Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.89.1
व्युष्य रात्रिं तु तत्रैव गङ्गाकूले स राघवः ।
भरतः काल्यमुत्थाय शत्रुघ्नमिदमब्रवीत् ॥ २.८९.१ ॥
Nachdem jener Raghu-Nachkomme Bharata die Nacht eben dort am Ufer des Gaṅgā verbracht hatte, erhob er sich im Morgengrauen und sprach zu Śatrughna dies.
2.89.2
शत्रुघ्नोत्तिष्ठ किं शेषे निषादाधिपतिं गुहम् ।
शीघ्रमानय भद्रं ते तारयिष्यति वाहिनीम् ॥ २.८९.२ ॥
Śatrughna, steh auf! Warum liegst du noch? Bring schnell Guha, den Herrn der Niṣādas — Glück sei mit dir; er wird das Heer übersetzen.
2.89.3
जागर्मि नाहं स्वपिमि तमेवार्य्यं विचिन्तयन् ।
इत्येवमब्रवीद्भ्रात्रा शत्रुघ्नोपि प्रचोदितः ॥ २.८९.३ ॥
»Ich bin wach und schlafe nicht, sondern denke an jenen Edlen (Rāma).« So sprach auch Śatrughna, von seinem Bruder angespornt.
2.89.4
आगम्य प्राञ्जलिः काले गुहो भरतमब्रवीत् ॥ २.८९.४ ॥
Zur rechten Zeit kam Guha, die Handflächen gefaltet, und sprach zu Bharata.
2.89.5
कच्चित्सुखं नदीतीरे ऽवात्सीः काकुत्स्थ शर्वरीम् ।
कच्चित्ते सहसैन्यस्य तावत्सर्वमनामयम् ॥ २.८९.५ ॥
O Nachkomme des Kakutstha, hast du die Nacht bequem am Flussufer verbracht? Seid ihr mit dem Heer alle wohlauf und unversehrt?
2.89.6
गुहस्य तत्तु वचनं श्रुत्वा स्नेहादुदीरितम् ।
रामस्यानुवशो वाक्यं भरतो ऽपीदमब्रवीत् ॥ २.८९.६ ॥
Als Bharata, der Rāmas Willen folgte, die von Zuneigung getragenen Worte Guhas hörte, antwortete auch er so.
2.89.7
सुखा नः शर्वरी राजन् पूजिताश्चापि ते वयम् ।
गङ्गां तु नौभिर्बह्वीभिर्दाशाः सन्तारयन्तु नः ॥ २.८९.७ ॥
O König, die Nacht war uns angenehm, und wir wurden von dir geehrt. Mögen nun die Fährleute uns mit vielen Booten über den Gaṅgā setzen.
2.89.8
ततो गुहः संत्वरितं श्रुत्वा भरतशासनम् ।
प्रतिप्रविश्य नगरं तं ज्ञातिजनमब्रवीत् ॥ २.८९.८ ॥
Da kehrte Guha, als er Bharatas Befehl vernahm, eilig in die Stadt zurück und sprach zu seinen Verwandten.
2.89.9
उत्तिष्ठत प्रबुध्यध्वं भद्रमस्तु च वः सदा ।
नावः समनुकर्षध्वं तारयिष्याम वाहिनीम् ॥ २.८९.९ ॥
Erhebt euch, wacht auf! Möge euch stets Glück beschieden sein. Zieht die Boote heran; wir werden das Heer übersetzen.
2.89.10
ते तथोक्ताः समुत्थाय त्वरिता राजशासनात् ।
पञ्च नावां शतान्याशु समानिन्युः समन्ततः ॥ २.८९.१० ॥
So angesprochen auf des Königs Befehl erhoben sie sich eilig und brachten sogleich fünfhundert Boote von allen Seiten herbei.
2.89.11
अन्याः स्वस्तिकविज्ञेया महाघण्टाधरा वराः ।
शोभमानाः पताकाभिर्युक्तवाताः सुसंहताः ॥ २.८९.११ ॥
Die anderen, an dem Svastika-Zeichen erkennbar, trugen große Glocken, waren vorzüglich, glänzten mit Fahnen, hatten Windsegel angebracht und waren fest zusammengefügt.
2.89.12
ततः स्वस्तिकविज्ञेयां पाण्डुकम्बलसंवृताम् ।
सनन्दिघोषां कल्याणीं गुहो नावमुपाहरत् ।
तामारुरोह भरतः शत्रुघ्नश्च महाबलः ॥ २.८९.१२ ॥
Da brachte Guha ein glückverheißendes Boot, an dem Svastika-Zeichen erkennbar, mit blassen Wolldecken bedeckt und vom Klang der Freude widerhallend. Bharata und der mächtige Śatrughna bestiegen es.
2.89.13
कौसल्या च सुमित्रा च याश्चान्या राजयोषितः ।
पुरोहितश्च तत्पूर्वं गुरवो ब्राह्मणाश्च ये ।
अनन्तरं राजदारास्तथैव शकटापणाः ॥ २.८९.१३ ॥
Kausalyā und Sumitrā, die übrigen Frauen des Königshauses und der Hauspriester; vor ihnen die Lehrer und Brahmanen; danach die Frauen der königlichen Verwandten, die Wagenlenker und Händler.
2.89.14
आवासमादीपयतां तीर्थं चाप्यवगाहताम् ।
भाण्डानि चाददानानां घोषस्त्रिदिवमस्पृशत् ॥ २.८९.१४ ॥
Das Getöse derer, die an den Lagerplätzen Feuer entfachten, derer, die an der heiligen Furt badeten, und derer, die ihre Habe aufnahmen, berührte den Himmel.
2.89.15
पताकिन्यस्तु ता नावः स्वयं दाशैरधिष्ठिताः ।
वहन्त्यो जनमारूढं तदा सम्पेतुराशुगाः ॥ २.८९.१५ ॥
Jene beflaggten Boote, von den Fährleuten selbst gelenkt und die beladenen Menschen tragend, kamen damals schnell zusammen.
2.89.16
नारीणामभिपूर्णास्तु काश्चित् काश्चिच्च वाजिनाम् ।
काश्चिदत्र वहन्ति स्म यानयुग्यं महाधनम् ॥ २.८९.१६ ॥
Manche dieser Boote waren voller Frauen, manche voller Pferde; und manche trugen hier Wagen und Zugtiere von großem Wert.
2.89.17
ताः स्म गत्वा परं तीरमवरोप्य च तं जनम् ।
निवृत्ताः काण्डचित्राणि क्रियन्ते दाशबन्धुभिः ॥ २.८९.१७ ॥
Nachdem jene Boote das ferne Ufer erreicht und die Menge abgesetzt hatten, kehrten sie zurück; und die Verwandten der Fährleute begannen, bunte Bambusflöße zu bauen.
2.89.18
सवैजयन्तास्तु गजा गजारोहप्रचोदिताः ।
तरन्तः स्म प्रकाशन्ते सध्वजा इव पर्वताः ॥ २.८९.१८ ॥
Die Elefanten mit Siegesbannern, von ihren Lenkern angetrieben, brachen durch den Fluss und glänzten wie Berge mit Wimpeln.
2.89.19
नावश्चारुरुहुश्चान्ये प्लवैस्तेरुस्तथापरे ।
अन्ये कुम्भघटैस्तेरुरन्ये तेरुश्च बाहुभिः ॥ २.८९.१९ ॥
Einige bestiegen Boote, andere überquerten auf Flößen, wieder andere mit Wasserkrügen, und andere schwammen mit ihren Armen hinüber.
2.89.20
सा पुण्या ध्वजिनी गङ्गा दाशैः सन्तारिता स्वयम् ।
मैत्रे मुहूर्त्ते प्रययौ प्रयागवनमुत्तमम् ॥ २.८९.२० ॥
Diese heilige Gaṅgā, voller Heere, wurde von den Fährleuten selbst überquert. Im glückverheißenden Maitra-Augenblick brach er auf zum vortrefflichen Prayāga-Wald.
2.89.21
आश्वासयित्वा च चमूं महात्मा निवेशयित्वा च यथोपजोषम् ।
द्रष्टुं भरद्वाजमृषिप्रवर्य्यमृत्विग्वृतः सन् भरतः प्रतस्थे ॥ २.८९.२१ ॥
Der großherzige Bharata beruhigte das Heer, ließ es nach Gebühr lagern und brach, von den Priestern begleitet, auf, um Bharadvāja, den vornehmsten der Weisen, zu sehen.
2.89.22
स ब्राह्मणस्याश्रममभ्युपेत्य महात्मनो देवपुरोहितस्य ।
ददर्श रम्योटजवृक्षषण्डं महद्वनं विप्रवरस्य रम्यम् ॥ २.८९.२२ ॥
Er erreichte die Einsiedelei jenes großherzigen Brahmanen, des Priesters der Götter, und sah ein Gehölz mit reizenden Laubhütten und den großen, lieblichen Wald des vortrefflichsten der Brahmanen.