رامايانا فالميكي · السارغا 3.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.24.1
आश्रमं प्रतियाते तु खरे खरपराक्रमे।
तानेवौत्पातिकान् रामः सह भ्रात्रा ददर्श ह ॥ ३.२४.१ ॥
لما عاد خرا، ذو البأس الشديد، إلى الصومعة، رأى راما مع أخيه تلك العلامات المشؤومة نفسها.
3.24.2
तानुत्पातान् महाघोरान् रामो दृष्ट्वात्यमर्षणः।
प्रजानामहितान् दृष्ट्वा वाक्यं लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ३.२४.२ ॥
فلما رأى راما تلك العلامات الشديدة الهول، وعلم أنها ضارة بالناس، وهو شديد الغضب، قال لـ لاكشمانا هذه الكلمات.
3.24.3
इमान् पश्य महाबाहो सर्वभूतापहारिणः।
समुत्थितान् महोत्पातान् संहर्तुं सर्वराक्षसान् ॥ ३.२४.३ ॥
انظر إلى هذه العلامات العظيمة، يا ذا الذراعين القويتين، مدمرة كل الكائنات، التي نهضت لإبادة جميع الراكشاسا.
3.24.4
अमी रुधिरधारास्तु विसृजन्ते खरस्वनाः।
व्योम्नि मेघा निवर्तन्ते परुषा गर्दभारुणाः ॥ ३.२४.४ ॥
هذه التيارات من الدم تتدفق بأصوات قاسية؛ وفي السماء تعود غيوم غليظة، حمراء كالحمير.
3.24.5
सधूमाश्च शराः सर्वे मम युद्धाभिनन्दिताः।
रुक्मपृष्ठानि चापानि विचेष्टन्ते विचक्षण ॥ ३.२४.५ ॥
يا ذا الفطنة، كل سهامي تدخن وتبتهج بالقتال؛ والقسي ذات الظهور الذهبية ترتجف.
3.24.6
यादृशा इह कूजन्ति पक्षिणो वनचारिणः।
अग्रतो नोऽभयं प्राप्तं संशयो जीवितस्य च ॥ ३.२४.६ ॥
كما تصيح هنا الطيور التي تسكن الغابة، فإن الأمان قد حصل لنا أمامنا، لكن الشك يحوم حول حياتنا.
3.24.7
सम्प्रहारस्तु सुमहान् भविष्यति न संशयः।
अयमाख्याति मे बाहुः स्फुरमाणो मुहुर्मुहुः ॥ ३.२४.७ ॥
ستقع معركة عظيمة لا محالة، ولا شك في ذلك. ذراعي هذه ترتعش مرارًا وتكرارًا وتخبرني بذلك.
3.24.8
संनिकर्षे तु नः शूर जयं शत्रोः पराजयम्।
सुप्रभं च प्रसन्नं च तव वक्त्रं हि लक्ष्यते ॥ ३.२४.८ ॥
يا بطل، في المعركة الوشيكة سيكون لنا النصر وللعدو الهزيمة، فوجهك يبدو ساطعًا وصافيًا جدًا.
3.24.9
उद्यतानां हि युद्धार्थं येषां भवति लक्ष्मण।
निष्प्रभं वदनं तेषां भवत्यायुः परिक्षयः ॥ ३.२४.९ ॥
يا لكشمانا، من بين الذين أعدّوا أنفسهم للقتال، من يصير وجهه باهتًا، تتناقص حياته.
3.24.10
रक्षसां नर्दतां घोरः श्रूयतेऽयं महाध्वनिः।
आहतानां च भेरीणां राक्षसैः क्रूरकर्मभिः ॥ ३.२४.१० ॥
يُسمع هذا الهدير العظيم المرعب لأولئك الرّاكشاس القساة في أفعالهم، وصوت طبول الحرب التي يضربها الراكشاس.
3.24.11
अनागतविधानं तु कर्तव्यं शुभमिच्छता।
आपदं शङ्कमानेन पुरुषेण विपश्चिता ॥ ३.२४.११ ॥
ينبغي للرجل الحكيم الذي يرجو الخير ويخشى النكبة أن يُعدّ الترتيبات مسبقًا لما لم يأتِ بعد.
3.24.12
तस्माद् गृहीत्वा वैदेहीं शरपाणिर्धनुर्धरः।
गुहामाश्रय शैलस्य दुर्गां पादपसंकुलाम् ॥ ३.२४.१२ ॥
فخذ إذن فيدهي، والسهم في يدك والقوس في قبضتك، واحتمِ بالمغارة الوعرة من الجبل الكثيفة بالأشجار.
3.24.13
प्रतिकूलितुमिच्छामि न हि वाक्यमिदं त्वया।
शापितो मम पादाभ्यां गम्यतां वत्स मा चिरम् ॥ ३.२४.१३ ॥
لا أرغب في معارضة كلماتك هذه. أستحلفك بقدمي، يا بني: اذهب دون تأخير.
3.24.14
त्वं हि शूरश्च बलवान् हन्या एतान् न संशयः।
स्वयं निहन्तुमिच्छामि सर्वानेव निशाचरान् ॥ ३.२४.१४ ॥
أنت شجاع وقوي؛ لا شك أنك تستطيع قتلهم. لكنني أريد أن أقتل جميع هؤلاء الليليين بنفسي.
3.24.15
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणः सह सीतया।
शरानादाय चापं च गुहां दुर्गां समाश्रयत् ॥ ३.२४.१५ ॥
فلما خاطبه راما بذلك، أخذ لكشمانا السهام والقوس، ولجأ مع سيتا إلى ذلك الكهف العسير الوصول.
3.24.16
तस्मिन् प्रविष्टे तु गुहां लक्ष्मणे सह सीतया।
हन्त निर्युक्तमित्युक्त्वा रामः कवचमाविशत् ॥ ३.२४.१६ ॥
ولما دخل لكشمانا مع سيتا ذلك الكهف، قال راما: «حسنًا، أنا مستعد»، ولبس الدرع.
3.24.17
स तेनाग्निनिकाशेन कवचेन विभूषितः।
बभूव रामस्तिमिरे महानग्निरिवोत्थितः ॥ ३.२४.१७ ॥
تزيّن راما بذلك الدرع المتوهج كالنار، فبدا في الظلام كنار عظيمة قد اشتعلت.
3.24.18
स चापमुद्यम्य महच्छरानादाय वीर्यवान्।
सम्बभूवास्थितस्तत्र ज्यास्वनैः पूरयन् दिशः ॥ ३.२४.१८ ॥
وقف ذلك الباسل راما هناك، رافعًا القوس العظيمة وآخذًا السهام الكثيرة، يملأ الجهات بطنين وتره.
3.24.19
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च सह चारणैः।
समेयुश्च महात्मानो युद्धदर्शनकांक्षया ॥ ३.२४.१९ ॥
فاجتمعت الآلهة مع الغاندهرفا والسيدها والشاراناس، واجتمع العظماء رغبةً في رؤية المعركة.
3.24.20
ऋषयश्च महात्मानो लोके ब्रह्मर्षिसत्तमाः।
समेत्य चोचुः सहितास्तेऽन्योन्यं पुण्यकर्मणः ॥ ३.२४.२० ॥
والحكماء العظماء في العالم، أفضل البراهمارشيين، التقوا وتحدثوا فيما بينهم، أولئك أصحاب الأعمال الصالحة.
3.24.21
स्वस्ति गोब्राह्मणानां च लोकानां चेति संस्थिताः।
जयतां राघवो युद्धे पौलस्त्यान् रजनीचरान् ॥ ३.२४.२१ ॥
قائلين: «ليكن السلام للأبقار والبراهمة والعوالم»، وقفوا يتمنون أن ينتصر راغافا في القتال على البولاستيا، سكان الليل.
3.24.22
चक्रहस्तो यथा युद्धे सर्वानसुरपुंगवान्।
एवमुक्त्वा पुनः प्रोचुरालोक्य च परस्परम् ॥ ३.२४.२२ ॥
قائلين إنه كما يغلب حامل القرص جميع أفضل الأسورا في المعركة، فليغلب هو كذلك، ثم نظروا إلى بعضهم البعض وتكلموا مجدداً.
3.24.23
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम्।
एकश्च रामो धर्मात्मा कथं युद्धं भविष्यति ॥ ३.२४.२३ ॥
هناك أربعة عشر ألفاً من الراكشاسا ذوي الأفعال المرعبة، وراما صاحب الروح العادلة واحد وحيد — كيف ستكون المعركة؟
3.24.24
जातकौतूहलास्तस्थुर्विमानस्थाश्च देवताः ॥ ३.२४.२४ ॥
وقفت الآلهة، وقد امتلأت بفضول شديد، على مركباتها الجوية.
3.24.25
आविष्टं तेजसा रामं संग्रामशिरसि स्थितम्।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि भयाद् विव्यथिरे तदा ॥ ३.२४.२५ ॥
فلما رأى الكائنات راما واقفًا في مقدمة المعركة، ممتلئًا بالنور، ارتعدت جميعها خوفًا.
3.24.26
रूपमप्रतिमं तस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
बभूव रूपं क्रुद्धस्य रुद्रस्येव महात्मनः ॥ ३.२४.२६ ॥
صارت صورة راما، الذي أفعاله بلا عناء، لا نظير لها، كصورة رودра العظيم حين غضب.
3.24.27
ततो गम्भीरनिर्ह्रादं घोरचर्मायुधध्वजम् ॥ ३.२४.२७ ॥
ثم الجيش ذو الصوت العميق، بدروع مرعبة وأسلحة وأعلام.
3.24.28
अनीकं यातुधानानां समन्तात् प्रत्यपद्यत।
वीरालापान् विसृजतामन्योन्यमभिगच्छताम् ॥ ३.२४.२८ ॥
ظهر جيش الرakshasas من كل جانب، يطلقون مفاخرات البطولة ويتقدم بعضهم نحو بعض.
3.24.29
चापानि विस्फारयतां जृम्भतां चाप्यभीक्ष्णशः।
विप्रघुष्टस्वनानां च दुन्दुभींश्चापि निघ्नताम् ॥ ३.२४.२९ ॥
يشدون القسي، ويتثاءبون مرارًا، وتتردد صيحاتهم بصوت عالٍ، ويضربون الطبول.
3.24.30
तेषां सुतुमुलः शब्दः पूरयामास तद् वनम्।
तेन शब्देन वित्रस्ताः श्वापदा वनचारिणः ॥ ३.२४.३० ॥
ملأ ضجيجهم الشديد تلك الغابة، وأرعب ذلك الصوت الوحوش الضارية التي تجوب الغابة.
3.24.31
दुद्रुवुर्यत्र निःशब्दं पृष्ठतो नावलोकयन्।
तच्चानीकं महावेगं रामं समनुवर्तत ॥ ३.२४.३१ ॥
فرّوا في صمت دون أن يلتفتوا إلى الوراء، وتقدّم ذلك الجيش بسرعة عظيمة نحو راما.
3.24.32
धृतनानाप्रहरणं गम्भीरं सागरोपमम्।
रामोऽपि चारयंश्चक्षुः सर्वतो रणपण्डितः ॥ ३.२४.३२ ॥
كان ذلك الجيش، حاملاً أنواعًا كثيرة من السلاح، عميقًا فسيحًا كالبحر؛ وكان راما، الخبير بالحرب، يُجيل بصره في كل الجهات.
3.24.33
ददर्श खरसैन्यं तद् युद्धायाभिमुखो गतः।
वितत्य च धनुर्भीमं तूण्याश्चोद्धृत्य सायकान् ॥ ३.२४.३३ ॥
مضى نحو القتال فرأى جيش خرا؛ وشدّ قوسه المرعبة، وأخرج السهام من كنانته.
3.24.34
क्रोधमाहारयत् तीव्रं वधार्थं सर्वरक्षसाम्।
दुष्प्रेक्ष्यश्चाभवत् क्रुद्धो युगान्ताग्निरिव ज्वलन् ॥ ३.२४.३४ ॥
من أجل إهلاك جميع الرَّاكشَسا استثار غضبًا شديدًا؛ ومغتاظًا متوقّدًا كنار نهاية العصر صار يصعب النظر إليه.
3.24.35
तं दृष्ट्वा तेजसाऽऽविष्टं प्राव्यथन् वनदेवताः।
तस्य रुष्टस्य रूपं तु रामस्य ददृशे तदा।
दक्षस्येव क्रतुं हन्तुमुद्यतस्य पिनाकिनः ॥ ३.२४.३५ ॥
لما رأوه ممتلئًا بالتوهّج ارتعدت آلهة الغابة؛ وظهرت صورة راما الغاضب كصورة شيفا حامل القوس بيناكا، المتأهب لتدمير قربان داكشا.
3.24.36
तत्कार्मुकैराभरणै रथैश्च
तद्वर्मभिश्चाग्निसमानवर्णैः।
बभूव सैन्यं पिशिताशनानां
सूर्योदये नीलमिवाभ्रजालम् ॥ ३.२४.३६ ॥
بقسيّها وحليّها ومركباتها ودروعها ذات لون النار صار جيش الرَّاكشَسا آكلي اللحوم كتلةً من غيوم زرقاء داكنة عند شروق الشمس.