Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.12.1
स प्रविश्याश्रमपदं लक्ष्मणो राघवानुजः।
अगस्त्यशिष्यमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ३.१२.१ ॥
Lakṣmaṇa, o irmão mais novo de Rāghava, tendo entrado no recinto do eremitério e se aproximado de um discípulo de Agastya, proferiu estas palavras.
3.12.2
राजा दशरथो नाम ज्येष्ठस्तस्य सुतो बली।
रामः प्राप्तो मुनिं द्रष्टुं भार्यया सह सीतया ॥ ३.१२.२ ॥
Rāma, o filho mais velho e poderoso do rei chamado Daśaratha, veio com sua esposa Sītā para ver o sábio.
3.12.3
लक्ष्मणो नाम तस्याहं भ्राता त्ववरजो हितः।
अनुकूलश्च भक्तश्च यदि ते श्रोत्रमागतः ॥ ३.१२.३ ॥
Eu sou Lakṣmaṇa, seu irmão mais novo, leal, obediente e devoto — se isso chegou aos vossos ouvidos.
3.12.4
ते वयं वनमत्युग्रं प्रविष्टाः पितृशासनात्।
द्रष्टुमिच्छामहे सर्वे भगवन्तं निवेद्यताम् ॥ ३.१२.४ ॥
Por ordem de nosso pai, entramos nesta floresta terrivelmente perigosa. Todos desejamos ver o venerável; que lhe seja anunciado.
3.12.5
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा लक्ष्मणस्य तपोधनः।
तथेत्युक्त्वाग्निशरणं प्रविवेश निवेदितुम् ॥ ३.१२.५ ॥
Tendo ouvido aquelas palavras de Lakṣmaṇa, o sábio rico em austeridade disse: «Seja assim», e entrou no recinto do fogo para informar.
3.12.6
स प्रविश्य मुनिश्रेष्ठं तपसा दुष्प्रधर्षणम्।
कृताञ्जलिरुवाचेदं रामागमनमञ्जसा ॥ ३.१२.६ ॥
Entrando diante do mais excelso dos sábios, inatingível pela austeridade, juntou as mãos e anunciou de imediato a chegada de Rāma com estas palavras.
3.12.7
यथोक्तं लक्ष्मणेनैव शिष्योऽगस्त्यस्य सम्मतः।
पुत्रौ दशरथस्येमौ रामो लक्ष्मण एव च ॥ ३.१२.७ ॥
Como Lakṣmaṇa havia dito, o discípulo querido de Agastya declarou: estes dois são os filhos de Daśaratha, Rāma e Lakṣmaṇa.
3.12.8
प्रविष्टावाश्रमपदं सीतया सह भार्यया।
द्रष्टुं भवन्तमायातौ शुश्रूषार्थमरिंदमौ ॥ ३.१२.८ ॥
Tendo entrado no recinto do eremitério com Sītā, sua esposa, estes dois domadores de inimigos vieram vê-lo e servi-lo.
3.12.9
यदत्रानन्तरं तत् त्वमाज्ञापयितुमर्हसि।
ततः शिष्यादुपश्रुत्य प्राप्तं रामं सलक्ष्मणम् ॥ ३.१२.९ ॥
O que deve ser feito a seguir, deveis ordená-lo. Então, tendo ouvido do discípulo que Rāma chegara com Lakṣmaṇa—
3.12.10
वैदेहीं च महाभागामिदं वचनमब्रवीत्।
दिष्ट्या रामश्चिरस्याद्य द्रष्टुं मां समुपागतः ॥ ३.१२.१० ॥
E à muito afortunada Vaidehī disse estas palavras: Por boa sorte, Rāma veio hoje ver-me depois de muito tempo.
3.12.11
मनसा कांक्षितं ह्यस्य मयाप्यागमनं प्रति।
गम्यतां सत्कृतो रामः सभार्यः सहलक्ष्मणः ॥ ३.१२.११ ॥
Eu também desejara em meu coração a vinda deles. Que Rāma, com sua esposa e Lakṣmaṇa, seja trazido com honras.
3.12.12
प्रवेश्यतां समीपं मे किमसौ न प्रवेशितः।
एवमुक्तस्तु मुनिना धर्मज्ञेन महात्मना ॥ ३.१२.१२ ॥
Que seja trazido para perto de mim; por que não foi feito entrar? Assim falado pelo sábio, conhecedor do dharma e de grande alma—
3.12.13
अभिवाद्याब्रवीच्छिष्यस्तथेति नियताञ्जलिः।
तदा निष्क्रम्य सम्भ्रान्तः शिष्यो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ३.१२.१३ ॥
Tendo saudado, o discípulo disse: «Assim seja», e, com as palmas unidas, saiu agitado e falou a Lakṣmaṇa.
3.12.14
कोऽसौ रामो मुनिं द्रष्टुमेतु प्रविशतु स्वयम्।
ततो गत्वाऽऽश्रमपदं शिष्येण सह लक्ष्मणः ॥ ३.१२.१४ ॥
«Que aquele Rāma venha ver o sábio; que ele mesmo entre.» Então, indo à ermida com o discípulo, Lakṣmaṇa...
3.12.15
दर्शयामास काकुत्स्थं सीतां च जनकात्मजाम्।
तं शिष्यः प्रश्रितं वाक्यमगस्त्यवचनं ब्रुवन् ॥ ३.१२.१५ ॥
Mostrou Rāma, o Kākutstha, e Sītā, filha de Janaka. O discípulo, falando palavras respeitosas que eram a mensagem de Agastya...
3.12.16
प्रावेशयद् यथान्यायं सत्कारार्हं सुसत्कृतम्।
प्रविवेश ततो रामः सीतया सह लक्ष्मणः ॥ ३.१२.१६ ॥
Fez entrar Rāma, digno de honra e bem honrado, segundo o costume. Então Rāma entrou, com Sītā e Lakṣmaṇa.
3.12.17
प्रशान्तहरिणाकीर्णमाश्रमं ह्यवलोकयन्।
स तत्र ब्रह्मणः स्थानमग्नेः स्थानं तथैव च ॥ ३.१२.१७ ॥
Contemplando a ermida, cheia de cervos tranquilos, viu ali o lugar de Brahmā e também o lugar de Agni.
3.12.18
विष्णोः स्थानं महेन्द्रस्य स्थानं चैव विवस्वतः।
सोमस्थानं भगस्थानं स्थानं कौबेरमेव च ॥ ३.१२.१८ ॥
O lugar de Viṣṇu, o lugar de Mahendra, o lugar de Vivasvat, o lugar de Soma, o lugar de Bhaga e também o lugar de Kubera.
3.12.19
धातुर्विधातुः स्थानं च वायोः स्थानं तथैव च।
स्थानं च पाशहस्तस्य वरुणस्य महात्मनः ॥ ३.१२.१९ ॥
A morada de Dhātṛ e Vidhātṛ, igualmente a morada de Vāyu, e a morada do magnânimo Varuṇa, que segura o laço na mão.
3.12.20
स्थानं तथैव गायत्र्या वसूनां स्थानमेव च।
स्थानं च नागराजस्य गरुडस्थानमेव च ॥ ३.१२.२० ॥
Igualmente a morada de Gāyatrī e a morada dos Vasus; a morada do rei das serpentes e também a morada de Garuḍa.
3.12.21
कार्तिकेयस्य च स्थानं धर्मस्थानं च पश्यति।
ततः शिष्यैः परिवृतो मुनिरप्यभिनिष्पतत् ॥ ३.१२.२१ ॥
Ele vê também a morada de Kārttikeya e a morada de Dharma. Então o sábio, cercado de discípulos, também avançou para fora.
3.12.22
तं ददर्शाग्रतो रामो मुनीनां दीप्ततेजसाम्।
अब्रवीद् वचनं वीरो लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥ ३.१२.२२ ॥
O herói Rāma o viu diante dos sábios de esplendor resplandecente e disse estas palavras a Lakṣmaṇa, o que aumenta a glória.
3.12.23
बहिर्लक्ष्मण निष्क्रामत्यगस्त्यो भगवानृषिः।
औदार्येणावगच्छामि निधानं तपसामिमम् ॥ ३.१२.२३ ॥
Lakṣmaṇa, o venerável sábio Agastya está saindo. Pela sua generosidade percebo que este é um tesouro de austeridades.
3.12.24
एवमुक्त्वा महाबाहुरगस्त्यं सूर्यवर्चसम्।
जग्राहापततस्तस्य पादौ च रघुनन्दनः ॥ ३.१२.२४ ॥
Tendo dito isso, o de braços poderosos, deleite dos Raghus, aproximou-se de Agastya, resplandecente como o sol, e, caindo, segurou seus dois pés.
3.12.25
अभिवाद्य तु धर्मात्मा तस्थौ रामः कृताञ्जलिः।
सीतया सह वैदेह्या तदा रामः सलक्ष्मणः ॥ ३.१२.२५ ॥
Tendo-o saudado com reverência, o de alma justa Rāma ficou de pé com as palmas unidas; então Rāma permaneceu ali com Sītā, a princesa de Videha, e Lakṣmaṇa.
3.12.26
प्रतिगृह्य च काकुत्स्थमर्चयित्वाऽऽसनोदकैः।
कुशलप्रश्नमुक्त्वा च आस्यतामिति सोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.२६ ॥
Acolhendo Rāma da linhagem Kakutstha, honrou-o com assento e água, perguntou pelo seu bem-estar e disse: 'Sente-se.'
3.12.27
अग्निं हुत्वा प्रदायार्घ्यमतिथीन् प्रतिपूज्य च।
वानप्रस्थेन धर्मेण स तेषां भोजनं ददौ ॥ ३.१२.२७ ॥
Tendo feito a oferenda ao fogo, dado a água de honra e honrado devidamente os hóspedes, deu-lhes comida segundo a norma do eremita da floresta.
3.12.28
प्रथमं चोपविश्याथ धर्मज्ञो मुनिपुंगवः।
उवाच राममासीनं प्राञ्जलिं धर्मकोविदम् ॥ ३.१२.२८ ॥
Tendo-se sentado primeiro, o mais excelso dos sábios, conhecedor do dharma, falou a Rāma, que estava sentado com as palmas unidas, versado no dharma.
3.12.29
अग्निं हुत्वा प्रदायार्घ्यमतिथिं प्रतिपूजयेत्।
अन्यथा खलु काकुत्स्थ तपस्वी समुदाचरन्।
दुःसाक्षीव परे लोके स्वानि मांसानि भक्षयेत् ॥ ३.१२.२९ ॥
Deve-se honrar o hóspede oferecendo ao fogo e dando a água de honra; caso contrário, ó Rāma da linhagem Kakutstha, o asceta que agir de outra forma, como uma falsa testemunha, comerá a própria carne no outro mundo.
3.12.30
राजा सर्वस्य लोकस्य धर्मचारी महारथः।
पूजनीयश्च मान्यश्च भवान् प्राप्तः प्रियातिथिः ॥ ३.१२.३० ॥
Tu és rei de todo o mundo, praticante do dharma, grande condutor de carros de guerra; digno de honra e respeito, chegaste como hóspede querido.
3.12.31
एवमुक्त्वा फलैर्मूलैः पुष्पैश्चान्यैश्च राघवम्।
पूजयित्वा यथाकामं ततोऽगस्त्यस्तमब्रवीत् ॥ ३.१२.३१ ॥
Tendo falado assim e honrado Rāghava como desejou com frutos, raízes, flores e outras coisas, Agastya então lhe falou.
3.12.32
इदं दिव्यं महच्चापं हेमवज्रविभूषितम्।
वैष्णवं पुरुषव्याघ्र निर्मितं विश्वकर्मणा ॥ ३.१२.३२ ॥
Ó melhor dos homens! Este arco divino e grandioso, adornado com ouro e diamante, pertence a Viṣṇu e foi feito por Viśvakarman.
3.12.33
अमोघः सूर्यसंकाशो ब्रह्मदत्तः शरोत्तमः।
दत्तौ मम महेन्द्रेण तूणी चाक्षय्यसायकौ ॥ ३.१२.३३ ॥
Esta flecha infalível, que brilha como o sol, é a melhor das flechas, dada por Brahmā; e as duas aljavas com flechas inesgotáveis me foram dadas por Mahendra.
3.12.34
सम्पूर्णौ निशितैर्बाणैर्ज्वलद्भिरिव पावकैः।
महाराजतकोशोऽयमसिर्हेमविभूषितः ॥ ३.१२.३४ ॥
Essas duas aljavas estão cheias de flechas afiadas, ardendo como fogos; e esta espada, com sua grande bainha de ouro, é adornada com ouro.
3.12.35
अनेन धनुषा राम हत्वा संख्ये महासुरान्।
आजहार श्रियं दीप्तां पुरा विष्णुर्दिवौकसाम् ॥ ३.१२.३५ ॥
Ó Rāma! Com este mesmo arco, tendo matado grandes demônios em batalha, Viṣṇu outrora conquistou a gloriosa magnificência dos deuses.
3.12.36
तद्धनुस्तौ च तूणी च शरं खड्गं च मानद।
जयाय प्रतिगृह्णीष्व वज्रं वज्रधरो यथा ॥ ३.१२.३६ ॥
Ó doador de honra! Aceita este arco, essas duas aljavas, a flecha e a espada para a vitória, como o portador do raio aceita o raio.
3.12.37
एवमुक्त्वा महातेजाः समस्तं तद्वरायुधम्।
दत्त्वा रामाय भगवानगस्त्यः पुनरब्रवीत् ॥ ३.१२.३७ ॥
Assim falando, o senhor Agastya, de grande esplendor, entregou a Rāma todas aquelas excelentes armas e falou novamente.