Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.15.1
ततः पंचवटीम् गत्वा नाना व्याल मृगायुताम् ।
उवाच भ्रातरम् रामो लक्ष्मणम् दीप्त तेजसम् ॥ ३.१५.१ ॥
Dann, nach Pañcavaṭī gegangen, das von vielen Arten wilder Tiere und Bestien erfüllt war, sprach Rāma zu seinem Bruder Lakṣmaṇa, der in strahlendem Glanz stand.
3.15.2
आगताः स्म यथा उद्दिष्टम् यम् देशम् मुनिः अब्रवीत् ।
अयम् पंचवटी देशः सौम्य पुष्पित काननः ॥ ३.१५.२ ॥
Wir sind an dem Ort angekommen, den der Weise angegeben hat. Dies ist die Gegend von Pañcavaṭī, o Sanfter; ihr Wald steht in Blüte.
3.15.3
सर्वतः चार्यताम् दृष्टिः कानने निपुणो हि असि ।
आश्रमः कतर अस्मिन् नः देशे भवति सम्मतः ॥ ३.१५.३ ॥
Lass deinen Blick nach allen Seiten schweifen; du bist ja geschickt im Wald. Welche Einsiedelei in dieser Gegend wäre für uns geeignet?
3.15.4
रमते यत्र वैदेही त्वम् अहम् चैव लक्ष्मण ।
तादृशो दृश्यताम् देशः संनिकृष्ट जलाशयः ॥ ३.१५.४ ॥
Lakṣmaṇa, sieh nach einem solchen Ort, wo Vaidehī, du und ich uns erfreuen können, mit einem Wasserbecken in der Nähe.
3.15.5
वन रामण्यकम् यत्र जल रामण्यकम् तथा ।
संनिकृष्टम् च यस्मिन् तु समित् पुष्प कुश उदकम् ॥ ३.१५.५ ॥
Wo ist der Ort mit der Schönheit des Waldes und des Wassers, in der Nähe, wo man Brennholz, Blumen, Kuśa-Gras und Wasser findet?
3.15.6
एवम् उक्तः तु रामेण लक्मणः संयत अंजलिः ।
सीता समक्षम् काकुत्स्थम् इदम् वचनम् अब्रवीत् ॥ ३.१५.६ ॥
Als Rāma so angesprochen hatte, sprach Lakṣmaṇa mit gefalteten Händen, in Gegenwart Sītās, diese Worte zu Rāma aus dem Geschlecht der Kakutstha.
3.15.7
परवान् अस्मि काकुत्स्थ त्वयि वर्ष शतम् स्थिते ।
स्वयम् तु रुचिरे देशे क्रियताम् इति माम् वद ॥ ३.१५.७ ॥
Ich stehe unter deiner Weisung, o Kākutstha, selbst wenn du hundert Jahre bleibst. Wähle selbst einen angenehmen Ort und befiehl mir, dort die Einsiedelei zu errichten.
3.15.8
सुप्रीतः तेन वाक्येन लक्ष्मणस्य महाद्युतिः ।
विमृशन् रोचयामास देशम् सर्व गुण अन्वितम् ॥ ३.१५.८ ॥
Über Lakṣmaṇas Worte hocherfreut, überlegte der strahlende Rāma und billigte den Ort, der alle guten Eigenschaften besaß.
3.15.9
स तम् रुचिरम् आक्रम्य देशम् आश्रम कर्मणि ।
हस्ते गृहीत्वा हस्तेन रामः सौमित्रिम् अब्रवीत् ॥ ३.१५.९ ॥
Nachdem er den angenehmen Ort für den Bau der Einsiedelei besichtigt hatte, nahm Rāma Lakṣmaṇas Hand in die seine und sprach zu ihm.
3.15.10
अयम् देशः समः श्रीमान् पुष्पितैर् तरुभिर् वृतः ।
इह आश्रम पदम् सौम्य यथावत् कर्तुम् अर्हसि ॥ ३.१५.१० ॥
Dieser Ort ist eben, prächtig und von blühenden Bäumen umgeben. Hier, Sanfter, sollst du den Platz der Einsiedelei ordnungsgemäß anlegen.
3.15.11
इयम् आदित्य संकाशैः पद्मैः सुरभि गंधिभिः ।
अदूरे दृश्यते रम्या पद्मिनी पद्म शोभिता ॥ ३.१५.११ ॥
Nicht weit von hier sieht man diesen lieblichen Lotosteich, geschmückt mit duftenden Lotosblüten, die wie die Sonne leuchten.
3.15.12
यथा आख्यातम् अगस्त्येन मुनिना भावितात्मना ।
इयम् गोदावरी रम्या पुष्पितैः तरुभिर् वृता ॥ ३.१५.१२ ॥
So wie der Weise Agastya von reinem Geist es beschrieben hat, ist hier dieser liebliche Fluss Godāvarī, umgeben von blühenden Bäumen.
3.15.13
हंस कारण्डव आकीर्णा चक्रवाक उपशोभिता ।
न अतिदूरे न च आसन्ने मृग यूथ निपीडिता ॥ ३.१५.१३ ॥
Erfüllt von Schwänen und Kāraṇḍava-Enten, geschmückt von Cakravāka-Gänsen, weder zu fern noch zu nah, ist sie von Hirschherden gedrängt.
3.15.14
मयूर नादिता रम्याः प्रांशवो बहु कंदराः ।
दृश्यन्ते गिरयः सौम्य फुल्लैः तरुभिर् आवृताः ॥ ३.१५.१४ ॥
O Sanfter, man sieht schöne, hohe Berge mit vielen Höhlen, widerhallend vom Ruf der Pfauen, bedeckt mit blühenden Bäumen.
3.15.15
सौवर्णै राजतैः ताम्रैः देशे देशे च धातुभिः ।
गवाक्षिता इव आभान्ति गजाः परम भक्तिभिः ॥ ३.१५.१५ ॥
Mit goldenen, silbernen und kupferfarbenen Erzen an verschiedenen Orten glänzen die Elefanten, als hätten sie Fenster, in höchster Pracht.
3.15.16
सालैः तालैः तमालैः च खर्जूरैः पनसैः द्रुमैः ।
नीवारैः तिनिशैः चैव पुन्नागैः च उपशोभिताः ॥ ३.१५.१६ ॥
Geschmückt mit Sāla-, Tāla-, Tamāla-, Dattelpalmen, Jackfrucht- und anderen Bäumen, auch mit Nīvāra-, Tinişa- und Punnāga-Bäumen.
3.15.17
चूतैर् अशोकैः तिलकैः केतकैर् अपि चंपकैः ।
पुष्प गुल्म लता उपेतैः तैः तैः तरुभिर् आवृताः ॥ ३.१५.१७ ॥
Auch mit Mango-, Aśoka-, Tilaka-, Ketaka- und Campaka-Bäumen, bedeckt von diesen und jenen Bäumen, reich an Blüten, Sträuchern und Ranken.
3.15.18
स्यन्दनैः चंदनैः नीपैः पर्णासैः लकुचैः अपि ।
धव अश्वकर्ण खदिरैः शमी किंशुक पाटलैः ॥ ३.१५.१८ ॥
Mit Syandana-, Candana-, Nīpa-, Parṇāsa- und Lakuca-Bäumen, auch mit Dhava-, Aśvakarṇa-, Khadira-, Śamī-, Kiṃśuka- und Pāṭala-Bäumen.
3.15.19
इदम् पुण्यम् इदम् रम्यम् इदम् बहु मृग द्विजम् ।
इह वत्स्याम सौमित्रे सार्धम् एतेन पक्षिणा ॥ ३.१५.१९ ॥
O Saumitri, dieser Ort ist heilig und lieblich, reich an Hirschen und Vögeln. Hier wollen wir wohnen, zusammen mit diesem Vogel.
3.15.20
एवम् उक्तः तु रामेण लक्ष्मणः परवीरहा ।
अचिरेण आश्रमम् भ्रातुः चकार सुमहाबलः ॥ ३.१५.२० ॥
So von Rāma angesprochen, errichtete Lakṣmaṇa, der Töter feindlicher Helden und sehr mächtig, rasch eine Einsiedelei für seinen Bruder.
3.15.21
पर्णशालाम् सुविपुलाम् तत्र संघात मृत्तिकाम् ।
सुस्तंभाम् मस्करैर् दीर्घैः कृत वंशाम् सुशोभनाम् ॥ ३.१५.२१ ॥
Dort errichtete er eine sehr geräumige Laubhütte mit Wänden aus festgestampfter Erde, starken Pfeilern, langen Bambusstützen und einem befestigten Firstbalken, sehr schön.
3.15.22
शमी शाखाभिः आस्तीर्य धृढ पाशावपाशितम् ।
कुश काश शरैः पर्णैः सुपरिच्छादिताम् तथा ॥ ३.१५.२२ ॥
Sie war mit Zweigen des Śamī-Baumes belegt und mit festen Seilen gebunden, gut gedeckt mit Kuśa-, Kāśa-Gras, Schilf und Blättern.
3.15.23
समीकृत तलाम् रम्याम् चकार सुमहाबलः ।
निवासम् राघवस्य अर्थे प्रेक्ष्णीयम् अनुत्तमम् ॥ ३.१५.२३ ॥
Der sehr mächtige Lakṣmaṇa errichtete für Rāghava (Rāma) eine angenehme Wohnstätte mit geebnetem Boden, sehenswert und unübertrefflich.
3.15.24
स गत्वा लक्ष्मणः श्रीमान् नदीम् गोदावरीम् तदा ।
स्नात्वा पद्मानि च आदाय सफलः पुनर् आगतः ॥ ३.१५.२४ ॥
Dann ging der glanzvolle Lakṣmaṇa zum Fluss Godāvarī, badete, nahm Lotusblüten und kehrte erfolgreich wieder zurück.
3.15.25
ततः पुष्प बलिम् कृत्वा शान्तिम् च स यथाविधि ।
दर्शयामास रामाय तद् आश्रम पदम् कृतम् ॥ ३.१५.२५ ॥
Dann, nachdem er ein Blumenopfer dargebracht und das Friedensritual der Vorschrift gemäß vollzogen hatte, zeigte er Rāma die errichtete Einsiedlerstätte.
3.15.26
स तम् दृष्ट्वा कृतम् सौम्यम् आश्रमम् सह सीतया ।
राघवः पर्णशालायाम् हर्षम् आहारयत् परम् ॥ ३.१५.२६ ॥
Als er mit Sītā die angenehm gestaltete Einsiedelei sah, empfand Rāghava in der Blätterhütte höchste Freude.
3.15.27
सुसंहृष्टः परिष्वज्य बाहुभ्याम् लक्ष्मणम् तदा ।
अति स्निग्धम् च गाढम् च वचनम् च इदम् अब्रवीत् ॥ ३.१५.२७ ॥
Hocherfreut umarmte er Lakṣmaṇa mit beiden Armen und sprach diese überaus liebevollen und festen Worte.
3.15.28
प्रीतो अस्मि ते महत् कर्म त्वया कृतम् इदम् प्रभो ।
प्रदेयो यन् निमित्तम् ते परिष्वंगो मया कृतः ॥ ३.१५.२८ ॥
O Herr, ich bin mit dir zufrieden; du hast diese große Tat vollbracht. Um deinetwillen habe ich diese Umarmung als Lohn gegeben.
3.15.29
भावज्ञेन कृतज्ञेन धर्मज्ञेन च लक्ष्मण ।
त्वया पुत्रेण धर्मात्मा न संवृत्तः पिता मम ॥ ३.१५.२९ ॥
O Lakṣmaṇa, du, der du Gefühle erkennst, dankbar bist und das Dharma kennst, obwohl du ein Sohn bist, ist mein gerechtgesinnter Vater für mich nicht mehr so gewesen, wie ein Vater sein sollte.
3.15.30
एवम् लक्ष्मणम् उक्त्वा तु राघवो लक्ष्मिवर्धनः ।
तस्मिन् देशे बहु फले न्यवसत् स सुखम् सुखी ॥ ३.१५.३० ॥
Nachdem er so zu Lakṣmaṇa gesprochen hatte, wohnte Rāghava, der Mehrer des Glücks, glücklich und zufrieden in jener fruchtreichen Gegend.
3.15.31
कंचित् कालम् स धर्मात्मा सीतया लक्ष्मणेन च अन्वास्यमानो न्यवसत् स्वर्ग लोके यथा अमरः ॥ ३.१५.३१ ॥
Eine Zeit lang lebte der rechtschaffene Rāma dort, von Sītā und Lakṣmaṇa umsorgt, wie ein Unsterblicher in der Himmelswelt.