Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.9.1
एवमुक्ता तु कैकेयी क्रोधेन ज्वलितानना।
दीर्घमुष्णं विनिःश्वस्य मन्थरामिदमब्रवीत् ॥ २.९.१ ॥
Assim interpelada, Kaikeyī, com o rosto em chamas de ira, soltou um longo e quente suspiro e disse a Manthara o seguinte.
2.9.2
अद्य राममितः क्षिप्रं वनं प्रस्थापयाम्यहम्।
यौवराज्येन भरतं क्षिप्रमद्याभिषेचये ॥ २.९.२ ॥
Hoje mesmo enviarei Rāma daqui depressa para a floresta, e hoje mesmo farei consagrar Bharata rapidamente como príncipe herdeiro.
2.9.3
इदं त्विदानीं सम्पश्य केनोपायेन साधये।
भरतः प्राप्नुयाद् राज्यं न तु रामः कथंचन ॥ २.९.३ ॥
Agora vê por qual meio devo conseguir que Bharata obtenha o reino, mas que Rāma de forma alguma o obtenha.
2.9.4
एवमुक्ता तु सा देव्या मन्थरा पापदर्शिनी।
रामार्थमुपहिंसन्ती कैकेयीमिदमब्रवीत् ॥ २.९.४ ॥
Assim interpelada pela rainha, Mantharā, que vê o mal, prejudicando o bem de Rāma, disse isto a Kaikeyī.
2.9.5
हन्तेदानीं प्रपश्य त्वं कैकेयि श्रूयतां वचः।
यथा ते भरतो राज्यं पुत्रः प्राप्स्यति केवलम् ॥ २.९.५ ॥
Agora olha bem, Kaikeyī, e ouve minha palavra, para que teu filho Bharata obtenha sozinho o reino.
2.9.6
किं न स्मरसि कैकेयि स्मरन्ती वा निगूहसे।
यदुच्यमानमात्मार्थं मत्तस्त्वं श्रोतुमिच्छसि ॥ २.९.६ ॥
Kaikeyī, não te lembras? Ou lembras-te e o escondes? Queres ouvir de mim o que digo para o teu próprio bem.
2.9.7
मयोच्यमानं यदि ते श्रोतुं छन्दो विलासिनि।
श्रूयतामभिधास्यामि श्रुत्वा चैतद् विधीयताम् ॥ २.९.७ ॥
Ó dama brincalhona, se desejas ouvir o que digo, escuta; eu direi, e, tendo ouvido, que isto seja feito.
2.9.8
श्रुत्वैवं वचनं तस्या मन्थरायास्तु कैकयी।
किंचिदुत्थाय शयनात् स्वास्तीर्णादिदमब्रवीत् ॥ २.९.८ ॥
Tendo ouvido estas palavras de Mantharā, Kaikeyī ergueu-se um pouco do leito bem estendido e disse isto.
2.9.9
कथयस्व ममोपायं केनोपायेन मन्थरे।
भरतः प्राप्नुयाद् राज्यं न तु रामः कथंचन ॥ २.९.९ ॥
Dize-me o meio, ó Mantharā, pelo qual Bharata obtenha o reino, e Rāma de forma alguma.
2.9.10
एवमुक्ता तदा देव्या मन्थरा पापदर्शिनी।
रामार्थमुपहिंसन्ती कैकेयीमिदमब्रवीत् ॥ २.९.१० ॥
Quando a rainha assim falou, Mantharā, de olhar perverso, prejudicando a causa de Rāma, disse isto a Kaikeyī.
2.9.11
पुरा देवासुरे युद्धे सह राजर्षिभिः पतिः।
अगच्छत् त्वामुपादाय देवराजस्य साह्यकृत् ॥ २.९.११ ॥
Outrora, na batalha entre deuses e demônios, teu esposo foi com os sábios reais ajudar o rei dos deuses, levando-te consigo.
2.9.12
दिशमास्थाय कैकेयि दक्षिणां दण्डकान् प्रति।
वैजयन्तमिति ख्यातं पुरं यत्र तिमिध्वजः ॥ २.९.१२ ॥
Ó Kaikeyī, voltada para o sul, em direção à floresta de Daṇḍaka, está a cidade chamada Vaijayanta, onde habitava Timidhvaja.
2.9.13
स शम्बर इति ख्यातः शतमायो महासुरः।
ददौ शक्रस्य संग्रामं देवसङ्घैरनिर्जितः ॥ २.९.१३ ॥
Aquele Śambara, renomado, grande asura das cem ilusões, invencível para as hostes dos deuses, travou batalha contra Indra.
2.9.14
तस्मिन् महति संग्रामे पुरुषान् क्षतविक्षतान्।
रात्रौ प्रसुप्तान् घ्नन्ति स्म तरसापास्य राक्षसाः ॥ २.९.१४ ॥
Naquela grande batalha, os rākṣasas, afastando rapidamente os homens feridos e mutilados, matavam os que dormiam à noite.
2.9.15
तत्राकरोन्महायुद्धं राजा दशरथस्तदा।
असुरैश्च महाबाहुः शस्त्रैश्च शकलीकृतः ॥ २.९.१५ ॥
Ali, então, o rei Daśaratha, de braços poderosos, travou grande batalha com os asuras, e foi despedaçado por armas.
2.9.16
अपवाह्य त्वया देवि संग्रामान्नष्टचेतनः।
तत्रापि विक्षतः शस्त्रैः पतिस्ते रक्षितस्त्वया ॥ २.९.१६ ॥
Ó rainha, sem sentidos, tu o levaste para longe da batalha; e ali também, ferido pelas armas, teu esposo foi protegido por ti.
2.9.17
तुष्टेन तेन दत्तौ ते द्वौ वरौ शुभदर्शने।
स त्वयोक्तः पतिर्देवि यदेच्छेयं तदा वरम् ॥ २.९.१७ ॥
Ó de aspecto auspicioso, satisfeito, ele te concedeu duas graças; e, ó rainha, disseste àquele esposo: 'Quando eu desejar, tomarei essa graça.'
2.9.18
गृह्णीयां तु तदा भर्तस्तथेत्युक्तं महात्मना।
अनभिज्ञा ह्यहं देवि त्वयैव कथितं पुरा ॥ २.९.१८ ॥
'Então eu o tomarei'; a isso o magnânimo respondeu: 'Assim seja.' Ó rainha, eu não o sabia, pois tu mesma mo tinhas dito antes.
2.9.19
कथैषा तव तु स्नेहान्मनसा धार्यते मया।
रामाभिषेकसम्भारान्निगृह्य विनिवर्तय ॥ २.९.१९ ॥
Por afeição a ti, guardei este assunto em minha mente. Detém os preparativos da coroação de Rāma e faz com que sejam revertidos.
2.9.20
तौ च याचस्व भर्तारं भरतस्याभिषेचनम्।
प्रव्राजनं च रामस्य वर्षाणि च चतुर्दश ॥ २.९.२० ॥
Pede ao rei esses dois dons: a consagração de Bharata e o exílio de Rāma por catorze anos.
2.9.21
चतुर्दश हि वर्षाणि रामे प्रव्राजिते वनम्।
प्रजाभावगतस्नेहः स्थिरः पुत्रो भविष्यति ॥ २.९.२१ ॥
Quando Rāma for enviado à floresta por catorze anos, o afeto do povo se fixará firmemente no teu filho, e ele se tornará um rei estável.
2.9.22
क्रोधागारं प्रविश्याद्य क्रुद्धेवाश्वपतेः सुते।
शेष्वानन्तर्हितायां त्वं भूमौ मलिनवासिनी ॥ २.९.२२ ॥
Filha de Aśvapati, entra agora na câmara da ira e, como se estivesses enfurecida, deita-te escondida no chão, com roupas sujas.
2.9.23
मा स्मैनं प्रत्युदीक्षेथा मा चैनमभिभाषथाः।
रुदन्ती पार्थिवं दृष्ट्वा जगत्यां शोकलालसा ॥ २.९.२३ ॥
Não olhes para ele esperando nada, nem lhe fales, mesmo quando vires o rei; chorando no chão, ávida de dor.
2.9.24
दयिता त्वं सदा भर्तुरत्र मे नास्ति संशयः।
त्वत्कृते च महाराजो विशेदपि हुताशनम् ॥ २.९.२४ ॥
Sempre foste querida pelo teu esposo; disto não tenho dúvida. Por causa de ti, o grande rei entraria até no fogo.
2.9.25
न त्वां क्रोधयितुं शक्तो न क्रुद्धां प्रत्युदीक्षितुम्।
तव प्रियार्थं राजा तु प्राणानपि परित्यजेत् ॥ २.९.२५ ॥
O rei não consegue irritar-te, nem olhar para ti quando estás irada. Para teu prazer, o rei daria até a própria vida.
2.9.26
न ह्यतिक्रमितुं शक्तस्तव वाक्यं महीपतिः।
मन्दस्वभावे बुध्यस्व सौभाग्यबलमात्मनः ॥ २.९.२६ ॥
O rei, de fato, não é capaz de transgredir a tua palavra. Ó tu, de natureza simples, compreende a força da tua própria boa fortuna.
2.9.27
मणिमुक्तासुवर्णानि रत्नानि विविधानि च।
दद्याद् दशरथो राजा मा स्म तेषु मनः कृथाः ॥ २.९.२७ ॥
O rei Daśaratha pode dar gemas, pérolas, ouro e joias de muitos tipos; mas não fixes a mente nelas.
2.9.28
यौ तौ देवासुरे युद्धे वरौ दशरथो ददौ।
तौ स्मारय महाभागे सोऽर्थो न त्वा क्रमेदति ॥ २.९.२८ ॥
Lembra-o daqueles dois dons que Daśaratha te concedeu na batalha entre deuses e asuras, ó grandemente afortunada. Esse propósito não te escapará.
2.9.29
यदा तु ते वरं दद्यात् स्वयमुत्थाप्य राघवः।
व्यवस्थाप्य महाराजं त्वमिमं वृणुया वरम् ॥ २.९.२९ ॥
Quando o próprio Rāghava estiver pronto para te conceder um dom, ergue o grande rei e faze-o sentar, e então escolhe este dom.
2.9.30
रामप्रव्रजनं दूरं नव वर्षाणि पञ्च च।
भरतः क्रियतां राजा पृथिव्यां पार्थिवर्षभ ॥ २.९.३० ॥
Que Rāma parta para um longo exílio por catorze anos, e que Bharata seja feito rei da terra, ó touro entre os reis.
2.9.31
चतुर्दश हि वर्षाणि रामे प्रव्राजिते वनम्।
रूढश्च कृतमूलश्च शेषं स्थास्यति ते सुतः ॥ २.९.३१ ॥
Quando Rāma for enviado à floresta, passarão catorze anos, e teu filho, com raízes firmemente plantadas, permanecerá estabelecido.
2.9.32
रामप्रव्राजनं चैव देवि याचस्व तं वरम्।
एवं सेत्स्यन्ति पुत्रस्य सर्वार्थास्तव कामिनि ॥ २.९.३२ ॥
Ó rainha, pede como dádiva o exílio de Rāma; assim se cumprirão todos os objetivos do teu filho, amada.
2.9.33
एवं प्रव्राजितश्चैव रामोऽरामो भविष्यति।
भरतश्च गतामित्रस्तव राजा भविष्यति ॥ २.९.३३ ॥
Assim, uma vez exilado Rāma, Rāma tornar-se-á quem não se alegra, e Bharata, sem inimigos, será o teu rei.
2.9.34
येन कालेन रामश्च वनात् प्रत्यागमिष्यति।
अन्तर्बहिश्च पुत्रस्ते कृतमूलो भविष्यति ॥ २.९.३४ ॥
Quando Rāma regressar da floresta, teu filho terá firmado as suas raízes por dentro e por fora.
2.9.35
संगृहीतमनुष्यश्च सुहृद्भिः साकमात्मवान्।
प्राप्तकालं नु मन्येऽहं राजानं वीतसाध्वसा ॥ २.९.३५ ॥
Penso que chegou o momento de Bharata, que conquistou o povo com os seus amigos e domina a si mesmo, se tornar rei sem temor.
2.9.36
रामाभिषेकसंकल्पान्निगृह्य विनिवर्तय।
अनर्थमर्थरूपेण ग्राहिता सा ततस्तया ॥ २.९.३६ ॥
Detém a resolução da coroação de Rāma e faz com que retroceda. Assim a calamidade lhe foi feita aceitar como benefício, e então por ela foi aceite.
2.9.37
हृष्टा प्रतीता कैकेयी मन्थरामिदमब्रवीत्।
सा हि वाक्येन कुब्जायाः किशोरीवोत्पथं गता ॥ २.९.३७ ॥
Alegre e tranquilizada, Kaikeyī disse isto a Mantharā. Pelas palavras da corcunda, ela se desviara do caminho, como uma jovem inexperiente.
2.9.38
कैकेयी विस्मयं प्राप्य परं परमदर्शना।
प्रज्ञां ते नावजानामि श्रेष्ठे श्रेष्ठाभिधायिनि ॥ २.९.३८ ॥
Muito espantada, Kaikeyī de visão sublime disse: «Ó excelente, tu que falas coisas excelentes, não desprezo a tua sabedoria.»
2.9.39
पृथिव्यामसि कुब्जानामुत्तमा बुद्धिनिश्चये।
त्वमेव तु ममार्थेषु नित्ययुक्ता हितैषिणी ॥ २.९.३९ ॥
Na terra, és a primeira entre as corcundas em juízo firme; e só tu estás sempre ocupada nos meus assuntos, buscando o meu bem.
2.9.40
नाहं समवबुद्ध्येयं कुब्जे राज्ञश्चिकीर्षितम्।
सन्ति दुःसंस्थिताः कुब्जाः वक्राः परमपापिकाः ॥ २.९.४० ॥
Não consigo compreender, ó corcunda, a intenção do rei. As corcundas são malformadas, tortas e extremamente perversas.
2.9.41
त्वं पद्ममिव वातेन संनता प्रियदर्शना।
उरस्तेऽभिनिविष्टं वै यावत् स्कन्धात् समुन्नतम् ॥ २.९.४१ ॥
És como um lótus curvado pelo vento, agradável à vista; o teu peito, firmemente assente, eleva-se bem até ao ombro.
2.9.42
अधस्ताच्चोदरं शान्तं सुनाभमिव लज्जितम्।
प्रतिपूर्णं च जघनं सुपीनौ च पयोधरौ ॥ २.९.४२ ॥
Em baixo, o teu ventre é sereno e de belo umbigo, como que envergonhado; as tuas ancas são cheias, e os teus dois seios são muito cheios.
2.9.43
विमलेन्दुसमं वक्त्रमहो राजसि मन्थरे।
जघनं तव निर्मृष्टं रशनादामभूषितम् ॥ २.९.४३ ॥
Ó Mantharā, como teu rosto brilha como a lua sem mancha! Teus quadris, adornados com a corrente do cinto, são polidos e resplandecentes.
2.9.44
जङ्घे भृशमुपन्यस्ते पादौ च व्यायतावुभौ।
त्वमायताभ्यां सक्थिभ्यां मन्थरे क्षौमवासिनी ॥ २.९.४४ ॥
Ó Mantharā, tuas canelas são muito bem formadas e ambos os pés são longos. Vestida de linho, brilhas com tuas longas coxas.
2.9.45
अग्रतो मम गच्छन्ती राजसेऽतीव शोभने।
आसन् याः शम्बरे मायाः सहस्रम् असुराधिपे ॥ २.९.४५ ॥
Ó bela, caminhando diante de mim, brilhas em excesso. As mil ilusões que havia em Śambara, senhor dos asuras, estão também em ti.
2.9.46
हृदये ते निविष्टास् ता भूयश् चान्याः सहस्रशः।
तदेव स्थगु यद् दीर्घं रथ-घोणम् इवायतम् ॥ २.९.४६ ॥
Essas ilusões se instalaram em teu coração, e milhares de outras também. Tua corcunda, longa como o timão de um carro, é ela mesma uma delas.
2.9.47
मतयः क्षत्र-विद्याश् च मायाश्चात्र वसन्ति ते।
अत्र तेऽहं प्रमोक्ष्यामि मालां कुब्जे हिरण्मयीम् ॥ २.९.४७ ॥
Ó corcunda, em ti habitam as astúcias, as artes guerreiras e as ilusões. Por isso aqui te darei esta guirlanda de ouro.
2.9.48
अभिषिक्ते च भरते राघवे च वनं गते।
जात्येन च सुवर्णेन सुनिष्टप्तेन सुन्दरि ॥ २.९.४८ ॥
Quando Bharata for consagrado e Rāghava tiver partido para a floresta, então, ó bela, dar-te-ei (um adorno) de ouro puro, bem refinado no fogo.
2.9.49
लब्धार्था च प्रतीता च लेपयिष्यामि ते स्थगु।
मुखे च तिलकं चित्रं जातरूपमयं शुभम् ॥ २.९.४९ ॥
Kaikeyī diz a Mantharā: "Teu propósito foi alcançado e és digna de confiança. Farei untar teu corpo com pasta de sândalo e pôr em teu rosto uma marca de ouro bela e auspiciosa."
2.9.50
कारयिष्यामि ते कुब्जे शुभान्याभरणानि च।
परिधाय शुभे वस्त्रे देवतेव चरिष्यसि ॥ २.९.५० ॥
"Ó corcunda, mandarei fazer para ti belos adornos; vestida com roupas bonitas, andarás como uma deusa."
2.9.51
चन्द्रमाह्वयमानेन मुखेनाप्रतिमानना।
गमिष्यसि गतिं मुख्यां गर्वयन्ती द्विषज्जने ॥ २.९.५१ ॥
"Com um rosto que desafia a lua, ó incomparável, andarás com um porte excelente, mostrando orgulho diante dos teus inimigos."
2.9.52
तवापि कुब्जाः कुब्जायाः सर्वाभरणभूषिताः।
पादौ परिचरिष्यन्ति यथैव त्वं सदा मम ॥ २.९.५२ ॥
"As tuas servas corcundas também, adornadas com todas as joias, cuidarão dos teus pés, como sempre cuidas dos meus."
2.9.53
शयानां शयने शुभ्रे वेद्यामग्निशिखामिव ॥ २.९.५३ ॥
"Deitada no leito branco e brilhante, pareces uma chama de fogo sobre o altar."
2.9.54
गतोदके सेतुबन्धो न कल्याणि विधीयते।
उत्तिष्ठ कुरु कल्याणं राजानमनुदर्शय ॥ २.९.५४ ॥
"Ó auspiciosa, não se constrói uma represa quando a água já escoou. Levanta-te, faz o que é bom e apresenta-te ao rei."
2.9.55
तथा प्रोत्साहिता देवी गत्वा मन्थरया सह।
क्रोधागारं विशालाक्षी सौभाग्यमदगर्विता ॥ २.९.५५ ॥
Assim incentivada, a rainha de olhos grandes, orgulhosa na embriaguez de sua boa fortuna, foi com Mantharā à câmara da ira.
2.9.56
अनेकशतसाहस्रं मुक्ताहारं वराङ्गना।
अवमुच्य वरार्हाणि शुभान्याभरणानि च ॥ २.९.५६ ॥
Aquela bela mulher retirou muitos milhares de colares de pérolas e os excelentes ornamentos auspiciosos.
2.9.57
तदा हेमोपमा तत्र कुब्जावाक्यवशंगता।
संविश्य भूमौ कैकेयी मन्थरामिदमब्रवीत् ॥ २.९.५७ ॥
Então Kaikeyī, dourada na cor, submetida às palavras da corcunda, deitou-se no chão e disse estas palavras a Mantharā.
2.9.58
इह वा मां मृतां कुब्जे
नृपायावेदयिष्यसि।
वनं तु राघवे प्राप्ते
भरतः प्राप्स्यते क्षितिम् ॥ २.९.५८ ॥
Ó corcunda, informarás ao rei que morri aqui? Quando Rāghava tiver ido à floresta, Bharata obterá a terra.
2.9.59
सुवर्णेन न मे ह्यर्थो
न रत्नैर्न च भोजनैः।
एष मे जीवितस्यान्तो
रामो यद्यभिषिच्यते ॥ २.९.५९ ॥
Não tenho necessidade de ouro, nem de joias, nem de comida. Se Rāma for ungido, esse será o fim da minha vida.
2.9.60
ततः पुनस्तां महिषीं महीक्षितो
वचोभिरत्यर्थमहापराक्रमैः।
उवाच कुब्जा भरतस्य मातरं
हितं वचो राममुपेत्य चाहितम् ॥ २.९.६० ॥
Então a corcunda falou novamente à grande rainha, mãe de Bharata, com palavras de grande e extremo valor: uma palavra benéfica, embora prejudicial a Rāma.
2.9.61
प्रपत्स्यते राज्यमिदं हि राघवो
यदि ध्रुवं त्वं ससुता च तप्स्यसे।
ततो हि कल्याणि यतस्व तत् तथा
यथा सुतस्ते भरतोऽभिषेक्ष्यते ॥ २.९.६१ ॥
Se Rāghava obtiver este reino, tu e teu filho certamente sofrereis. Portanto, ó venturosa, empenha-te para que teu filho Bharata seja consagrado.
2.9.62
तथातिविद्धा महिषीति कुब्जया
समाहता वागिषुभिर्मुहुर्मुहुः।
विधाय हस्तौ हृदयेऽतिविस्मिता
शशंस कुब्जां कुपिता पुनः पुनः ॥ २.९.६२ ॥
Assim, ferida repetidas vezes pelas flechas das palavras de Kubjā, a rainha, profundamente espantada, pôs as mãos sobre o coração e, irada, falou à corcunda uma e outra vez.
2.9.63
यमस्य वा मां विषयं गतामितो
निशम्य कुब्जे प्रतिवेदयिष्यसि।
वनं गते वा सुचिराय राघवे
समृद्धकामो भरतो भविष्यति ॥ २.९.६३ ॥
Ó corcunda, ao ouvires que daqui parti para o reino de Yama, tu é que o relatarás; ou então, quando Rāghava tiver ido por muito tempo para a floresta, Bharata será um homem de desejos realizados.
2.9.64
अहं हि नैवास्तरणानि न स्रजो
न चन्दनं नाञ्जनपानभोजनम्।
न किंचिदिच्छामि न चेह जीवनं
न चेदितो गच्छति राघवो वनम् ॥ २.९.६४ ॥
Se Rāghava não partir daqui para a floresta, não desejo nem leitos, nem grinaldas, nem pasta de sândalo, nem colírio, nem bebida, nem comida; nada desejo, e não quero viver aqui.
2.9.65
अथैवमुक्त्वा वचनं सुदारुणं
निधाय सर्वाभरणानि भामिनी।
असंस्कृतामास्तरणेन मेदिनीं
तदाधिशिश्ये पतितेव किंनरी ॥ २.९.६५ ॥
Tendo proferido estas palavras tão cruéis, a senhora depôs todos os seus adornos e deitou-se no chão nu, sem cobertura, como uma kinnarī caída.
2.9.66
उदीर्णसंरम्भतमोवृतानना
तदावमुक्तोत्तममाल्यभूषणा।
नरेन्द्रपत्नी विमना बभूव सा
तमोवृता द्यौरिव मग्नतारका ॥ २.९.६६ ॥
Então, com o rosto encoberto pelas trevas da ira intensa, retirou as excelentes guirlandas e adornos, e a esposa do rei tornou-se abatida, como o céu envolto em trevas, com as estrelas submersas.