வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.20.1
ततः शूर्पणखा घोरा राघवाश्रममागता।
राक्षसानाचचक्षे तौ भ्रातरौ सह सीतया ॥ ३.२०.१ ॥
அப்போது கொடிய சூர்ப்பணகை ராகவரின் ஆசிரமத்திற்கு வந்து, சீதையுடன் இருந்த அவ்விரு சகோதரர்களைப் பற்றி அரக்கர்களுக்குக் காட்டினாள்.
3.20.2
ते रामं पर्णशालायामुपविष्टं महाबलम्।
ददृशुः सीतया सार्धं लक्ष्मणेनापि सेवितम् ॥ ३.२०.२ ॥
அவர்கள் பர்ணசாலையில் அமர்ந்திருந்த மகாபலசாலி ராமனை, சீதையுடனும் லக்ஷ்மணனாலும் சேவிக்கப்பட்டவராகக் கண்டனர்.
3.20.3
तां दृष्ट्वा राघवः श्रीमानागतांस्तांश्च राक्षसान्।
अब्रवीद् भ्रातरं रामो लक्ष्मणं दीप्ततेजसम् ॥ ३.२०.३ ॥
அவளையும் வந்திருந்த அந்த அரக்கர்களையும் கண்ட ஸ்ரீமான் ராகவ ராமன், ஒளிவீசும் தேஜஸ் கொண்ட சகோதரன் லக்ஷ்மணனிடம் கூறினான்.
3.20.4
मुहूर्तं भव सौमित्रे सीतायाः प्रत्यनन्तरः।
इमानस्या वधिष्यामि पदवीमागतानिह ॥ ३.२०.४ ॥
சௌமித்ரியே, ஒரு கணம் சீதையின் அருகில் இரு. இங்கு இவளுடைய வழியில் வந்த இவர்களை நான் கொல்வேன்.
3.20.5
वाक्यमेतत् ततः श्रुत्वा रामस्य विदितात्मनः।
तथेति लक्ष्मणो वाक्यं राघवस्य प्रपूजयन् ॥ ३.२०.५ ॥
தன்னை அறிந்த ராமனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கூறி லக்ஷ்மணன் ராகவனின் சொல்லை மதித்தான்.
3.20.6
राघवोऽपि महच्चापं चामीकरविभूषितम्।
चकार सज्यं धर्मात्मा तानि रक्षांसि चाब्रवीत् ॥ ३.२०.६ ॥
ராகவனும் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பெரிய வில்லில் நாண் பூட்டினான்; தர்மாத்மாவான அவன் அந்த அரக்கர்களிடம் பேசினான்.
3.20.7
पुत्रौ दशरथस्यावां भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
प्रविष्टौ सीतया सार्धं दुश्चरं दण्डकावनम् ॥ ३.२०.७ ॥
நாங்கள் இருவரும் தசரதனின் மகன்களும் சகோதரர்களுமான ராமனும் லக்ஷ்மணனும்; சீதையுடன் கடினமான தண்டக வனத்தில் நுழைந்தோம்.
3.20.8
फलमूलाशनौ दान्तौ तापसौ ब्रह्मचारिणौ।
वसन्तौ दण्डकारण्ये किमर्थमुपहिंसथ ॥ ३.२०.८ ॥
கனிகளையும் வேர்களையும் உண்டு, அடக்கமுள்ள தவசிகளும் பிரம்மசாரிகளுமாய் தண்டக வனத்தில் வசிக்கும் நாங்களை நீங்கள் ஏன் துன்புறுத்துகிறீர்கள்?
3.20.9
युष्मान् पापात्मकान् हन्तुं विप्रकारान् महाहवे।
ऋषीणां तु नियोगेन सम्प्राप्तः सशरासनः ॥ ३.२०.९ ॥
முனிவர்களைத் துன்புறுத்தும் பாவிகளான உங்களை இந்தப் பெரும் போரில் அழிக்கவே, முனிவர்களின் ஆணைப்படி வில்லுடன் நான் வந்துள்ளேன்.
3.20.10
तिष्ठतैवात्र संतुष्टा नोपवर्तितुमर्हथ।
यदि प्राणैरिहार्थो वो निवर्तध्वं निशाचराः ॥ ३.२०.१० ॥
இங்கேயே நில்லுங்கள்; திருப்தியுடன் பின்வாங்குவது உங்களுக்குத் தகாது. இங்கு உங்கள் உயிர்மேல் அக்கறை இருந்தால், இரவுச்சஞ்சாரிகளே, திரும்பிப் போங்கள்.
3.20.11
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा राक्षसास्ते चतुर्दश।
ऊचुर्वाचं सुसंक्रुद्धा ब्रह्मघ्नाः शूलपाणयः ॥ ३.२०.११ ॥
அவனது அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட அந்தப் பதினான்கு ராக்ஷஸர்கள், மிகுந்த கோபமடைந்து, பிராமணக் கொலையாளிகளாய், சூலங்களைக் கையில் ஏந்தியவர்களாய், இவ்வாறு பேசினர்.
3.20.12
संरक्तनयना घोरा रामं संरक्तलोचनम्।
परुषा मधुराभाषं हृष्टा दृष्टपराक्रमम् ॥ ३.२०.१२ ॥
சிவந்த கண்களுடைய பயங்கரமான ராக்ஷஸர்கள், இனிய பேச்சுடையவனும் வீரம் காட்டியவனுமான சிவந்த கண்களுடைய ராமனை மகிழ்ச்சியுடன் கடுஞ்சொற்களால் நோக்கினர்.
3.20.13
क्रोधमुत्पाद्य नो भर्तुः खरस्य सुमहात्मनः।
त्वमेव हास्यसे प्राणान् सद्योऽस्माभिर्हतो युधि ॥ ३.२०.१३ ॥
எங்கள் தலைவனும் பெருமை மிக்க ஆன்மா கொண்டவனுமான கரன் மீது எங்களுக்குக் கோபத்தை மூட்டிவிட்டாய்; போரில் எங்களால் கொல்லப்பட்டு நீ உடனே உயிரை இழப்பாய்.
3.20.14
का हि ते शक्तिरेकस्य बहूनां रणमूर्धनि।
अस्माकमग्रतः स्थातुं किं पुनर्योद्धुमाहवे ॥ ३.२०.१४ ॥
போர்முனையில் ஒருவனாகிய உனக்குப் பலரை எதிர்க்கும் வலிமை எது? எங்கள் முன் நிற்கவே முடியாது, போரிடுவது எங்ஙனம்!
3.20.15
एभिर्बाहुप्रयुक्तैश्च परिघैः शूलपट्टिशैः।
प्राणांस्त्यक्ष्यसि वीर्यं च धनुश्च करपीडितम् ॥ ३.२०.१५ ॥
இவற்றால் — கைகளால் வீசப்படும் இரும்புக் கதைகள், சூலங்கள், பட்டிசங்களால் — நீ உயிரை இழப்பாய்; உன் வீரமும், கையில் பிடித்த வில்லும் நசுங்கிப் போகும்.
3.20.16
इत्येवमुक्त्वा संरब्धा राक्षसास्ते चतुर्दश।
उद्यतायुधनिस्त्रिंशा राममेवाभिदुद्रुवुः ॥ ३.२०.१६ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, கோபம் கொண்ட அந்தப் பதினான்கு அரக்கர்களும், ஆயுதங்களையும் வாள்களையும் ஓங்கியபடி, ராமன் மீதே பாய்ந்தனர்.
3.20.17
चिक्षिपुस्तानि शूलानि राघवं प्रति दुर्जयम्।
तानि शूलानि काकुत्स्थः समस्तानि चतुर्दश ॥ ३.२०.१७ ॥
அவர்கள் வெல்லற்கரிய ராகவன் மீது அந்தச் சூலங்களை எறிந்தனர்; ஆனால் காகுத்ஸ்தன் அந்தப் பதினான்கு சூலங்களையும் ஒரே நேரத்தில் துண்டித்தான்.
3.20.18
तावद्भिरेव चिच्छेद शरैः काञ्चनभूषितैः।
ततः पश्चान्महातेजा नाराचान् सूर्यसंनिभान् ॥ ३.२०.१८ ॥
அத்தனை பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகளால் அவன் அவற்றை வெட்டினான்; பின்னர் மகா தேஜஸ்வியான ராமன் சூரியனைப் போல் ஒளிரும் நாராசங்களை எய்தான்.
3.20.19
जग्राह परमक्रुद्धश्चतुर्दश शिलाशितान्।
गृहीत्वा धनुरायम्य लक्ष्यानुद्दिश्य राक्षसान् ॥ ३.२०.१९ ॥
மிகுந்த சினத்துடன் அவர் கல்லில் கூர்தீட்டிய பதினான்கு அம்புகளை எடுத்தார்; வில்லை ஏந்தி நாணேற்றி, அரக்கர்களை இலக்காகக் குறி வைத்தார்.
3.20.20
मुमोच राघवो बाणान् वज्रानिव शतक्रतुः।
ते भित्त्वा रक्षसां वेगाद् वक्षांसि रुधिरप्लुताः ॥ ३.२०.२० ॥
இந்திரன் வஜ்ரங்களை எறிவது போல ராகவர் அம்புகளை விடுத்தார்; அவை வேகமாக அரக்கர்களின் மார்பைத் துளைத்து இரத்தத்தில் தோய்ந்தவையாய் வெளிப்பட்டன.
3.20.21
विनिष्पेतुस्तदा भूमौ वल्मीकादिव पन्नगाः।
तैर्भग्नहृदया भूमौ छिन्नमूला इव द्रुमाः ॥ ३.२०.२१ ॥
அப்போது அவர்கள் புற்றிலிருந்து வெளிவரும் பாம்புகள் போல நிலத்தில் விழுந்தனர்; அவர்களால் உள்ளம் பிளந்தவர்களாய், வேர் அறுந்த மரங்கள் போல நிலத்தில் சாய்ந்தனர்.
3.20.22
निपेतुः शोणितस्नाता विकृता विगतासवः।
तान् भूमौ पतितान् दृष्ट्वा राक्षसी क्रोधमूर्छिता ॥ ३.२०.२२ ॥
இரத்தத்தில் குளித்தவர்களாய், சிதைந்து உயிரற்றவர்களாய் அவர்கள் விழுந்தனர்; நிலத்தில் வீழ்ந்து கிடந்த அவர்களைக் கண்ட அரக்கி சினத்தால் மயங்கினாள்.
3.20.23
उपगम्य खरं सा तु किंचित्संशुष्कशोणिता।
पपात पुनरेवार्ता सनिर्यासेव वल्लरी ॥ ३.२०.२३ ॥
கரனை அணுகிய அந்த அரக்கி, சிறிது இரத்தம் காய்ந்த நிலையில், துயரத்தால் பிசினொழுகும் கொடி போல மீண்டும் விழுந்தாள்.
3.20.24
भ्रातुः समीपे शोकार्ता ससर्ज निनदं महत् ।
सस्वरं मुमुचे बाष्पं विवर्णवदना तदा ॥ ३.२०.२४ ॥
சகோதரனின் அருகில் துயரத்தால் வருந்தி அவள் பெரும் கதறல் எழுப்பினாள்; வெளிறிய முகத்துடன் அப்போது சத்தமாக அழுது கண்ணீர் சிந்தினாள்.
3.20.25
निपातितान् प्रेक्ष्य रणे तु राक्षसान्
प्रधाविता शूर्पणखा पुनस्ततः।
वधं च तेषां निखिलेन रक्षसां
शशंस सर्वं भगिनी खरस्य सा ॥ ३.२०.२५ ॥
போரில் வீழ்த்தப்பட்ட அரக்கர்களைக் கண்டு சூர்ப்பணகை மீண்டும் விரைந்து ஓடினாள்; கரனின் சகோதரியான அவள் அரக்கர்களின் முழு அழிவையும் அனைத்தையும் எடுத்துரைத்தாள்.