Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.24.1
आश्रमं प्रतियाते तु खरे खरपराक्रमे।
तानेवौत्पातिकान् रामः सह भ्रात्रा ददर्श ह ॥ ३.२४.१ ॥
Cuando Khara, de feroz valor, regresó al ermitaño, Rāma vio aquellos mismos presagios ominosos junto a su hermano.
3.24.2
तानुत्पातान् महाघोरान् रामो दृष्ट्वात्यमर्षणः।
प्रजानामहितान् दृष्ट्वा वाक्यं लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ३.२४.२ ॥
Al ver aquellos presagios terribles, y sabiendo que eran dañinos para el pueblo, el intensamente indignado Rāma habló estas palabras a Lakṣmaṇa.
3.24.3
इमान् पश्य महाबाहो सर्वभूतापहारिणः।
समुत्थितान् महोत्पातान् संहर्तुं सर्वराक्षसान् ॥ ३.२४.३ ॥
Mira estos grandes presagios, oh de brazos poderosos, destructores de todos los seres, que han surgido para destruir a todos los rākṣasas.
3.24.4
अमी रुधिरधारास्तु विसृजन्ते खरस्वनाः।
व्योम्नि मेघा निवर्तन्ते परुषा गर्दभारुणाः ॥ ३.२४.४ ॥
Estos torrentes de sangre brotan con sonidos ásperos; en el cielo, nubes ásperas, rojizas como asnos, se están retirando.
3.24.5
सधूमाश्च शराः सर्वे मम युद्धाभिनन्दिताः।
रुक्मपृष्ठानि चापानि विचेष्टन्ते विचक्षण ॥ ३.२४.५ ॥
Oh sabio, todas mis flechas humean y se regocijan por la batalla; los arcos de espalda dorada tiemblan.
3.24.6
यादृशा इह कूजन्ति पक्षिणो वनचारिणः।
अग्रतो नोऽभयं प्राप्तं संशयो जीवितस्य च ॥ ३.२४.६ ॥
Según chillan aquí los pájaros que habitan el bosque, se nos ha dado seguridad por delante, pero hay duda sobre nuestra vida.
3.24.7
सम्प्रहारस्तु सुमहान् भविष्यति न संशयः।
अयमाख्याति मे बाहुः स्फुरमाणो मुहुर्मुहुः ॥ ३.२४.७ ॥
Sin duda habrá una gran batalla; no hay duda. Este brazo mío tiembla una y otra vez, y me lo anuncia.
3.24.8
संनिकर्षे तु नः शूर जयं शत्रोः पराजयम्।
सुप्रभं च प्रसन्नं च तव वक्त्रं हि लक्ष्यते ॥ ३.२४.८ ॥
¡Oh héroe!, en la batalla inminente habrá victoria para nosotros y derrota para el enemigo, pues tu rostro se ve muy resplandeciente y sereno.
3.24.9
उद्यतानां हि युद्धार्थं येषां भवति लक्ष्मण।
निष्प्रभं वदनं तेषां भवत्यायुः परिक्षयः ॥ ३.२४.९ ॥
Oh Lakṣmaṇa, entre quienes se disponen a la batalla, aquel cuyo rostro se vuelve sin brillo ve consumirse su vida.
3.24.10
रक्षसां नर्दतां घोरः श्रूयतेऽयं महाध्वनिः।
आहतानां च भेरीणां राक्षसैः क्रूरकर्मभिः ॥ ३.२४.१० ॥
Se oye este terrible y gran estruendo de los rākṣasas que rugen, y el sonido de los tambores de guerra golpeados por los rākṣasas, de obras crueles.
3.24.11
अनागतविधानं तु कर्तव्यं शुभमिच्छता।
आपदं शङ्कमानेन पुरुषेण विपश्चिता ॥ ३.२४.११ ॥
Un hombre sabio que desea el bien y teme la desgracia debe preparar de antemano lo que aún no ha llegado.
3.24.12
तस्माद् गृहीत्वा वैदेहीं शरपाणिर्धनुर्धरः।
गुहामाश्रय शैलस्य दुर्गां पादपसंकुलाम् ॥ ३.२४.१२ ॥
Por tanto, tomando a Vaidehī, con flecha en mano y arco en la mano, refúgiate en la gruta inaccesible de la montaña, densa de árboles.
3.24.13
प्रतिकूलितुमिच्छामि न हि वाक्यमिदं त्वया।
शापितो मम पादाभ्यां गम्यतां वत्स मा चिरम् ॥ ३.२४.१३ ॥
No deseo oponerme a estas palabras tuyas. Te conjuro por mis pies, querido hijo: vete, sin demora.
3.24.14
त्वं हि शूरश्च बलवान् हन्या एतान् न संशयः।
स्वयं निहन्तुमिच्छामि सर्वानेव निशाचरान् ॥ ३.२४.१४ ॥
Eres valiente y fuerte; podrías matar a estos sin duda. Pero yo quiero dar muerte yo mismo a todos estos noctámbulos.
3.24.15
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणः सह सीतया।
शरानादाय चापं च गुहां दुर्गां समाश्रयत् ॥ ३.२४.१५ ॥
Así exhortado por Rāma, Lakṣmaṇa, tomando flechas y arco, se refugió junto con Sītā en aquella cueva inaccesible.
3.24.16
तस्मिन् प्रविष्टे तु गुहां लक्ष्मणे सह सीतया।
हन्त निर्युक्तमित्युक्त्वा रामः कवचमाविशत् ॥ ३.२४.१६ ॥
Cuando Lakṣmaṇa entró en aquella cueva junto con Sītā, Rāma, diciendo: «Bien, estoy listo», se puso la armadura.
3.24.17
स तेनाग्निनिकाशेन कवचेन विभूषितः।
बभूव रामस्तिमिरे महानग्निरिवोत्थितः ॥ ३.२४.१७ ॥
Adornado con aquella armadura resplandeciente como el fuego, Rāma apareció en la oscuridad como un gran fuego levantado.
3.24.18
स चापमुद्यम्य महच्छरानादाय वीर्यवान्।
सम्बभूवास्थितस्तत्र ज्यास्वनैः पूरयन् दिशः ॥ ३.२४.१८ ॥
Aquel poderoso Rāma, alzando el gran arco y tomando muchas flechas, se quedó allí, llenando las direcciones con el zumbido de su cuerda.
3.24.19
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च सह चारणैः।
समेयुश्च महात्मानो युद्धदर्शनकांक्षया ॥ ३.२४.१९ ॥
Entonces los dioses, junto con los Gandharvas, los Siddhas y los Cāraṇas, se reunieron; los magnánimos se congregaron con el deseo de presenciar la batalla.
3.24.20
ऋषयश्च महात्मानो लोके ब्रह्मर्षिसत्तमाः।
समेत्य चोचुः सहितास्तेऽन्योन्यं पुण्यकर्मणः ॥ ३.२४.२० ॥
Los sabios magnánimos del mundo, los mejores de los brahmarṣis, se encontraron y hablaron entre sí, aquellos de obras meritorias.
3.24.21
स्वस्ति गोब्राह्मणानां च लोकानां चेति संस्थिताः।
जयतां राघवो युद्धे पौलस्त्यान् रजनीचरान् ॥ ३.२४.२१ ॥
Diciendo: «Que haya bienestar para las vacas, los brahmanes y los mundos», permanecieron allí, deseando que Rāghava venciera en la batalla a los Paulastyas, los errantes de la noche.
3.24.22
चक्रहस्तो यथा युद्धे सर्वानसुरपुंगवान्।
एवमुक्त्वा पुनः प्रोचुरालोक्य च परस्परम् ॥ ३.२४.२२ ॥
Diciendo que, como el portador del disco vence a todos los mejores asuras en batalla, así venza él, se miraron unos a otros y volvieron a hablar.
3.24.23
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम्।
एकश्च रामो धर्मात्मा कथं युद्धं भविष्यति ॥ ३.२४.२३ ॥
Hay catorce mil rākṣasas de obras terribles, y Rāma, de alma justa, está solo; ¿cómo será la batalla?
3.24.24
जातकौतूहलास्तस्थुर्विमानस्थाश्च देवताः ॥ ३.२४.२४ ॥
Los dioses, llenos de curiosidad ansiosa, permanecieron de pie en sus carros aéreos.
3.24.25
आविष्टं तेजसा रामं संग्रामशिरसि स्थितम्।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि भयाद् विव्यथिरे तदा ॥ ३.२४.२५ ॥
Al ver a Rāma de pie al frente de la batalla, colmado de resplandor, todos los seres se estremecieron de miedo.
3.24.26
रूपमप्रतिमं तस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
बभूव रूपं क्रुद्धस्य रुद्रस्येव महात्मनः ॥ ३.२४.२६ ॥
La forma de Rāma, cuyas hazañas son sin esfuerzo, se volvió incomparable, como la forma del magnánimo Rudra airado.
3.24.27
ततो गम्भीरनिर्ह्रादं घोरचर्मायुधध्वजम् ॥ ३.२४.२७ ॥
Entonces el ejército, con estruendo profundo, con escudos terribles, armas y estandartes.
3.24.28
अनीकं यातुधानानां समन्तात् प्रत्यपद्यत।
वीरालापान् विसृजतामन्योन्यमभिगच्छताम् ॥ ३.२४.२८ ॥
La hueste de los rākṣasas apareció por todas partes, lanzando bravatas heroicas y avanzando unos hacia otros.
3.24.29
चापानि विस्फारयतां जृम्भतां चाप्यभीक्ष्णशः।
विप्रघुष्टस्वनानां च दुन्दुभींश्चापि निघ्नताम् ॥ ३.२४.२९ ॥
Tensando sus arcos, bostezando una y otra vez, con gritos resonantes, y golpeando los tambores.
3.24.30
तेषां सुतुमुलः शब्दः पूरयामास तद् वनम्।
तेन शब्देन वित्रस्ताः श्वापदा वनचारिणः ॥ ३.२४.३० ॥
El tumulto de ellos llenó aquel bosque, y con aquel estruendo las fieras que vagaban por el bosque se aterrorizaron.
3.24.31
दुद्रुवुर्यत्र निःशब्दं पृष्ठतो नावलोकयन्।
तच्चानीकं महावेगं रामं समनुवर्तत ॥ ३.२४.३१ ॥
Huyeron en silencio, sin mirar atrás; y aquel ejército, de gran velocidad, avanzó hacia Rāma.
3.24.32
धृतनानाप्रहरणं गम्भीरं सागरोपमम्।
रामोऽपि चारयंश्चक्षुः सर्वतो रणपण्डितः ॥ ३.२४.३२ ॥
Aquel ejército, portando armas de muchas clases, era profundo y vasto como el océano; y Rāma, experto en la batalla, movía su mirada por todos lados.
3.24.33
ददर्श खरसैन्यं तद् युद्धायाभिमुखो गतः।
वितत्य च धनुर्भीमं तूण्याश्चोद्धृत्य सायकान् ॥ ३.२४.३३ ॥
Yendo al frente para la batalla, vio el ejército de Khara; y tensando su terrible arco, sacó flechas de su aljaba.
3.24.34
क्रोधमाहारयत् तीव्रं वधार्थं सर्वरक्षसाम्।
दुष्प्रेक्ष्यश्चाभवत् क्रुद्धो युगान्ताग्निरिव ज्वलन् ॥ ३.२४.३४ ॥
Para la destrucción de todos los rakṣasas despertó una cólera intensa; y encolerizado, ardiendo como el fuego del fin de una edad, se volvió difícil de mirar.
3.24.35
तं दृष्ट्वा तेजसाऽऽविष्टं प्राव्यथन् वनदेवताः।
तस्य रुष्टस्य रूपं तु रामस्य ददृशे तदा।
दक्षस्येव क्रतुं हन्तुमुद्यतस्य पिनाकिनः ॥ ३.२४.३५ ॥
Al verlo lleno de esplendor, las deidades del bosque se aterrorizaron; y entonces la forma del Rāma airado apareció como la de Śiva, portador del Pināka, dispuesto a destruir el sacrificio de Dakṣa.
3.24.36
तत्कार्मुकैराभरणै रथैश्च
तद्वर्मभिश्चाग्निसमानवर्णैः।
बभूव सैन्यं पिशिताशनानां
सूर्योदये नीलमिवाभ्रजालम् ॥ ३.२४.३६ ॥
Con sus arcos, adornos, carros y corazas de color de fuego, el ejército de los rakṣasas devoradores de carne se volvió como una masa de nubes azul oscuro al amanecer.