வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.11.1
अग्रतः प्रययौ रामः सीता मध्ये सुशोभना।
पृष्ठतस्तु धनुष्पाणिर्लक्ष्मणोऽनुजगाम ह ॥ ३.११.१ ॥
ராமன் முன்னே சென்றான்; நடுவில் மிகவும் அழகான சீதை இருந்தாள்; பின்னால் வில்லைக் கையில் ஏந்திய லக்ஷ்மணன் பின்தொடர்ந்தான்.
3.11.2
तौ पश्यमानौ विविधान् शैलप्रस्थान् वनानि च।
नदीश्च विविधा रम्या जग्मतुः सह सीतया ॥ ३.११.२ ॥
அவ்விருவரும் பலவகை மலைமேடுகளையும் காடுகளையும் அழகான பல ஆறுகளையும் கண்டுகொண்டே சீதையுடன் சென்றனர்.
3.11.3
सारसांश्चक्रवाकांश्च नदीपुलिनचारिणः।
सरांसि च सपद्मानि युतानि जलजैः खगैः ॥ ३.११.३ ॥
ஆற்றங்கரைகளில் உலவும் நாரைகளும் சக்ரவாகப் பறவைகளும், தாமரைகளுடன் கூடிய குளங்களும்; அவை நீர்ப்பறவைகளால் நிறைந்திருந்தன.
3.11.4
यूथबद्धांश्च पृषतान् मदोन्मत्तान् विषाणिनः।
महिषांश्च वराहांश्च गजांश्च द्रुमवैरिणः ॥ ३.११.४ ॥
கூட்டமாகத் திரியும் புள்ளிமான்களும், மதத்தால் வெறிகொண்ட கொம்புள்ள எருமைகளும், பன்றிகளும், மரங்களை அழிக்கும் யானைகளும் இருந்தன.
3.11.5
ते गत्वा दूरमध्वानं लम्बमाने दिवाकरे।
ददृशुः सहिता रम्यं तटाकं योजनायुतम् ॥ ३.११.५ ॥
அவர்கள் வெகுதூரம் பயணம் செய்து, சூரியன் தாழ்ந்தபோது, பத்தாயிரம் யோசனை பரப்புள்ள ஓர் அழகிய தடாகத்தைக் கண்டனர்.
3.11.6
पद्मपुष्करसम्बाधं गजयूथैरलंकृतम्।
सारसैर्हंसकादम्बैः संकुलं जलजातिभिः ॥ ३.११.६ ॥
தாமரைகளும் நீலோற்பலங்களும் நிறைந்து, யானைக்கூட்டங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நாரைகள், அன்னங்கள், வாத்துகளால் நெருங்கியதாய், நீர்ப்பிறவிகளால் நிறைந்திருந்தது.
3.11.7
प्रसन्नसलिले रम्ये तस्मिन् सरसि शुश्रुवे।
गीतवादित्रनिर्घोषो न तु कश्चन दृश्यते ॥ ३.११.७ ॥
தெளிந்த நீரும் அழகும் கொண்ட அந்த ஏரியில் பாடலும் இசைக்கருவிகளின் ஒலியும் கேட்டது; ஆனால் ஒருவரும் காணப்படவில்லை.
3.11.8
ततः कौतूहलाद् रामो लक्ष्मणश्च महारथः।
मुनिं धर्मभृतं नाम प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ ३.११.८ ॥
பின்னர் ஆர்வத்தால் ராமரும் மகாரதரான லக்ஷ்மணரும் தர்மபிருத் எனும் முனிவரிடம் கேட்கத் தொடங்கினர்.
3.11.9
इदमत्यद्भुतं श्रुत्वा सर्वेषां नो महामुने।
कौतूहलं महज्जातं किमिदं साधु कथ्यताम् ॥ ३.११.९ ॥
மகாமுனியே, இந்த மிக அற்புதமானதைக் கேட்டு எங்கள் அனைவருக்கும் பெரும் ஆர்வம் எழுந்துள்ளது; இது என்ன என்று நன்றாகச் சொல்லுங்கள்.
3.11.10
तेनैवमुक्तो धर्मात्मा राघवेण मुनिस्तदा।
प्रभावं सरसः क्षिप्रमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ३.११.१० ॥
ராகவர் இவ்வாறு கேட்டதும், தர்மாத்மாவான அந்த முனிவர் அந்த ஏரியின் மகிமையை உடனே சொல்லத் தொடங்கினார்.
3.11.11
इदं पञ्चाप्सरो नाम तटाकं सार्वकालिकम्।
निर्मितं तपसा राम मुनिना माण्डकर्णिना ॥ ३.११.११ ॥
ராமா, பஞ்சாப்சரம் என்னும் இந்த ஏரி, எக்காலத்திற்கும் நிலைக்கும் வகையில், முனிவர் மாண்டகர்ணி தவத்தால் உருவாக்கியது.
3.11.12
स हि तेपे तपस्तीव्रं माण्डकर्णिर्महामुनिः।
दशवर्षसहस्राणि वायुभक्षो जलाशये ॥ ३.११.१२ ॥
அந்த மகாமுனிவர் மாண்டகர்ணி நீரில் இருந்து, காற்றையே உணவாகக் கொண்டு, பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் கடுமையான தவம் செய்தார்.
3.11.13
ततः प्रव्यथिताः सर्वे देवाः साग्निपुरोगमाः।
अब्रुवन् वचनं सर्वे परस्परसमागताः ॥ ३.११.१३ ॥
அதன்பின் அக்னி தலைமையிலான அனைத்துத் தேவர்களும் மிகவும் கலக்கமடைந்தனர். அனைவரும் ஒன்றுகூடி இவ்வாறு கூறினர்.
3.11.15
अस्माकं कस्यचित् स्थानमेष प्रार्थयते मुनिः।
ततः कर्तुं तपोविघ्नं सर्वदेवैर्नियोजिताः।
प्रधानाप्सरसः पञ्च विद्युच्चलितवर्चसः ॥ ३.११.१५ ॥
இந்த முனிவர் நம்மில் ஒருவரின் பதவியை விரும்புகிறார். ஆகவே தவத்திற்கு இடையூறு செய்ய எல்லாத் தேவர்களும் மின்னலைப் போல் ஒளிரும் முதன்மையான ஐந்து அப்சரஸ்களை நியமித்தனர்.
3.11.16
अप्सरोभिस्ततस्ताभिर्मुनिर्दृष्टपरावरः।
नीतो मदनवश्यत्वं देवानां कार्यसिद्धये ॥ ३.११.१६ ॥
அதன்பின் பரம், அபரம் ஆகிய உண்மைகளைக் கண்ட அந்த முனிவர், தேவர்களின் காரியம் நிறைவேற அந்த அப்சரஸ்களால் காமத்தின் வசப்பட்டார்.
3.11.17
ताश्चैवाप्सरसः पञ्च मुनेः पत्नीत्वमागताः।
तटाके निर्मितं तासां तस्मिन्नन्तर्हितं गृहम् ॥ ३.११.१७ ॥
அந்த ஐந்து அப்சரஸ்களும் முனிவரின் மனைவிகளாயினர். அவர்களுக்காக ஏரிக்கரையில் ஒரு வீடு கட்டப்பட்டது; அது அதற்குள்ளேயே மறைந்திருந்தது.
3.11.18
तत्रैवाप्सरसः पञ्च निवसन्त्यो यथासुखम्।
रमयन्ति तपोयोगान्मुनिं यौवनमास्थितम् ॥ ३.११.१८ ॥
அங்கேயே அந்த ஐந்து அப்சரஸ்களும் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்து, தவ வலிமையால் இளமை பெற்றிருந்த முனிவரை மகிழ்வித்தனர்.
3.11.19
तासां संक्रीडमानानामेष वादित्रनिःस्वनः।
श्रूयते भूषणोन्मिश्रो गीतशब्दो मनोहरः ॥ ३.११.१९ ॥
விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் அவர்களின் இந்த இசைக்கருவிகளின் ஒலி கேட்கிறது; அணிகலன்களின் ஒலியுடன் கலந்து, பாட்டின் இனிய ஓசையும் கேட்கிறது.
3.11.20
आश्चर्यमिति तस्यैतद् वचनं भावितात्मनः।
राघवः प्रतिजग्राह सह भ्रात्रा महायशाः ॥ ३.११.२० ॥
அந்த தூய மனமுடைய முனிவரின் இந்த வார்த்தைகளை, "இது ஆச்சரியம்" என்று கூறி, மாபெரும் புகழுடைய ராகவன் தன் சகோதரனுடன் ஏற்றுக்கொண்டான்.
3.11.21
एवं कथयमानः स ददर्शाश्रममण्डलम्।
कुशचीरपरिक्षिप्तं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समावृतम् ॥ ३.११.२१ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த அவர் தர்ப்பைப் புல்லும் மரவுரியும் சூழ்ந்து, பிரம்மனின் ஒளியாலும் அழகாலும் நிறைந்த ஆசிரம வட்டத்தைக் கண்டார்.
3.11.22
प्रविश्य सह वैदेह्या लक्ष्मणेन च राघवः।
तदा तस्मिन् स काकुत्स्थः श्रीमत्याश्रममण्डले ॥ ३.११.२२ ॥
அப்போது ராகவனும் காகுத்ஸ்தனுமான அவன், வைதேகியுடனும் லக்ஷ்மணனுடனும் அந்த ஒளிமிக்க ஆசிரம வட்டத்தில் நுழைந்தான்.
3.11.23
उषित्वा स सुखं तत्र पूज्यमानो महर्षिभिः।
जगाम चाश्रमांस्तेषां पर्यायेण तपस्विनाम् ॥ ३.११.२३ ॥
அங்கே இன்பமாகத் தங்கி, மகரிஷிகளால் போற்றப்பட்டவனாய், அந்தத் தவசிகளின் ஆசிரமங்களுக்கு முறைப்படி சென்றான்.
3.11.24
येषामुषितवान् पूर्वं सकाशे स महास्त्रवित् ।
क्वचित् परिदशान् मासानेकसंवत्सरं क्वचित् ॥ ३.११.२४ ॥
முன்பு எந்தத் தவசிகளின் அருகில் அந்த மகாஸ்திரவித்து தங்கியிருந்தானோ, சிலரிடம் பத்து மாதங்கள், சிலரிடம் ஓராண்டு.
3.11.25
क्वचिच्च चतुरो मासान् पञ्च षट् च परान् क्वचित्।
अपरत्राधिकान् मासानध्यर्धमधिकं क्वचित् ॥ ३.११.२५ ॥
சிலரிடம் நான்கு மாதங்கள், சிலரிடம் ஐந்து அல்லது ஆறு, சிலரிடம் அதற்கும் மேல்; வேறு சிலரிடம் அதிக மாதங்கள், சிலரிடம் ஒன்றரை மாதத்துக்கும் மேல்.
3.11.26
त्रीन् मासानष्टमासांश्च राघवो न्यवसत् सुखम्।
तत्र संवसतस्तस्य मुनीनामाश्रमेषु वै ॥ ३.११.२६ ॥
ராகவன் அங்கே மூன்று மாதங்களும் எட்டு மாதங்களும் இன்பமாகத் தங்கினார்; முனிவர்களின் ஆசிரமங்களில் அவர் வசித்தபோது.
3.11.27
रमतश्चानुकूल्येन ययुः संवत्सरा दश।
परिसृत्य च धर्मज्ञो राघवः सह सीतया ॥ ३.११.२७ ॥
இனிமையாக மகிழ்ந்திருக்கையில் பத்து ஆண்டுகள் கழிந்தன; தருமம் அறிந்த ராகவன் சீதையுடன் சுற்றித் திரிந்து.
3.11.28
सुतीक्ष्णस्याश्रमपदं पुनरेवाजगाम ह।
स तमाश्रममागम्य मुनिभिः परिपूजितः ॥ ३.११.२८ ॥
அவர் மீண்டும் சுதீக்ஷ்ணரின் ஆசிரம இடத்திற்கு வந்தார்; அந்த ஆசிரமத்தை அடைந்து முனிவர்களால் மரியாதை பெற்றார்.
3.11.29
तत्रापि न्यवसद् रामः किंचित् कालमरिंदमः।
अथाश्रमस्थो विनयात् कदाचित् तं महामुनिम् ॥ ३.११.२९ ॥
அங்கேயும் ராமர் சிறிது காலம் தங்கினார், எதிரிகளை அடக்குபவர்; பின்னர் ஆசிரமத்தில் இருந்தபோது, பணிவுடன் ஒரு நேரத்தில் அந்த மகாமுனியின் அருகில்.
3.11.30
उपासीनः स काकुत्स्थः सुतीक्ष्णमिदमब्रवीत्।
अस्मिन्नरण्ये भगवन्नगस्त्यो मुनिसत्तमः ॥ ३.११.३० ॥
அருகில் அமர்ந்திருந்த அந்த காகுத்ஸ்தர் (ராமர்) சுதீக்ஷ்ணரிடம் இவ்வாறு கூறினார்: "ஐயனே, இந்தக் காட்டில் முனிவர்களில் சிறந்த அகஸ்தியர் வசிக்கிறார்."
3.11.31
वसतीति मया नित्यं कथाः कथयतां श्रुतम्।
न तु जानामि तं देशं वनस्यास्य महत्तया ॥ ३.११.३१ ॥
"இவ்வாறு கூறுபவர்களிடமிருந்து நான் எப்போதும் கேட்டிருக்கிறேன்; ஆனால் இந்தக் காட்டின் பெரும்பரப்பினால் அந்த இடம் எனக்குத் தெரியாது."
3.11.32
कुत्राश्रमपदं रम्यं महर्षेस्तस्य धीमतः।
प्रसादार्थं भगवतः सानुजः सह सीतया ॥ ३.११.३२ ॥
ஞானியான அந்த மகாமுனிவர் பகவானின் அருளைப் பெறுவதற்காக, தம்பியுடனும் சீதையுடனும், அவருடைய இனிய ஆசிரமம் எங்கே உள்ளது?
3.11.33
अगस्त्यमधिगच्छेयमभिवादयितुं मुनिम्।
मनोरथो महानेष हृदि सम्परिवर्तते ॥ ३.११.३३ ॥
முனிவர் அகஸ்தியரிடம் சென்று அவரை வணங்க வேண்டும் என்ற பெரிய விருப்பம் என் மனதில் சுழல்கிறது.
3.11.35
यदहं तं मुनिवरं शुश्रूषेयमपि स्वयम्।
सुतीक्ष्णः प्रत्युवाचेदं प्रीतो दशरथात्मजम्।
अहमप्येतदेव त्वां वक्तुकामः सलक्ष्मणम् ॥ ३.११.३५ ॥
மகிழ்ச்சியடைந்த சுதீக்ஷ்ணர் தசரதனின் மகனிடம் இவ்வாறு கூறினார்: "அந்த முனிசிரேஷ்டருக்கு நானே சேவை செய்ய விரும்பினேன். லக்ஷ்மணனுடன் கூடிய உன்னிடமும் இதையே சொல்ல நானும் விரும்பினேன்."
3.11.36
अगस्त्यमभिगच्छेति सीतया सह राघव।
दिष्ट्या त्विदानीमर्थेऽस्मिन् स्वयमेव ब्रवीषि माम् ॥ ३.११.३६ ॥
"ராகவா! சீதையுடன் அகஸ்தியரிடம் செல். நல்லவேளையாக, இப்போது இந்த விஷயத்தில் நீயே என்னிடம் பேசுகிறாய்."
3.11.37
अयमाख्यामि ते राम यत्रागस्त्यो महामुनिः।
योजनान्याश्रमात् तात याहि चत्वारि वै ततः।
दक्षिणेन महान् श्रीमानगस्त्यभ्रातुराश्रमः ॥ ३.११.३७ ॥
"ராமா! மகாமுனிவர் அகஸ்தியர் எங்கே இருக்கிறார் என்று இதோ சொல்கிறேன். அன்பு மகனே! இந்த ஆசிரமத்திலிருந்து நான்கு யோசனை தூரம் செல். அங்கிருந்து தெற்குத் திசையில் அகஸ்தியரின் சகோதரரின் பெரிய, பொலிவான ஆசிரமம் உள்ளது."
3.11.38
स्थलीप्रायवनोद्देशे पिप्पलीवनशोभिते।
बहुपुष्पफले रम्ये नानाविहगनादिते ॥ ३.११.३८ ॥
அது பெரும்பாலும் வறண்ட நிலமுள்ள காட்டுப் பகுதியில் இருக்கிறது; திப்பிலிக் காட்டால் அழகு பெற்றது; ஏராளமான பூக்களும் கனிகளும் நிறைந்தது; இனியது; பல வகைப் பறவைகளின் ஒலியால் எதிரொலிப்பது.
3.11.39
पद्मिन्यो विविधास्तत्र प्रसन्नसलिलाशयाः।
हंसकारण्डवाकीर्णाश्चक्रवाकोपशोभिताः ॥ ३.११.३९ ॥
அங்கே பல வகையான தாமரைக் குளங்கள் இருந்தன; அவற்றின் நீர் தெளிவாக இருந்தது; அன்னப்பறவைகளாலும் காரண்டவப் பறவைகளாலும் நிறைந்து, சக்ரவாகங்களால் அழகு பெற்றிருந்தன.
3.11.40
तत्रैकां रजनीं व्युष्य प्रभाते राम गम्यताम्।
दक्षिणां दिशमास्थाय वनखण्डस्य पार्श्वतः ॥ ३.११.४० ॥
அங்கே ஓர் இரவு தங்கி, ராமா, விடியற்காலையில் வனப்பகுதியின் பக்கமாக தென் திசையை நோக்கிச் செல்லலாம்.
3.11.41
तत्रागस्त्याश्रमपदं गत्वा योजनमन्तरम्।
रमणीये वनोद्देशे बहुपादपशोभिते ॥ ३.११.४१ ॥
அங்கிருந்து ஒரு யோஜனை தூரத்தில் அகஸ்தியரின் ஆசிரமம் உள்ளது; பல மரங்களால் அழகுற்ற அந்த இனிய வனப்பகுதிக்குச் செல்ல வேண்டும்.
3.11.42
रंस्यते तत्र वैदेही लक्ष्मणश्च त्वया सह।
स हि रम्यो वनोद्देशो बहुपादपसंयुतः ॥ ३.११.४२ ॥
அங்கே வைதேகியும் லக்ஷ்மணரும் உங்களுடன் மகிழ்ச்சியடைவார்கள்; அந்த வனப்பகுதி பல மரங்களைக் கொண்டு மிக இனிமையானது.
3.11.43
यदि बुद्धिः कृता द्रष्टुमगस्त्यं तं महामुनिम्।
अद्यैव गमने बुद्धिं रोचयस्व महामते ॥ ३.११.४३ ॥
அந்த மகாமுனி அகஸ்தியரைக் காணும் எண்ணம் உங்களுக்கு இருந்தால், மகாமதியே, இன்றே அங்கு செல்லும் முடிவை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
3.11.44
प्रतस्थेऽगस्त्यमुद्दिश्य सानुगः सह सीतया ॥ ३.११.४४ ॥
அகஸ்தியரை நோக்கி, பரிவாரத்துடன், சீதையுடன் அவர் புறப்பட்டார்.
3.11.45
पश्यन् वनानि चित्राणि पर्वतांश्चाभ्रसंनिभान्।
सरांसि सरितश्चैव पथि मार्गवशानुगान् ॥ ३.११.४५ ॥
அழகிய காடுகளையும், மேகங்களைப் போன்ற மலைகளையும், ஏரிகளையும் ஆறுகளையும் கண்டவாறு, வழியின் போக்கைப் பின்பற்றிச் சென்றனர்.
3.11.46
सुतीक्ष्णेनोपदिष्टेन गत्वा तेन पथा सुखम्।
इदं परमसंहृष्टो वाक्यं लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ३.११.४६ ॥
சுதீக்ஷ்ணர் காட்டிய அந்த வழியில் இனிதே நடந்து சென்று, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் லக்ஷ்மணனிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
3.11.47
एतदेवाश्रमपदं नूनं तस्य महात्मनः।
अगस्त्यस्य मुनेर्भ्रातुर्दृश्यते पुण्यकर्मणः ॥ ३.११.४७ ॥
இதுவே நிச்சயமாக, அந்த மகாத்மாவும் புண்ணியச் செயல் புரிபவருமான அகஸ்தியமுனியின் சகோதரரின் ஆசிரமத் தலம் போலத் தோன்றுகிறது.
3.11.48
यथा हीमे वनस्यास्य ज्ञाताः पथि सहस्रशः।
संनताः फलभारेण पुष्पभारेण च द्रुमाः ॥ ३.११.४८ ॥
இந்தக் காட்டின் வழியில் ஆயிரக்கணக்கான மரங்கள் பழங்களின் சுமையாலும் பூக்களின் சுமையாலும் வளைந்து நிற்பதைக் காண்கிறோம்.
3.11.49
पिप्पलीनां च पक्वानां वनादस्मादुपागतः।
गन्धोऽयं पवनोत्क्षिप्तः सहसा कटुकोदयः ॥ ३.११.४९ ॥
இக்காட்டிலிருந்து பழுத்த திப்பிலிகளின் இந்த நறுமணம் காற்றில் அள்ளப்பட்டு திடீரென்று காரமாக வீசுகிறது.
3.11.50
तत्र तत्र च दृश्यन्ते संक्षिप्ताः काष्ठसंचयाः।
लूनाश्च परिदृश्यन्ते दर्भा वैदूर्यवर्चसः ॥ ३.११.५० ॥
இங்கும் அங்கும் விறகுக் குவியல்கள் அடுக்கப்பட்டிருப்பது காணப்படுகிறது; வைடூரியம் போல் ஒளிரும் தர்ப்பைப் புல் வெட்டப்பட்டு கிடப்பதும் காணப்படுகிறது.
3.11.51
एतच्च वनमध्यस्थं कृष्णाभ्रशिखरोपमम्।
पावकस्याश्रमस्थस्य धूमाग्रं सम्प्रदृश्यते ॥ ३.११.५१ ॥
வனத்தின் நடுவில் அமைந்துள்ள இது, கருமேகச் சிகரம் போன்றது; ஆசிரமத்திலுள்ள அக்னியின் புகையின் நுனி தெளிவாகத் தெரிகிறது.
3.11.52
विविक्तेषु च तीर्थेषु कृतस्नाना द्विजातयः।
पुष्पोपहारं कुर्वन्ति कुसुमैः स्वयमर्जितैः ॥ ३.११.५२ ॥
ஏகாந்தமான தீர்த்தங்களில் நீராடிய துவிஜர்கள் தாங்களே பறித்த மலர்களால் மலர்ப் பூஜை செய்கின்றனர்.
3.11.53
ततः सुतीक्ष्णवचनं यथा सौम्य मया श्रुतम्।
अगस्त्यस्याश्रमो भ्रातुर्नूनमेष भविष्यति ॥ ३.११.५३ ॥
சௌம்யனே, சுதீட்சணரின் சொற்களின்படி நான் கேட்டதுபோல, அகஸ்தியரின் சகோதரரின் ஆசிரமம் இதுவாகவே இருக்கும்.
3.11.54
निगृह्य तरसा मृत्युं लोकानां हितकाम्यया।
यस्य भ्रात्रा कृतेयं दिक्शरण्या पुण्यकर्मणा ॥ ३.११.५४ ॥
உலகங்களின் நன்மையை விரும்பி, மரணத்தையும் பலத்தால் அடக்கி, புண்ணியச் செயலாளனாகிய யாருடைய சகோதரர் இந்தத் திசையை அடைக்கலமாக்கினாரோ.
3.11.55
इहैकदा किल क्रूरो वातापिरपि चेल्वलः।
भ्रातरौ सहितावास्तां ब्राह्मणघ्नौ महासुरौ ॥ ३.११.५५ ॥
இங்கு ஒருகாலத்தில் கொடூரனான வாதாபியும் இல்வலனும், பிராமணர்களைக் கொல்லும் இரு பெரிய அசுரர்களாகச் சகோதரர்களாக இணைந்து வாழ்ந்தனர்.
3.11.56
धारयन् ब्राह्मणं रूपमिल्वलः संस्कृतं वदन्।
आमन्त्रयति विप्रान् स श्राद्धमुद्दिश्य निर्घृणः ॥ ३.११.५६ ॥
பிராமணர் உருவம் தாங்கி, சம்ஸ்கிருதத்தில் பேசிக்கொண்டு, அந்த இரக்கமற்ற இல்வலன் சிராத்தத்தின் நோக்கத்தோடு பிராமணர்களை அழைக்கிறான்.
3.11.57
भ्रातरं संस्कृतं कृत्वा ततस्तं मेषरूपिणम्।
तान् द्विजान् भोजयामास श्राद्धदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.११.५७ ॥
பின்னர் அவன் ஆட்டுக்கடா வடிவிலிருந்த தன் சகோதரனைச் சமைத்து, சிராத்த விதிப்படி அந்த துவிஜர்களுக்கு உணவளித்தான்.
3.11.58
ततो भुक्तवतां तेषां विप्राणामिल्वलोऽब्रवीत्।
वातापे निष्क्रमस्वेति स्वरेण महता वदन् ॥ ३.११.५८ ॥
அவர்கள் உண்டு முடித்ததும், இல்வலன் உரத்த குரலில், "வாதாபியே, வெளியே வா!" என்று கூறினான்.
3.11.59
ततो भ्रातुर्वचः श्रुत्वा वातापिर्मेषवन्नदन्।
भित्त्वा भित्त्वा शरीराणि ब्राह्मणानां विनिष्पतत् ॥ ३.११.५९ ॥
அப்போது தன் சகோதரனின் அழைப்பைக் கேட்ட வாதாபி, ஆட்டுக்கடாவைப் போல கத்திக்கொண்டு, பிராமணர்களின் உடல்களைக் கிழித்துக்கொண்டு வெளியே பாய்ந்தான்.
3.11.60
ब्राह्मणानां सहस्राणि तैरेवं कामरूपिभिः।
विनाशितानि संहत्य नित्यशः पिशिताशनैः ॥ ३.११.६० ॥
இவ்வாறு விருப்பம்போல் உருமாறும் அந்த ஊனுண்ணிகள், ஒன்று சேர்ந்து நாள்தோறும் ஆயிரக்கணக்கான பிராமணர்களை அழித்தனர்.
3.11.61
अगस्त्येन तदा देवैः प्रार्थितेन महर्षिणा।
अनुभूय किल श्राद्धे भक्षितः स महासुरः ॥ ३.११.६१ ॥
அப்போது தேவர்களின் வேண்டுகோளின்படி மகரிஷி அகஸ்தியர், சிராத்தத்தில் அந்த பெரிய அசுரனைத் தானே உண்ணப்படச் செய்தார் என்று சொல்லப்படுகிறது.
3.11.62
ततः सम्पन्नमित्युक्त्वा दत्त्वा हस्तेऽवनेजनम्।
भ्रातरं निष्क्रमस्वेति चेल्वलः समभाषत ॥ ३.११.६२ ॥
"எல்லாம் முடிந்தது" என்று சொல்லி, கையில் நீர் வார்த்து, இல்வலன் தன் சகோதரனிடம், "வெளியே வா!" என்று கூறினான்.
3.11.63
स तदा भाषमाणं तु भ्रातरं विप्रघातिनम्।
अब्रवीत् प्रहसन् धीमानगस्त्यो मुनिसत्तमः ॥ ३.११.६३ ॥
அப்போது அறிவாளியும் முனிவர்களில் சிறந்தவருமான அகஸ்தியர், பிராமணர்களைக் கொல்லும் அந்தச் சகோதரன் பேசுவதைக் கண்டு சிரித்தபடி கூறினார்.
3.11.64
कुतो निष्क्रमितुं शक्तिर्मया जीर्णस्य रक्षसः।
भ्रातुस्तु मेषरूपस्य गतस्य यमसादनम् ॥ ३.११.६४ ॥
ஆட்டு வடிவில் யமலோகம் சென்றுவிட்ட என் சகோதரனைப் போல, பழுத்த அசுரன் வெளியே வர எனக்கு எப்படி சக்தி இருக்கும்?
3.11.65
अथ तस्य वचः श्रुत्वा भ्रातुर्निधनसंश्रितम्।
प्रधर्षयितुमारेभे मुनिं क्रोधान्निशाचरः ॥ ३.११.६५ ॥
சகோதரனின் மரணத்தைப் பற்றிய அவருடைய வார்த்தைகளைக் கேட்ட அந்த இரவுச்சாரி, கோபத்தால் முனிவரைத் தாக்கத் தொடங்கினான்.
3.11.66
सोऽभ्यद्रवद् द्विजेन्द्रं तं मुनिना दीप्ततेजसा।
चक्षुषानलकल्पेन निर्दग्धो निधनं गतः ॥ ३.११.६६ ॥
அவன் அந்த த்விஜச்ரேஷ்டரை நோக்கிப் பாய்ந்தான்; ஒளிமிக்க முனிவரின் நெருப்புப் போன்ற பார்வையால் எரிக்கப்பட்டு அவன் மரணத்தை அடைந்தான்.
3.11.67
तस्यायमाश्रमो भ्रातुस्तटाकवनशोभितः।
विप्रानुकम्पया येन कर्मेदं दुष्करं कृतम् ॥ ३.११.६७ ॥
இது அவனுடைய சகோதரனின் ஆசிரமம்; குளங்களும் காடுகளும் அழகுறச் செய்தது. பிராமணர்கள் மீது கருணை கொண்டு, இந்தக் கடுஞ்செயலை அவன் செய்தான்.
3.11.68
एवं कथयमानस्य तस्य सौमित्रिणा सह।
रामस्यास्तं गतः सूर्यः संध्याकालोऽभ्यवर्तत ॥ ३.११.६८ ॥
இவ்வாறு அவர் சௌமித்திரியுடன் ராமனைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், சூரியன் அஸ்தமித்தான்; அந்தி வேளை வந்தது.
3.11.69
उपास्य पश्चिमां संध्यां सह भ्रात्रा यथाविधि।
प्रविवेशाश्रमपदं तमृषिं चाभ्यवादयत् ॥ ३.११.६९ ॥
சகோதரனுடன் முறைப்படி மாலை சந்தியா வழிபாட்டைச் செய்து, ராமர் ஆசிரமப் பகுதியில் நுழைந்து அந்த முனிவரை வணங்கினார்.
3.11.70
सम्यक्प्रतिगृहीतस्तु मुनिना तेन राघवः।
न्यवसत् तां निशामेकां प्राश्य मूलफलानि च ॥ ३.११.७० ॥
அந்த முனிவரால் முறையாக வரவேற்கப்பட்ட ராகவர், கிழங்குகளும் பழங்களும் உண்டு அந்த ஒரு இரவு அங்கே தங்கினார்.
3.11.71
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामुदिते रविमण्डले।
भ्रातरं तमगस्त्यस्य आमन्त्रयत राघवः ॥ ३.११.७१ ॥
அந்த இரவு கழிந்து சூரிய மண்டலம் உதித்ததும், ராகவர் தம் சகோதரனிடம் அகஸ்தியரின் அந்த ஆசிரமத்திலிருந்து விடைபெறுவதைப் பற்றிப் பேசினார்.
3.11.72
अभिवादये त्वां भगवन् सुखमस्म्युषितो निशाम्।
आमन्त्रये त्वां गच्छामि गुरुं ते द्रष्टुमग्रजम् ॥ ३.११.७२ ॥
பூஜ்ய முனிவரே, உங்களை வணங்குகிறேன்; இரவை இனிதாகக் கழித்தேன். இப்போது உங்களிடம் விடைபெற்று, உங்கள் குருவையும் என் மூத்த சகோதரரையும் காணச் செல்கிறேன்.
3.11.73
गम्यतामिति तेनोक्तो जगाम रघुनन्दनः।
यथोद्दिष्टेन मार्गेण वनं तच्चावलोकयन् ॥ ३.११.७३ ॥
"செல்லுங்கள்" என்று அவரால் கூறப்பட்டதும், ரகுநந்தனர் சுட்டிக்காட்டிய வழியில் நடந்து, அந்தக் காட்டைக் கண்டவாறே சென்றார்.
3.11.74
नीवारान् पनसान् सालान् वञ्जुलांस्तिनिशांस्तथा।
चिरिबिल्वान् मधूकांश्च बिल्वानथ च तिन्दुकान् ॥ ३.११.७४ ॥
நீவாரம், பலா, சால், வஞ்சுலம், திநிசம், சிரிபில்வம், மதூகம், வில்வம் மற்றும் திந்துகம் என்னும் மரங்களையும் (கண்டவாறு).
3.11.75
पुष्पितान् पुष्पिताग्राभिर्लताभिरुपशोभितान्।
ददर्श रामः शतशस्तत्र कान्तारपादपान् ॥ ३.११.७५ ॥
அங்கே ராமன் மலர்ந்த நுனிகளுடன் கூடிய மலர்க் கொடிகளால் அழகுபெற்ற நூற்றுக்கணக்கான காட்டு மரங்களைக் கண்டான்.
3.11.76
हस्तिहस्तैर्विमृदितान् वानरैरुपशोभितान्।
मत्तैः शकुनिसङ्घैश्च शतशः प्रतिनादितान् ॥ ३.११.७६ ॥
யானைத் துதிக்கைகளால் மிதிபட்டும், குரங்குகளால் அழகுபெற்றும், களித்த பறவைக் கூட்டங்களின் நூற்றுக்கணக்கான எதிரொலிகளால் ஒலிக்கும் (மரங்கள்).
3.11.77
ततोऽब्रवीत् समीपस्थं रामो राजीवलोचनः।
पृष्ठतोऽनुगतं वीरं लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥ ३.११.७७ ॥
அப்போது தாமரைக் கண்ணன் ராமன் அருகில் நின்று பின்தொடர்ந்த, மகிமையை வளர்க்கும் வீரன் லக்ஷ்மணனிடம் கூறினான்.
3.11.78
स्निग्धपत्रा यथा वृक्षा यथा क्षान्ता मृगद्विजाः।
आश्रमो नातिदूरस्थो महर्षेर्भावितात्मनः ॥ ३.११.७८ ॥
மென்மையான இலைகளையுடைய மரங்களும் அமைதியான மான்களும் பறவைகளும் உள்ளதால், தன்னடக்கமுள்ள மாமுனிவரின் ஆசிரமம் வெகு தொலைவில் இல்லை.
3.11.79
अगस्त्य इति विख्यातो लोके स्वेनैव कर्मणा।
आश्रमो दृश्यते तस्य परिश्रान्तश्रमापहः ॥ ३.११.७९ ॥
அகத்தியர் என்று உலகில் தம் சொந்த செயல்களாலேயே புகழ்பெற்றவரின் ஆசிரமம் தெரிகிறது; அது களைத்தவர்களின் களைப்பைப் போக்குகிறது.
3.11.80
प्राज्यधूमाकुलवनश्चीरमालापरिष्कृतः।
प्रशान्तमृगयूथश्च नानाशकुनिनादितः ॥ ३.११.८० ॥
அடர்ந்த புகையால் நிறைந்த காட்டையுடையதும், மரவுரி மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், அமைதியான மான் கூட்டங்களும் பலவகைப் பறவைகளின் ஒலியும் கொண்டதுமான (ஆசிரமம்).
3.11.81
निगृह्य तरसा मृत्युं लोकानां हितकाम्यया।
दक्षिणा दिक् कृता येन शरण्या पुण्यकर्मणा ॥ ३.११.८१ ॥
உலகங்களின் நன்மையை விரும்பி, மரணத்தை வலுவாக அடக்கி, தெற்குத் திசையைப் புகலிடமாக ஆக்கியவர் அந்தப் புண்ணியகர்மா.
3.11.82
तस्येदमाश्रमपदं प्रभावाद् यस्य राक्षसैः।
दिगियं दक्षिणा त्रासाद् दृश्यते नोपभुज्यते ॥ ३.११.८२ ॥
இது அவருடைய ஆசிரம இடம். அவருடைய வல்லமையால் அரக்கர்கள் பயத்தால் இந்தத் தெற்குத் திசையைப் பார்க்க மட்டுமே முடிகிறது, அனுபவிக்க முடிவதில்லை.
3.11.83
यदाप्रभृति चाक्रान्ता दिगियं पुण्यकर्मणा।
तदाप्रभृति निर्वैराः प्रशान्ता रजनीचराः ॥ ३.११.८३ ॥
இந்தத் திசையைப் புண்ணியகர்மா ஆக்கிரமித்த நாள்முதல், இரவில் திரியும் அரக்கர்கள் பகையின்றி அமைதியடைந்தனர்.
3.11.84
नाम्ना चेयं भगवतो दक्षिणा दिक्प्रदक्षिणा।
प्रथिता त्रिषु लोकेषु दुर्धर्षा क्रूरकर्मभिः ॥ ३.११.८४ ॥
பகவானுடைய இந்தத் தெற்குத் திசை பெயரால் 'திக்ப்ரதக்ஷிணா' என்று அழைக்கப்படுகிறது; மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றது, கொடுஞ்செயல் புரிவோரால் வெல்ல முடியாதது.
3.11.85
मार्गं निरोद्धुं सततं भास्करस्याचलोत्तमः।
संदेशं पालयंस्तस्य विन्ध्यशैलो न वर्धते ॥ ३.११.८५ ॥
சூரியனின் பாதையைத் தடுக்க எப்போதும் வளர்ந்து வந்த மலைகளில் சிறந்த விந்திய மலை, அவருடைய கட்டளையைப் பின்பற்றி இனி வளர்வதில்லை.
3.11.86
अयं दीर्घायुषस्तस्य लोके विश्रुतकर्मणः।
अगस्त्यस्याश्रमः श्रीमान् विनीतमृगसेवितः ॥ ३.११.८६ ॥
இது நீண்ட ஆயுளும் உலகில் புகழ்பெற்ற செயல்களும் உடைய அகஸ்தியரின் சிறப்புமிக்க ஆசிரமம்; அங்கே அடக்கமான மான்கள் வந்து தங்கும்.
3.11.87
एष लोकार्चितः साधुर्हिते नित्यं रतः सताम्।
अस्मानधिगतानेष श्रेयसा योजयिष्यति ॥ ३.११.८७ ॥
உலகால் போற்றப்படும் இந்த நல்லவர், எப்போதும் நல்லோரின் நன்மையில் ஈடுபட்டவர், இங்கு வந்துள்ள நம்மை இவரே நன்மையுடன் இணைப்பார்.
3.11.88
आराधयिष्याम्यत्राहमगस्त्यं तं महामुनिम्।
शेषं च वनवासस्य सौम्य वत्स्याम्यहं प्रभो ॥ ३.११.८८ ॥
இங்கு நான் அந்த மகாமுனி அகஸ்தியரை வழிபடுவேன்; சௌம்யனே, பிரபுவே, வனவாசத்தின் மீதமுள்ள காலத்தை நான் இங்கேயே கழிப்பேன்.
3.11.89
अत्र देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
अगस्त्यं नियताहाराः सततं पर्युपासते ॥ ३.११.८९ ॥
இங்கு தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், சித்தர்களும், பரமரிஷிகளும், கட்டுப்படுத்தப்பட்ட உணவுடன், இடைவிடாது அகஸ்தியரை வழிபடுகின்றனர்.
3.11.90
नात्र जीवेन्मृषावादी क्रूरो वा यदि वा शठः।
नृशंसः पापवृत्तो वा मुनिरेष तथाविधः ॥ ३.११.९० ॥
இங்கு பொய் பேசுபவனோ, கொடியவனோ, வஞ்சகனோ, கொடுமை செய்பவனோ, பாவச் செயலுடையவனோ வாழமுடியாது; இத்தகைய முனிவர் இங்கிருக்கிறார்.
3.11.91
अत्र देवाश्च यक्षाश्च नागाश्च पतगैः सह।
वसन्ति नियताहारा धर्ममाराधयिष्णवः ॥ ३.११.९१ ॥
இங்கு தேவர்களும், யக்ஷர்களும், நாகர்களும் பறவைகளுடன் சேர்ந்து, கட்டுப்படுத்தப்பட்ட உணவுடன், தர்மத்தை வழிபட விரும்பி வாழ்கின்றனர்.
3.11.92
अत्र सिद्धा महात्मानो विमानैः सूर्यसंनिभैः।
त्यक्त्वा देहान् नवैर्देहैः स्वर्याताः परमर्षयः ॥ ३.११.९२ ॥
இங்கு மகாத்மாக்களான சித்தர்களும் பரமரிஷிகளும், சூரியனைப் போன்ற விமானங்களில், தங்கள் உடல்களைத் துறந்து, புதிய உடல்களுடன் சொர்க்கம் சென்றுள்ளனர்.
3.11.93
यक्षत्वममरत्वं च राज्यानि विविधानि च।
अत्र देवाः प्रयच्छन्ति भूतैराराधिताः शुभैः ॥ ३.११.९३ ॥
இங்கு தேவர்கள், நல்ல செயல்களால் வழிபடப்பட்டு, யக்ஷ நிலையையும், அமரத்துவத்தையும், பல்வேறு அரசுகளையும் அளிக்கின்றனர்.
3.11.94
आगताः स्माश्रमपदं सौमित्रे प्रविशाग्रतः।
निवेदयेह मां प्राप्तमृषये सह सीतया ॥ ३.११.९४ ॥
நாம் ஆசிரமத்தை அடைந்துவிட்டோம். சௌமித்திரியே, முன்னால் சென்று, சீதையுடன் நான் வந்திருப்பதை இங்குள்ள முனிவரிடம் தெரிவி.