Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.12.1
स प्रविश्याश्रमपदं लक्ष्मणो राघवानुजः।
अगस्त्यशिष्यमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ३.१२.१ ॥
Lakṣmaṇa, der jüngere Bruder Rāghavas, betrat den Bereich der Einsiedelei, trat zu einem Schüler Agastyas und sprach diese Worte.
3.12.2
राजा दशरथो नाम ज्येष्ठस्तस्य सुतो बली।
रामः प्राप्तो मुनिं द्रष्टुं भार्यया सह सीतया ॥ ३.१२.२ ॥
Rāma, der älteste und mächtige Sohn des Königs namens Daśaratha, ist mit seiner Gattin Sītā gekommen, um den Weisen zu sehen.
3.12.3
लक्ष्मणो नाम तस्याहं भ्राता त्ववरजो हितः।
अनुकूलश्च भक्तश्च यदि ते श्रोत्रमागतः ॥ ३.१२.३ ॥
Ich bin Lakṣmaṇa, sein jüngerer Bruder, treu, fügsam und ergeben — falls dies Euer Ohr erreicht hat.
3.12.4
ते वयं वनमत्युग्रं प्रविष्टाः पितृशासनात्।
द्रष्टुमिच्छामहे सर्वे भगवन्तं निवेद्यताम् ॥ ३.१२.४ ॥
Auf Geheiß unseres Vaters sind wir in diesen überaus schrecklichen Wald eingetreten. Wir alle wünschen, den Ehrwürdigen zu sehen; mög er benachrichtigt werden.
3.12.5
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा लक्ष्मणस्य तपोधनः।
तथेत्युक्त्वाग्निशरणं प्रविवेश निवेदितुम् ॥ ३.१२.५ ॥
Nachdem der an Askese reiche Weise Lakṣmaṇas Worte gehört hatte, sagte er: »So sei es« und trat in den Feuerraum, um es zu melden.
3.12.6
स प्रविश्य मुनिश्रेष्ठं तपसा दुष्प्रधर्षणम्।
कृताञ्जलिरुवाचेदं रामागमनमञ्जसा ॥ ३.१२.६ ॥
Er trat vor den vornehmsten der Weisen, den durch Askese niemand bezwingen konnte, legte die Hände zusammen und verkündete sogleich Rāmas Ankunft mit diesen Worten.
3.12.7
यथोक्तं लक्ष्मणेनैव शिष्योऽगस्त्यस्य सम्मतः।
पुत्रौ दशरथस्येमौ रामो लक्ष्मण एव च ॥ ३.१२.७ ॥
Wie Lakṣmaṇa gesagt hatte, erklärte der Schüler, der Agastya lieb war: Diese beiden sind die Söhne Daśarathas, Rāma und Lakṣmaṇa.
3.12.8
प्रविष्टावाश्रमपदं सीतया सह भार्यया।
द्रष्टुं भवन्तमायातौ शुश्रूषार्थमरिंदमौ ॥ ३.१२.८ ॥
Nachdem sie mit Sītā, seiner Gemahlin, das Gelände der Einsiedelei betreten haben, sind diese beiden Bezwinger der Feinde gekommen, um Euch zu sehen und Euch zu dienen.
3.12.9
यदत्रानन्तरं तत् त्वमाज्ञापयितुमर्हसि।
ततः शिष्यादुपश्रुत्य प्राप्तं रामं सलक्ष्मणम् ॥ ३.१२.९ ॥
Was nun zu tun ist, dies sollt Ihr befehlen. Dann, nachdem er vom Schüler gehört hatte, dass Rāma mit Lakṣmaṇa angekommen war—
3.12.10
वैदेहीं च महाभागामिदं वचनमब्रवीत्।
दिष्ट्या रामश्चिरस्याद्य द्रष्टुं मां समुपागतः ॥ ३.१२.१० ॥
Und zur hochbeglückten Vaidehī sprach er diese Worte: Durch glückliche Fügung ist Rāma heute nach langer Zeit gekommen, um mich zu sehen.
3.12.11
मनसा कांक्षितं ह्यस्य मयाप्यागमनं प्रति।
गम्यतां सत्कृतो रामः सभार्यः सहलक्ष्मणः ॥ ३.१२.११ ॥
Auch ich hatte ihr Kommen im Herzen ersehnt. Rāma soll mit seiner Gemahlin und Lakṣmaṇa in Ehren hergebracht werden.
3.12.12
प्रवेश्यतां समीपं मे किमसौ न प्रवेशितः।
एवमुक्तस्तु मुनिना धर्मज्ञेन महात्मना ॥ ३.१२.१२ ॥
Man soll ihn zu mir heranführen; warum hat man ihn nicht hereingeführt? So angesprochen vom Weisen, dem Kenner des Dharma und Hochsinnigen—
3.12.13
अभिवाद्याब्रवीच्छिष्यस्तथेति नियताञ्जलिः।
तदा निष्क्रम्य सम्भ्रान्तः शिष्यो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ३.१२.१३ ॥
Nachdem er ehrerbietig gegrüßt hatte, sprach der Schüler: »So sei es.« Mit gefalteten Händen ging er bestürzt hinaus und sprach zu Lakṣmaṇa.
3.12.14
कोऽसौ रामो मुनिं द्रष्टुमेतु प्रविशतु स्वयम्।
ततो गत्वाऽऽश्रमपदं शिष्येण सह लक्ष्मणः ॥ ३.१२.१४ ॥
»Jener Rāma möge kommen, um den Weisen zu sehen; er selbst möge eintreten.« Dann ging Lakṣmaṇa mit dem Schüler zur Einsiedelei...
3.12.15
दर्शयामास काकुत्स्थं सीतां च जनकात्मजाम्।
तं शिष्यः प्रश्रितं वाक्यमगस्त्यवचनं ब्रुवन् ॥ ३.१२.१५ ॥
Er zeigte Rāma, den Kākutstha, und Sītā, die Tochter Janakas. Der Schüler sprach respektvolle Worte, die Agastyas Botschaft waren...
3.12.16
प्रावेशयद् यथान्यायं सत्कारार्हं सुसत्कृतम्।
प्रविवेश ततो रामः सीतया सह लक्ष्मणः ॥ ३.१२.१६ ॥
Er ließ Rāma, der der Ehre würdig und gut geehrt war, der Sitte gemäß eintreten. Dann trat Rāma ein, mit Sītā und Lakṣmaṇa.
3.12.17
प्रशान्तहरिणाकीर्णमाश्रमं ह्यवलोकयन्।
स तत्र ब्रह्मणः स्थानमग्नेः स्थानं तथैव च ॥ ३.१२.१७ ॥
Die Einsiedelei betrachtend, die voller friedlicher Hirsche war, sah er dort den Ort Brahmās und ebenso den Ort Agnis.
3.12.18
विष्णोः स्थानं महेन्द्रस्य स्थानं चैव विवस्वतः।
सोमस्थानं भगस्थानं स्थानं कौबेरमेव च ॥ ३.१२.१८ ॥
Der Ort Viṣṇus, der Ort Mahendras, der Ort Vivasvats, der Ort Somas, der Ort Bhagas und ebenso der Ort Kuberas.
3.12.19
धातुर्विधातुः स्थानं च वायोः स्थानं तथैव च।
स्थानं च पाशहस्तस्य वरुणस्य महात्मनः ॥ ३.१२.१९ ॥
Die Wohnstätte von Dhātṛ und Vidhātṛ, ebenso die Wohnstätte Vāyus und die des hochherzigen Varuṇa, der die Schlinge in der Hand hält.
3.12.20
स्थानं तथैव गायत्र्या वसूनां स्थानमेव च।
स्थानं च नागराजस्य गरुडस्थानमेव च ॥ ३.१२.२० ॥
Ebenso die Wohnstätte Gāyatrīs und die der Vasus; die Wohnstätte des Schlangenkönigs und auch die Garuḍas.
3.12.21
कार्तिकेयस्य च स्थानं धर्मस्थानं च पश्यति।
ततः शिष्यैः परिवृतो मुनिरप्यभिनिष्पतत् ॥ ३.१२.२१ ॥
Er erblickt auch die Wohnstätte Kārttikeyas und die Dharmas. Dann kam auch der von seinen Schülern umgebene Weise hervor.
3.12.22
तं ददर्शाग्रतो रामो मुनीनां दीप्ततेजसाम्।
अब्रवीद् वचनं वीरो लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥ ३.१२.२२ ॥
Der Held Rāma erblickte ihn vor den Weisen von strahlendem Glanz und sprach diese Worte zu Lakṣmaṇa, dem Mehrer des Glücks.
3.12.23
बहिर्लक्ष्मण निष्क्रामत्यगस्त्यो भगवानृषिः।
औदार्येणावगच्छामि निधानं तपसामिमम् ॥ ३.१२.२३ ॥
Lakṣmaṇa, der erhabene Weise Agastya tritt hinaus. An seiner Großmut erkenne ich, dass dies ein Schatz der Askese ist.
3.12.24
एवमुक्त्वा महाबाहुरगस्त्यं सूर्यवर्चसम्।
जग्राहापततस्तस्य पादौ च रघुनन्दनः ॥ ३.१२.२४ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, trat der starkarmige Wonnemond der Raghus zu Agastya, strahlend wie die Sonne, fiel nieder und ergriff beide seiner Füße.
3.12.25
अभिवाद्य तु धर्मात्मा तस्थौ रामः कृताञ्जलिः।
सीतया सह वैदेह्या तदा रामः सलक्ष्मणः ॥ ३.१२.२५ ॥
Nachdem der rechtschaffene Rāma ehrerbietig gegrüßt hatte, stand er mit gefalteten Händen da; da stand Rāma mit Sītā, der Prinzessin von Videha, und Lakṣmaṇa dort.
3.12.26
प्रतिगृह्य च काकुत्स्थमर्चयित्वाऽऽसनोदकैः।
कुशलप्रश्नमुक्त्वा च आस्यतामिति सोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.२६ ॥
Den Kākutstha Rāma empfangend, ehrte er ihn mit Sitz und Wasser, fragte nach seinem Wohlergehen und sprach: 'Nehmt Platz.'
3.12.27
अग्निं हुत्वा प्रदायार्घ्यमतिथीन् प्रतिपूज्य च।
वानप्रस्थेन धर्मेण स तेषां भोजनं ददौ ॥ ३.१२.२७ ॥
Nachdem er das Feueropfer dargebracht, das Ehrwasser gereicht und die Gäste gebührend geehrt hatte, gab er ihnen Speise gemäß der Regel des Waldeinsiedlers.
3.12.28
प्रथमं चोपविश्याथ धर्मज्ञो मुनिपुंगवः।
उवाच राममासीनं प्राञ्जलिं धर्मकोविदम् ॥ ३.१२.२८ ॥
Nachdem er sich zuerst gesetzt hatte, sprach der vortrefflichste der Weisen, Kenner des Dharma, zu Rāma, der sitzend mit gefalteten Händen dasaß, kundig im Dharma.
3.12.29
अग्निं हुत्वा प्रदायार्घ्यमतिथिं प्रतिपूजयेत्।
अन्यथा खलु काकुत्स्थ तपस्वी समुदाचरन्।
दुःसाक्षीव परे लोके स्वानि मांसानि भक्षयेत् ॥ ३.१२.२९ ॥
Man soll einen Gast ehren, indem man ins Feuer opfert und Ehrwasser gibt; andernfalls, o Rāma der Kākutstha-Linie, wird ein Asket, der anders handelt, wie ein falscher Zeuge im Jenseits sein eigenes Fleisch essen.
3.12.30
राजा सर्वस्य लोकस्य धर्मचारी महारथः।
पूजनीयश्च मान्यश्च भवान् प्राप्तः प्रियातिथिः ॥ ३.१२.३० ॥
Du bist König der ganzen Welt, ein Praktizierender des Dharma, ein großer Wagenkämpfer; ehrwürdig und verehrungswürdig bist du als lieber Gast gekommen.
3.12.31
एवमुक्त्वा फलैर्मूलैः पुष्पैश्चान्यैश्च राघवम्।
पूजयित्वा यथाकामं ततोऽगस्त्यस्तमब्रवीत् ॥ ३.१२.३१ ॥
So gesprochen und Rāghava nach Wunsch mit Früchten, Wurzeln, Blumen und anderem geehrt, sprach Agastya dann zu ihm.
3.12.32
इदं दिव्यं महच्चापं हेमवज्रविभूषितम्।
वैष्णवं पुरुषव्याघ्र निर्मितं विश्वकर्मणा ॥ ३.१२.३२ ॥
O bester der Männer! Dieser göttliche große Bogen, mit Gold und Diamant geschmückt, gehört Viṣṇu und wurde von Viśvakarman gefertigt.
3.12.33
अमोघः सूर्यसंकाशो ब्रह्मदत्तः शरोत्तमः।
दत्तौ मम महेन्द्रेण तूणी चाक्षय्यसायकौ ॥ ३.१२.३३ ॥
Dieser unfehlbare, sonnengleiche Pfeil ist der beste aller Pfeile, von Brahmā gegeben; und die zwei Köcher mit unerschöpflichen Pfeilen wurden mir von Mahendra geschenkt.
3.12.34
सम्पूर्णौ निशितैर्बाणैर्ज्वलद्भिरिव पावकैः।
महाराजतकोशोऽयमसिर्हेमविभूषितः ॥ ३.१२.३४ ॥
Diese beiden Köcher sind voll scharfer Pfeile, die wie Feuer brennen; und dieses Schwert mit seiner großen goldenen Scheide ist mit Gold geschmückt.
3.12.35
अनेन धनुषा राम हत्वा संख्ये महासुरान्।
आजहार श्रियं दीप्तां पुरा विष्णुर्दिवौकसाम् ॥ ३.१२.३५ ॥
O Rāma! Mit eben diesem Bogen erschlug Viṣṇu im Kampf einst große Dämonen und gewann den strahlenden Glanz der Götter zurück.
3.12.36
तद्धनुस्तौ च तूणी च शरं खड्गं च मानद।
जयाय प्रतिगृह्णीष्व वज्रं वज्रधरो यथा ॥ ३.१२.३६ ॥
O Spender der Ehre! Nimm diesen Bogen, diese beiden Köcher, den Pfeil und das Schwert zum Sieg an, wie der Donnerkeil-Träger den Donnerkeil annimmt.
3.12.37
एवमुक्त्वा महातेजाः समस्तं तद्वरायुधम्।
दत्त्वा रामाय भगवानगस्त्यः पुनरब्रवीत् ॥ ३.१२.३७ ॥
So gesprochen, übergab der hochleuchtende Herr Agastya Rāma all jene vortrefflichen Waffen und sprach wieder.