Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.11.1
अग्रतः प्रययौ रामः सीता मध्ये सुशोभना।
पृष्ठतस्तु धनुष्पाणिर्लक्ष्मणोऽनुजगाम ह ॥ ३.११.१ ॥
Rāma seguia à frente, Sītā, muito radiante, no meio, e Lakṣmaṇa seguia atrás, com o arco na mão.
3.11.2
तौ पश्यमानौ विविधान् शैलप्रस्थान् वनानि च।
नदीश्च विविधा रम्या जग्मतुः सह सीतया ॥ ३.११.२ ॥
Olhando os diversos planaltos montanhosos, as florestas e os rios encantadores, os dois seguiram com Sītā.
3.11.3
सारसांश्चक्रवाकांश्च नदीपुलिनचारिणः।
सरांसि च सपद्मानि युतानि जलजैः खगैः ॥ ३.११.३ ॥
Grous sārasa e gansos chakravāka caminhando pelas margens dos rios, e lagos cheios de lótus, adornados por aves aquáticas.
3.11.4
यूथबद्धांश्च पृषतान् मदोन्मत्तान् विषाणिनः।
महिषांश्च वराहांश्च गजांश्च द्रुमवैरिणः ॥ ३.११.४ ॥
Veados malhados reunidos em bandos, búfalos com chifres enlouquecidos pelo cio, javalis e elefantes, inimigos das árvores.
3.11.5
ते गत्वा दूरमध्वानं लम्बमाने दिवाकरे।
ददृशुः सहिता रम्यं तटाकं योजनायुतम् ॥ ३.११.५ ॥
Tendo percorrido um longo caminho, quando o sol se punha, viram um lago encantador de dez mil yojanas de extensão.
3.11.6
पद्मपुष्करसम्बाधं गजयूथैरलंकृतम्।
सारसैर्हंसकादम्बैः संकुलं जलजातिभिः ॥ ३.११.६ ॥
Repleto de lótus e nenúfares, adornado por manadas de elefantes, cheio de grous sārasa, cisnes e patos, povoado por muitas espécies aquáticas.
3.11.7
प्रसन्नसलिले रम्ये तस्मिन् सरसि शुश्रुवे।
गीतवादित्रनिर्घोषो न तु कश्चन दृश्यते ॥ ३.११.७ ॥
Naquele lago encantador de águas límpidas ouviu-se o som de canto e de instrumentos musicais, mas ninguém era visto.
3.11.8
ततः कौतूहलाद् रामो लक्ष्मणश्च महारथः।
मुनिं धर्मभृतं नाम प्रष्टुं समुपचक्रमे ॥ ३.११.८ ॥
Então, movidos pela curiosidade, Rāma e o grande guerreiro Lakṣmaṇa começaram a interrogar o sábio chamado Dharmabhṛt.
3.11.9
इदमत्यद्भुतं श्रुत्वा सर्वेषां नो महामुने।
कौतूहलं महज्जातं किमिदं साधु कथ्यताम् ॥ ३.११.९ ॥
Ó grande sábio, tendo ouvido isto tão maravilhoso, uma grande curiosidade surgiu em todos nós; o que é isto? Por favor, explica-nos corretamente.
3.11.10
तेनैवमुक्तो धर्मात्मा राघवेण मुनिस्तदा।
प्रभावं सरसः क्षिप्रमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ३.११.१० ॥
Assim interpelado pelo Rāghava, o sábio de alma justa logo começou a relatar o poder do lago.
3.11.11
इदं पञ्चाप्सरो नाम तटाकं सार्वकालिकम्।
निर्मितं तपसा राम मुनिना माण्डकर्णिना ॥ ३.११.११ ॥
Este lago chamado Pañcāpsaras, que dura para sempre, ó Rāma, foi criado pelo sábio Māṇḍakarṇi por meio de sua austeridade.
3.11.12
स हि तेपे तपस्तीव्रं माण्डकर्णिर्महामुनिः।
दशवर्षसहस्राणि वायुभक्षो जलाशये ॥ ३.११.१२ ॥
Aquele grande sábio Māṇḍakarṇi praticou uma austeridade intensa durante dez mil anos, vivendo na água e alimentando-se apenas de ar.
3.11.13
ततः प्रव्यथिताः सर्वे देवाः साग्निपुरोगमाः।
अब्रुवन् वचनं सर्वे परस्परसमागताः ॥ ३.११.१३ ॥
Então todos os deuses, liderados por Agni, ficaram profundamente perturbados, e reunidos uns com os outros disseram estas palavras.
3.11.15
अस्माकं कस्यचित् स्थानमेष प्रार्थयते मुनिः।
ततः कर्तुं तपोविघ्नं सर्वदेवैर्नियोजिताः।
प्रधानाप्सरसः पञ्च विद्युच्चलितवर्चसः ॥ ३.११.१५ ॥
«Este sábio aspira ao posto de um de nós.» Por isso, todos os deuses designaram cinco apsarases principais, cujo esplendor tremeluzia como relâmpagos, para perturbar sua austeridade.
3.11.16
अप्सरोभिस्ततस्ताभिर्मुनिर्दृष्टपरावरः।
नीतो मदनवश्यत्वं देवानां कार्यसिद्धये ॥ ३.११.१६ ॥
Então aquele sábio, que havia contemplado o supremo e o inferior, foi levado ao domínio do desejo por aquelas apsarases, para que se cumprisse o propósito dos deuses.
3.11.17
ताश्चैवाप्सरसः पञ्च मुनेः पत्नीत्वमागताः।
तटाके निर्मितं तासां तस्मिन्नन्तर्हितं गृहम् ॥ ३.११.१७ ॥
Aquelas cinco apsarases também se tornaram esposas do sábio, e para elas foi erguida uma morada à margem do lago, oculta dentro dele.
3.11.18
तत्रैवाप्सरसः पञ्च निवसन्त्यो यथासुखम्।
रमयन्ति तपोयोगान्मुनिं यौवनमास्थितम् ॥ ३.११.१८ ॥
Ali mesmo viviam aquelas cinco apsarases com conforto, deleitando o sábio que, pelo poder de suas austeridades, havia recuperado a juventude.
3.11.19
तासां संक्रीडमानानामेष वादित्रनिःस्वनः।
श्रूयते भूषणोन्मिश्रो गीतशब्दो मनोहरः ॥ ३.११.१९ ॥
Ouve-se o som de seus instrumentos enquanto brincam, misturado ao tilintar dos adornos e ao canto encantador.
3.11.20
आश्चर्यमिति तस्यैतद् वचनं भावितात्मनः।
राघवः प्रतिजग्राह सह भ्रात्रा महायशाः ॥ ३.११.२० ॥
Ao ouvir as palavras do sábio de alma pura, dizendo "Que maravilha!", o glorioso Rāghava as acolheu junto com seu irmão.
3.11.21
एवं कथयमानः स ददर्शाश्रममण्डलम्।
कुशचीरपरिक्षिप्तं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समावृतम् ॥ ३.११.२१ ॥
Falando assim, ele avistou o círculo de ermidas, cercado de capim kuśa e vestes de casca, repleto do esplendor de Brahmā.
3.11.22
प्रविश्य सह वैदेह्या लक्ष्मणेन च राघवः।
तदा तस्मिन् स काकुत्स्थः श्रीमत्याश्रममण्डले ॥ ३.११.२२ ॥
Então Rāghava, o Kākutstha, entrou naquele glorioso círculo de ermidas junto com Vaidehī e Lakṣmaṇa.
3.11.23
उषित्वा स सुखं तत्र पूज्यमानो महर्षिभिः।
जगाम चाश्रमांस्तेषां पर्यायेण तपस्विनाम् ॥ ३.११.२३ ॥
Tendo residido ali felizmente, honrado pelos grandes sábios, foi em sequência às ermidas daqueles ascetas.
3.11.24
येषामुषितवान् पूर्वं सकाशे स महास्त्रवित् ।
क्वचित् परिदशान् मासानेकसंवत्सरं क्वचित् ॥ ३.११.२४ ॥
Junto daqueles ascetas em cuja presença o grande conhecedor das armas havia residido antes: às vezes dez meses, às vezes um ano inteiro.
3.11.25
क्वचिच्च चतुरो मासान् पञ्च षट् च परान् क्वचित्।
अपरत्राधिकान् मासानध्यर्धमधिकं क्वचित् ॥ ३.११.२५ ॥
Às vezes quatro meses, às vezes cinco ou seis, e até mais; em outros lugares ainda mais meses, e às vezes mais de um mês e meio.
3.11.26
त्रीन् मासानष्टमासांश्च राघवो न्यवसत् सुखम्।
तत्र संवसतस्तस्य मुनीनामाश्रमेषु वै ॥ ३.११.२६ ॥
Rāghava habitou ali felizmente por três meses e oito meses, vivendo nos eremitérios dos sábios.
3.11.27
रमतश्चानुकूल्येन ययुः संवत्सरा दश।
परिसृत्य च धर्मज्ञो राघवः सह सीतया ॥ ३.११.२७ ॥
Deleitando-se em harmonia, passaram-se dez anos; e Rāghava, conhecedor do dharma, tendo percorrido a região com Sītā,
3.11.28
सुतीक्ष्णस्याश्रमपदं पुनरेवाजगाम ह।
स तमाश्रममागम्य मुनिभिः परिपूजितः ॥ ३.११.२८ ॥
Ele voltou novamente ao eremitério de Sutīkṣṇa; ao chegar a esse eremitério, foi honrado pelos sábios.
3.11.29
तत्रापि न्यवसद् रामः किंचित् कालमरिंदमः।
अथाश्रमस्थो विनयात् कदाचित् तं महामुनिम् ॥ ३.११.२९ ॥
Ali também Rāma habitou algum tempo, o domador dos inimigos; então, permanecendo no eremitério, com humildade, certa vez dirigiu-se àquele grande sábio.
3.11.30
उपासीनः स काकुत्स्थः सुतीक्ष्णमिदमब्रवीत्।
अस्मिन्नरण्ये भगवन्नगस्त्यो मुनिसत्तमः ॥ ३.११.३० ॥
Sentado perto, Kākutstha (Rāma) disse a Sutīkṣṇa: "Venerável, nesta floresta habita Agastya, o melhor dos sábios."
3.11.31
वसतीति मया नित्यं कथाः कथयतां श्रुतम्।
न तु जानामि तं देशं वनस्यास्य महत्तया ॥ ३.११.३१ ॥
"Assim tenho sempre ouvido de quem conta tais relatos; mas, pela imensidão desta floresta, não conheço esse lugar."
3.11.32
कुत्राश्रमपदं रम्यं महर्षेस्तस्य धीमतः।
प्रसादार्थं भगवतः सानुजः सह सीतया ॥ ३.११.३२ ॥
Onde fica o belo eremitério daquele sábio grande sábio, aonde eu possa ir com meu irmão mais novo e Sītā para obter o favor do venerável?
3.11.33
अगस्त्यमधिगच्छेयमभिवादयितुं मुनिम्।
मनोरथो महानेष हृदि सम्परिवर्तते ॥ ३.११.३३ ॥
Um grande desejo gira em meu coração: ir ao sábio Agastya e prestar-lhe minhas reverências.
3.11.35
यदहं तं मुनिवरं शुश्रूषेयमपि स्वयम्।
सुतीक्ष्णः प्रत्युवाचेदं प्रीतो दशरथात्मजम्।
अहमप्येतदेव त्वां वक्तुकामः सलक्ष्मणम् ॥ ३.११.३५ ॥
Satisfeito, Sutīkṣṇa disse ao filho de Daśaratha: "Eu também desejava servir pessoalmente àquele melhor dos sábios, e também queria dizer-te isto, a ti e a Lakṣmaṇa."
3.11.36
अगस्त्यमभिगच्छेति सीतया सह राघव।
दिष्ट्या त्विदानीमर्थेऽस्मिन् स्वयमेव ब्रवीषि माम् ॥ ३.११.३६ ॥
"Ó Rāghava, vai a Agastya juntamente com Sītā. Felizmente, agora és tu mesmo que me falas sobre este assunto."
3.11.37
अयमाख्यामि ते राम यत्रागस्त्यो महामुनिः।
योजनान्याश्रमात् तात याहि चत्वारि वै ततः।
दक्षिणेन महान् श्रीमानगस्त्यभ्रातुराश्रमः ॥ ३.११.३७ ॥
"Ó Rāma, dir-te-ei onde está o grande sábio Agastya. Querido, vai quatro yojanas a partir deste eremitério. Dali, para o sul, fica o grande e glorioso eremitério do irmão de Agastya."
3.11.38
स्थलीप्रायवनोद्देशे पिप्पलीवनशोभिते।
बहुपुष्पफले रम्ये नानाविहगनादिते ॥ ३.११.३८ ॥
Fica numa região florestal, sobretudo de terra seca, adornada por um bosque de pimenta-longa, rica em muitas flores e frutos, agradável e ecoando com os cantos de muitas espécies de aves.
3.11.39
पद्मिन्यो विविधास्तत्र प्रसन्नसलिलाशयाः।
हंसकारण्डवाकीर्णाश्चक्रवाकोपशोभिताः ॥ ३.११.३९ ॥
Havia ali diversos lagos de lótus, de águas claras, cheios de cisnes e patos kāraṇḍava, e adornados com chakravākas.
3.11.40
तत्रैकां रजनीं व्युष्य प्रभाते राम गम्यताम्।
दक्षिणां दिशमास्थाय वनखण्डस्य पार्श्वतः ॥ ३.११.४० ॥
Tendo passado ali uma noite, ó Rāma, ao amanhecer partamos, tomando a direção sul ao longo da orla da floresta.
3.11.41
तत्रागस्त्याश्रमपदं गत्वा योजनमन्तरम्।
रमणीये वनोद्देशे बहुपादपशोभिते ॥ ३.११.४१ ॥
A uma iojana de distância fica o eremitério de Agastya, na bela região florestal adornada por muitas árvores.
3.11.42
रंस्यते तत्र वैदेही लक्ष्मणश्च त्वया सह।
स हि रम्यो वनोद्देशो बहुपादपसंयुतः ॥ ३.११.४२ ॥
Ali Vaidehī e Lakṣmaṇa se deleitarão contigo, pois aquela região florestal, rica em muitas árvores, é verdadeiramente encantadora.
3.11.43
यदि बुद्धिः कृता द्रष्टुमगस्त्यं तं महामुनिम्।
अद्यैव गमने बुद्धिं रोचयस्व महामते ॥ ३.११.४३ ॥
Se decidiste ver aquele grande sábio Agastya, então, ó magnânimo, decide-te a partir ainda hoje.
3.11.44
प्रतस्थेऽगस्त्यमुद्दिश्य सानुगः सह सीतया ॥ ३.११.४४ ॥
Rumo a Agastya, partiu com os seus seguidores, juntamente com Sītā.
3.11.45
पश्यन् वनानि चित्राणि पर्वतांश्चाभ्रसंनिभान्।
सरांसि सरितश्चैव पथि मार्गवशानुगान् ॥ ३.११.४५ ॥
Contemplando as florestas maravilhosas, as montanhas semelhantes a nuvens, os lagos e os rios, avançavam seguindo as curvas do caminho.
3.11.46
सुतीक्ष्णेनोपदिष्टेन गत्वा तेन पथा सुखम्।
इदं परमसंहृष्टो वाक्यं लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ३.११.४६ ॥
Caminhando com facilidade pelo caminho indicado por Sutīkṣṇa, muito satisfeito, disse estas palavras a Lakṣmaṇa.
3.11.47
एतदेवाश्रमपदं नूनं तस्य महात्मनः।
अगस्त्यस्य मुनेर्भ्रातुर्दृश्यते पुण्यकर्मणः ॥ ३.११.४७ ॥
Este certamente é o local do eremitério do irmão do sábio Agastya, de alma grandiosa e ações virtuosas.
3.11.48
यथा हीमे वनस्यास्य ज्ञाताः पथि सहस्रशः।
संनताः फलभारेण पुष्पभारेण च द्रुमाः ॥ ३.११.४८ ॥
Como estas milhares de árvores ao longo do caminho desta floresta, curvadas sob o peso de seus frutos e flores.
3.11.49
पिप्पलीनां च पक्वानां वनादस्मादुपागतः।
गन्धोऽयं पवनोत्क्षिप्तः सहसा कटुकोदयः ॥ ३.११.४९ ॥
Desta floresta chega de repente o aroma picante da pimenta-longa madura, levado pelo vento.
3.11.50
तत्र तत्र च दृश्यन्ते संक्षिप्ताः काष्ठसंचयाः।
लूनाश्च परिदृश्यन्ते दर्भा वैदूर्यवर्चसः ॥ ३.११.५० ॥
Aqui e ali veem-se montes de lenha reunidos, e a erva kuśa, luminosa como lápis-lazúli, cortada.
3.11.51
एतच्च वनमध्यस्थं कृष्णाभ्रशिखरोपमम्।
पावकस्याश्रमस्थस्य धूमाग्रं सम्प्रदृश्यते ॥ ३.११.५१ ॥
E esta ponta de fumaça do fogo sagrado do eremitério, situada no meio da floresta e semelhante ao cume de uma nuvem escura, é claramente vista.
3.11.52
विविक्तेषु च तीर्थेषु कृतस्नाना द्विजातयः।
पुष्पोपहारं कुर्वन्ति कुसुमैः स्वयमर्जितैः ॥ ३.११.५२ ॥
Após banharem-se nos locais sagrados isolados, os dvijas oferecem oferendas florais com flores que eles mesmos colheram.
3.11.53
ततः सुतीक्ष्णवचनं यथा सौम्य मया श्रुतम्।
अगस्त्यस्याश्रमो भ्रातुर्नूनमेष भविष्यति ॥ ३.११.५३ ॥
Então, gentil, como ouvi nas palavras de Sutīkṣṇa, esta deve ser certamente o eremitério do irmão de Agastya.
3.11.54
निगृह्य तरसा मृत्युं लोकानां हितकाम्यया।
यस्य भ्रात्रा कृतेयं दिक्शरण्या पुण्यकर्मणा ॥ ३.११.५४ ॥
Por desejo do bem dos mundos, tendo subjugado à força até a Morte, o irmão daquele de obras meritórias tornou esta região um refúgio.
3.11.55
इहैकदा किल क्रूरो वातापिरपि चेल्वलः।
भ्रातरौ सहितावास्तां ब्राह्मणघ्नौ महासुरौ ॥ ३.११.५५ ॥
Aqui, certa vez, viviam juntos o cruel Vātāpi e também Ilvala, dois irmãos, grandes demônios assassinos de brâmanes.
3.11.56
धारयन् ब्राह्मणं रूपमिल्वलः संस्कृतं वदन्।
आमन्त्रयति विप्रान् स श्राद्धमुद्दिश्य निर्घृणः ॥ ३.११.५६ ॥
Assumindo a forma de um brâmane e falando em sânscrito, aquele Ilvala impiedoso convida os brâmanes, com a intenção de um rito śrāddha.
3.11.57
भ्रातरं संस्कृतं कृत्वा ततस्तं मेषरूपिणम्।
तान् द्विजान् भोजयामास श्राद्धदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.११.५७ ॥
Então, tendo cozinhado seu irmão, que havia assumido a forma de um carneiro, alimentou aqueles dvijas pelo rito prescrito para o śrāddha.
3.11.58
ततो भुक्तवतां तेषां विप्राणामिल्वलोऽब्रवीत्।
वातापे निष्क्रमस्वेति स्वरेण महता वदन् ॥ ३.११.५८ ॥
Então Ilvala, dirigindo-se aos brâmanes que haviam comido, disse em voz alta: "Vātāpi, saia!"
3.11.59
ततो भ्रातुर्वचः श्रुत्वा वातापिर्मेषवन्नदन्।
भित्त्वा भित्त्वा शरीराणि ब्राह्मणानां विनिष्पतत् ॥ ३.११.५९ ॥
Então, ouvindo a chamada de seu irmão, Vātāpi, balindo como um carneiro, irrompeu rasgando repetidamente os corpos dos brâmanes.
3.11.60
ब्राह्मणानां सहस्राणि तैरेवं कामरूपिभिः।
विनाशितानि संहत्य नित्यशः पिशिताशनैः ॥ ३.११.६० ॥
Assim, aqueles devoradores de carne, que podiam assumir qualquer forma à vontade, agindo juntos, destruíam diariamente milhares de brâmanes.
3.11.61
अगस्त्येन तदा देवैः प्रार्थितेन महर्षिणा।
अनुभूय किल श्राद्धे भक्षितः स महासुरः ॥ ३.११.६१ ॥
Então, a pedido dos deuses, o grande sábio Agastya — diz-se — fez com que aquele grande asura fosse devorado no śrāddha, após ter ele próprio experimentado o ocorrido.
3.11.62
ततः सम्पन्नमित्युक्त्वा दत्त्वा हस्तेऽवनेजनम्।
भ्रातरं निष्क्रमस्वेति चेल्वलः समभाषत ॥ ३.११.६२ ॥
Dizendo "Está concluído" e vertendo água na mão, Ilvala disse ao irmão: "Saia!"
3.11.63
स तदा भाषमाणं तु भ्रातरं विप्रघातिनम्।
अब्रवीत् प्रहसन् धीमानगस्त्यो मुनिसत्तमः ॥ ३.११.६३ ॥
Então o sábio Agastya, o melhor dos sábios, vendo aquele irmão que mata brâmanes falar, riu e disse:
3.11.64
कुतो निष्क्रमितुं शक्तिर्मया जीर्णस्य रक्षसः।
भ्रातुस्तु मेषरूपस्य गतस्य यमसादनम् ॥ ३.११.६४ ॥
Como eu, o demônio decrépito, teria poder para sair, se teu irmão, em forma de carneiro, foi à morada de Yama?
3.11.65
अथ तस्य वचः श्रुत्वा भ्रातुर्निधनसंश्रितम्।
प्रधर्षयितुमारेभे मुनिं क्रोधान्निशाचरः ॥ ३.११.६५ ॥
Ao ouvir essas palavras sobre a morte do irmão, o demônio noturno, tomado de ira, começou a atacar o sábio.
3.11.66
सोऽभ्यद्रवद् द्विजेन्द्रं तं मुनिना दीप्ततेजसा।
चक्षुषानलकल्पेन निर्दग्धो निधनं गतः ॥ ३.११.६६ ॥
Ele lançou-se contra aquele melhor dos duas vezes nascidos, mas, completamente queimado pelo olhar semelhante ao fogo do sábio de brilho ardente, encontrou a morte.
3.11.67
तस्यायमाश्रमो भ्रातुस्तटाकवनशोभितः।
विप्रानुकम्पया येन कर्मेदं दुष्करं कृतम् ॥ ३.११.६७ ॥
Este é o eremitério daquele irmão, adornado por lagos e floresta. Por compaixão pelos brâmanes, ele realizou este feito difícil.
3.11.68
एवं कथयमानस्य तस्य सौमित्रिणा सह।
रामस्यास्तं गतः सूर्यः संध्याकालोऽभ्यवर्तत ॥ ३.११.६८ ॥
Enquanto ele falava assim com Saumitri sobre Rāma, o sol se pôs e chegou a hora do crepúsculo.
3.11.69
उपास्य पश्चिमां संध्यां सह भ्रात्रा यथाविधि।
प्रविवेशाश्रमपदं तमृषिं चाभ्यवादयत् ॥ ३.११.६९ ॥
Tendo realizado, conforme a regra, o rito do crepúsculo ocidental junto com seu irmão, Rāma entrou no recinto do eremitério e saudou o sábio.
3.11.70
सम्यक्प्रतिगृहीतस्तु मुनिना तेन राघवः।
न्यवसत् तां निशामेकां प्राश्य मूलफलानि च ॥ ३.११.७० ॥
Devidamente acolhido por aquele sábio, Rāghava comeu raízes e frutos e passou ali aquela noite.
3.11.71
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामुदिते रविमण्डले।
भ्रातरं तमगस्त्यस्य आमन्त्रयत राघवः ॥ ३.११.७१ ॥
Quando aquela noite passou e o disco do sol se ergueu, Rāghava falou ao irmão sobre partir do eremitério de Agastya.
3.11.72
अभिवादये त्वां भगवन् सुखमस्म्युषितो निशाम्।
आमन्त्रये त्वां गच्छामि गुरुं ते द्रष्टुमग्रजम् ॥ ३.११.७२ ॥
Venerável senhor, saúdo-vos com respeito; passei a noite confortavelmente. Agora despeço-me de vós e vou ver o vosso mestre, meu irmão mais velho.
3.11.73
गम्यतामिति तेनोक्तो जगाम रघुनन्दनः।
यथोद्दिष्टेन मार्गेण वनं तच्चावलोकयन् ॥ ३.११.७३ ॥
Dito por ele «Vai», a alegria dos Raghu partiu pelo caminho indicado, observando a floresta.
3.11.74
नीवारान् पनसान् सालान् वञ्जुलांस्तिनिशांस्तथा।
चिरिबिल्वान् मधूकांश्च बिल्वानथ च तिन्दुकान् ॥ ३.११.७४ ॥
Gramíneas nīvāra, jaqueiras, árvores sāla, vañjula, tinisa, ciribilva, madhūka, bilva e tinduka, que ele observava ao caminhar.
3.11.75
पुष्पितान् पुष्पिताग्राभिर्लताभिरुपशोभितान्।
ददर्श रामः शतशस्तत्र कान्तारपादपान् ॥ ३.११.७५ ॥
Lá, Rāma viu centenas de árvores da floresta, floridas, com as copas em flor, adornadas por trepadeiras.
3.11.76
हस्तिहस्तैर्विमृदितान् वानरैरुपशोभितान्।
मत्तैः शकुनिसङ्घैश्च शतशः प्रतिनादितान् ॥ ३.११.७६ ॥
Pisoteados pelas tromбаs dos elefantes, adornados por macacos e ressoando com centenas de ecos de bandos de aves excitadas.
3.11.77
ततोऽब्रवीत् समीपस्थं रामो राजीवलोचनः।
पृष्ठतोऽनुगतं वीरं लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥ ३.११.७७ ॥
Então Rāma, de olhos de lótus, disse a Lakṣmaṇa, o herói próximo que o seguia por trás, aumentador da glória.
3.11.78
स्निग्धपत्रा यथा वृक्षा यथा क्षान्ता मृगद्विजाः।
आश्रमो नातिदूरस्थो महर्षेर्भावितात्मनः ॥ ३.११.७८ ॥
Como as árvores têm folhas lisas e os cervos e aves estão calmos, o eremitério do grande sábio de alma dominada não fica muito longe.
3.11.79
अगस्त्य इति विख्यातो लोके स्वेनैव कर्मणा।
आश्रमो दृश्यते तस्य परिश्रान्तश्रमापहः ॥ ३.११.७९ ॥
Vê-se o eremitério daquele conhecido no mundo como Agastya, famoso por suas próprias ações; ele remove o cansaço dos exaustos.
3.11.80
प्राज्यधूमाकुलवनश्चीरमालापरिष्कृतः।
प्रशान्तमृगयूथश्च नानाशकुनिनादितः ॥ ३.११.८० ॥
Sua floresta cheia de fumaça espessa, adornada com guirlandas de vestes de casca, seus rebanhos de cervos em paz, ressoando com os cantos de muitas aves.
3.11.81
निगृह्य तरसा मृत्युं लोकानां हितकाम्यया।
दक्षिणा दिक् कृता येन शरण्या पुण्यकर्मणा ॥ ३.११.८१ ॥
Aquele de ações meritórias que, desejando o bem dos mundos, subjugou a Morte pela força e fez da direção sul um refúgio.
3.11.82
तस्येदमाश्रमपदं प्रभावाद् यस्य राक्षसैः।
दिगियं दक्षिणा त्रासाद् दृश्यते नोपभुज्यते ॥ ३.११.८२ ॥
Este é o local de seu eremitério; por seu poder, os rākṣasas, por medo, apenas olham esta direção sul e não a desfrutam.
3.11.83
यदाप्रभृति चाक्रान्ता दिगियं पुण्यकर्मणा।
तदाप्रभृति निर्वैराः प्रशान्ता रजनीचराः ॥ ३.११.८३ ॥
Desde que aquele de ações meritórias ocupou esta direção, os rākṣasas noturnos ficaram sem inimizade e calmos.
3.11.84
नाम्ना चेयं भगवतो दक्षिणा दिक्प्रदक्षिणा।
प्रथिता त्रिषु लोकेषु दुर्धर्षा क्रूरकर्मभिः ॥ ३.११.८४ ॥
Esta direção sul do venerável chama-se, pelo nome, Dikpradakṣiṇā; famosa nos três mundos, é difícil de atacar para os de atos cruéis.
3.11.85
मार्गं निरोद्धुं सततं भास्करस्याचलोत्तमः।
संदेशं पालयंस्तस्य विन्ध्यशैलो न वर्धते ॥ ३.११.८५ ॥
O Vindhya, o melhor dos montes, que crescia sem parar para bloquear o caminho do sol, agora não cresce, cumprindo a sua ordem.
3.11.86
अयं दीर्घायुषस्तस्य लोके विश्रुतकर्मणः।
अगस्त्यस्याश्रमः श्रीमान् विनीतमृगसेवितः ॥ ३.११.८६ ॥
Este é o glorioso eremitério de Agastya, de longa vida e obras renomadas no mundo, frequentado por cervos dóceis.
3.11.87
एष लोकार्चितः साधुर्हिते नित्यं रतः सताम्।
अस्मानधिगतानेष श्रेयसा योजयिष्यति ॥ ३.११.८७ ॥
Este sábio venerado pelo mundo, sempre dedicado ao bem dos justos, nos unirá à prosperidade, a nós que chegamos aqui.
3.11.88
आराधयिष्याम्यत्राहमगस्त्यं तं महामुनिम्।
शेषं च वनवासस्य सौम्य वत्स्याम्यहं प्रभो ॥ ३.११.८८ ॥
Aqui honrarei aquele grande sábio Agastya, e, gentil amigo, senhor, permanecerei aqui pelo resto do exílio na floresta.
3.11.89
अत्र देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
अगस्त्यं नियताहाराः सततं पर्युपासते ॥ ३.११.८९ ॥
Aqui os deuses, os gandharvas, os seres perfeitos e os grandes sábios, de dieta moderada, servem constantemente a Agastya.
3.11.90
नात्र जीवेन्मृषावादी क्रूरो वा यदि वा शठः।
नृशंसः पापवृत्तो वा मुनिरेष तथाविधः ॥ ३.११.९० ॥
Aqui não poderia viver um mentiroso, um cruel ou ardiloso, um malvado ou alguém de conduta pecaminosa; este sábio é de tal natureza.
3.11.91
अत्र देवाश्च यक्षाश्च नागाश्च पतगैः सह।
वसन्ति नियताहारा धर्ममाराधयिष्णवः ॥ ३.११.९१ ॥
Aqui habitam os deuses, os yakṣas e os nāgas junto com as aves, de dieta moderada, desejosos de honrar o dharma.
3.11.92
अत्र सिद्धा महात्मानो विमानैः सूर्यसंनिभैः।
त्यक्त्वा देहान् नवैर्देहैः स्वर्याताः परमर्षयः ॥ ३.११.९२ ॥
Aqui os seres perfeitos de grande alma e os grandes sábios, em carros celestiais semelhantes ao sol, tendo abandonado seus corpos, subiram ao céu com corpos novos.
3.11.93
यक्षत्वममरत्वं च राज्यानि विविधानि च।
अत्र देवाः प्रयच्छन्ति भूतैराराधिताः शुभैः ॥ ३.११.९३ ॥
Aqui os deuses, adorados por seres auspiciosos, concedem o estado de yakṣa, a imortalidade e reinos variados.
3.11.94
आगताः स्माश्रमपदं सौमित्रे प्रविशाग्रतः।
निवेदयेह मां प्राप्तमृषये सह सीतया ॥ ३.११.९४ ॥
Chegamos ao local do eremitério. Ó Saumitri, entra à frente e anuncia aqui ao sábio que cheguei com Sītā.