Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.15.1
ततः पंचवटीम् गत्वा नाना व्याल मृगायुताम् ।
उवाच भ्रातरम् रामो लक्ष्मणम् दीप्त तेजसम् ॥ ३.१५.१ ॥
Então, tendo ido a Pañcavaṭī, repleta de muitas espécies de feras e animais selvagens, Rāma falou a seu irmão Lakṣmaṇa, que resplandecia em esplendor.
3.15.2
आगताः स्म यथा उद्दिष्टम् यम् देशम् मुनिः अब्रवीत् ।
अयम् पंचवटी देशः सौम्य पुष्पित काननः ॥ ३.१५.२ ॥
Chegamos ao lugar que o sábio indicou. Esta é a região de Pañcavaṭī, ó gentil; sua floresta está cheia de flores.
3.15.3
सर्वतः चार्यताम् दृष्टिः कानने निपुणो हि असि ।
आश्रमः कतर अस्मिन् नः देशे भवति सम्मतः ॥ ३.१५.३ ॥
Dirige o olhar para todos os lados; de fato és hábil na floresta. Qual eremitério nesta região nos seria adequado?
3.15.4
रमते यत्र वैदेही त्वम् अहम् चैव लक्ष्मण ।
तादृशो दृश्यताम् देशः संनिकृष्ट जलाशयः ॥ ३.१५.४ ॥
Lakṣmaṇa, procura um lugar assim, onde Vaidehī, tu e eu possamos nos alegrar, com um reservatório de água por perto.
3.15.5
वन रामण्यकम् यत्र जल रामण्यकम् तथा ।
संनिकृष्टम् च यस्मिन् तु समित् पुष्प कुश उदकम् ॥ ३.१५.५ ॥
Onde está o lugar com a beleza da floresta e da água, próximo, onde se encontram lenha, flores, grama kuśa e água?
3.15.6
एवम् उक्तः तु रामेण लक्मणः संयत अंजलिः ।
सीता समक्षम् काकुत्स्थम् इदम् वचनम् अब्रवीत् ॥ ३.१५.६ ॥
Assim interpelado por Rāma, Lakṣmaṇa, com as palmas unidas, na presença de Sītā, disse estas palavras a Rāma da linhagem Kakutstha.
3.15.7
परवान् अस्मि काकुत्स्थ त्वयि वर्ष शतम् स्थिते ।
स्वयम् तु रुचिरे देशे क्रियताम् इति माम् वद ॥ ३.१५.७ ॥
Sou teu servo, ó Kākutstha, mesmo que permaneças cem anos. Escolhe tu mesmo um lugar agradável e ordena-me que lá construa o eremitério.
3.15.8
सुप्रीतः तेन वाक्येन लक्ष्मणस्य महाद्युतिः ।
विमृशन् रोचयामास देशम् सर्व गुण अन्वितम् ॥ ३.१५.८ ॥
Muito satisfeito com as palavras de Lakṣmaṇa, o radiante Rāma refletiu e aprovou aquele lugar dotado de todas as boas qualidades.
3.15.9
स तम् रुचिरम् आक्रम्य देशम् आश्रम कर्मणि ।
हस्ते गृहीत्वा हस्तेन रामः सौमित्रिम् अब्रवीत् ॥ ३.१५.९ ॥
Tendo percorrido aquele lugar agradável para a obra do eremitério, Rāma tomou a mão de Lakṣmaṇa na sua e falou-lhe.
3.15.10
अयम् देशः समः श्रीमान् पुष्पितैर् तरुभिर् वृतः ।
इह आश्रम पदम् सौम्य यथावत् कर्तुम् अर्हसि ॥ ३.१५.१० ॥
Este lugar é plano, magnífico e cercado de árvores floridas. Aqui, gentil amigo, deves preparar devidamente o local do eremitério.
3.15.11
इयम् आदित्य संकाशैः पद्मैः सुरभि गंधिभिः ।
अदूरे दृश्यते रम्या पद्मिनी पद्म शोभिता ॥ ३.१५.११ ॥
Não longe daqui vê-se este encantador lago de lótus, adornado com lótus perfumados que brilham como o sol.
3.15.12
यथा आख्यातम् अगस्त्येन मुनिना भावितात्मना ।
इयम् गोदावरी रम्या पुष्पितैः तरुभिर् वृता ॥ ३.१५.१२ ॥
Assim como descreveu o sábio Agastya, de mente purificada, aqui está este belo rio Godāvarī, cercado de árvores floridas.
3.15.13
हंस कारण्डव आकीर्णा चक्रवाक उपशोभिता ।
न अतिदूरे न च आसन्ने मृग यूथ निपीडिता ॥ ३.१५.१३ ॥
Repleta de cisnes e patos kāraṇḍava, adornada por gansos cakravāka, nem muito longe nem muito perto, está cheia de manadas de veados.
3.15.14
मयूर नादिता रम्याः प्रांशवो बहु कंदराः ।
दृश्यन्ते गिरयः सौम्य फुल्लैः तरुभिर् आवृताः ॥ ३.१५.१४ ॥
Ó gentil, veem-se montanhas belas e altas, com muitas cavernas, ecoando com os gritos dos pavões, cobertas de árvores em flor.
3.15.15
सौवर्णै राजतैः ताम्रैः देशे देशे च धातुभिः ।
गवाक्षिता इव आभान्ति गजाः परम भक्तिभिः ॥ ३.१५.१५ ॥
Com minérios dourados, prateados e cor de cobre em vários lugares, os elefantes brilham como se tivessem janelas, em sua suprema ornamentação.
3.15.16
सालैः तालैः तमालैः च खर्जूरैः पनसैः द्रुमैः ।
नीवारैः तिनिशैः चैव पुन्नागैः च उपशोभिताः ॥ ३.१५.१६ ॥
Adornadas com salas, tálas, tamálas, tamareiras, jaqueiras e outras árvores, e também com nīvāras, tinišas e punnāgas.
3.15.17
चूतैर् अशोकैः तिलकैः केतकैर् अपि चंपकैः ।
पुष्प गुल्म लता उपेतैः तैः तैः तरुभिर् आवृताः ॥ ३.१५.१७ ॥
Também com mangueiras, aśokas, tilakas, ketakas e campakas, cobertas por estas e aquelas árvores, dotadas de flores, arbustos e trepadeiras.
3.15.18
स्यन्दनैः चंदनैः नीपैः पर्णासैः लकुचैः अपि ।
धव अश्वकर्ण खदिरैः शमी किंशुक पाटलैः ॥ ३.१५.१८ ॥
Com syandanas, candanas, nīpas, parṇāsas e lakucas, e com dhavas, aśvakarṇas, khadiras, śamīs, kiṃśukas e pāṭalas.
3.15.19
इदम् पुण्यम् इदम् रम्यम् इदम् बहु मृग द्विजम् ।
इह वत्स्याम सौमित्रे सार्धम् एतेन पक्षिणा ॥ ३.१५.१९ ॥
Ó Saumitra, este lugar é sagrado e encantador, abundante em veados e aves. Aqui habitaremos, junto com esta ave.
3.15.20
एवम् उक्तः तु रामेण लक्ष्मणः परवीरहा ।
अचिरेण आश्रमम् भ्रातुः चकार सुमहाबलः ॥ ३.१५.२० ॥
Assim interpelado por Rāma, Lakṣmaṇa, o matador de heróis inimigos e de grande força, logo construiu um eremitério para seu irmão.
3.15.21
पर्णशालाम् सुविपुलाम् तत्र संघात मृत्तिकाम् ।
सुस्तंभाम् मस्करैर् दीर्घैः कृत वंशाम् सुशोभनाम् ॥ ३.१५.२१ ॥
Ali construiu uma cabana de folhas muito espaçosa, com paredes de terra compactada, pilares sólidos, longos suportes de bambu e uma viga de cumeeira fixada, muito bela.
3.15.22
शमी शाखाभिः आस्तीर्य धृढ पाशावपाशितम् ।
कुश काश शरैः पर्णैः सुपरिच्छादिताम् तथा ॥ ३.१५.२२ ॥
Estava coberta com ramos de śamī e firmemente amarrada com cordas resistentes, bem coberta com kuśa, kāśa, juncos e folhas.
3.15.23
समीकृत तलाम् रम्याम् चकार सुमहाबलः ।
निवासम् राघवस्य अर्थे प्रेक्ष्णीयम् अनुत्तमम् ॥ ३.१५.२३ ॥
O muito poderoso Lakṣmaṇa fez para Rāghava (Rāma) uma morada agradável, de chão nivelado, digna de ser vista e incomparável.
3.15.24
स गत्वा लक्ष्मणः श्रीमान् नदीम् गोदावरीम् तदा ।
स्नात्वा पद्मानि च आदाय सफलः पुनर् आगतः ॥ ३.१५.२४ ॥
Então o glorioso Lakṣmaṇa foi ao rio Godāvarī, banhou-se, pegou lótus e voltou novamente, bem-sucedido.
3.15.25
ततः पुष्प बलिम् कृत्वा शान्तिम् च स यथाविधि ।
दर्शयामास रामाय तद् आश्रम पदम् कृतम् ॥ ३.१५.२५ ॥
Então, tendo feito uma oferenda de flores e realizado o rito da paz segundo a regra, mostrou a Rāma o local do eremitério que havia construído.
3.15.26
स तम् दृष्ट्वा कृतम् सौम्यम् आश्रमम् सह सीतया ।
राघवः पर्णशालायाम् हर्षम् आहारयत् परम् ॥ ३.१५.२६ ॥
Ao ver, com Sītā, o agradável eremitério que fora construído, Rāghava sentiu grande alegria na cabana de folhas.
3.15.27
सुसंहृष्टः परिष्वज्य बाहुभ्याम् लक्ष्मणम् तदा ।
अति स्निग्धम् च गाढम् च वचनम् च इदम् अब्रवीत् ॥ ३.१५.२७ ॥
Muito satisfeito, abraçou Lakṣmaṇa com ambos os braços e disse estas palavras muito afetuosas e firmes.
3.15.28
प्रीतो अस्मि ते महत् कर्म त्वया कृतम् इदम् प्रभो ।
प्रदेयो यन् निमित्तम् ते परिष्वंगो मया कृतः ॥ ३.१५.२८ ॥
Ó senhor, estou satisfeito contigo; realizaste este grande feito. Por tua causa dei este abraço como recompensa.
3.15.29
भावज्ञेन कृतज्ञेन धर्मज्ञेन च लक्ष्मण ।
त्वया पुत्रेण धर्मात्मा न संवृत्तः पिता मम ॥ ३.१५.२९ ॥
Ó Lakṣmaṇa, tu que conheces os sentimentos, és grato e conheces o dharma; embora sejas um filho, meu pai de alma justa não foi para mim o que deveria ser.
3.15.30
एवम् लक्ष्मणम् उक्त्वा तु राघवो लक्ष्मिवर्धनः ।
तस्मिन् देशे बहु फले न्यवसत् स सुखम् सुखी ॥ ३.१५.३० ॥
Tendo falado assim a Lakṣmaṇa, Rāghava, o aumentador da fortuna, habitou feliz e contente naquela região abundante em frutos.
3.15.31
कंचित् कालम् स धर्मात्मा सीतया लक्ष्मणेन च अन्वास्यमानो न्यवसत् स्वर्ग लोके यथा अमरः ॥ ३.१५.३१ ॥
Por algum tempo, o virtuoso Rāma ali viveu, servido por Sītā e Lakṣmaṇa, como um imortal no mundo celeste.