வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.12.1
स प्रविश्याश्रमपदं लक्ष्मणो राघवानुजः।
अगस्त्यशिष्यमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ३.१२.१ ॥
ராகவனின் தம்பி லக்ஷ்மணன் ஆசிரமப் பகுதிக்குள் நுழைந்து, அகஸ்தியரின் சீடரை அணுகி இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
3.12.2
राजा दशरथो नाम ज्येष्ठस्तस्य सुतो बली।
रामः प्राप्तो मुनिं द्रष्टुं भार्यया सह सीतया ॥ ३.१२.२ ॥
தசரதன் என்ற அரசனின் மூத்த மகனும் வலிமை மிக்கவனுமான ராமன், தன் மனைவி சீதையுடன் முனிவரைத் தரிசிக்க வந்திருக்கிறான்.
3.12.3
लक्ष्मणो नाम तस्याहं भ्राता त्ववरजो हितः।
अनुकूलश्च भक्तश्च यदि ते श्रोत्रमागतः ॥ ३.१२.३ ॥
நான் லக்ஷ்மணன் என்ற அவனுடைய இளைய சகோதரன்; நலம் விரும்பியும், பணிவுடையவனும், பக்தனுமாவேன். இது உங்கள் செவிக்கு எட்டியிருந்தால் (அறிவீர்கள்).
3.12.4
ते वयं वनमत्युग्रं प्रविष्टाः पितृशासनात्।
द्रष्टुमिच्छामहे सर्वे भगवन्तं निवेद्यताम् ॥ ३.१२.४ ॥
தந்தையின் கட்டளைப்படி நாங்கள் இந்தக் கொடிய காட்டிற்குள் நுழைந்தோம்; நாங்கள் அனைவரும் பகவானைத் தரிசிக்க விரும்புகிறோம்; அவருக்குத் தெரிவியுங்கள்.
3.12.5
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा लक्ष्मणस्य तपोधनः।
तथेत्युक्त्वाग्निशरणं प्रविवेश निवेदितुम् ॥ ३.१२.५ ॥
லக்ஷ்மணனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட தவச் செல்வர், 'அப்படியே' என்று கூறி, தெரிவிப்பதற்காக அக்னிசாலைக்குள் நுழைந்தார்.
3.12.6
स प्रविश्य मुनिश्रेष्ठं तपसा दुष्प्रधर्षणम्।
कृताञ्जलिरुवाचेदं रामागमनमञ्जसा ॥ ३.१२.६ ॥
அவன் முனிவர்களில் சிறந்தவரிடம் நுழைந்து, தவத்தால் அசைக்க முடியாதவரை அணுகி, கைகூப்பி, ராமனின் வருகையை நேரடியாக இவ்வாறு தெரிவித்தான்.
3.12.7
यथोक्तं लक्ष्मणेनैव शिष्योऽगस्त्यस्य सम्मतः।
पुत्रौ दशरथस्येमौ रामो लक्ष्मण एव च ॥ ३.१२.७ ॥
லக்ஷ்மணன் கூறியபடியே, அகஸ்தியரின் அன்பிற்குரிய சீடர் (கூறினார்): இவர்கள் தசரதனின் இரு மகன்கள், ராமனும் லக்ஷ்மணனும்.
3.12.8
प्रविष्टावाश्रमपदं सीतया सह भार्यया।
द्रष्टुं भवन्तमायातौ शुश्रूषार्थमरिंदमौ ॥ ३.१२.८ ॥
ஆசிரம வளாகத்தில் நுழைந்து, மனைவி சீதையுடன், உங்களைத் தரிசிக்கவும் பணிவிடை செய்யவும் பகைவரை அடக்கும் இவர்கள் வந்திருக்கிறார்கள்.
3.12.9
यदत्रानन्तरं तत् त्वमाज्ञापयितुमर्हसि।
ततः शिष्यादुपश्रुत्य प्राप्तं रामं सलक्ष्मणम् ॥ ३.१२.९ ॥
இதற்குப் பின் செய்ய வேண்டியதை நீங்கள் கட்டளையிட வேண்டும். பிறகு சீடரிடமிருந்து கேட்டு, லக்ஷ்மணனுடன் ராமன் வந்துவிட்டதை அறிந்து—
3.12.10
वैदेहीं च महाभागामिदं वचनमब्रवीत्।
दिष्ट्या रामश्चिरस्याद्य द्रष्टुं मां समुपागतः ॥ ३.१२.१० ॥
மிகுந்த பாக்கியம் பெற்ற வைதேஹியிடம் இவ்வார்த்தையைக் கூறினார்: நற்பேறாக, நீண்ட காலத்திற்குப் பின் இன்று ராமன் என்னைக் காண வந்துள்ளான்.
3.12.11
मनसा कांक्षितं ह्यस्य मयाप्यागमनं प्रति।
गम्यतां सत्कृतो रामः सभार्यः सहलक्ष्मणः ॥ ३.१२.११ ॥
அவர்களின் வருகையை நானும் மனதால் விரும்பியிருந்தேன். மனைவி மற்றும் லக்ஷ்மணனுடன் ராமனை மரியாதையுடன் அழைத்து வாருங்கள்.
3.12.12
प्रवेश्यतां समीपं मे किमसौ न प्रवेशितः।
एवमुक्तस्तु मुनिना धर्मज्ञेन महात्मना ॥ ३.१२.१२ ॥
என் அருகில் அழைத்து வரப்படட்டும்; அவன் ஏன் இன்னும் உள்ளே கொண்டுவரப்படவில்லை? இவ்வாறு தர்மமறிந்த மகாத்மா முனிவரால் கூறப்பட்டதும்—
3.12.13
अभिवाद्याब्रवीच्छिष्यस्तथेति नियताञ्जलिः।
तदा निष्क्रम्य सम्भ्रान्तः शिष्यो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ३.१२.१३ ॥
வணங்கி சீடன் 'அவ்வாறே' என்று கூறி, கைகூப்பியவனாய், பின்னர் பதற்றத்துடன் வெளியே சென்று லக்ஷ்மணனிடம் பேசினான்.
3.12.14
कोऽसौ रामो मुनिं द्रष्टुमेतु प्रविशतु स्वयम्।
ततो गत्वाऽऽश्रमपदं शिष्येण सह लक्ष्मणः ॥ ३.१२.१४ ॥
'அந்த ராமன் முனிவரைக் காண வரட்டும். அவனே உள்ளே வரட்டும்.' பின்னர் சீடனுடன் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று லக்ஷ்மணன்...
3.12.15
दर्शयामास काकुत्स्थं सीतां च जनकात्मजाम्।
तं शिष्यः प्रश्रितं वाक्यमगस्त्यवचनं ब्रुवन् ॥ ३.१२.१५ ॥
அவன் காகுத்ஸ்தனையும் ஜனகனின் மகளான சீதையையும் காட்டினான். சீடன் பணிவான சொற்களை, அகஸ்தியரின் செய்தியை, கூறியவாறு...
3.12.16
प्रावेशयद् यथान्यायं सत्कारार्हं सुसत्कृतम्।
प्रविवेश ततो रामः सीतया सह लक्ष्मणः ॥ ३.१२.१६ ॥
முறைப்படி, மரியாதைக்குத் தகுந்த, நன்கு மதிக்கப்பட்டவனாக அவன் (ராமனை) உள்ளே அழைத்துச் சென்றான். பின்னர் ராமன் சீதையுடனும் லக்ஷ்மணனுடனும் நுழைந்தான்.
3.12.17
प्रशान्तहरिणाकीर्णमाश्रमं ह्यवलोकयन्।
स तत्र ब्रह्मणः स्थानमग्नेः स्थानं तथैव च ॥ ३.१२.१७ ॥
அமைதியான மான்களால் நிறைந்த ஆசிரமத்தைக் கண்டவனாய், அங்கே பிரம்மாவின் இடமும், அக்னியின் இடமும் ஆகிய பகுதிகளையும் அவன் கண்டான்.
3.12.18
विष्णोः स्थानं महेन्द्रस्य स्थानं चैव विवस्वतः।
सोमस्थानं भगस्थानं स्थानं कौबेरमेव च ॥ ३.१२.१८ ॥
விஷ்ணுவின் இடமும், மஹேந்திரனின் இடமும், விவஸ்வானின் இடமும், சோமனின் இடமும், பகனின் இடமும், குபேரனின் இடமும் ஆகிய பகுதிகளையும் (கண்டான்).
3.12.19
धातुर्विधातुः स्थानं च वायोः स्थानं तथैव च।
स्थानं च पाशहस्तस्य वरुणस्य महात्मनः ॥ ३.१२.१९ ॥
படைப்பவர் தாதாவின் இடமும், ஒழுங்குபடுத்தும் விதாதாவின் இடமும், வாயுவின் இடமும், பாசம் ஏந்திய மகாத்மா வருணனின் இடமும் அவ்வாறே ஆகும்.
3.12.20
स्थानं तथैव गायत्र्या वसूनां स्थानमेव च।
स्थानं च नागराजस्य गरुडस्थानमेव च ॥ ३.१२.२० ॥
அவ்வாறே காயத்ரியின் இடமும், வசுக்களின் இடமும்; நாகராஜனின் இடமும், கருடனின் இடமும் ஆகும்.
3.12.21
कार्तिकेयस्य च स्थानं धर्मस्थानं च पश्यति।
ततः शिष्यैः परिवृतो मुनिरप्यभिनिष्पतत् ॥ ३.१२.२१ ॥
கார்த்திகேயனின் இடமும், தர்மத்தின் இடமும் அவர் கண்டார்; பின்னர் சீடர்களால் சூழப்பட்ட முனிவரும் வெளியே வந்தார்.
3.12.22
तं ददर्शाग्रतो रामो मुनीनां दीप्ततेजसाम्।
अब्रवीद् वचनं वीरो लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥ ३.१२.२२ ॥
வீரனான ராமன் அந்த ஒளிவீசும் முனிவர்களுக்கு முன்னால் அவரைக் கண்டான்; செல்வத்தை வளர்ப்பவனான லக்ஷ்மணனிடம் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்.
3.12.23
बहिर्लक्ष्मण निष्क्रामत्यगस्त्यो भगवानृषिः।
औदार्येणावगच्छामि निधानं तपसामिमम् ॥ ३.१२.२३ ॥
லக்ஷ்மணா, பகவான் முனிவர் அகஸ்தியர் வெளியே வருகிறார். அவரது பெருந்தன்மையால் இவர் தவங்களின் களஞ்சியம் என்று நான் அறிகிறேன்.
3.12.24
एवमुक्त्वा महाबाहुरगस्त्यं सूर्यवर्चसम्।
जग्राहापततस्तस्य पादौ च रघुनन्दनः ॥ ३.१२.२४ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, பெரும்புயங்களை உடைய ரகுநந்தனன் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் அகஸ்தியரை அணுகி, விழுந்து அவருடைய இரு பாதங்களையும் பற்றிக்கொண்டான்.
3.12.25
अभिवाद्य तु धर्मात्मा तस्थौ रामः कृताञ्जलिः।
सीतया सह वैदेह्या तदा रामः सलक्ष्मणः ॥ ३.१२.२५ ॥
தர்மாத்மாவான ராமர் வணங்கி கைகூப்பியபடி நின்றார்; அப்போது வைதேஹி சீதையுடனும் லக்ஷ்மணருடனும் ராமர் நின்றார்.
3.12.26
प्रतिगृह्य च काकुत्स्थमर्चयित्वाऽऽसनोदकैः।
कुशलप्रश्नमुक्त्वा च आस्यतामिति सोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.२६ ॥
காகுத்ஸ்தரான ராமரை வரவேற்று ஆசனமும் நீரும் அளித்து உபசரித்து, நலம் விசாரித்து 'அமருங்கள்' என்று கூறினார்.
3.12.27
अग्निं हुत्वा प्रदायार्घ्यमतिथीन् प्रतिपूज्य च।
वानप्रस्थेन धर्मेण स तेषां भोजनं ददौ ॥ ३.१२.२७ ॥
அக்னியில் ஆஹுதி அளித்து, அர்க்கியம் கொடுத்து, விருந்தினர்களை முறைப்படி பூஜித்து, வானப்ரஸ்த தர்மப்படி அவர்களுக்கு உணவளித்தார்.
3.12.28
प्रथमं चोपविश्याथ धर्मज्ञो मुनिपुंगवः।
उवाच राममासीनं प्राञ्जलिं धर्मकोविदम् ॥ ३.१२.२८ ॥
முதலில் அமர்ந்த பின், தர்மத்தை அறிந்த முனிவர்களில் சிறந்தவர் அமர்ந்திருந்த, கைகூப்பிய, தர்மத்தில் வல்ல ராமரிடம் கூறினார்.
3.12.29
अग्निं हुत्वा प्रदायार्घ्यमतिथिं प्रतिपूजयेत्।
अन्यथा खलु काकुत्स्थ तपस्वी समुदाचरन्।
दुःसाक्षीव परे लोके स्वानि मांसानि भक्षयेत् ॥ ३.१२.२९ ॥
அக்னியில் ஆஹுதி அளித்து, அர்க்கியம் கொடுத்து, விருந்தினரை பூஜிக்க வேண்டும்; காகுத்ஸ்தா, இல்லையெனில் தவம் செய்பவன் பொய்ச்சாட்சி போல மறுலோகத்தில் தன் சொந்த மாம்சத்தையே உண்பான்.
3.12.30
राजा सर्वस्य लोकस्य धर्मचारी महारथः।
पूजनीयश्च मान्यश्च भवान् प्राप्तः प्रियातिथिः ॥ ३.१२.३० ॥
நீர் உலகம் முழுவதற்கும் அரசர், தர்மத்தைப் பின்பற்றும் மகாரதர்; வழிபடத்தக்கவரும் மதிக்கத்தக்கவரும் ஆவீர்; எனக்கு அன்பான விருந்தினராக வந்தீர்.
3.12.31
एवमुक्त्वा फलैर्मूलैः पुष्पैश्चान्यैश्च राघवम्।
पूजयित्वा यथाकामं ततोऽगस्त्यस्तमब्रवीत् ॥ ३.१२.३१ ॥
இவ்வாறு கூறி, பழங்கள், கிழங்குகள், மலர்கள் மற்றும் பிற பொருட்களால் ராகவனை விரும்பியபடி உபசரித்த பின், அகஸ்தியர் அவரிடம் பேசினார்.
3.12.32
इदं दिव्यं महच्चापं हेमवज्रविभूषितम्।
वैष्णवं पुरुषव्याघ्र निर्मितं विश्वकर्मणा ॥ ३.१२.३२ ॥
ஆடவரில் சிறந்தவனே! இந்த தெய்வீகமான பெரிய வில், பொன்னாலும் வஜ்ரத்தாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டது, விஷ்ணுவினுடையது, விஸ்வகர்மாவால் செய்யப்பட்டது.
3.12.33
अमोघः सूर्यसंकाशो ब्रह्मदत्तः शरोत्तमः।
दत्तौ मम महेन्द्रेण तूणी चाक्षय्यसायकौ ॥ ३.१२.३३ ॥
இது தவறாத, சூரியனைப் போன்ற ஒளியுடைய, பிரம்மா அளித்த உயர்ந்த அம்பு; மகேந்திரன் எனக்கு அழியாத அம்புகள் கொண்ட இரண்டு அம்பறாத்தூணிகளை அளித்தான்.
3.12.34
सम्पूर्णौ निशितैर्बाणैर्ज्वलद्भिरिव पावकैः।
महाराजतकोशोऽयमसिर्हेमविभूषितः ॥ ३.१२.३४ ॥
அந்த இரண்டு அம்பறாத்தூணிகளும் கூர்மையான அம்புகளால் நிறைந்தவை, எரியும் தீப்பிழம்புகளைப் போல; இந்த வாள், பெரிய பொன் உறையுடையது, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
3.12.35
अनेन धनुषा राम हत्वा संख्ये महासुरान्।
आजहार श्रियं दीप्तां पुरा विष्णुर्दिवौकसाम् ॥ ३.१२.३५ ॥
ராமா! இந்த வில்லினால் போரில் பெரிய அசுரர்களைக் கொன்று, முன்பு விஷ்ணு தேவர்களின் ஒளிமிக்க செல்வத்தை மீட்டார்.
3.12.36
तद्धनुस्तौ च तूणी च शरं खड्गं च मानद।
जयाय प्रतिगृह्णीष्व वज्रं वज्रधरो यथा ॥ ३.१२.३६ ॥
மரியாதை அளிப்பவனே! இந்த வில்லையும், அந்த இரண்டு அம்பறாத்தூணிகளையும், அம்பையும், வாளையும் வெற்றிக்காக ஏற்றுக்கொள், வஜ்ரதாரி வஜ்ரத்தை ஏற்பதுபோல.
3.12.37
एवमुक्त्वा महातेजाः समस्तं तद्वरायुधम्।
दत्त्वा रामाय भगवानगस्त्यः पुनरब्रवीत् ॥ ३.१२.३७ ॥
இவ்வாறு கூறி, மகாதேஜஸ்வியான பகவான் அகஸ்தியர் அந்த முழு உயர்ந்த ஆயுதத்தையும் ராமருக்குக் கொடுத்து மீண்டும் பேசினார்.