வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.99.1
निविष्टायां तु सेनायामुत्सुको भरतस्तदा।
जगाम भ्रातरं द्रष्टुं शत्रुध्नमनुदर्शयन् ॥ २.९९.१ ॥
படை முகாமிட்ட பிறகு, அப்போது ஆர்வமுடைய பரதன் சத்ருக்னனைக் காட்டியவாறு தன் சகோதரனைக் காண புறப்பட்டான்.
2.99.3
ऋषिं वसिष्ठं सन्दिश्य मातऽर्मे शीघ्रमानय।
सुमन्त्रस्त्वपि शत्रुघ्नमदूरादन्वपद्यत।
रामदर्शनजस्तर्षो भरतस्येव तस्य च ॥ २.९९.३ ॥
முனிவர் வசிட்டரிடம் 'என் தாய்மாரை விரைவாக அழைத்து வாருங்கள்' எனக் கூறிய பின், சுமந்திரனும் சத்ருக்னனைத் தொலைவிலிருந்து பின்தொடர்ந்தான்; ராமனைக் காணும் ஆவல் பரதனுக்கு இருந்ததுபோலவே அவனுக்கும் இருந்தது.
2.99.4
गच्छन्नेवाथ भरतस्तापसालयसंस्थिताम्।
भ्रातुः पर्णकुटीं श्रीमानुटजं च ददर्श ह ॥ २.९९.४ ॥
நடந்து செல்லும்போதே, பெருமைமிக்க பரதன் துறவிகளின் இருப்பிடத்தில் இருந்த தன் சகோதரனின் இலைக்குடிலையும் குடிசையையும் கண்டான்.
2.99.5
शालायास्त्वग्रतस्तस्या ददर्श भरतस्तदा।
काष्ठानि चावभग्नानि पुष्पाण्युपचितानि च ॥ २.९९.५ ॥
அந்தக் குடிசையின் முன்புறத்தில் பரதன் அப்போது உடைக்கப்பட்ட விறகுகளையும், குவித்து வைக்கப்பட்ட மலர்களையும் கண்டான்.
2.99.6
सलक्ष्मणस्य रामस्य ददर्शाश्रममीयुषः।
कृतं वृक्षेष्वभिज्ञानं कुशचीरैः क्वचित् क्वचित् ॥ २.९९.६ ॥
லக்ஷ்மணனுடன் வந்த ராமனின் ஆசிரமத்தில், மரங்களில் தர்ப்பைப் புற்களாலும் மரவுரிகளாலும் இங்குமங்கும் செய்யப்பட்ட அடையாளங்களை பரதன் கண்டான்.
2.99.7
ददर्श च वने तस्मिन् महतः सञ्चयान् कृतान्।
मृगाणां महिषाणां च कऺरीषैः शीतकारणात् ॥ २.९९.७ ॥
அந்தக் காட்டில் பரதன், குளிரைத் தவிர்ப்பதற்காக மான்கள் மற்றும் எருமைகளின் சாணத்தால் செய்யப்பட்ட பெரிய குவியல்களையும் கண்டான்.
2.99.8
गच्छन्नेव महाबाहुर्द्युतिमान् भरतस्तदा।
शत्रुघ्नं चाब्रवीद्धृष्टस्तानमात्यांश्च सर्वशः ॥ २.९९.८ ॥
மகாபாகு, ஒளிமிக்க பரதன் அப்போது நடந்துகொண்டே மகிழ்ச்சியுடன் சத்ருக்னனிடமும் அனைத்து அமைச்சர்களிடமும் பேசினான்.
2.99.9
मन्ये प्राप्ताः स्म तं देशं भरद्वाजो यमब्रवीत्।
नातिदूरे हि मन्येऽहं नदीं मन्दाकिनीमितः ॥ २.९९.९ ॥
பரத்வாஜர் கூறிய அந்த இடத்தை நாம் அடைந்துவிட்டோம் என்று நினைக்கிறேன். இங்கிருந்து மந்தாகினி நதி வெகு தொலைவில் இல்லை என்று நினைக்கிறேன்.
2.99.10
उच्चैर्बद्धानि चीराणि लक्ष्मणेन भवेदयम्।
अभिज्ञानकृतः पन्था विकाले गन्तुमिच्छता ॥ २.९९.१० ॥
உயரத்தில் கட்டப்பட்ட மரவுரிகள் லக்ஷ்மணனால் கட்டப்பட்டவையாக இருக்கலாம். அசாதாரண நேரத்தில் செல்ல விரும்பியவரால் இந்த வழி அடையாளத்திற்காக அமைக்கப்பட்டிருக்கலாம்.
2.99.11
इदं चोदात्तदन्तानां कुञ्जराणां तरस्विनाम्।
शैलपार्श्वे परिक्रान्तमन्योन्यमभिगर्जताम् ॥ २.९९.११ ॥
உயர்ந்த தந்தங்களையுடைய வேகமான யானைகள் மலைப்பக்கத்தில் சுற்றித் திரிந்து ஒன்றையொன்று நோக்though முழங்கியதன் அடையாளம் இதுவே.
2.99.12
यमेवाधातुमिच्छन्ति तापसाः सततं वने।
तस्यासौ दृश्यते धूमः सङ्कुलः कृष्णवर्त्मनः ॥ २.९९.१२ ॥
காட்டில் தவமுனிவர்கள் எப்போதும் மூட்ட விரும்பும் அந்த அக்னியின் அடர்ந்த புகை கரிய வழியில் செல்வதாகத் தெரிகிறது.
2.99.13
अत्राहं पुरुषव्याघ्रं गुरुसंस्कारकारिणम्।
आर्यं द्रक्ष्यामि संहृष्टो महर्षिमिव राघवम् ॥ २.९९.१३ ॥
இங்கே நான் பெரிய மகரிஷியைப் போல மகிழ்ச்சியுடன், பெரியோர்களுக்குரிய கடமைகளைச் செய்யும் சிறந்த மனிதனான ஆரிய ராகவனைக் காண்பேன்.
2.99.14
अथ गत्वा मुहूर्तं तु चित्रकूटं स राघवः।
मन्दाकिनीमनुप्राप्तस्तं जनं चेदमब्रवीत् ॥ २.९९.१४ ॥
பின்னர் சிறிது நேரம் சித்திரகூடம் சென்று, ராகவன் மந்தாகினியை அடைந்து அந்த மக்களிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
2.99.15
जगत्यां पुरुषव्याघ्र आस्ते वीरासने रतः।
जनेन्द्रो निर्जनं प्राप्य धिङ्मे जन्म सजीवितम् ॥ २.९९.१५ ॥
பூமியில் அந்த நரசிம்மன் வீராசனத்தில் அமர்ந்து, ஆளரவமற்ற இடத்தை அடைந்து ஈடுபட்டிருக்கிறார். என் பிறப்பையும் உயிரையும் சபிக்கிறேன்.
2.99.16
मत्कृते व्यसनं प्राप्तो लोकनाथो महाद्युतिः।
सर्वान् कामान् परित्यज्य वने वसति राघवः ॥ २.९९.१६ ॥
என் காரணமாக அந்த உலகநாதன், மகா ஒளிபொருந்தியவன் துன்பம் அடைந்தான்; எல்லா ஆசைகளையும் துறந்து ராகவன் காட்டில் வாழ்கிறான்.
2.99.17
रामस्य निपतिष्यामि सीताया लक्ष्मणस्य च ॥ २.९९.१७ ॥
ராமன், சீதை, லட்சுமணன் ஆகியோரின் காலடியில் விழுவேன்.
2.99.18
एवं स विलपंस्तस्मिन् वने दशरथात्मजः।
ददर्श महतीं पुण्यां पर्णशालां मनोरमाम् ॥ २.९९.१८ ॥
இவ்வாறு புலம்பியபடி அந்தக் காட்டில் தசரதன் மகன் ஒரு பெரிய, புனிதமான, மனம் கவரும் இலைக்குடிலைக் கண்டான்.
2.99.19
सालतालाश्वकर्णानां पर्णैर्बहुभिरावृताम्।
विशालां मृदुभिस्तीर्णां कुशैर्वेदिमिवाध्वरे ॥ २.९९.१९ ॥
சால, தால, அஸ்வகர்ண மரங்களின் பல இலைகளால் மூடப்பட்ட, விசாலமான, மென்மையான தர்ப்பைப் புற்களால் விரிக்கப்பட்ட, யாக வேதியைப் போன்ற குடில்.
2.99.20
शक्रायुधनिकाशैश्च कार्मुकैर्भारसाधनैः।
रुक्मपृष्टष्ठैर्महासारैः शोभितां शत्रुबाधकैः ॥ २.९९.२० ॥
இந்திரனின் வில்லைப் போன்றவையும், சுமை தாங்கக் கூடியவையும், பொன்னிறப் புறமுடையவையும், மிக உறுதியானவையும், எதிரிகளை வருத்துபவையுமான வில்லுகளால் அது அழகுற விளங்கியது.
2.99.21
अर्करश्मिप्रतीकाशैर्घोरैस्तूणीगतैः शरैः।
शोभितां दीप्तवदनैः सर्प्पैर्भोगवतीमिव ॥ २.९९.२१ ॥
சூரியக் கதிர்களைப் போன்றவையும், பயங்கரமானவையுமான, அம்பறாத்தூணிகளில் உள்ள அம்புகளாலும், ஒளிரும் முகமுடைய பாம்புகளாலும் போகவதி நகரம் விளங்குவது போல அது விளங்கியது.
2.99.22
महारजतवासोभ्यामसिभ्यां च विराजिताम्।
रुक्मबिन्दुविचित्राभ्यां चर्मभ्यां चापि शोभिताम् ॥ २.९९.२२ ॥
பெரிய வெள்ளி உறைகளுடன் கூடிய வாட்களாலும், பொன்புள்ளிகளால் பல வண்ணங்களில் விளங்கிய கேடயங்களாலும் அது ஒளிர்ந்து அழகுற விளங்கியது.
2.99.23
गोधाङ्गुलित्रैरासक्तैश्चित्रैः काञ्चनभूषितैः।
अरिसङ्घैरनाधृष्यां मृगैः सिंहगुहामिव ॥ २.९९.२३ ॥
உடும்புத்தோல் விரலுறைகள் பொருத்தப்பட்டதும், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான வண்ணமயமான கவசங்களுடன் அது, எதிரிக்கூட்டங்களால் வெல்ல முடியாததாய், சிங்கக் குகை போல விளங்கியது.
2.99.24
प्रागुदक्प्रवणां वेदिं विशालां दीप्तपावकाम्।
ददर्श भरतस्तत्र पुण्यां रामनिवेशने ॥ २.९९.२४ ॥
கிழக்கு-வடக்கு நோக்கிச் சாய்ந்த, அகன்ற, எரியும் தீயுடைய புனித வேதியை பரதன் அங்கே, ராமனின் குடிலில் கண்டான்.
2.99.25
निरीक्ष्य स मुहूर्त्तं तु ददर्श भरतो गुरम्।
उटजे राममासीनं जटामण्डलधारिणम् ॥ २.९९.२५ ॥
பரதன் சற்று நேரம் உற்று நோக்கி, அந்தக் குடிலில் அமர்ந்து, சடைமுடிச் சுருளைத் தரித்திருந்த மதிப்புக்குரிய ராமனைக் கண்டான்.
2.99.26
तं तु कृष्णाजिनधरं चीरवल्कलवाससम्।
ददर्श राममासीनमभितः पावकोपमम् ॥ २.९९.२६ ॥
கருமான் தோலும் சீரும் வல்கலமும் அணிந்து, நெருப்பைப் போல ஒளிவீசும் ராமன் நாற்புறமும் அமர்ந்திருப்பதை அவன் கண்டான்.
2.99.27
सिंहस्कन्धं महाबाहुं पुण्डरीकनिभेक्षणम्।
पृथिव्याः सागरान्ताया भर्त्तारं धर्मचारिणम् ॥ २.९९.२७ ॥
சிங்கத் தோளும், பெரிய புஜங்களும், தாமரைக் கண்களும் கொண்ட, கடல் சூழ்ந்த பூமிக்குத் தலைவனாய், தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் ராமன்.
2.99.28
उपविष्टं महाबाहुं ब्रह्माणमिव शाश्वतम्।
स्थण्डिले दर्भसंस्तीर्णे सीतया लक्ष्मणेन च ॥ २.९९.२८ ॥
தர்ப்பைப் புல் விரிக்கப்பட்ட மேடையில், சீதையுடனும் லக்ஷ்மணனுடனும் அமர்ந்திருந்த, நித்திய பிரம்மனைப் போன்ற மகாபாஹு ராமன்.
2.99.29
तं दृष्ट्वा भरतः श्रीमान् दुःखशोकपरिप्लुतः।
अभ्यधावत धर्मात्मा भरतः कैकयीसुतः ॥ २.९९.२९ ॥
அவனைக் கண்டதும், துக்கத்திலும் சோகத்திலும் மூழ்கிய, புகழ்மிக்க தர்மாத்மாவாகிய கைகேயியின் மகன் பரதன் அவனை நோக்கி ஓடினான்.
2.99.30
दृष्ट्वैव विललापार्त्तो बाष्पसन्दिग्धया गिरा।
अशक्नुवन् धारयितुं धैर्याद्वचनमब्रवीत् ॥ २.९९.३० ॥
அவனைக் கண்டதுமே வேதனையால் அரற்றிய பரதன், கண்ணீரால் தழுதழுத்த குரலில், தைரியத்தைக் காக்க இயலாமல் பேசினான்.
2.99.31
यः संसदि प्रकृतिभिर्भवेद्युक्त उपासितुम्।
वन्यैर्मृगैरुपासीनः सोऽयमास्ते ममाग्रजः ॥ २.९९.३१ ॥
சபையில் குடிமக்களால் சேவிக்கப்படத் தகுந்தவரான அவர்தான், என் மூத்த சகோதரன், இப்போது காட்டு மிருகங்களால் சூழ்ந்து அமர்ந்திருக்கிறார்.
2.99.32
वासोभिर्बहुसाहस्रैर्यो महात्मा पुरोचितः।
मृगाजिने सोऽयमिह प्रवस्ते धर्ममाचरन् ॥ २.९९.३२ ॥
முன்பு ஆயிரக்கணக்கான ஆடைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த அந்த மகாத்மா, இங்கே மானுடைத் தோலை அணிந்து வனவாசத்தில் தர்மத்தை கடைப்பிடிக்கிறார்.
2.99.33
अधारयद्यो विविधाश्चित्राः सुमनसस्तदा
सोऽयं जटाभारमिमं वहते राघवः कथम् ॥ २.९९.३३ ॥
முன்பு பலவிதமான வண்ணமிகு மலர்களை அணிந்திருந்த ராகவர், இப்போது இந்த சடைமுடியின் பாரத்தை எப்படி சுமக்கிறார்?
2.99.34
यस्य यज्ञैर्यथोद्दिष्टैर्युक्तो धर्मस्य सञ्चयः।
शरीरक्लेशसम्भूतं स धर्मं परिमार्गते ॥ २.९९.३४ ॥
முறைப்படி கூறப்பட்ட யாகங்களால் தர்மத்தின் பெருக்கம் நிறைந்தவர், இப்போது உடல் வருத்தத்தால் விளையும் தர்மத்தைத் தேடுகிறார்.
2.99.35
चन्दनेन महार्हेण यस्याङ्गमुपसेवितम्।
मलेन तस्याङ्गमिदं कथमार्यस्य सेव्यते ॥ २.९९.३५ ॥
விலைமதிப்பற்ற சந்தனத்தால் உடல் பூசப்பட்டிருந்த அந்த ஆர்யரின் இந்த உடல் அழுக்கால் எப்படி மூடப்படுகிறது?
2.99.36
मन्निमित्तमिदं दुःखं प्राप्तो रामः सुखोचितः।
धिग्जीवितं नृशंसस्य मम लोकविगर्हितम् ॥ २.९९.३६ ॥
என் காரணமாகவே சுகத்திற்குத் தகுந்த ராமர் இந்தத் துன்பத்தை அடைந்தார். கொடியவனான எனது வாழ்வுக்கு உலகம் இகழும்படி சாபம்.
2.99.37
इत्येवं विलपन् दीनः प्रस्विन्नमुखपङ्कजः।
पादावप्राप्य रामस्य पपात भरतो रुदन् ॥ २.९९.३७ ॥
இவ்வாறு புலம்பியபடி, வருத்தத்துடனும் வியர்வையில் நனைந்த தாமரை முகத்துடனும் இருந்த பரதன், ராமரின் பாதங்களை அடையும் முன் அழுதபடி விழுந்தார்.
2.99.38
दुःखाभितप्तो भरतो राजपुत्रो महाबलः।
उक्त्वार्येति सकृद्दीनं पुनर्नोवाच किञ्चन ॥ २.९९.३८ ॥
துயரால் வெந்த மகாபலசாலியான அரச குமாரன் பரதன், "ஆர்ய" என்று ஒருமுறை தீனமாகச் சொன்னான்; பின்னர் வேறெதுவும் பேசவில்லை.
2.99.39
बाष्पापिहितकण्ठश्च प्रेक्ष्य रामं यशस्विनम्।
आर्येत्येवाथ संक्रुश्य व्याहर्त्तुं नाशकत्तदा ॥ २.९९.३९ ॥
கண்ணீரால் தொண்டை அடைபட்ட பரதன், புகழ்மிக்க ராமனைப் பார்த்து "ஆர்ய" என்றே சொன்னான்; அப்போது அழுது கொண்டு அவனால் பேச முடியவில்லை.
2.99.40
शत्रुघ्नश्चापि रामस्य ववन्दे चरणौ रुदन्।
तावुभौ स समालिङ्ग्य रामश्चाश्रूण्यवर्त्तयत् ॥ २.९९.४० ॥
சத்ருக்னனும் அழுது கொண்டே ராமனின் பாதங்களை வணங்கினான்; ராமன் அவ்விருவரையும் தழுவிக் கொண்டான், அவனுக்கும் கண்ணீர் பெருகியது.
2.99.41
ततः सुमन्त्रेण गुहेन चैव समीयतू राजसुतावरण्ये।
दिवाकरश्चैव निशाकरश्च यथाम्बरे शुक्रबृहस्पतिभ्याम् ॥ २.९९.४१ ॥
பின்னர் சுமந்திரனோடும் குஹனோடும் அந்த இரு அரச குமாரர்களும் காட்டில் ஒன்று சேர்ந்தனர்; வானில் சூரியனும் சந்திரனும் சுக்கிரன், குருவுடன் கூடுவது போல.
2.99.42
तान् पार्थिवान् वारणयूथपाभान् समागतांस्तत्र महत्यरण्ये।
वनौकसस्तेऽपि समीक्ष्य सर्वेप्यश्रूण्यमुञ्चन् प्रविहाय हर्षम् ॥ २.९९.४२ ॥
அங்கே பெரிய காட்டில் கூடியிருந்த, யானைக் கூட்டத் தலைவர்களைப் போன்ற அரசர்களைக் கண்டு, காட்டில் வாழ்ந்தவர்களும் மகிழ்ச்சியை விட்டு அனைவரும் கண்ணீர் சிந்தினர்.