Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.17.1
कृताभिषेको रामस्तु सीता सौमित्रिरेव च।
तस्माद् गोदावरीतीरात् ततो जग्मुः स्वमाश्रमम् ॥ ३.१७.१ ॥
Nachdem Rāma sich gebadet hatte, gingen Sītā und Saumitri (Lakṣmaṇa) ebenso vom Ufer der Godāvarī zu ihrer eigenen Einsiedelei.
3.17.2
आश्रमं तमुपागम्य राघवः सहलक्ष्मणः।
कृत्वा पौर्वाह्णिकं कर्म पर्णशालामुपागमत् ॥ ३.१७.२ ॥
Als er jene Einsiedelei erreicht hatte, vollzog Rāghava (Rāma) zusammen mit Lakṣmaṇa das Vormittagsritual und ging dann in die Blatthütte.
3.17.3
उवास सुखितस्तत्र पूज्यमानो महर्षिभिः।
स रामः पर्णशालायामासीनः सह सीतया ॥ ३.१७.३ ॥
Von den großen Weisen geehrt, lebte er dort glücklich; jener Rāma, in der Blatthütte mit Sītā sitzend.
3.17.4
विरराज महाबाहुश्चित्रया चन्द्रमा इव।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा चकार विविधाः कथाः ॥ ३.१७.४ ॥
Der Mächtigarmige strahlte wie der Mond mit Citrā; mit seinem Bruder Lakṣmaṇa führte er mancherlei Gespräche.
3.17.5
तदासीनस्य रामस्य कथासंसक्तचेतसः।
तं देशं राक्षसी काचिदाजगाम यदृच्छया ॥ ३.१७.५ ॥
Während Rāma saß und sein Geist im Gespräch versunken war, kam zufällig eine gewisse Rākṣasī an jenen Ort.
3.17.6
सा तु शूर्पणखा नाम दशग्रीवस्य रक्षसः।
भगिनी राममासाद्य ददर्श त्रिदशोपमम् ॥ ३.१७.६ ॥
Sie, mit Namen Śūrpaṇakhā, Schwester des Rākṣasa Daśagrīva, trat an Rāma heran und sah ihn, einem Gott gleich.
3.17.7
दीप्तास्यं च महाबाहुं पद्मपत्रायतेक्षणम्।
गजविक्रान्तगमनं जटामण्डलधारिणम् ॥ ३.१७.७ ॥
Mit strahlendem Antlitz, mächtigen Armen, langen Augen wie Lotusblätter, elefantengleichem stolzem Gang und einem Knoten aus Jaṭā-Locken.
3.17.8
सुकुमारं महासत्त्वं पार्थिवव्यञ्जनान्वितम्।
राममिन्दीवरश्यामं कंदर्पसदृशप्रभम् ॥ ३.१७.८ ॥
Rāma, zart und von großem Geist, mit königlichen Zeichen versehen, dunkel wie die blaue Lotusblüte, strahlend wie Kandarpa.
3.17.9
बभूवेन्द्रोपमं दृष्ट्वा राक्षसी काममोहिता।
सुमुखं दुर्मुखी रामं वृत्तमध्यं महोदरी ॥ ३.१७.९ ॥
Als sie Rāma, Indra gleich, erblickte, wurde die Rākṣasī von Begierde verwirrt. Vor dem Schönen Antlitz stand sie, die Häßlichgesichtige, mit rundem Leib und großem Bauch.
3.17.10
विशालाक्षं विरूपाक्षी सुकेशं ताम्रमूर्धजा।
प्रियरूपं विरूपा सा सुस्वरं भैरवस्वना ॥ ३.१७.१० ॥
Vor dem großäugigen Rāma war sie häßlichäugig; vor dem schönhaarigen kupferhaarig; vor dem Schönen entstellt; vor dem Süßstimmigen schrecklichstimmig.
3.17.11
तरुणं दारुणा वृद्धा दक्षिणं वामभाषिणी।
न्यायवृत्तं सुदुर्वृत्ता प्रियमप्रियदर्शना ॥ ३.१७.११ ॥
Vor dem jungen Rāma war sie grausam und alt; vor dem Geschickten sprach sie verdreht; vor dem Rechtschaffenen war sie von sehr übler Lebensführung; vor dem Lieben war sie unerfreulich anzusehen.
3.17.12
शरीरजसमाविष्टा राक्षसी राममब्रवीत्।
जटी तापसवेषेण सभार्यः शरचापधृक् ॥ ३.१७.१२ ॥
Von der aus dem Körper geborenen Begierde ergriffen, sprach die Rākṣasī zu Rāma: »O du mit den Jaṭā-Locken, in der Gestalt eines Asketen, mit deiner Gattin, Bogen und Pfeile tragend!«
3.17.13
आगतस्त्वमिमं देशं कथं राक्षससेवितम्।
किमागमनकृत्यं ते तत्त्वमाख्यातुमर्हसि ॥ ३.१७.१३ ॥
Wie bist du in diese von Rākṣasas bewohnte Gegend gekommen? Sag mir wahrheitsgemäß, was der Zweck deines Kommens ist.
3.17.14
एवमुक्तस्तु राक्षस्या शूर्पणख्या परंतपः।
ऋजुबुद्धितया सर्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ३.१७.१४ ॥
Als die Rākṣasī Śūrpaṇakhā so gesprochen hatte, begann Rāma, der Feindebrenner, ihr mit geradem Sinn alles zu erzählen.
3.17.15
आसीद् दशरथो नाम राजा त्रिदशविक्रमः।
तस्याहमग्रजः पुत्रो रामो नाम जनैः श्रुतः ॥ ३.१७.१५ ॥
Es gab einen König namens Daśaratha, dessen Tapferkeit der der Götter gleichkam. Ich bin sein ältester Sohn und bei den Menschen als Rāma bekannt.
3.17.16
भ्रातायं लक्ष्मणो नाम यवीयान् मामनुव्रतः।
इयं भार्या च वैदेही मम सीतेति विश्रुता ॥ ३.१७.१६ ॥
Das ist mein jüngerer Bruder Lakṣmaṇa, der mir ergeben folgt. Und dies ist meine Gemahlin, die Vaidehī, unter dem Namen Sītā berühmt.
3.17.17
नियोगात् तु नरेन्द्रस्य पितुर्मातुश्च यन्त्रितः।
धर्मार्थं धर्मकांक्षी च वनं वस्तुमिहागतः ॥ ३.१७.१७ ॥
Gebunden an den Befehl des Königs, meines Vaters, und meiner Mutter, bin ich hierher gekommen, um im Wald zu wohnen, um des Dharma willen und das Dharma begehrend.
3.17.18
त्वां तु वेदितुमिच्छामि कस्य त्वं कासि कस्य वा।
त्वं हि तावन्मनोज्ञाङ्गी राक्षसी प्रतिभासि मे ॥ ३.१७.१८ ॥
Doch ich möchte wissen, wessen du bist und wessen Gemahlin du bist. Vorerst erscheinst du mir als eine Rākṣasī mit reizenden Gliedern.
3.17.19
इह वा किंनिमित्तं त्वमागता ब्रूहि तत्त्वतः।
साब्रवीद् वचनं श्रुत्वा राक्षसी मदनार्दिता ॥ ३.१७.१९ ॥
Aus welchem Grund bist du hierhergekommen? Sag es mir in Wahrheit. Als die von Begierde gequälte Rākṣasī dies hörte, antwortete sie.
3.17.20
श्रूयतां राम तत्त्वार्थं वक्ष्यामि वचनं मम।
अहं शूर्पणखा नाम राक्षसी कामरूपिणी ॥ ३.१७.२० ॥
Höre, Rāma, die Wahrheit der Sache; ich werde dir meine Worte sagen. Ich bin eine Rākṣasī namens Śūrpaṇakhā, die jede beliebige Gestalt annehmen kann.
3.17.21
अरण्यं विचरामीदमेका सर्वभयंकरा।
रावणो नाम मे भ्राता यदि ते श्रोत्रमागतः ॥ ३.१७.२१ ॥
Allein durchstreife ich diesen Wald und verbreite Schrecken unter allen. Mein Bruder heißt Rāvaṇa — falls sein Name dir zu Ohren gekommen ist.
3.17.22
वीरो विश्रवसः पुत्रो यदि ते श्रोत्रमागतः।
प्रवृद्धनिद्रश्च सदा कुम्भकर्णो महाबलः ॥ ३.१७.२२ ॥
Der Held, Sohn des Viśravas — falls sein Name dir zu Ohren gekommen ist — und der gewaltige Kumbhakarṇa, der stets in tiefem Schlaf liegt.
3.17.23
विभीषणस्तु धर्मात्मा न तु राक्षसचेष्टितः।
प्रख्यातवीर्यौ च रणे भ्रातरौ खरदूषणौ ॥ ३.१७.२३ ॥
Vibhīṣaṇa dagegen ist rechtschaffenen Geistes und handelt nicht wie ein Rākṣasa. Und die Brüder Khara und Dūṣaṇa, berühmt für ihre Tapferkeit im Kampf.
3.17.24
तानहं समतिक्रान्तां राम त्वापूर्वदर्शनात्।
समुपेतास्मि भावेन भर्तारं पुरुषोत्तमम् ॥ ३.१७.२४ ॥
Sie alle habe ich übertroffen, Rāma, denn ich habe dich noch nie gesehen. Mit Zuneigung bin ich gekommen, um diesen Besten der Männer als Gatten zu nehmen.
3.17.25
अहं प्रभावसम्पन्ना स्वच्छन्दबलगामिनी।
चिराय भव भर्ता मे सीतया किं करिष्यसि ॥ ३.१७.२५ ॥
Ich bin mit Macht begabt und bewege mich nach der Kraft meines eigenen Willens. Sei lange mein Gemahl; was willst du mit Sītā?
3.17.26
विकृता च विरूपा च न सेयं सदृशी तव।
अहमेवानुरूपा ते भार्यारूपेण पश्य माम् ॥ ३.१७.२६ ॥
Sie ist verunstaltet und hässlich; sie passt nicht zu dir. Nur ich bin dir angemessen. Sieh mich in der Gestalt einer Gattin an.
3.17.27
इमां विरूपामसतीं करालां निर्णतोदरीम्।
अनेन सह ते भ्रात्रा भक्षयिष्यामि मानुषीम् ॥ ३.१७.२७ ॥
Diese hässliche, unkeusche, schreckliche Menschenfrau mit dem eingefallenen Bauch werde ich zusammen mit deinem Bruder verschlingen.
3.17.28
ततः पर्वतशृङ्गाणि वनानि विविधानि च।
पश्यन् सह मया कामी दण्डकान् विचरिष्यसि ॥ ३.१७.२८ ॥
Dann wirst du mit mir zusammen Bergspitzen und vielerlei Wälder betrachten, im Verlangen schwelgend, und im Daṇḍaka-Wald umherschweifen.
3.17.29
इत्येवमुक्तः काकुत्स्थः प्रहस्य मदिरेक्षणाम्।
इदं वचनमारेभे वक्तुं वाक्यविशारदः ॥ ३.१७.२९ ॥
So angeredet lächelte Rāma aus dem Geschlecht der Kakutstha, redegewandt, die Frau mit den weinroten Augen an und begann diese Worte zu sprechen.