Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.24.1
आश्रमं प्रतियाते तु खरे खरपराक्रमे।
तानेवौत्पातिकान् रामः सह भ्रात्रा ददर्श ह ॥ ३.२४.१ ॥
Als Khara, von wildem Mut, zur Einsiedelei zurückgekehrt war, sah Rāma zusammen mit seinem Bruder genau jene unheilvollen Zeichen.
3.24.2
तानुत्पातान् महाघोरान् रामो दृष्ट्वात्यमर्षणः।
प्रजानामहितान् दृष्ट्वा वाक्यं लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ३.२४.२ ॥
Als Rāma, tief empört, jene schrecklichen Vorzeichen sah und erkannte, dass sie dem Volk schadeten, sprach er diese Worte zu Lakṣmaṇa.
3.24.3
इमान् पश्य महाबाहो सर्वभूतापहारिणः।
समुत्थितान् महोत्पातान् संहर्तुं सर्वराक्षसान् ॥ ३.२४.३ ॥
Sieh diese großen Vorzeichen, o Starkarmiger, Vernichter aller Wesen, die sich erhoben haben, um alle Rākṣasas zu vernichten.
3.24.4
अमी रुधिरधारास्तु विसृजन्ते खरस्वनाः।
व्योम्नि मेघा निवर्तन्ते परुषा गर्दभारुणाः ॥ ३.२४.४ ॥
Diese Blutströme ergießen sich mit rauen Lauten; am Himmel kehren rauhe, eselsrote Wolken um.
3.24.5
सधूमाश्च शराः सर्वे मम युद्धाभिनन्दिताः।
रुक्मपृष्ठानि चापानि विचेष्टन्ते विचक्षण ॥ ३.२४.५ ॥
O Kluger, alle meine Pfeile rauchen und freuen sich am Kampf; die Bögen mit goldenem Rücken zittern.
3.24.6
यादृशा इह कूजन्ति पक्षिणो वनचारिणः।
अग्रतो नोऽभयं प्राप्तं संशयो जीवितस्य च ॥ ३.२४.६ ॥
So wie hier die Waldvögel schreien, ist uns voraus Sicherheit zuteil geworden, doch über unser Leben herrscht Ungewissheit.
3.24.7
सम्प्रहारस्तु सुमहान् भविष्यति न संशयः।
अयमाख्याति मे बाहुः स्फुरमाणो मुहुर्मुहुः ॥ ३.२४.७ ॥
Gewiss wird eine große Schlacht stattfinden, daran ist kein Zweifel. Mein Arm zuckt immer wieder und verkündet es mir.
3.24.8
संनिकर्षे तु नः शूर जयं शत्रोः पराजयम्।
सुप्रभं च प्रसन्नं च तव वक्त्रं हि लक्ष्यते ॥ ३.२४.८ ॥
O Held, im nahen Kampf wird uns der Sieg und dem Feind die Niederlage zuteilwerden, denn dein Antlitz erscheint sehr strahlend und heiter.
3.24.9
उद्यतानां हि युद्धार्थं येषां भवति लक्ष्मण।
निष्प्रभं वदनं तेषां भवत्यायुः परिक्षयः ॥ ३.२४.९ ॥
O Lakṣmaṇa, bei jenen, die zum Kampf bereit stehen, deren Antlitz glanzlos wird, schwindet das Leben dahin.
3.24.10
रक्षसां नर्दतां घोरः श्रूयतेऽयं महाध्वनिः।
आहतानां च भेरीणां राक्षसैः क्रूरकर्मभिः ॥ ३.२४.१० ॥
Dieses furchtbare, gewaltige Tosen der brüllenden Rākṣasas ist zu hören, und der Klang der Kriegstrommeln, geschlagen von den grausam handelnden Rākṣasas.
3.24.11
अनागतविधानं तु कर्तव्यं शुभमिच्छता।
आपदं शङ्कमानेन पुरुषेण विपश्चिता ॥ ३.२४.११ ॥
Ein kluger Mensch, der das Gute wünscht und das Unglück fürchtet, muss für das noch Kommende vorab Vorkehrungen treffen.
3.24.12
तस्माद् गृहीत्वा वैदेहीं शरपाणिर्धनुर्धरः।
गुहामाश्रय शैलस्य दुर्गां पादपसंकुलाम् ॥ ३.२४.१२ ॥
Darum nimm Vaidehī mit, den Pfeil in der Hand und den Bogen ergriffen, und suche Zuflucht in der unzugänglichen Höhle des Berges, dicht von Bäumen bewachsen.
3.24.13
प्रतिकूलितुमिच्छामि न हि वाक्यमिदं त्वया।
शापितो मम पादाभ्यां गम्यतां वत्स मा चिरम् ॥ ३.२४.१३ ॥
Ich möchte diesen deinen Worten nicht widersprechen. Bei meinen Füßen beschwöre ich dich, mein Kind: Geh, zögere nicht.
3.24.14
त्वं हि शूरश्च बलवान् हन्या एतान् न संशयः।
स्वयं निहन्तुमिच्छामि सर्वानेव निशाचरान् ॥ ३.२४.१४ ॥
Du bist tapfer und stark; du könntest sie ohne Zweifel erschlagen. Doch ich selbst will alle diese Nachtwandler erschlagen.
3.24.15
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणः सह सीतया।
शरानादाय चापं च गुहां दुर्गां समाश्रयत् ॥ ३.२४.१५ ॥
So angesprochen von Rāma, nahm Lakṣmaṇa Pfeile und Bogen und suchte mit Sītā jene schwer zugängliche Höhle auf.
3.24.16
तस्मिन् प्रविष्टे तु गुहां लक्ष्मणे सह सीतया।
हन्त निर्युक्तमित्युक्त्वा रामः कवचमाविशत् ॥ ३.२४.१६ ॥
Als Lakṣmaṇa mit Sītā in jene Höhle eingetreten war, sagte Rāma: »Wohlan, bereit«, und legte die Rüstung an.
3.24.17
स तेनाग्निनिकाशेन कवचेन विभूषितः।
बभूव रामस्तिमिरे महानग्निरिवोत्थितः ॥ ३.२४.१७ ॥
Mit jenem feuerhellen Panzer geschmückt, erschien Rāma in der Finsternis wie ein großes, emporgelodertes Feuer.
3.24.18
स चापमुद्यम्य महच्छरानादाय वीर्यवान्।
सम्बभूवास्थितस्तत्र ज्यास्वनैः पूरयन् दिशः ॥ ३.२४.१८ ॥
Jener mächtige Rāma hob den großen Bogen, nahm viele Pfeile und stand dort, indem er die Richtungen mit dem Schwirren seiner Bogensehne erfüllte.
3.24.19
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च सह चारणैः।
समेयुश्च महात्मानो युद्धदर्शनकांक्षया ॥ ३.२४.१९ ॥
Da versammelten sich die Götter, zusammen mit den Gandharvas, Siddhas und Cāraṇas; die Hochseelen kamen aus Verlangen, den Kampf zu sehen.
3.24.20
ऋषयश्च महात्मानो लोके ब्रह्मर्षिसत्तमाः।
समेत्य चोचुः सहितास्तेऽन्योन्यं पुण्यकर्मणः ॥ ३.२४.२० ॥
Die hochseligen Weisen der Welt, die besten der Brahmarṣis, trafen sich und sprachen miteinander, jene Menschen von verdienstvollen Taten.
3.24.21
स्वस्ति गोब्राह्मणानां च लोकानां चेति संस्थिताः।
जयतां राघवो युद्धे पौलस्त्यान् रजनीचरान् ॥ ३.२४.२१ ॥
Mit den Worten: »Heil sei den Kühen, den Brahmanen und den Welten«, standen sie da und wünschten, dass Rāghava im Kampf über die Paulastyas, die Nachtwandler, siege.
3.24.22
चक्रहस्तो यथा युद्धे सर्वानसुरपुंगवान्।
एवमुक्त्वा पुनः प्रोचुरालोक्य च परस्परम् ॥ ३.२४.२२ ॥
Indem sie sagten, wie der Scheibenträger alle besten Asuras im Kampf besiegt, so möge auch er siegen, sahen sie einander an und sprachen wieder.
3.24.23
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम्।
एकश्च रामो धर्मात्मा कथं युद्धं भविष्यति ॥ ३.२४.२३ ॥
Es gibt vierzehntausend Rākṣasas von schrecklichen Taten, und Rāma, der rechtschaffene, ist allein — wie wird der Kampf verlaufen?
3.24.24
जातकौतूहलास्तस्थुर्विमानस्थाश्च देवताः ॥ ३.२४.२४ ॥
Die Götter, von gespannter Neugier erfüllt, standen in ihren Lufwagen.
3.24.25
आविष्टं तेजसा रामं संग्रामशिरसि स्थितम्।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि भयाद् विव्यथिरे तदा ॥ ३.२४.२५ ॥
Als sie Rāma an der Spitze der Schlacht stehen sahen, erfüllt von Glanz, erzitterten da alle Wesen vor Furcht.
3.24.26
रूपमप्रतिमं तस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
बभूव रूपं क्रुद्धस्य रुद्रस्येव महात्मनः ॥ ३.२४.२६ ॥
Die Gestalt Rāmas, dessen Taten mühelos sind, wurde unvergleichlich, wie die Gestalt des hochsinnigen Rudra im Zorn.
3.24.27
ततो गम्भीरनिर्ह्रादं घोरचर्मायुधध्वजम् ॥ ३.२४.२७ ॥
Da das Heer mit tiefem Getöse, mit schrecklichen Schilden, Waffen und Bannern.
3.24.28
अनीकं यातुधानानां समन्तात् प्रत्यपद्यत।
वीरालापान् विसृजतामन्योन्यमभिगच्छताम् ॥ ३.२४.२८ ॥
Das Heer der Rākṣasas erschien von allen Seiten, stieß heldenhafte Prahlreden aus und rückte einander entgegen.
3.24.29
चापानि विस्फारयतां जृम्भतां चाप्यभीक्ष्णशः।
विप्रघुष्टस्वनानां च दुन्दुभींश्चापि निघ्नताम् ॥ ३.२४.२९ ॥
Ihre Bögen spannend, immer wieder gähnend, mit lautem Geschrei und die Trommeln schlagend.
3.24.30
तेषां सुतुमुलः शब्दः पूरयामास तद् वनम्।
तेन शब्देन वित्रस्ताः श्वापदा वनचारिणः ॥ ३.२४.३० ॥
Ihr gewaltiges Getöse erfüllte jenen Wald, und durch jenes Geräusch wurden die im Wald umherstreifenden Raubtiere in Schrecken versetzt.
3.24.31
दुद्रुवुर्यत्र निःशब्दं पृष्ठतो नावलोकयन्।
तच्चानीकं महावेगं रामं समनुवर्तत ॥ ३.२४.३१ ॥
Sie flohen lautlos, ohne sich umzusehen; und jenes Heer, von großer Geschwindigkeit, rückte gegen Rāma vor.
3.24.32
धृतनानाप्रहरणं गम्भीरं सागरोपमम्।
रामोऽपि चारयंश्चक्षुः सर्वतो रणपण्डितः ॥ ३.२४.३२ ॥
Jenes Heer, viele Arten von Waffen tragend, war tief und weit wie das Meer; und Rāma, im Kampf erfahren, ließ seinen Blick nach allen Seiten schweifen.
3.24.33
ददर्श खरसैन्यं तद् युद्धायाभिमुखो गतः।
वितत्य च धनुर्भीमं तूण्याश्चोद्धृत्य सायकान् ॥ ३.२४.३३ ॥
Er ging dem Kampf entgegen und sah das Heer Kharas; und er spannte seinen furchtbaren Bogen und zog Pfeile aus dem Köcher.
3.24.34
क्रोधमाहारयत् तीव्रं वधार्थं सर्वरक्षसाम्।
दुष्प्रेक्ष्यश्चाभवत् क्रुद्धो युगान्ताग्निरिव ज्वलन् ॥ ३.२४.३४ ॥
Um alle Rakṣasas zu vernichten, entfachte er heftigen Zorn; und, erzürnt und brennend wie das Feuer am Ende eines Weltzeitalters, wurde er schwer anzusehen.
3.24.35
तं दृष्ट्वा तेजसाऽऽविष्टं प्राव्यथन् वनदेवताः।
तस्य रुष्टस्य रूपं तु रामस्य ददृशे तदा।
दक्षस्येव क्रतुं हन्तुमुद्यतस्य पिनाकिनः ॥ ३.२४.३५ ॥
Als sie ihn voller Glanz sahen, erschraken die Waldgottheiten; und die Gestalt des zornigen Rāma erschien wie die des Pinākin Śiva, bereit, das Opfer Dakṣas zu vernichten.
3.24.36
तत्कार्मुकैराभरणै रथैश्च
तद्वर्मभिश्चाग्निसमानवर्णैः।
बभूव सैन्यं पिशिताशनानां
सूर्योदये नीलमिवाभ्रजालम् ॥ ३.२४.३६ ॥
Mit ihren Bögen, Schmuckstücken, Streitwagen und Rüstungen von feuerähnlicher Farbe wurde das Heer der fleischfressenden Rakṣasas bei Sonnenaufgang wie eine Masse dunkelblauer Wolken.