Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.20.1
ततः शूर्पणखा घोरा राघवाश्रममागता।
राक्षसानाचचक्षे तौ भ्रातरौ सह सीतया ॥ ३.२०.१ ॥
Da kam die schreckliche Śūrpaṇakhā zur Einsiedelei des Rāghava und zeigte den Rākṣasas die beiden Brüder zusammen mit Sītā.
3.20.2
ते रामं पर्णशालायामुपविष्टं महाबलम्।
ददृशुः सीतया सार्धं लक्ष्मणेनापि सेवितम् ॥ ३.२०.२ ॥
Sie sahen Rāma, von großer Kraft, in der Blätterhütte sitzend, von Sītā und auch von Lakṣmaṇa bedient.
3.20.3
तां दृष्ट्वा राघवः श्रीमानागतांस्तांश्च राक्षसान्।
अब्रवीद् भ्रातरं रामो लक्ष्मणं दीप्ततेजसम् ॥ ३.२०.३ ॥
Als er sie und die gekommenen Rākṣasas sah, sprach der glorreiche Rāghava Rāma zu seinem Bruder Lakṣmaṇa von strahlendem Glanz.
3.20.4
मुहूर्तं भव सौमित्रे सीतायाः प्रत्यनन्तरः।
इमानस्या वधिष्यामि पदवीमागतानिह ॥ ३.२०.४ ॥
Bleib einen Augenblick nahe bei Sītā, o Sohn der Sumitrā; ich werde diese töten, die hierher ihrem Pfad gefolgt sind.
3.20.5
वाक्यमेतत् ततः श्रुत्वा रामस्य विदितात्मनः।
तथेति लक्ष्मणो वाक्यं राघवस्य प्रपूजयन् ॥ ३.२०.५ ॥
Als er diese Worte Rāmas hörte, des Selbsterkannten, sprach Lakṣmaṇa: »So sei es«, und ehrte damit das Wort des Rāghava.
3.20.6
राघवोऽपि महच्चापं चामीकरविभूषितम्।
चकार सज्यं धर्मात्मा तानि रक्षांसि चाब्रवीत् ॥ ३.२०.६ ॥
Auch der Rāghava spannte den großen, mit Gold geschmückten Bogen, und der Gerechtgesinnte sprach zu jenen Rākṣasas.
3.20.7
पुत्रौ दशरथस्यावां भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
प्रविष्टौ सीतया सार्धं दुश्चरं दण्डकावनम् ॥ ३.२०.७ ॥
Wir beide sind Söhne Daśarathas, die Brüder Rāma und Lakṣmaṇa; mit Sītā sind wir in den schwer zu durchquerenden Daṇḍaka-Wald eingetreten.
3.20.8
फलमूलाशनौ दान्तौ तापसौ ब्रह्मचारिणौ।
वसन्तौ दण्डकारण्ये किमर्थमुपहिंसथ ॥ ३.२०.८ ॥
Wir, die wir von Früchten und Wurzeln leben, selbstbeherrschte Asketen und zölibatäre Schüler, wohnen im Daṇḍaka-Wald; warum verletzt ihr uns?
3.20.9
युष्मान् पापात्मकान् हन्तुं विप्रकारान् महाहवे।
ऋषीणां तु नियोगेन सम्प्राप्तः सशरासनः ॥ ३.२०.९ ॥
Um euch, böse Peiniger der Weisen, in dieser großen Schlacht zu erschlagen, bin ich auf Geheiß der Weisen mit dem Bogen gekommen.
3.20.10
तिष्ठतैवात्र संतुष्टा नोपवर्तितुमर्हथ।
यदि प्राणैरिहार्थो वो निवर्तध्वं निशाचराः ॥ ३.२०.१० ॥
Bleibt genau hier; es ziemt sich nicht, dass ihr zufrieden umkehrt. Wenn euch hier euer Leben am Herzen liegt, ihr Nachtwandler, kehrt um.
3.20.11
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा राक्षसास्ते चतुर्दश।
ऊचुर्वाचं सुसंक्रुद्धा ब्रह्मघ्नाः शूलपाणयः ॥ ३.२०.११ ॥
Als sie seine Worte hörten, sprachen jene vierzehn Rākṣasas, hochgradig erzürnt, Brahmanenmörder, die Spieße in der Hand, diese Worte.
3.20.12
संरक्तनयना घोरा रामं संरक्तलोचनम्।
परुषा मधुराभाषं हृष्टा दृष्टपराक्रमम् ॥ ३.२०.१२ ॥
Die schrecklichen Rākṣasas mit geröteten Augen blickten, erfreut und mit harten Worten, auf Rāma, den Rotäugigen, den süß Sprechenden, dessen Tapferkeit sich gezeigt hatte.
3.20.13
क्रोधमुत्पाद्य नो भर्तुः खरस्य सुमहात्मनः।
त्वमेव हास्यसे प्राणान् सद्योऽस्माभिर्हतो युधि ॥ ३.२०.१३ ॥
Du hast Zorn in uns gegen unseren Herrn, den hochherzigen Khara, entfacht; im Kampf von uns erschlagen, wirst du sogleich dein Lebensodem aufgeben.
3.20.14
का हि ते शक्तिरेकस्य बहूनां रणमूर्धनि।
अस्माकमग्रतः स्थातुं किं पुनर्योद्धुमाहवे ॥ ३.२०.१४ ॥
Welche Kraft hast du, allein, um an der Spitze der Schlacht so vielen standzuhalten? Schon vor uns zu stehen ist schwer; wie viel mehr zu kämpfen!
3.20.15
एभिर्बाहुप्रयुक्तैश्च परिघैः शूलपट्टिशैः।
प्राणांस्त्यक्ष्यसि वीर्यं च धनुश्च करपीडितम् ॥ ३.२०.१५ ॥
Mit diesen von Armen geschleuderten Keulen, Speeren und schneidenden Schwertern wirst du deinen Lebensodem aufgeben, deine Tapferkeit und den in deiner Hand zerdrückten Bogen.
3.20.16
इत्येवमुक्त्वा संरब्धा राक्षसास्ते चतुर्दश।
उद्यतायुधनिस्त्रिंशा राममेवाभिदुद्रुवुः ॥ ३.२०.१६ ॥
So gesprochen, stürzten sich jene vierzehn vor Zorn entbrannten Rākṣasas, Waffen und Schwerter erhoben, gerade auf Rāma.
3.20.17
चिक्षिपुस्तानि शूलानि राघवं प्रति दुर्जयम्।
तानि शूलानि काकुत्स्थः समस्तानि चतुर्दश ॥ ३.२०.१७ ॥
Sie schleuderten jene Speere gegen den unbesiegbaren Rāghava; doch Rāma aus dem Geschlecht der Kakutstha zerschnitt alle vierzehn.
3.20.18
तावद्भिरेव चिच्छेद शरैः काञ्चनभूषितैः।
ततः पश्चान्महातेजा नाराचान् सूर्यसंनिभान् ॥ ३.२०.१८ ॥
Mit ebenso vielen goldgeschmückten Pfeilen zerschnitt er sie; dann schoss der überaus strahlende Rāma Nārāca-Pfeile ab, gleich der Sonne.
3.20.19
जग्राह परमक्रुद्धश्चतुर्दश शिलाशितान्।
गृहीत्वा धनुरायम्य लक्ष्यानुद्दिश्य राक्षसान् ॥ ३.२०.१९ ॥
Äußerst zornig ergriff er vierzehn auf Stein geschärfte Pfeile; er nahm den Bogen, spannte ihn und richtete ihn auf die Rākṣasas als Ziele.
3.20.20
मुमोच राघवो बाणान् वज्रानिव शतक्रतुः।
ते भित्त्वा रक्षसां वेगाद् वक्षांसि रुधिरप्लुताः ॥ ३.२०.२० ॥
Rāghava schoss Pfeile wie Indras Donnerkeile; mit Wucht die Brust der Rākṣasas durchbohrend, traten sie blutgetränkt wieder hervor.
3.20.21
विनिष्पेतुस्तदा भूमौ वल्मीकादिव पन्नगाः।
तैर्भग्नहृदया भूमौ छिन्नमूला इव द्रुमाः ॥ ३.२०.२१ ॥
Da fielen sie zu Boden wie Schlangen aus einem Termitenhügel; ihre Herzen durch sie gebrochen, lagen sie auf der Erde wie Bäume mit abgeschnittenen Wurzeln.
3.20.22
निपेतुः शोणितस्नाता विकृता विगतासवः।
तान् भूमौ पतितान् दृष्ट्वा राक्षसी क्रोधमूर्छिता ॥ ३.२०.२२ ॥
Blutüberströmt, entstellt und leblos fielen sie; als die Rākṣasī sie am Boden liegen sah, war sie vor Zorn wie betäubt.
3.20.23
उपगम्य खरं सा तु किंचित्संशुष्कशोणिता।
पपात पुनरेवार्ता सनिर्यासेव वल्लरी ॥ ३.२०.२३ ॥
Sie trat zu Khara; ihr Blut war etwas getrocknet, und vor Kummer stürzte sie wieder nieder wie eine Ranke, die Harz ausschwitzt.
3.20.24
भ्रातुः समीपे शोकार्ता ससर्ज निनदं महत् ।
सस्वरं मुमुचे बाष्पं विवर्णवदना तदा ॥ ३.२०.२४ ॥
Vom Kummer überwältigt an der Seite ihres Bruders stieß sie einen gewaltigen Schrei aus; dann, mit bleichem Gesicht, weinte sie laut und vergoss Tränen.
3.20.25
निपातितान् प्रेक्ष्य रणे तु राक्षसान्
प्रधाविता शूर्पणखा पुनस्ततः।
वधं च तेषां निखिलेन रक्षसां
शशंस सर्वं भगिनी खरस्य सा ॥ ३.२०.२५ ॥
Als sie die im Kampf gefällten Rākṣasas sah, lief Śūrpaṇakhā wieder los, und die Schwester Kharas erzählte das ganze Gemetzel an den Rākṣasas.