ सम्बाधाम् तूर्य नाद विनादिताम् ।
सर्व कल्याण सम्पूर्णाम् हृष्ट पुष्ट जन आकुलाम् ॥ २.८६.२० ॥
Gedrängt voll von Elefanten, Pferden und Streitwagen, widerhallend vom Klang der Musikinstrumente, erfüllt von allem Glück, belebt von frohen und wohlhabenden Menschen.
2.86.21
आराम उद्यान सम्पूर्णाम् समाज उत्सव शालिनीम् ।
सुखिता विचरिष्यन्ति राज धानीम् पितुर् मम ॥ २.८६.२१ ॥
In der königlichen Hauptstadt meines Vaters, voller Lustgärten und Parks, geschmückt mit Versammlungen und Festen, werden sie glücklich umherwandeln.
2.86.22
अपि सत्य प्रतिज्नेन सार्धम् कुशलिना वयम् ।
निवृत्ते समये ह्य् अस्मिन् सुखिताः प्रविशेमहि ॥ २.८६.२२ ॥
Wenn wir gesund sind, zusammen mit dem, der seinem Wort treu ist, dann werden wir, wenn diese Frist vorüber ist, glücklich wieder eintreten.
2.86.23
परिदेवयमानस्य तस्य एवम् सुमहात्मनः ।
तिष्ठतो राज पुत्रस्य शर्वरी सा अत्यवर्तत ॥ २.८६.२३ ॥
Während der hochherzige Prinz so klagend verharrte, verging jene Nacht.
2.86.24
प्रभाते विमले सूर्ये कारयित्वा जटा उभौ ।
अस्मिन् भागीरथी तीरे सुखम् सम्तारितौ मया ॥ २.८६.२४ ॥
Im klaren Morgengrauen, als die Sonne aufgegangen war, ließ ich unser beider Haarknoten richten, und hier am Ufer der Bhāgīrathī brachte ich uns beide sicher hinüber.
2.86.25
जटा धरौ तौ द्रुम चीर वाससौ ।
महा बलौ कुन्जर यूथप उपमौ ।
वर इषु चाप असि धरौ परम् तपौ ।
व्यवेक्षमाणौ सह सीतया गतौ ॥ २.८६.२५ ॥
Mit verfilzten Locken und in Baumrindengewänder gekleidet, die beiden Mächtigen, gleich den Herren der Elefantenherden, mit ausgezeichneten Pfeilen, Bogen und Schwertern bewaffnet, die höchsten Versenger der Feinde, gingen weiter und blickten sich um, zusammen mit Sītā.