Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.15.1
ततः पंचवटीम् गत्वा नाना व्याल मृगायुताम् ।
उवाच भ्रातरम् रामो लक्ष्मणम् दीप्त तेजसम् ॥ ३.१५.१ ॥
Entonces, habiendo llegado a Pañcavaṭī, poblada de muchas clases de bestias y animales salvajes, Rāma habló a su hermano Lakṣmaṇa, resplandeciente de esplendor.
3.15.2
आगताः स्म यथा उद्दिष्टम् यम् देशम् मुनिः अब्रवीत् ।
अयम् पंचवटी देशः सौम्य पुष्पित काननः ॥ ३.१५.२ ॥
Hemos llegado al lugar que indicó el sabio. Esta es la región de Pañcavaṭī, amable hermano; su bosque está lleno de flores.
3.15.3
सर्वतः चार्यताम् दृष्टिः कानने निपुणो हि असि ।
आश्रमः कतर अस्मिन् नः देशे भवति सम्मतः ॥ ३.१५.३ ॥
Dirige tu mirada por todos lados; en verdad eres diestro en el bosque. ¿Qué ermita en esta región nos sería adecuada?
3.15.4
रमते यत्र वैदेही त्वम् अहम् चैव लक्ष्मण ।
तादृशो दृश्यताम् देशः संनिकृष्ट जलाशयः ॥ ३.१५.४ ॥
Lakṣmaṇa, busca un lugar así donde Vaidehī, tú y yo podamos gozar, con un depósito de agua cercano.
3.15.5
वन रामण्यकम् यत्र जल रामण्यकम् तथा ।
संनिकृष्टम् च यस्मिन् तु समित् पुष्प कुश उदकम् ॥ ३.१५.५ ॥
¿Dónde está el lugar con la belleza del bosque y del agua, cercano, donde hallar leña, flores, hierba kuśa y agua?
3.15.6
एवम् उक्तः तु रामेण लक्मणः संयत अंजलिः ।
सीता समक्षम् काकुत्स्थम् इदम् वचनम् अब्रवीत् ॥ ३.१५.६ ॥
Cuando Rāma así le habló, Lakṣmaṇa, con las palmas juntas, en presencia de Sītā, dijo estas palabras a Rāma del linaje Kakutstha.
3.15.7
परवान् अस्मि काकुत्स्थ त्वयि वर्ष शतम् स्थिते ।
स्वयम् तु रुचिरे देशे क्रियताम् इति माम् वद ॥ ३.१५.७ ॥
Soy tuyo, oh Kākutstha, aunque permanezcas cien años. Elige tú mismo un lugar agradable y ordénamelo para construir allí el ermitaño.
3.15.8
सुप्रीतः तेन वाक्येन लक्ष्मणस्य महाद्युतिः ।
विमृशन् रोचयामास देशम् सर्व गुण अन्वितम् ॥ ३.१५.८ ॥
Muy complacido con las palabras de Lakṣmaṇa, el resplandeciente Rāma reflexionó y aprobó aquel lugar dotado de todas las buenas cualidades.
3.15.9
स तम् रुचिरम् आक्रम्य देशम् आश्रम कर्मणि ।
हस्ते गृहीत्वा हस्तेन रामः सौमित्रिम् अब्रवीत् ॥ ३.१५.९ ॥
Tras recorrer aquel lugar agradable para la obra del ermitaño, Rāma tomó la mano de Lakṣmaṇa en la suya y le habló.
3.15.10
अयम् देशः समः श्रीमान् पुष्पितैर् तरुभिर् वृतः ।
इह आश्रम पदम् सौम्य यथावत् कर्तुम् अर्हसि ॥ ३.१५.१० ॥
Este lugar es llano, espléndido y está rodeado de árboles en flor. Aquí, gentil amigo, debes disponer adecuadamente el emplazamiento del ermitaño.
3.15.11
इयम् आदित्य संकाशैः पद्मैः सुरभि गंधिभिः ।
अदूरे दृश्यते रम्या पद्मिनी पद्म शोभिता ॥ ३.१५.११ ॥
No lejos de aquí se ve este bello estanque de loto, adornado con lotos fragantes que brillan como el sol.
3.15.12
यथा आख्यातम् अगस्त्येन मुनिना भावितात्मना ।
इयम् गोदावरी रम्या पुष्पितैः तरुभिर् वृता ॥ ३.१५.१२ ॥
Tal como lo describió el sabio Agastya, de mente purificada, aquí está este hermoso río Godāvarī, rodeado de árboles en flor.
3.15.13
हंस कारण्डव आकीर्णा चक्रवाक उपशोभिता ।
न अतिदूरे न च आसन्ने मृग यूथ निपीडिता ॥ ३.१५.१३ ॥
Colmada de cisnes y patos kāraṇḍava, adornada por gansos cakravāka, ni demasiado lejos ni demasiado cerca, está poblada de manadas de ciervos.
3.15.14
मयूर नादिता रम्याः प्रांशवो बहु कंदराः ।
दृश्यन्ते गिरयः सौम्य फुल्लैः तरुभिर् आवृताः ॥ ३.१५.१४ ॥
Oh gentil, se ven montañas hermosas, altas, con muchas cuevas, resonando con los gritos de los pavos reales, cubiertas de árboles en flor.
3.15.15
सौवर्णै राजतैः ताम्रैः देशे देशे च धातुभिः ।
गवाक्षिता इव आभान्ति गजाः परम भक्तिभिः ॥ ३.१५.१५ ॥
Con minerales dorados, plateados y cobrizos de diversos lugares, los elefantes brillan como si tuvieran ventanas, con su suprema ornamentación.
3.15.16
सालैः तालैः तमालैः च खर्जूरैः पनसैः द्रुमैः ।
नीवारैः तिनिशैः चैव पुन्नागैः च उपशोभिताः ॥ ३.१५.१६ ॥
Adornadas con sālas, tālas, tamālas, palmeras datileras, jacas y otros árboles, y también con nīvāras, tinisas y punnāgas.
3.15.17
चूतैर् अशोकैः तिलकैः केतकैर् अपि चंपकैः ।
पुष्प गुल्म लता उपेतैः तैः तैः तरुभिर् आवृताः ॥ ३.१५.१७ ॥
También con mangos, aśokas, tilakas, ketakas y campakas, cubiertas por estos y aquellos árboles dotados de flores, arbustos y enredaderas.
3.15.18
स्यन्दनैः चंदनैः नीपैः पर्णासैः लकुचैः अपि ।
धव अश्वकर्ण खदिरैः शमी किंशुक पाटलैः ॥ ३.१५.१८ ॥
Con syandanas, candanas, nīpas, parṇāsas y lakucas, y con dhavas, aśvakarṇas, khadiras, śamīs, kiṃśukas y pāṭalas.
3.15.19
इदम् पुण्यम् इदम् रम्यम् इदम् बहु मृग द्विजम् ।
इह वत्स्याम सौमित्रे सार्धम् एतेन पक्षिणा ॥ ३.१५.१९ ॥
Oh Saumitri, este lugar es sagrado y encantador, abundante en ciervos y aves. Aquí moraremos, junto con esta ave.
3.15.20
एवम् उक्तः तु रामेण लक्ष्मणः परवीरहा ।
अचिरेण आश्रमम् भ्रातुः चकार सुमहाबलः ॥ ३.१५.२० ॥
Así interpelado por Rāma, Lakṣmaṇa, matador de héroes enemigos y de gran fuerza, pronto construyó un ermitaño para su hermano.
3.15.21
पर्णशालाम् सुविपुलाम् तत्र संघात मृत्तिकाम् ।
सुस्तंभाम् मस्करैर् दीर्घैः कृत वंशाम् सुशोभनाम् ॥ ३.१५.२१ ॥
Allí levantó una cabaña de hojas muy espaciosa, con muros de tierra apisonada, sólidos pilares, largos soportes de bambú y una viga de cumbrera fijada, muy hermosa.
3.15.22
शमी शाखाभिः आस्तीर्य धृढ पाशावपाशितम् ।
कुश काश शरैः पर्णैः सुपरिच्छादिताम् तथा ॥ ३.१५.२२ ॥
Estaba cubierta con ramas de śamī y sujeta con cuerdas firmes, y bien techada con kuśa, kāśa, juncos y hojas.
3.15.23
समीकृत तलाम् रम्याम् चकार सुमहाबलः ।
निवासम् राघवस्य अर्थे प्रेक्ष्णीयम् अनुत्तमम् ॥ ३.१५.२३ ॥
El muy poderoso Lakṣmaṇa hizo para Rāghava (Rāma) una morada agradable de suelo nivelado, digna de verse e insuperable.
3.15.24
स गत्वा लक्ष्मणः श्रीमान् नदीम् गोदावरीम् तदा ।
स्नात्वा पद्मानि च आदाय सफलः पुनर् आगतः ॥ ३.१५.२४ ॥
Entonces el glorioso Lakṣmaṇa fue al río Godāvarī, se bañó, tomó loto, y regresó de nuevo, con éxito.
3.15.25
ततः पुष्प बलिम् कृत्वा शान्तिम् च स यथाविधि ।
दर्शयामास रामाय तद् आश्रम पदम् कृतम् ॥ ३.१५.२५ ॥
Entonces, tras hacer una ofrenda de flores y realizar el rito de paz según la norma, mostró a Rāma el lugar del ermitaño que había construido.
3.15.26
स तम् दृष्ट्वा कृतम् सौम्यम् आश्रमम् सह सीतया ।
राघवः पर्णशालायाम् हर्षम् आहारयत् परम् ॥ ३.१५.२६ ॥
Al ver con Sītā el apacible ermitaño que había sido construido, Rāghava sintió suma alegría en la cabaña de hojas.
3.15.27
सुसंहृष्टः परिष्वज्य बाहुभ्याम् लक्ष्मणम् तदा ।
अति स्निग्धम् च गाढम् च वचनम् च इदम् अब्रवीत् ॥ ३.१५.२७ ॥
Muy complacido, abrazó a Lakṣmaṇa con ambos brazos y pronunció estas palabras tiernas y firmes.
3.15.28
प्रीतो अस्मि ते महत् कर्म त्वया कृतम् इदम् प्रभो ।
प्रदेयो यन् निमित्तम् ते परिष्वंगो मया कृतः ॥ ३.१५.२८ ॥
Oh señor, estoy complacido contigo; has realizado esta gran hazaña. Por ti te he dado este abrazo como recompensa.
3.15.29
भावज्ञेन कृतज्ञेन धर्मज्ञेन च लक्ष्मण ।
त्वया पुत्रेण धर्मात्मा न संवृत्तः पिता मम ॥ ३.१५.२९ ॥
Oh Lakṣmaṇa, tú que conoces los sentimientos, eres agradecido y conoces el dharma, aunque eres un hijo, mi padre de alma justa no ha sido para mí lo que debía ser.
3.15.30
एवम् लक्ष्मणम् उक्त्वा तु राघवो लक्ष्मिवर्धनः ।
तस्मिन् देशे बहु फले न्यवसत् स सुखम् सुखी ॥ ३.१५.३० ॥
Tras decir esto a Lakṣmaṇa, Rāghava, el acrecentador de la fortuna, habitó dichoso y contento en aquella región abundante en frutos.
3.15.31
कंचित् कालम् स धर्मात्मा सीतया लक्ष्मणेन च अन्वास्यमानो न्यवसत् स्वर्ग लोके यथा अमरः ॥ ३.१५.३१ ॥
Durante algún tiempo, el virtuoso Rāma vivió allí, atendido por Sītā y Lakṣmaṇa, como un inmortal en el reino celestial.