Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.12.1
स प्रविश्याश्रमपदं लक्ष्मणो राघवानुजः।
अगस्त्यशिष्यमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ३.१२.१ ॥
Lakṣmaṇa, el hermano menor de Rāghava, habiendo entrado en el recinto del ermitaño y acercándose a un discípulo de Agastya, pronunció estas palabras.
3.12.2
राजा दशरथो नाम ज्येष्ठस्तस्य सुतो बली।
रामः प्राप्तो मुनिं द्रष्टुं भार्यया सह सीतया ॥ ३.१२.२ ॥
Rāma, el hijo mayor y poderoso del rey llamado Daśaratha, ha venido con su esposa Sītā a ver al sabio.
3.12.3
लक्ष्मणो नाम तस्याहं भ्राता त्ववरजो हितः।
अनुकूलश्च भक्तश्च यदि ते श्रोत्रमागतः ॥ ३.१२.३ ॥
Yo soy Lakṣmaṇa, su hermano menor, leal, dócil y devoto, si es que esto ha llegado a vuestros oídos.
3.12.4
ते वयं वनमत्युग्रं प्रविष्टाः पितृशासनात्।
द्रष्टुमिच्छामहे सर्वे भगवन्तं निवेद्यताम् ॥ ३.१२.४ ॥
Por mandato de nuestro padre hemos entrado en este bosque terriblemente peligroso. Todos deseamos ver al venerable; que se le anuncie.
3.12.5
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा लक्ष्मणस्य तपोधनः।
तथेत्युक्त्वाग्निशरणं प्रविवेश निवेदितुम् ॥ ३.१२.५ ॥
Habiendo escuchado aquellas palabras de Lakṣmaṇa, el sabio rico en austeridad dijo: «Sea así», y entró en el recinto del fuego para informar.
3.12.6
स प्रविश्य मुनिश्रेष्ठं तपसा दुष्प्रधर्षणम्।
कृताञ्जलिरुवाचेदं रामागमनमञ्जसा ॥ ३.१२.६ ॥
Entrando ante el más eminente de los sabios, invulnerable por su austeridad, juntó las manos y anunció de inmediato la llegada de Rāma con estas palabras.
3.12.7
यथोक्तं लक्ष्मणेनैव शिष्योऽगस्त्यस्य सम्मतः।
पुत्रौ दशरथस्येमौ रामो लक्ष्मण एव च ॥ ३.१२.७ ॥
Tal como había dicho Lakṣmaṇa, el discípulo querido de Agastya declaró: estos dos son los hijos de Daśaratha, Rāma y Lakṣmaṇa.
3.12.8
प्रविष्टावाश्रमपदं सीतया सह भार्यया।
द्रष्टुं भवन्तमायातौ शुश्रूषार्थमरिंदमौ ॥ ३.१२.८ ॥
Habiendo entrado en el recinto del ermitaño, junto con Sītā, su esposa, estos dos domadores de enemigos han venido a verte y a servirte.
3.12.9
यदत्रानन्तरं तत् त्वमाज्ञापयितुमर्हसि।
ततः शिष्यादुपश्रुत्य प्राप्तं रामं सलक्ष्मणम् ॥ ३.१२.९ ॥
Lo que deba hacerse a continuación, debéis ordenarlo. Entonces, habiendo oído del discípulo que Rāma había llegado con Lakṣmaṇa—
3.12.10
वैदेहीं च महाभागामिदं वचनमब्रवीत्।
दिष्ट्या रामश्चिरस्याद्य द्रष्टुं मां समुपागतः ॥ ३.१२.१० ॥
Y a la muy afortunada Vaidehī le dijo estas palabras: Por buena fortuna, Rāma ha venido hoy a verme después de mucho tiempo.
3.12.11
मनसा कांक्षितं ह्यस्य मयाप्यागमनं प्रति।
गम्यतां सत्कृतो रामः सभार्यः सहलक्ष्मणः ॥ ३.१२.११ ॥
También yo había deseado en mi mente su llegada. Que Rāma sea traído con honores, junto con su esposa y Lakṣmaṇa.
3.12.12
प्रवेश्यतां समीपं मे किमसौ न प्रवेशितः।
एवमुक्तस्तु मुनिना धर्मज्ञेन महात्मना ॥ ३.१२.१२ ॥
Que sea traído cerca de mí; ¿por qué no ha sido hecho entrar? Así fue hablado por el sabio, conocedor del dharma y de gran alma—
3.12.13
अभिवाद्याब्रवीच्छिष्यस्तथेति नियताञ्जलिः।
तदा निष्क्रम्य सम्भ्रान्तः शिष्यो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ३.१२.१३ ॥
Tras saludar, el discípulo dijo: «Así sea», y, con las palmas juntas, salió agitado y habló a Lakṣmaṇa.
3.12.14
कोऽसौ रामो मुनिं द्रष्टुमेतु प्रविशतु स्वयम्।
ततो गत्वाऽऽश्रमपदं शिष्येण सह लक्ष्मणः ॥ ३.१२.१४ ॥
«Que venga ese Rāma a ver al sabio; que entre él mismo.» Entonces, yendo al ermitaño con el discípulo, Lakṣmaṇa...
3.12.15
दर्शयामास काकुत्स्थं सीतां च जनकात्मजाम्।
तं शिष्यः प्रश्रितं वाक्यमगस्त्यवचनं ब्रुवन् ॥ ३.१२.१५ ॥
Mostró a Rāma, el Kākutstha, y a Sītā, hija de Janaka. El discípulo, pronunciando palabras respetuosas que eran el mensaje de Agastya...
3.12.16
प्रावेशयद् यथान्यायं सत्कारार्हं सुसत्कृतम्।
प्रविवेश ततो रामः सीतया सह लक्ष्मणः ॥ ३.१२.१६ ॥
Lo hizo entrar según la costumbre, a Rāma, digno de honor y bien honrado. Entonces entró Rāma, con Sītā y Lakṣmaṇa.
3.12.17
प्रशान्तहरिणाकीर्णमाश्रमं ह्यवलोकयन्।
स तत्र ब्रह्मणः स्थानमग्नेः स्थानं तथैव च ॥ ३.१२.१७ ॥
Contemplando el ermitaño, lleno de ciervos apacibles, vio allí el lugar de Brahmā y asimismo el lugar de Agni.
3.12.18
विष्णोः स्थानं महेन्द्रस्य स्थानं चैव विवस्वतः।
सोमस्थानं भगस्थानं स्थानं कौबेरमेव च ॥ ३.१२.१८ ॥
El lugar de Viṣṇu, el lugar de Mahendra, el lugar de Vivasvat, el lugar de Soma, el lugar de Bhaga y asimismo el lugar de Kubera.
3.12.19
धातुर्विधातुः स्थानं च वायोः स्थानं तथैव च।
स्थानं च पाशहस्तस्य वरुणस्य महात्मनः ॥ ३.१२.१९ ॥
La morada de Dhātṛ y Vidhātṛ, la morada de Vāyu del mismo modo, y la morada del magnánimo Varuṇa, que sostiene el lazo en la mano.
3.12.20
स्थानं तथैव गायत्र्या वसूनां स्थानमेव च।
स्थानं च नागराजस्य गरुडस्थानमेव च ॥ ३.१२.२० ॥
Igualmente la morada de Gāyatrī y la morada de los Vasus; la morada del rey de las serpientes y también la morada de Garuḍa.
3.12.21
कार्तिकेयस्य च स्थानं धर्मस्थानं च पश्यति।
ततः शिष्यैः परिवृतो मुनिरप्यभिनिष्पतत् ॥ ३.१२.२१ ॥
Ve también la morada de Kārttikeya y la morada de Dharma. Entonces el sabio, rodeado de sus discípulos, también salió a su encuentro.
3.12.22
तं ददर्शाग्रतो रामो मुनीनां दीप्ततेजसाम्।
अब्रवीद् वचनं वीरो लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥ ३.१२.२२ ॥
El héroe Rāma lo vio delante de los sabios de esplendor refulgente, y dijo estas palabras a Lakṣmaṇa, acrecentador de la gloria.
3.12.23
बहिर्लक्ष्मण निष्क्रामत्यगस्त्यो भगवानृषिः।
औदार्येणावगच्छामि निधानं तपसामिमम् ॥ ३.१२.२३ ॥
Lakṣmaṇa, el bienaventurado sabio Agastya está saliendo. Por su generosidad comprendo que este es un tesoro de austeridades.
3.12.24
एवमुक्त्वा महाबाहुरगस्त्यं सूर्यवर्चसम्।
जग्राहापततस्तस्य पादौ च रघुनन्दनः ॥ ३.१२.२४ ॥
Tras decir esto, el de brazos poderosos, deleite de los Raghus, se acercó a Agastya, resplandeciente como el sol, y cayendo a sus pies, le tomó ambos pies.
3.12.25
अभिवाद्य तु धर्मात्मा तस्थौ रामः कृताञ्जलिः।
सीतया सह वैदेह्या तदा रामः सलक्ष्मणः ॥ ३.१२.२५ ॥
Tras saludarlo con reverencia, el de alma justa Rāma se quedó de pie con las palmas unidas; entonces Rāma permaneció allí con Sītā, la princesa de Videha, y Lakṣmaṇa.
3.12.26
प्रतिगृह्य च काकुत्स्थमर्चयित्वाऽऽसनोदकैः।
कुशलप्रश्नमुक्त्वा च आस्यतामिति सोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.२६ ॥
Acogiendo a Rāma del linaje Kakutstha, lo honró con asiento y agua, preguntó por su bienestar y dijo: 'Siéntate.'
3.12.27
अग्निं हुत्वा प्रदायार्घ्यमतिथीन् प्रतिपूज्य च।
वानप्रस्थेन धर्मेण स तेषां भोजनं ददौ ॥ ३.१२.२७ ॥
Tras ofrecer al fuego, dar el agua de honor y honrar debidamente a los huéspedes, les dio de comer según la norma del ermitaño del bosque.
3.12.28
प्रथमं चोपविश्याथ धर्मज्ञो मुनिपुंगवः।
उवाच राममासीनं प्राञ्जलिं धर्मकोविदम् ॥ ३.१२.२८ ॥
Tras sentarse primero, el más excelso de los sabios, conocedor del dharma, habló a Rāma, que estaba sentado con las palmas unidas, versado en el dharma.
3.12.29
अग्निं हुत्वा प्रदायार्घ्यमतिथिं प्रतिपूजयेत्।
अन्यथा खलु काकुत्स्थ तपस्वी समुदाचरन्।
दुःसाक्षीव परे लोके स्वानि मांसानि भक्षयेत् ॥ ३.१२.२९ ॥
Debe honrarse al huésped ofreciendo al fuego y dando el agua de honor; de lo contrario, oh Rāma del linaje Kakutstha, el asceta que actúe de otro modo, como un falso testigo, comerá su propia carne en el otro mundo.
3.12.30
राजा सर्वस्य लोकस्य धर्मचारी महारथः।
पूजनीयश्च मान्यश्च भवान् प्राप्तः प्रियातिथिः ॥ ३.१२.३० ॥
Eres rey de todo el mundo, quien practica el dharma, gran auriga; digno de honor y respeto, has llegado como un huésped querido.
3.12.31
एवमुक्त्वा फलैर्मूलैः पुष्पैश्चान्यैश्च राघवम्।
पूजयित्वा यथाकामं ततोऽगस्त्यस्तमब्रवीत् ॥ ३.१२.३१ ॥
Habiendo hablado así, y habiendo honrado a Rāghava como deseaba con frutos, raíces, flores y otras cosas, Agastya entonces le habló.
3.12.32
इदं दिव्यं महच्चापं हेमवज्रविभूषितम्।
वैष्णवं पुरुषव्याघ्र निर्मितं विश्वकर्मणा ॥ ३.१२.३२ ॥
¡Oh, el mejor de los hombres! Este arco divino y magnífico, adornado con oro y diamante, pertenece a Viṣṇu y fue hecho por Viśvakarman.
3.12.33
अमोघः सूर्यसंकाशो ब्रह्मदत्तः शरोत्तमः।
दत्तौ मम महेन्द्रेण तूणी चाक्षय्यसायकौ ॥ ३.१२.३३ ॥
Esta flecha infalible, que brilla como el sol, es la mejor de las flechas, dada por Brahmā; y los dos carcajes con flechas inagotables me los dio Mahendra.
3.12.34
सम्पूर्णौ निशितैर्बाणैर्ज्वलद्भिरिव पावकैः।
महाराजतकोशोऽयमसिर्हेमविभूषितः ॥ ३.१२.३४ ॥
Esos dos carcajes están llenos de flechas afiladas, que arden como fuegos; y esta espada, con su gran vaina dorada, está adornada con oro.
3.12.35
अनेन धनुषा राम हत्वा संख्ये महासुरान्।
आजहार श्रियं दीप्तां पुरा विष्णुर्दिवौकसाम् ॥ ३.१२.३५ ॥
¡Oh Rāma! Con este mismo arco, habiendo dado muerte en batalla a grandes demonios, Viṣṇu en tiempos antiguos conquistó la radiante gloria de los dioses.
3.12.36
तद्धनुस्तौ च तूणी च शरं खड्गं च मानद।
जयाय प्रतिगृह्णीष्व वज्रं वज्रधरो यथा ॥ ३.१२.३६ ॥
¡Oh dador de honor! Acepta este arco, esos dos carcajes, la flecha y la espada para la victoria, como el portador del rayo acepta el rayo.
3.12.37
एवमुक्त्वा महातेजाः समस्तं तद्वरायुधम्।
दत्त्वा रामाय भगवानगस्त्यः पुनरब्रवीत् ॥ ३.१२.३७ ॥
Habiendo dicho esto, el glorioso y radiante señor Agastya entregó a Rāma todas aquellas excelentes armas y volvió a hablar.