Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.11.1
अग्रतः प्रययौ रामः सीता मध्ये सुशोभना।
पृष्ठतस्तु धनुष्पाणिर्लक्ष्मणोऽनुजगाम ह ॥ ३.११.१ ॥
Rāma ging voran, Sītā, überaus strahlend, in der Mitte, und Lakṣmaṇa folgte hinten mit dem Bogen in der Hand.
3.11.2
तौ पश्यमानौ विविधान् शैलप्रस्थान् वनानि च।
नदीश्च विविधा रम्या जग्मतुः सह सीतया ॥ ३.११.२ ॥
Während die beiden die verschiedenen Bergplateaus, Wälder und reizvollen Flüsse betrachteten, zogen sie mit Sītā weiter.
3.11.3
सारसांश्चक्रवाकांश्च नदीपुलिनचारिणः।
सरांसि च सपद्मानि युतानि जलजैः खगैः ॥ ३.११.३ ॥
Sārasa-Kraniche und Cakravāka-Gänse, die an den Flussufern umhergingen, und Seen mit Lotusblüten, geschmückt von Wasservögeln.
3.11.4
यूथबद्धांश्च पृषतान् मदोन्मत्तान् विषाणिनः।
महिषांश्च वराहांश्च गजांश्च द्रुमवैरिणः ॥ ३.११.४ ॥
Gefleckte Hirsche in Herden, gehörnte Büffel, vom Brunsttrieb berauscht, Wildschweine und Elefanten, die Feinde der Bäume.
3.11.5
ते गत्वा दूरमध्वानं लम्बमाने दिवाकरे।
ददृशुः सहिता रम्यं तटाकं योजनायुतम् ॥ ३.११.५ ॥
Nachdem sie einen weiten Weg zurückgelegt hatten, als die Sonne sank, erblickten sie einen reizvollen See von zehntausend Yojana Ausdehnung.
3.11.6
पद्मपुष्करसम्बाधं गजयूथैरलंकृतम्।
सारसैर्हंसकादम्बैः संकुलं जलजातिभिः ॥ ३.११.६ ॥
Dicht bewachsen mit Lotus und Seerosen, geschmückt von Elefantenherden, belebt von Sārasa-Kranichen, Schwänen und Enten, erfüllt von vielen Arten von Wasserwesen.
3.11.7
प्रसन्नसलिले रम्ये तस्मिन् सरसि शुश्रुवे।
गीतवादित्रनिर्घोषो न तु कश्चन दृश्यते ॥ ३.११.७ ॥
In jenem lieblichen See mit klarem Wasser hörte man den Klang von Gesang und Musikinstrumenten, doch niemand war zu sehen.
3.11.8
ततः कौतूहलाद् रामो लक्ष्मणश्च महारथः।
मुनिं धर्मभृतं नाम प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ ३.११.८ ॥
Da begannen Rāma und der große Wagenkämpfer Lakṣmaṇa aus Neugier den Weisen namens Dharmabhṛt zu befragen.
3.11.9
इदमत्यद्भुतं श्रुत्वा सर्वेषां नो महामुने।
कौतूहलं महज्जातं किमिदं साधु कथ्यताम् ॥ ३.११.९ ॥
O großer Weiser, nachdem wir dies Wunderbarste gehört haben, ist in uns allen große Neugier erwacht; was ist das? Bitte sag es uns genau.
3.11.10
तेनैवमुक्तो धर्मात्मा राघवेण मुनिस्तदा।
प्रभावं सरसः क्षिप्रमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ३.११.१० ॥
Vom Rāghava so angesprochen, begann der rechtschaffene Weise sogleich, die Kraft des Sees zu erzählen.
3.11.11
इदं पञ्चाप्सरो नाम तटाकं सार्वकालिकम्।
निर्मितं तपसा राम मुनिना माण्डकर्णिना ॥ ३.११.११ ॥
Dieser See namens Pañcāpsaras, der für alle Zeiten besteht, o Rāma, wurde vom Weisen Māṇḍakarṇi durch seine Askese geschaffen.
3.11.12
स हि तेपे तपस्तीव्रं माण्डकर्णिर्महामुनिः।
दशवर्षसहस्राणि वायुभक्षो जलाशये ॥ ३.११.१२ ॥
Dieser große Weise Māṇḍakarṇi übte zehntausend Jahre lang strenge Askese, lebte im Wasser und nährte sich allein von Luft.
3.11.13
ततः प्रव्यथिताः सर्वे देवाः साग्निपुरोगमाः।
अब्रुवन् वचनं सर्वे परस्परसमागताः ॥ ३.११.१३ ॥
Da gerieten alle Götter, angeführt von Agni, in große Bestürzung, und versammelt miteinander sprachen sie diese Worte.
3.11.15
अस्माकं कस्यचित् स्थानमेष प्रार्थयते मुनिः।
ततः कर्तुं तपोविघ्नं सर्वदेवैर्नियोजिताः।
प्रधानाप्सरसः पञ्च विद्युच्चलितवर्चसः ॥ ३.११.१५ ॥
„Dieser Weise strebt nach der Stellung eines von uns.“ Daher bestimmten alle Götter fünf vornehmste Apsaras, deren Glanz wie Blitze flackerte, um seine Askese zu stören.
3.11.16
अप्सरोभिस्ततस्ताभिर्मुनिर्दृष्टपरावरः।
नीतो मदनवश्यत्वं देवानां कार्यसिद्धये ॥ ३.११.१६ ॥
Da wurde der Weise, der das Höchste und das Niedrigste geschaut hatte, durch jene Apsaras in die Gewalt des Verlangens gebracht, um das Vorhaben der Götter zu vollenden.
3.11.17
ताश्चैवाप्सरसः पञ्च मुनेः पत्नीत्वमागताः।
तटाके निर्मितं तासां तस्मिन्नन्तर्हितं गृहम् ॥ ३.११.१७ ॥
Auch jene fünf Apsaras wurden Gattinnen des Weisen, und für sie wurde am Ufer des Sees eine Wohnstatt errichtet, die sich in ihm verbarg.
3.11.18
तत्रैवाप्सरसः पञ्च निवसन्त्यो यथासुखम्।
रमयन्ति तपोयोगान्मुनिं यौवनमास्थितम् ॥ ३.११.१८ ॥
Dort lebten jene fünf Apsaras in Behagen und erfreuten den Weisen, der durch die Kraft seiner Askese die Jugend wiedererlangt hatte.
3.11.19
तासां संक्रीडमानानामेष वादित्रनिःस्वनः।
श्रूयते भूषणोन्मिश्रो गीतशब्दो मनोहरः ॥ ३.११.१९ ॥
Man hört den Klang ihrer Instrumente, während sie spielen, vermischt mit dem Klirren des Schmucks und dem bezaubernden Klang des Gesangs.
3.11.20
आश्चर्यमिति तस्यैतद् वचनं भावितात्मनः।
राघवः प्रतिजग्राह सह भ्रात्रा महायशाः ॥ ३.११.२० ॥
Die Worte des reinen Weisen vernehmend und sprechend "Das ist wunderbar!", nahm der ruhmreiche Rāghava sie zusammen mit seinem Bruder an.
3.11.21
एवं कथयमानः स ददर्शाश्रममण्डलम्।
कुशचीरपरिक्षिप्तं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समावृतम् ॥ ३.११.२१ ॥
So sprechend erblickte er den Kreis der Einsiedeleien, umgeben von Kuśa-Gras und Rindengewändern, erfüllt von der Pracht Brahmās.
3.11.22
प्रविश्य सह वैदेह्या लक्ष्मणेन च राघवः।
तदा तस्मिन् स काकुत्स्थः श्रीमत्याश्रममण्डले ॥ ३.११.२२ ॥
Da betrat Rāghava, der Kākutstha, mit Vaidehī und Lakṣmaṇa jenen prächtigen Kreis der Einsiedeleien.
3.11.23
उषित्वा स सुखं तत्र पूज्यमानो महर्षिभिः।
जगाम चाश्रमांस्तेषां पर्यायेण तपस्विनाम् ॥ ३.११.२३ ॥
Nachdem er dort glücklich gewohnt hatte, von den großen Weisen geehrt, ging er der Reihe nach zu den Einsiedeleien jener Asketen.
3.11.24
येषामुषितवान् पूर्वं सकाशे स महास्त्रवित् ।
क्वचित् परिदशान् मासानेकसंवत्सरं क्वचित् ॥ ३.११.२४ ॥
Bei jenen Asketen, in deren Gegenwart der große Waffenkundige früher gewohnt hatte: mal zehn Monate, mal ein ganzes Jahr.
3.11.25
क्वचिच्च चतुरो मासान् पञ्च षट् च परान् क्वचित्।
अपरत्राधिकान् मासानध्यर्धमधिकं क्वचित् ॥ ३.११.२५ ॥
Mal vier Monate, mal fünf oder sechs, auch mehr; anderswo noch mehr Monate, und mal mehr als anderthalb Monate.
3.11.26
त्रीन् मासानष्टमासांश्च राघवो न्यवसत् सुखम्।
तत्र संवसतस्तस्य मुनीनामाश्रमेषु वै ॥ ३.११.२६ ॥
Rāghava wohnte dort glücklich drei Monate und acht Monate, während er in den Einsiedeleien der Weisen lebte.
3.11.27
रमतश्चानुकूल्येन ययुः संवत्सरा दश।
परिसृत्य च धर्मज्ञो राघवः सह सीतया ॥ ३.११.२७ ॥
Sich in angenehmer Eintracht erfreuend, vergingen zehn Jahre; und Rāghava, der Kenner des Dharma, nachdem er mit Sītā umhergezogen war,
3.11.28
सुतीक्ष्णस्याश्रमपदं पुनरेवाजगाम ह।
स तमाश्रममागम्य मुनिभिः परिपूजितः ॥ ३.११.२८ ॥
Er kehrte wieder zur Einsiedelei Sutīkṣṇas zurück; nachdem er diese Einsiedelei erreicht hatte, wurde er von den Weisen geehrt.
3.11.29
तत्रापि न्यवसद् रामः किंचित् कालमरिंदमः।
अथाश्रमस्थो विनयात् कदाचित् तं महामुनिम् ॥ ३.११.२९ ॥
Auch dort weilte Rāma eine Zeit lang, der Bezwinger der Feinde; dann, im Einsiedelhof bleibend, sprach er demütig zu jenem großen Weisen.
3.11.30
उपासीनः स काकुत्स्थः सुतीक्ष्णमिदमब्रवीत्।
अस्मिन्नरण्ये भगवन्नगस्त्यो मुनिसत्तमः ॥ ३.११.३० ॥
Neben ihm sitzend sprach Kākutstha (Rāma) zu Sutīkṣṇa: "Verehrter, in diesem Wald wohnt Agastya, der Beste der Weisen."
3.11.31
वसतीति मया नित्यं कथाः कथयतां श्रुतम्।
न तु जानामि तं देशं वनस्यास्य महत्तया ॥ ३.११.३१ ॥
"So habe ich es immer von denen gehört, die solche Geschichten erzählen; doch wegen der Weite dieses Waldes kenne ich jenen Ort nicht."
3.11.32
कुत्राश्रमपदं रम्यं महर्षेस्तस्य धीमतः।
प्रसादार्थं भगवतः सानुजः सह सीतया ॥ ३.११.३२ ॥
Wo liegt die reizvolle Einsiedelei jenes weisen großen Sehers, zu der ich mit meinem jüngeren Bruder und Sītā gehen könnte, um die Gunst des Verehrten zu erlangen?
3.11.33
अगस्त्यमधिगच्छेयमभिवादयितुं मुनिम्।
मनोरथो महानेष हृदि सम्परिवर्तते ॥ ३.११.३३ ॥
Ein großer Wunsch kreist in meinem Herzen: zum Weisen Agastya zu gehen und ihm meine Ehrerbietung zu erweisen.
3.11.35
यदहं तं मुनिवरं शुश्रूषेयमपि स्वयम्।
सुतीक्ष्णः प्रत्युवाचेदं प्रीतो दशरथात्मजम्।
अहमप्येतदेव त्वां वक्तुकामः सलक्ष्मणम् ॥ ३.११.३५ ॥
Erfreut sprach Sutīkṣṇa zum Sohn des Daśaratha: »Auch ich wollte diesem besten der Weisen selbst dienen, und auch ich wollte dir dies zusammen mit Lakṣmaṇa sagen.«
3.11.36
अगस्त्यमभिगच्छेति सीतया सह राघव।
दिष्ट्या त्विदानीमर्थेऽस्मिन् स्वयमेव ब्रवीषि माम् ॥ ३.११.३६ ॥
»O Rāghava, geh zu Agastya zusammen mit Sītā. Glücklicherweise sprichst du jetzt selbst mit mir über genau diese Angelegenheit.«
3.11.37
अयमाख्यामि ते राम यत्रागस्त्यो महामुनिः।
योजनान्याश्रमात् तात याहि चत्वारि वै ततः।
दक्षिणेन महान् श्रीमानगस्त्यभ्रातुराश्रमः ॥ ३.११.३७ ॥
»O Rāma, ich sage dir, wo der große Weise Agastya ist. Lieber, geh vier Yojanas von dieser Einsiedelei. Von dort aus liegt nach Süden die große und prächtige Einsiedelei von Agastyas Bruder.«
3.11.38
स्थलीप्रायवनोद्देशे पिप्पलीवनशोभिते।
बहुपुष्पफले रम्ये नानाविहगनादिते ॥ ३.११.३८ ॥
Es liegt in einer Waldgegend mit überwiegend trockenem Boden, geschmückt von einem Hain des Langpfeffers, reich an vielen Blüten und Früchten, lieblich und widerhallend vom Gesang vielerlei Vögel.
3.11.39
पद्मिन्यो विविधास्तत्र प्रसन्नसलिलाशयाः।
हंसकारण्डवाकीर्णाश्चक्रवाकोपशोभिताः ॥ ३.११.३९ ॥
Dort gab es verschiedene Lotusteiche mit klarem Wasser, voller Schwäne und Kāraṇḍava-Enten und geschmückt mit Cakravākas.
3.11.40
तत्रैकां रजनीं व्युष्य प्रभाते राम गम्यताम्।
दक्षिणां दिशमास्थाय वनखण्डस्य पार्श्वतः ॥ ३.११.४० ॥
Nachdem wir dort eine Nacht verbracht haben, o Rāma, wollen wir im Morgengrauen aufbrechen und die südliche Richtung entlang des Waldstücks einschlagen.
3.11.41
तत्रागस्त्याश्रमपदं गत्वा योजनमन्तरम्।
रमणीये वनोद्देशे बहुपादपशोभिते ॥ ३.११.४१ ॥
In einer Entfernung von einer Yojana liegt die Einsiedelei Agastyas, in der schönen, mit vielen Bäumen geschmückten Waldgegend.
3.11.42
रंस्यते तत्र वैदेही लक्ष्मणश्च त्वया सह।
स हि रम्यो वनोद्देशो बहुपादपसंयुतः ॥ ३.११.४२ ॥
Dort werden Vaidehī und Lakṣmaṇa mit dir Freude haben, denn jene Waldgegend, reich an vielen Bäumen, ist wahrhaft lieblich.
3.11.43
यदि बुद्धिः कृता द्रष्टुमगस्त्यं तं महामुनिम्।
अद्यैव गमने बुद्धिं रोचयस्व महामते ॥ ३.११.४३ ॥
Wenn du dich entschlossen hast, jenen großen Weisen Agastya zu sehen, dann entscheide dich, o Hochsinniger, noch heute aufzubrechen.
3.11.44
प्रतस्थेऽगस्त्यमुद्दिश्य सानुगः सह सीतया ॥ ३.११.४४ ॥
Auf Agastya zu hielt er sich, setzte sich mit seinem Gefolge in Bewegung, zusammen mit Sītā.
3.11.45
पश्यन् वनानि चित्राणि पर्वतांश्चाभ्रसंनिभान्।
सरांसि सरितश्चैव पथि मार्गवशानुगान् ॥ ३.११.४५ ॥
Die wunderbaren Wälder, die wolkengleichen Berge, die Seen und Flüsse betrachtend, zogen sie weiter den Windungen des Weges folgend.
3.11.46
सुतीक्ष्णेनोपदिष्टेन गत्वा तेन पथा सुखम्।
इदं परमसंहृष्टो वाक्यं लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ३.११.४६ ॥
Auf dem von Sutīkṣṇa gewiesenen Weg bequem wandernd, hocherfreut, sprach er diese Worte zu Lakṣmaṇa.
3.11.47
एतदेवाश्रमपदं नूनं तस्य महात्मनः।
अगस्त्यस्य मुनेर्भ्रातुर्दृश्यते पुण्यकर्मणः ॥ ३.११.४७ ॥
Dies ist gewiss der Einsiedeleiplatz des Bruders jenes großseelen, tugendhaften Weisen Agastya.
3.11.48
यथा हीमे वनस्यास्य ज्ञाताः पथि सहस्रशः।
संनताः फलभारेण पुष्पभारेण च द्रुमाः ॥ ३.११.४८ ॥
Wie diese Tausende Bäume entlang des Weges dieses Waldes, gebeugt unter der Last ihrer Früchte und Blüten.
3.11.49
पिप्पलीनां च पक्वानां वनादस्मादुपागतः।
गन्धोऽयं पवनोत्क्षिप्तः सहसा कटुकोदयः ॥ ३.११.४९ ॥
Aus diesem Wald kommt plötzlich der scharfe Duft des reifen Langpfeffers, vom Wind herangetragen.
3.11.50
तत्र तत्र च दृश्यन्ते संक्षिप्ताः काष्ठसंचयाः।
लूनाश्च परिदृश्यन्ते दर्भा वैदूर्यवर्चसः ॥ ३.११.५० ॥
Hier und dort sieht man zusammengetragene Holzhaufen, und Kuśa-Gras, glänzend wie Lapislazuli, abgeschnitten.
3.11.51
एतच्च वनमध्यस्थं कृष्णाभ्रशिखरोपमम्।
पावकस्याश्रमस्थस्य धूमाग्रं सम्प्रदृश्यते ॥ ३.११.५१ ॥
Und diese Rauchspitze des heiligen Feuers der Einsiedelei, mitten im Wald gelegen und dem Gipfel einer dunklen Wolke gleich, ist deutlich zu sehen.
3.11.52
विविक्तेषु च तीर्थेषु कृतस्नाना द्विजातयः।
पुष्पोपहारं कुर्वन्ति कुसुमैः स्वयमर्जितैः ॥ ३.११.५२ ॥
Nachdem sie sich an abgelegenen heiligen Badeplätzen gebadet haben, bringen die Zweimalgeborenen Blumenopfer dar, mit Blüten, die sie selbst gepflückt haben.
3.11.53
ततः सुतीक्ष्णवचनं यथा सौम्य मया श्रुतम्।
अगस्त्यस्याश्रमो भ्रातुर्नूनमेष भविष्यति ॥ ३.११.५३ ॥
Dann, Sanfter, wie ich es aus Sutīkṣṇas Worten gehört habe, muss dies gewiss die Einsiedelei von Agastyas Bruder sein.
3.11.54
निगृह्य तरसा मृत्युं लोकानां हितकाम्यया।
यस्य भ्रात्रा कृतेयं दिक्शरण्या पुण्यकर्मणा ॥ ३.११.५४ ॥
Aus Verlangen nach dem Wohl der Welten, nachdem er sogar den Tod mit Gewalt bezwungen hatte, machte der Bruder des Mannes mit verdienstvollen Taten diese Gegend zu einer Zuflucht.
3.11.55
इहैकदा किल क्रूरो वातापिरपि चेल्वलः।
भ्रातरौ सहितावास्तां ब्राह्मणघ्नौ महासुरौ ॥ ३.११.५५ ॥
Hier lebten einst gemeinsam der grausame Vātāpi und auch Ilvala, zwei Brüder, große Dämonen und Mörder von Brahmanen.
3.11.56
धारयन् ब्राह्मणं रूपमिल्वलः संस्कृतं वदन्।
आमन्त्रयति विप्रान् स श्राद्धमुद्दिश्य निर्घृणः ॥ ३.११.५६ ॥
In der Gestalt eines Brahmanen annehmend und in Sanskrit sprechend, lädt der erbarmungslose Ilvala die Brahmanen ein, in der Absicht eines Śrāddha-Ritus.
3.11.57
भ्रातरं संस्कृतं कृत्वा ततस्तं मेषरूपिणम्।
तान् द्विजान् भोजयामास श्राद्धदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.११.५७ ॥
Dann kochte er seinen Bruder, der die Gestalt eines Widders angenommen hatte, und speiste jene Dvijas nach der für das Śrāddha vorgeschriebenen Handlung.
3.11.58
ततो भुक्तवतां तेषां विप्राणामिल्वलोऽब्रवीत्।
वातापे निष्क्रमस्वेति स्वरेण महता वदन् ॥ ३.११.५८ ॥
Als jene Brahmanen gegessen hatten, rief Ilvala mit lauter Stimme: "Vātāpi, komm heraus!"
3.11.59
ततो भ्रातुर्वचः श्रुत्वा वातापिर्मेषवन्नदन्।
भित्त्वा भित्त्वा शरीराणि ब्राह्मणानां विनिष्पतत् ॥ ३.११.५९ ॥
Als er den Ruf seines Bruders hörte, brach Vātāpi, wie ein Widder blökend, hervor und riss dabei immer wieder die Leiber der Brahmanen auf.
3.11.60
ब्राह्मणानां सहस्राणि तैरेवं कामरूपिभिः।
विनाशितानि संहत्य नित्यशः पिशिताशनैः ॥ ३.११.६० ॥
So vernichteten jene Fleischfresser, die nach Belieben jede Gestalt annehmen konnten und gemeinsam handelten, täglich Tausende von Brahmanen.
3.11.61
अगस्त्येन तदा देवैः प्रार्थितेन महर्षिणा।
अनुभूय किल श्राद्धे भक्षितः स महासुरः ॥ ३.११.६१ ॥
Da, auf Bitten der Götter, ließ der große Weise Agastya — so heißt es — jenen großen Asura beim Śrāddha selbst verzehrt werden.
3.11.62
ततः सम्पन्नमित्युक्त्वा दत्त्वा हस्तेऽवनेजनम्।
भ्रातरं निष्क्रमस्वेति चेल्वलः समभाषत ॥ ३.११.६२ ॥
Mit den Worten "Es ist vollbracht" und dem Reichen des Wassers in die Hand sprach Ilvala zu seinem Bruder: "Komm heraus!"
3.11.63
स तदा भाषमाणं तु भ्रातरं विप्रघातिनम्।
अब्रवीत् प्रहसन् धीमानगस्त्यो मुनिसत्तमः ॥ ३.११.६३ ॥
Da sprach der weise Agastya, der beste der Weisen, lachend, als er jenen Bruder sah, der Brahmanen erschlägt und redet:
3.11.64
कुतो निष्क्रमितुं शक्तिर्मया जीर्णस्य रक्षसः।
भ्रातुस्तु मेषरूपस्य गतस्य यमसादनम् ॥ ३.११.६४ ॥
Wie sollte ich, der verfallene Dämon, die Kraft haben herauszukommen, da dein Bruder in Gestalt eines Widders ins Reich Yamas gegangen ist?
3.11.65
अथ तस्य वचः श्रुत्वा भ्रातुर्निधनसंश्रितम्।
प्रधर्षयितुमारेभे मुनिं क्रोधान्निशाचरः ॥ ३.११.६५ ॥
Als der nächtliche Dämon diese Worte über den Tod seines Bruders hörte, begann er im Zorn, den Weisen anzugreifen.
3.11.66
सोऽभ्यद्रवद् द्विजेन्द्रं तं मुनिना दीप्ततेजसा।
चक्षुषानलकल्पेन निर्दग्धो निधनं गतः ॥ ३.११.६६ ॥
Er stürzte sich auf jenen Besten der Zweimalgeborenen, doch vom feuergleichen Blick des Weisen von strahlender Glut völlig verbrannt, fand er den Tod.
3.11.67
तस्यायमाश्रमो भ्रातुस्तटाकवनशोभितः।
विप्रानुकम्पया येन कर्मेदं दुष्करं कृतम् ॥ ३.११.६७ ॥
Dies ist die Einsiedelei jenes Bruders, geschmückt mit Seen und Wald. Aus Mitleid mit den Brahmanen vollbrachte er diese schwere Tat.
3.11.68
एवं कथयमानस्य तस्य सौमित्रिणा सह।
रामस्यास्तं गतः सूर्यः संध्याकालोऽभ्यवर्तत ॥ ३.११.६८ ॥
Während er so mit Saumitri über Rāma sprach, ging die Sonne unter, und die Zeit der Dämmerung kam heran.
3.11.69
उपास्य पश्चिमां संध्यां सह भ्रात्रा यथाविधि।
प्रविवेशाश्रमपदं तमृषिं चाभ्यवादयत् ॥ ३.११.६९ ॥
Nachdem er mit seinem Bruder das westliche Dämmerungsritual gemäß der Vorschrift vollzogen hatte, trat Rāma in den Bezirk der Einsiedelei und verneigte sich vor dem Weisen.
3.11.70
सम्यक्प्रतिगृहीतस्तु मुनिना तेन राघवः।
न्यवसत् तां निशामेकां प्राश्य मूलफलानि च ॥ ३.११.७० ॥
Von jenem Weisen gebührend empfangen, aß Rāghava Wurzeln und Früchte und verbrachte dort jene eine Nacht.
3.11.71
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामुदिते रविमण्डले।
भ्रातरं तमगस्त्यस्य आमन्त्रयत राघवः ॥ ३.११.७१ ॥
Als jene Nacht vergangen war und sich die Sonnenscheibe erhoben hatte, sprach Rāghava zu seinem Bruder über den Abschied von Agastyas Einsiedelei.
3.11.72
अभिवादये त्वां भगवन् सुखमस्म्युषितो निशाम्।
आमन्त्रये त्वां गच्छामि गुरुं ते द्रष्टुमग्रजम् ॥ ३.११.७२ ॥
Verehrter Herr, ich grüße Euch ehrerbietig; ich habe die Nacht angenehm verbracht. Nun verabschiede ich mich von Euch und gehe, Euren Lehrer, meinen älteren Bruder, zu sehen.
3.11.73
गम्यतामिति तेनोक्तो जगाम रघुनन्दनः।
यथोद्दिष्टेन मार्गेण वनं तच्चावलोकयन् ॥ ३.११.७३ ॥
Als er ihm sagte: »Geh«, brach die Freude der Raghu auf dem gewiesenen Pfad auf und betrachtete den Wald.
3.11.74
नीवारान् पनसान् सालान् वञ्जुलांस्तिनिशांस्तथा।
चिरिबिल्वान् मधूकांश्च बिल्वानथ च तिन्दुकान् ॥ ३.११.७४ ॥
Nīvāra-Gräser, Jackfruchtbäume, Sāla-, Vañjula-, Tinisa-, Ciribilva-, Madhūka-, Bilva- und Tinduka-Bäume, die er im Gehen betrachtete.
3.11.75
पुष्पितान् पुष्पिताग्राभिर्लताभिरुपशोभितान्।
ददर्श रामः शतशस्तत्र कान्तारपादपान् ॥ ३.११.७५ ॥
Dort sah Rāma Hunderte Waldbäume, blühend, mit blühenden Spitzen, geschmückt von Ranken.
3.11.76
हस्तिहस्तैर्विमृदितान् वानरैरुपशोभितान्।
मत्तैः शकुनिसङ्घैश्च शतशः प्रतिनादितान् ॥ ३.११.७६ ॥
Von Elefantenrüsseln niedergetreten, von Affen geschmückt und widerhallend von Hunderten Echos der erregten Vogelschwärme.
3.11.77
ततोऽब्रवीत् समीपस्थं रामो राजीवलोचनः।
पृष्ठतोऽनुगतं वीरं लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥ ३.११.७७ ॥
Da sprach Rāma, der lotusäugige, zu Lakṣmaṇa, dem nahen Helden, der hinter ihm folgte, dem Mehrer des Ruhmes.
3.11.78
स्निग्धपत्रा यथा वृक्षा यथा क्षान्ता मृगद्विजाः।
आश्रमो नातिदूरस्थो महर्षेर्भावितात्मनः ॥ ३.११.७८ ॥
Da die Bäume glatte Blätter haben und Hirsche und Vögel ruhig sind, ist die Klause des großen, selbstbeherrschten Weisen nicht weit entfernt.
3.11.79
अगस्त्य इति विख्यातो लोके स्वेनैव कर्मणा।
आश्रमो दृश्यते तस्य परिश्रान्तश्रमापहः ॥ ३.११.७९ ॥
Die Klause dessen, der in der Welt als Agastya bekannt ist, berühmt durch seine eigenen Taten, ist zu sehen; sie nimmt die Müdigkeit der Erschöpften.
3.11.80
प्राज्यधूमाकुलवनश्चीरमालापरिष्कृतः।
प्रशान्तमृगयूथश्च नानाशकुनिनादितः ॥ ३.११.८० ॥
Sein Wald voller dichten Rauchs, geschmückt mit Girlanden aus Rindengewändern, seine Hirschherden in Frieden, widerhallend vom Ruf vieler Vögel.
3.11.81
निगृह्य तरसा मृत्युं लोकानां हितकाम्यया।
दक्षिणा दिक् कृता येन शरण्या पुण्यकर्मणा ॥ ३.११.८१ ॥
Der, aus Wunsch nach dem Wohl der Welten, den Tod mit Gewalt bezwang und die südliche Richtung zur Zuflucht machte, der Mann verdienstvoller Taten.
3.11.82
तस्येदमाश्रमपदं प्रभावाद् यस्य राक्षसैः।
दिगियं दक्षिणा त्रासाद् दृश्यते नोपभुज्यते ॥ ३.११.८२ ॥
Dies ist sein Einsiedlerplatz. Durch seine Macht sehen die Rākṣasas diese südliche Richtung nur aus Furcht an und nutzen sie nicht.
3.11.83
यदाप्रभृति चाक्रान्ता दिगियं पुण्यकर्मणा।
तदाप्रभृति निर्वैराः प्रशान्ता रजनीचराः ॥ ३.११.८३ ॥
Seit der Mann verdienstvoller Taten diese Richtung in Besitz nahm, wurden die nächtlichen Rākṣasas feindlos und ruhig.
3.11.84
नाम्ना चेयं भगवतो दक्षिणा दिक्प्रदक्षिणा।
प्रथिता त्रिषु लोकेषु दुर्धर्षा क्रूरकर्मभिः ॥ ३.११.८४ ॥
Diese südliche Richtung des Ehrwürdigen heißt dem Namen nach Dikpradakṣiṇā; in den drei Welten berühmt, ist sie für die Grausamen schwer anzugreifen.
3.11.85
मार्गं निरोद्धुं सततं भास्करस्याचलोत्तमः।
संदेशं पालयंस्तस्य विन्ध्यशैलो न वर्धते ॥ ३.११.८५ ॥
Der Vindhya, der beste der Berge, der stetig wuchs, um den Weg der Sonne zu versperren, wächst nun nicht mehr, da er seinem Gebot folgt.
3.11.86
अयं दीर्घायुषस्तस्य लोके विश्रुतकर्मणः।
अगस्त्यस्याश्रमः श्रीमान् विनीतमृगसेवितः ॥ ३.११.८६ ॥
Dies ist die ruhmreiche Einsiedelei des Agastya, langlebig und von in der Welt berühmten Taten, von sanften Hirschen besucht.
3.11.87
एष लोकार्चितः साधुर्हिते नित्यं रतः सताम्।
अस्मानधिगतानेष श्रेयसा योजयिष्यति ॥ ३.११.८७ ॥
Dieser von der Welt verehrte Weise, stets dem Wohl der Guten hingegeben, wird uns, die wir hierher gekommen sind, mit dem Glück verbinden.
3.11.88
आराधयिष्याम्यत्राहमगस्त्यं तं महामुनिम्।
शेषं च वनवासस्य सौम्य वत्स्याम्यहं प्रभो ॥ ३.११.८८ ॥
Hier werde ich jenen großen Weisen Agastya verehren, und, Sanfter, Herr, ich werde hier den Rest meines Waldexils verbringen.
3.11.89
अत्र देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
अगस्त्यं नियताहाराः सततं पर्युपासते ॥ ३.११.८९ ॥
Hier verehren die Götter, Gandharvas, Vollendeten und höchsten Weisen, mit maßvoller Nahrung, ständig Agastya.
3.11.90
नात्र जीवेन्मृषावादी क्रूरो वा यदि वा शठः।
नृशंसः पापवृत्तो वा मुनिरेष तथाविधः ॥ ३.११.९० ॥
Hier könnte kein Lügner, kein Grausamer oder Betrüger, kein Bösartiger oder Mensch sündhaften Wandels leben; dieser Weise ist von solcher Art.
3.11.91
अत्र देवाश्च यक्षाश्च नागाश्च पतगैः सह।
वसन्ति नियताहारा धर्ममाराधयिष्णवः ॥ ३.११.९१ ॥
Hier wohnen die Götter, Yakṣas und Nāgas zusammen mit den Vögeln, mit maßvoller Nahrung, begierig, das Dharma zu ehren.
3.11.92
अत्र सिद्धा महात्मानो विमानैः सूर्यसंनिभैः।
त्यक्त्वा देहान् नवैर्देहैः स्वर्याताः परमर्षयः ॥ ३.११.९२ ॥
Hier sind die großherzigen Vollendeten und höchsten Weisen, in sonnengleichen himmlischen Wagen, nachdem sie ihre Körper abgelegt haben, mit neuen Leibern in den Himmel gegangen.
3.11.93
यक्षत्वममरत्वं च राज्यानि विविधानि च।
अत्र देवाः प्रयच्छन्ति भूतैराराधिताः शुभैः ॥ ३.११.९३ ॥
Hier verleihen die Götter, von heilsamen Wesen verehrt, den Zustand eines Yakṣa, Unsterblichkeit und vielfältige Reiche.
3.11.94
आगताः स्माश्रमपदं सौमित्रे प्रविशाग्रतः।
निवेदयेह मां प्राप्तमृषये सह सीतया ॥ ३.११.९४ ॥
Wir sind an den Ort der Einsiedelei gekommen. O Saumitri, geh voraus und melde hier dem Weisen, dass ich mit Sītā gekommen bin.