வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.15.1
ततः पंचवटीम् गत्वा नाना व्याल मृगायुताम् ।
उवाच भ्रातरम् रामो लक्ष्मणम् दीप्त तेजसम् ॥ ३.१५.१ ॥
பின்னர் பஞ்சவடிக்குச் சென்று, பல்வேறு கொடிய விலங்குகளும் மான்களும் நிறைந்த அவ்விடத்தில், ஒளிரும் தேஜஸ் கொண்ட தம்பி லக்ஷ்மணனிடம் ராமன் கூறினான்.
3.15.2
आगताः स्म यथा उद्दिष्टम् यम् देशम् मुनिः अब्रवीत् ।
अयम् पंचवटी देशः सौम्य पुष्पित काननः ॥ ३.१५.२ ॥
முனிவர் சுட்டிக்காட்டிய அந்த இடத்தை நாம் வந்தடைந்தோம். இதுவே பஞ்சவடி பகுதி, அன்பனே; இதன் காடு பூக்களால் மலர்ந்திருக்கிறது.
3.15.3
सर्वतः चार्यताम् दृष्टिः कानने निपुणो हि असि ।
आश्रमः कतर अस्मिन् नः देशे भवति सम्मतः ॥ ३.१५.३ ॥
நாற்புறமும் பார்வையைச் செலுத்து; நீ காட்டில் திறமை வாய்ந்தவன். இவ்விடத்தில் நமக்கு எந்த ஆசிரமம் பொருத்தமாக இருக்கும்?
3.15.4
रमते यत्र वैदेही त्वम् अहम् चैव लक्ष्मण ।
तादृशो दृश्यताम् देशः संनिकृष्ट जलाशयः ॥ ३.१५.४ ॥
லக்ஷ்மணா, வைதேஹியும் நீயும் நானும் மகிழ்ந்திருக்கக்கூடிய, அருகில் நீர்நிலை உள்ள அத்தகைய இடத்தைப் பார்.
3.15.5
वन रामण्यकम् यत्र जल रामण्यकम् तथा ।
संनिकृष्टम् च यस्मिन् तु समित् पुष्प कुश उदकम् ॥ ३.१५.५ ॥
காட்டின் அழகும் நீரின் அழகும் உள்ள, அருகில் சமிதை, மலர்கள், தர்ப்பை, நீர் கிடைக்கும் இடம் எங்கே?
3.15.6
एवम् उक्तः तु रामेण लक्मणः संयत अंजलिः ।
सीता समक्षम् काकुत्स्थम् इदम् वचनम् अब्रवीत् ॥ ३.१५.६ ॥
ராமன் இவ்வாறு கூறியதும், லக்ஷ்மணன் கைகூப்பி, சீதையின் முன்னிலையில், காகுத்ஸ்தனாகிய ராமனிடம் இந்த வார்த்தையைக் கூறினான்.
3.15.7
परवान् अस्मि काकुत्स्थ त्वयि वर्ष शतम् स्थिते ।
स्वयम् तु रुचिरे देशे क्रियताम् इति माम् वद ॥ ३.१५.७ ॥
காகுத்ஸ்தா, நீர் நூறு ஆண்டுகள் இருந்தாலும் நான் உமக்கு அடங்கியவனே. நீரே ஓர் அழகிய இடத்தைத் தேர்ந்து அங்கு (ஆசிரமம்) அமைக்குமாறு எனக்குக் கட்டளையிடும்.
3.15.8
सुप्रीतः तेन वाक्येन लक्ष्मणस्य महाद्युतिः ।
विमृशन् रोचयामास देशम् सर्व गुण अन्वितम् ॥ ३.१५.८ ॥
லட்சுமணனின் அந்தச் சொற்களால் மிகவும் மகிழ்ந்த மகாதேஜஸ்வியான ராமர், சிந்தித்து எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்த அந்த இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
3.15.9
स तम् रुचिरम् आक्रम्य देशम् आश्रम कर्मणि ।
हस्ते गृहीत्वा हस्तेन रामः सौमित्रिम् अब्रवीत् ॥ ३.१५.९ ॥
அந்த அழகிய இடத்தை நன்கு ஆராய்ந்து, ஆசிரமம் அமைக்கும் நோக்கில், ராமர் லட்சுமணனின் கையைத் தன் கையில் பிடித்துக்கொண்டு அவனிடம் கூறினார்.
3.15.10
अयम् देशः समः श्रीमान् पुष्पितैर् तरुभिर् वृतः ।
इह आश्रम पदम् सौम्य यथावत् कर्तुम् अर्हसि ॥ ३.१५.१० ॥
இந்த இடம் சமமானதும் அழகானதும் பூத்த மரங்களால் சூழப்பட்டதுமாகும். இங்கே, சௌம்யனே, ஆசிரமத்தின் இடத்தை முறைப்படி அமைக்க வேண்டும்.
3.15.11
इयम् आदित्य संकाशैः पद्मैः सुरभि गंधिभिः ।
अदूरे दृश्यते रम्या पद्मिनी पद्म शोभिता ॥ ३.१५.११ ॥
இதோ, சூரியனைப் போல் ஒளிரும், நறுமணம் வீசும் தாமரைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அழகிய தாமரைக் குளம் அருகில் தெரிகிறது.
3.15.12
यथा आख्यातम् अगस्त्येन मुनिना भावितात्मना ।
इयम् गोदावरी रम्या पुष्पितैः तरुभिर् वृता ॥ ३.१५.१२ ॥
தூய மனமுடைய முனிவர் அகஸ்தியர் சொன்னபடியே, பூத்த மரங்களால் சூழப்பட்ட இந்த அழகிய கோதாவரி நதி இதோ இருக்கிறது.
3.15.13
हंस कारण्डव आकीर्णा चक्रवाक उपशोभिता ।
न अतिदूरे न च आसन्ने मृग यूथ निपीडिता ॥ ३.१५.१३ ॥
அன்னப்பறவைகளும் காரண்டவப் பறவைகளும் நிறைந்து, சக்ரவாகப் பறவைகளால் அழகு பெற்றது; அது மிக தொலைவிலும் இல்லை, மிக அருகிலும் இல்லை, மான் கூட்டங்களால் நெருக்கப்பட்டுள்ளது.
3.15.14
मयूर नादिता रम्याः प्रांशवो बहु कंदराः ।
दृश्यन्ते गिरयः सौम्य फुल्लैः तरुभिर् आवृताः ॥ ३.१५.१४ ॥
மயில்களின் அகவலால் ஒலிக்கும், அழகிய, உயர்ந்த, பல குகைகளுடைய மலைகள் தெரிகின்றன, அவை மலர்ந்த மரங்களால் மூடப்பட்டுள்ளன, சௌம்யா.
3.15.15
सौवर्णै राजतैः ताम्रैः देशे देशे च धातुभिः ।
गवाक्षिता इव आभान्ति गजाः परम भक्तिभिः ॥ ३.१५.१५ ॥
பொன், வெள்ளி, செம்பு போன்ற இடம் இடமான தாதுக்களால், சாளரங்களுடையவை போல், யானைகள் மிக்க அலங்காரத்துடன் ஒளிர்கின்றன.
3.15.16
सालैः तालैः तमालैः च खर्जूरैः पनसैः द्रुमैः ।
नीवारैः तिनिशैः चैव पुन्नागैः च उपशोभिताः ॥ ३.१५.१६ ॥
சால், தாள், தமால், பேரீச்சை, பலா மற்றும் பிற மரங்களாலும், நீவார, திநிச, புன்னாக மரங்களாலும் அழகு பெற்றவை.
3.15.17
चूतैर् अशोकैः तिलकैः केतकैर् अपि चंपकैः ।
पुष्प गुल्म लता उपेतैः तैः तैः तरुभिर् आवृताः ॥ ३.१५.१७ ॥
மா, அசோகம், திலகம், தாழை, சம்பகம் ஆகியவற்றாலும், மலர்கள், புதர்கள், கொடிகள் நிறைந்த அந்த அந்த மரங்களால் மூடப்பட்டவை.
3.15.18
स्यन्दनैः चंदनैः नीपैः पर्णासैः लकुचैः अपि ।
धव अश्वकर्ण खदिरैः शमी किंशुक पाटलैः ॥ ३.१५.१८ ॥
ஸ்யந்தன, சந்தன, நீப, பர்ணாச, லகுச மரங்களாலும், தவ, அஸ்வகர்ண, கதிர, சமி, கிம்சுக, பாடல மரங்களாலும்.
3.15.19
इदम् पुण्यम् इदम् रम्यम् इदम् बहु मृग द्विजम् ।
इह वत्स्याम सौमित्रे सार्धम् एतेन पक्षिणा ॥ ३.१५.१९ ॥
சௌமித்திரா, இது புனிதமானது, இது இனிமையானது, இங்கு பல மான்களும் பறவைகளும் உள்ளன. இந்தப் பறவையுடன் இங்கேயே நாம் வசிப்போம்.
3.15.20
एवम् उक्तः तु रामेण लक्ष्मणः परवीरहा ।
अचिरेण आश्रमम् भ्रातुः चकार सुमहाबलः ॥ ३.१५.२० ॥
ராமன் இவ்வாறு கூறியதும், பகைவீரர்களை அழிக்கும் பெரும்பலம் கொண்ட லக்ஷ்மணன் விரைவில் தம்பிக்காகத் தவச்சாலையை அமைத்தான்.
3.15.21
पर्णशालाम् सुविपुलाम् तत्र संघात मृत्तिकाम् ।
सुस्तंभाम् मस्करैर् दीर्घैः कृत वंशाम् सुशोभनाम् ॥ ३.१५.२१ ॥
அங்கே மிகவும் விசாலமான இலைக்குடிலைக் கட்டினான்; களிமண் கலந்து இறுக்கிய சுவர்களும், உறுதியான தூண்களும், நீண்ட மூங்கில் தாங்கிகளும், உச்சிக்கட்டையும் கொண்ட அது மிக அழகாக இருந்தது.
3.15.22
शमी शाखाभिः आस्तीर्य धृढ पाशावपाशितम् ।
कुश काश शरैः पर्णैः सुपरिच्छादिताम् तथा ॥ ३.१५.२२ ॥
சமி மரக்கிளைகளால் மூடப்பட்டு, உறுதியான கயிறுகளால் கட்டப்பட்டிருந்தது; குசப்புல், காசப்புல், நாணல் மற்றும் இலைகளால் நன்கு வேயப்பட்டிருந்தது.
3.15.23
समीकृत तलाम् रम्याम् चकार सुमहाबलः ।
निवासम् राघवस्य अर्थे प्रेक्ष्णीयम् अनुत्तमम् ॥ ३.१५.२३ ॥
மிகு பலம் கொண்ட லக்ஷ்மணன் சமமாக்கிய தரையுடன் கூடிய இனிய இருப்பிடத்தை ராகவனுக்காக அமைத்தான்; அது காணத்தக்கதும் ஒப்பற்றதுமாக இருந்தது.
3.15.24
स गत्वा लक्ष्मणः श्रीमान् नदीम् गोदावरीम् तदा ।
स्नात्वा पद्मानि च आदाय सफलः पुनर् आगतः ॥ ३.१५.२४ ॥
அந்த மகிமைமிக்க லக்ஷ்மணன் அப்போது கோதாவரி ஆற்றுக்குச் சென்று நீராடி, தாமரை மலர்களைப் பறித்துக்கொண்டு, வெற்றியுடன் மீண்டும் திரும்பி வந்தான்.
3.15.25
ततः पुष्प बलिम् कृत्वा शान्तिम् च स यथाविधि ।
दर्शयामास रामाय तद् आश्रम पदम् कृतम् ॥ ३.१५.२५ ॥
பின்னர் மலர்ப் பலி செலுத்தி, விதிப்படி சாந்தி செய்து, அவன் அந்த அமைக்கப்பட்ட ஆசிரம இடத்தை ராமனுக்குக் காட்டினான்.
3.15.26
स तम् दृष्ट्वा कृतम् सौम्यम् आश्रमम् सह सीतया ।
राघवः पर्णशालायाम् हर्षम् आहारयत् परम् ॥ ३.१५.२६ ॥
சீதையுடன் அந்த அமைக்கப்பட்ட இனிய ஆசிரமத்தைக் கண்டு, ராகவன் இலைக்குடிலில் பெரும் மகிழ்ச்சியை அடைந்தான்.
3.15.27
सुसंहृष्टः परिष्वज्य बाहुभ्याम् लक्ष्मणम् तदा ।
अति स्निग्धम् च गाढम् च वचनम् च इदम् अब्रवीत् ॥ ३.१५.२७ ॥
மிகவும் மகிழ்ந்து, இரு கைகளாலும் லக்ஷ்மணனை அணைத்துக்கொண்டு, மிக்க அன்புடனும் உறுதியுடனும் இவ்வாறு சொன்னான்.
3.15.28
प्रीतो अस्मि ते महत् कर्म त्वया कृतम् इदम् प्रभो ।
प्रदेयो यन् निमित्तम् ते परिष्वंगो मया कृतः ॥ ३.१५.२८ ॥
ஓ பிரபுவே, உன்னால் இந்த மகத்தான செயல் செய்யப்பட்டதால் நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன். உனக்காக நான் இந்த அணைப்பை அளித்தேன்.
3.15.29
भावज्ञेन कृतज्ञेन धर्मज्ञेन च लक्ष्मण ।
त्वया पुत्रेण धर्मात्मा न संवृत्तः पिता मम ॥ ३.१५.२९ ॥
ஓ லக்ஷ்மணா, உணர்வுகளை அறிந்த, நன்றியுள்ள, தர்மத்தை அறிந்த நீ மகனாக இருந்தும், என் தர்மாத்மாவான தந்தை (எனக்கு) இல்லாதவர் போல் ஆனார்.
3.15.30
एवम् लक्ष्मणम् उक्त्वा तु राघवो लक्ष्मिवर्धनः ।
तस्मिन् देशे बहु फले न्यवसत् स सुखम् सुखी ॥ ३.१५.३० ॥
லக்ஷ்மணனிடம் இவ்வாறு சொன்ன பின், செல்வத்தை வளர்க்கும் ராகவன் அந்த மிகுந்த கனிகள் உள்ள இடத்தில் சுகமாகவும் மகிழ்ச்சியுடனும் வசித்தான்.
3.15.31
कंचित् कालम् स धर्मात्मा सीतया लक्ष्मणेन च अन्वास्यमानो न्यवसत् स्वर्ग लोके यथा अमरः ॥ ३.१५.३१ ॥
தர்மாத்மாவான அவர் சீதையாலும் லக்ஷ்மணனாலும் பணிவிடை செய்யப்பட்டவராய், சில காலம் அங்கு தேவர்கள் சொர்க்கத்தில் வாழ்வது போல வாழ்ந்தார்.