Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.24.1
आश्रमं प्रतियाते तु खरे खरपराक्रमे।
तानेवौत्पातिकान् रामः सह भ्रात्रा ददर्श ह ॥ ३.२४.१ ॥
Quando Khara, de feroz valor, retornou ao eremitério, Rāma viu, junto com seu irmão, aqueles mesmos presságios ominosos.
3.24.2
तानुत्पातान् महाघोरान् रामो दृष्ट्वात्यमर्षणः।
प्रजानामहितान् दृष्ट्वा वाक्यं लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ३.२४.२ ॥
Vendo aqueles presságios terríveis, e sabendo que eram nocivos ao povo, Rāma, profundamente indignado, disse estas palavras a Lakṣmaṇa.
3.24.3
इमान् पश्य महाबाहो सर्वभूतापहारिणः।
समुत्थितान् महोत्पातान् संहर्तुं सर्वराक्षसान् ॥ ३.२४.३ ॥
Olha estes grandes presságios, ó de braços poderosos, destruidores de todos os seres, que surgiram para aniquilar todos os rākṣasas.
3.24.4
अमी रुधिरधारास्तु विसृजन्ते खरस्वनाः।
व्योम्नि मेघा निवर्तन्ते परुषा गर्दभारुणाः ॥ ३.२४.४ ॥
Estas correntes de sangue jorram com sons ásperos; no céu, nuvens ásperas, avermelhadas como asnos, estão retrocedendo.
3.24.5
सधूमाश्च शराः सर्वे मम युद्धाभिनन्दिताः।
रुक्मपृष्ठानि चापानि विचेष्टन्ते विचक्षण ॥ ३.२४.५ ॥
Ó sábio, todas as minhas flechas fumegam e se alegram com a batalha; os arcos de dorso dourado tremem.
3.24.6
यादृशा इह कूजन्ति पक्षिणो वनचारिणः।
अग्रतो नोऽभयं प्राप्तं संशयो जीवितस्य च ॥ ३.२४.६ ॥
Pelo modo como os pássaros da floresta gritam aqui, a segurança nos foi dada adiante, mas há dúvida sobre nossas vidas.
3.24.7
सम्प्रहारस्तु सुमहान् भविष्यति न संशयः।
अयमाख्याति मे बाहुः स्फुरमाणो मुहुर्मुहुः ॥ ३.२४.७ ॥
Certamente haverá uma grande batalha; não há dúvida. Este meu braço treme repetidas vezes e me anuncia isso.
3.24.8
संनिकर्षे तु नः शूर जयं शत्रोः पराजयम्।
सुप्रभं च प्रसन्नं च तव वक्त्रं हि लक्ष्यते ॥ ३.२४.८ ॥
Ó herói, no combate iminente haverá vitória para nós e derrota para o inimigo, pois teu rosto aparece muito radiante e sereno.
3.24.9
उद्यतानां हि युद्धार्थं येषां भवति लक्ष्मण।
निष्प्रभं वदनं तेषां भवत्यायुः परिक्षयः ॥ ३.२४.९ ॥
Ó Lakṣmaṇa, entre os que se preparam para a batalha, aquele cujo rosto perde o brilho tem a vida esvaindo-se.
3.24.10
रक्षसां नर्दतां घोरः श्रूयतेऽयं महाध्वनिः।
आहतानां च भेरीणां राक्षसैः क्रूरकर्मभिः ॥ ३.२४.१० ॥
Ouve-se este terrível e grande estrondo dos rākṣasas que rugem, e o som dos tambores de guerra batidos pelos rākṣasas de atos cruéis.
3.24.11
अनागतविधानं तु कर्तव्यं शुभमिच्छता।
आपदं शङ्कमानेन पुरुषेण विपश्चिता ॥ ३.२४.११ ॥
Um homem sábio que deseja o bem e teme a desgraça deve fazer providências antecipadas para o que ainda não chegou.
3.24.12
तस्माद् गृहीत्वा वैदेहीं शरपाणिर्धनुर्धरः।
गुहामाश्रय शैलस्य दुर्गां पादपसंकुलाम् ॥ ३.२४.१२ ॥
Portanto, levando Vaidehī, com a flecha na mão e o arco em punho, abriga-te na gruta inacessível da montanha, densa de árvores.
3.24.13
प्रतिकूलितुमिच्छामि न हि वाक्यमिदं त्वया।
शापितो मम पादाभ्यां गम्यतां वत्स मा चिरम् ॥ ३.२४.१३ ॥
Não desejo opor-me a estas tuas palavras. Conjuro-te pelos meus pés, querido filho: vai, sem demora.
3.24.14
त्वं हि शूरश्च बलवान् हन्या एतान् न संशयः।
स्वयं निहन्तुमिच्छामि सर्वानेव निशाचरान् ॥ ३.२४.१४ ॥
És valente e forte; sem dúvida poderias matá-los. Mas eu quero eu mesmo abater todos estes noctâmbulos.
3.24.15
एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणः सह सीतया।
शरानादाय चापं च गुहां दुर्गां समाश्रयत् ॥ ३.२४.१५ ॥
Assim interpelado por Rāma, Lakṣmaṇa, tomando flechas e arco, refugiou-se com Sītā naquela caverna de difícil acesso.
3.24.16
तस्मिन् प्रविष्टे तु गुहां लक्ष्मणे सह सीतया।
हन्त निर्युक्तमित्युक्त्वा रामः कवचमाविशत् ॥ ३.२४.१६ ॥
Quando Lakṣmaṇa entrou naquela caverna com Sītā, Rāma, dizendo: «Pois bem, preparado», vestiu a armadura.
3.24.17
स तेनाग्निनिकाशेन कवचेन विभूषितः।
बभूव रामस्तिमिरे महानग्निरिवोत्थितः ॥ ३.२४.१७ ॥
Adornado com aquela armadura flamejante, Rāma apareceu na escuridão como um grande fogo que se levantou.
3.24.18
स चापमुद्यम्य महच्छरानादाय वीर्यवान्।
सम्बभूवास्थितस्तत्र ज्यास्वनैः पूरयन् दिशः ॥ ३.२४.१८ ॥
Aquele poderoso Rāma, erguendo o grande arco e tomando muitas flechas, ficou ali, enchendo as direções com o zumbido da corda do arco.
3.24.19
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च सह चारणैः।
समेयुश्च महात्मानो युद्धदर्शनकांक्षया ॥ ३.२४.१९ ॥
Então os deuses, junto com os Gandharvas, Siddhas e Cāraṇas, se reuniram; os magnânimos se congregaram com o desejo de ver a batalha.
3.24.20
ऋषयश्च महात्मानो लोके ब्रह्मर्षिसत्तमाः।
समेत्य चोचुः सहितास्तेऽन्योन्यं पुण्यकर्मणः ॥ ३.२४.२० ॥
Os sábios magnânimos do mundo, os melhores dos brahmarṣis, encontraram-se e falaram entre si, aqueles de obras meritórias.
3.24.21
स्वस्ति गोब्राह्मणानां च लोकानां चेति संस्थिताः।
जयतां राघवो युद्धे पौलस्त्यान् रजनीचरान् ॥ ३.२४.२१ ॥
Dizendo: «Que haja bem-estar para as vacas, os brâmanes e os mundos», permaneceram ali, desejando que Rāghava vencesse na batalha os Paulastyas, os andarilhos da noite.
3.24.22
चक्रहस्तो यथा युद्धे सर्वानसुरपुंगवान्।
एवमुक्त्वा पुनः प्रोचुरालोक्य च परस्परम् ॥ ३.२४.२२ ॥
Dizendo que, assim como o portador do disco vence todos os melhores asuras na batalha, que ele vença também, olharam uns para os outros e voltaram a falar.
3.24.23
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम्।
एकश्च रामो धर्मात्मा कथं युद्धं भविष्यति ॥ ३.२४.२३ ॥
Há catorze mil rākṣasas de obras terríveis, e Rāma, de alma justa, está sozinho; como será a batalha?
3.24.24
जातकौतूहलास्तस्थुर्विमानस्थाश्च देवताः ॥ ३.२४.२४ ॥
Os deuses, cheios de curiosidade ansiosa, permaneceram de pé em seus carros aéreos.
3.24.25
आविष्टं तेजसा रामं संग्रामशिरसि स्थितम्।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि भयाद् विव्यथिरे तदा ॥ ३.२४.२५ ॥
Ao ver Rāma de pé à frente da batalha, tomado de esplendor, todos os seres então tremeram de medo.
3.24.26
रूपमप्रतिमं तस्य रामस्याक्लिष्टकर्मणः।
बभूव रूपं क्रुद्धस्य रुद्रस्येव महात्मनः ॥ ३.२४.२६ ॥
A forma de Rāma, cujas ações são sem esforço, tornou-se incomparável, como a forma do grande Rudra irado.
3.24.27
ततो गम्भीरनिर्ह्रादं घोरचर्मायुधध्वजम् ॥ ३.२४.२७ ॥
Então o exército, com um rugido profundo, com escudos terríveis, armas e estandartes.
3.24.28
अनीकं यातुधानानां समन्तात् प्रत्यपद्यत।
वीरालापान् विसृजतामन्योन्यमभिगच्छताम् ॥ ३.२४.२८ ॥
A hoste dos rākṣasas surgiu por todos os lados, proferindo bravatas heroicas e avançando uns contra os outros.
3.24.29
चापानि विस्फारयतां जृम्भतां चाप्यभीक्ष्णशः।
विप्रघुष्टस्वनानां च दुन्दुभींश्चापि निघ्नताम् ॥ ३.२४.२९ ॥
Esticando os arcos, bocejando repetidamente, com gritos retumbantes e batendo os tambores.
3.24.30
तेषां सुतुमुलः शब्दः पूरयामास तद् वनम्।
तेन शब्देन वित्रस्ताः श्वापदा वनचारिणः ॥ ३.२४.३० ॥
O seu tumulto imenso encheu aquela floresta, e com aquele som as feras que vagavam pela mata ficaram aterrorizadas.
3.24.31
दुद्रुवुर्यत्र निःशब्दं पृष्ठतो नावलोकयन्।
तच्चानीकं महावेगं रामं समनुवर्तत ॥ ३.२४.३१ ॥
Fugiram em silêncio, sem olhar para trás; e aquele exército, de grande velocidade, avançou em direção a Rāma.
3.24.32
धृतनानाप्रहरणं गम्भीरं सागरोपमम्।
रामोऽपि चारयंश्चक्षुः सर्वतो रणपण्डितः ॥ ३.२४.३२ ॥
Aquele exército, portando muitos tipos de armas, era profundo e vasto como o oceano; e Rāma, hábil na batalha, movia o olhar para todos os lados.
3.24.33
ददर्श खरसैन्यं तद् युद्धायाभिमुखो गतः।
वितत्य च धनुर्भीमं तूण्याश्चोद्धृत्य सायकान् ॥ ३.२४.३३ ॥
Indo ao encontro da batalha, viu o exército de Khara; e, retesando seu temível arco, tirou flechas da aljava.
3.24.34
क्रोधमाहारयत् तीव्रं वधार्थं सर्वरक्षसाम्।
दुष्प्रेक्ष्यश्चाभवत् क्रुद्धो युगान्ताग्निरिव ज्वलन् ॥ ३.२४.३४ ॥
Para a destruição de todos os rakṣasas, ele despertou uma cólera intensa; e, irado, ardendo como o fogo do fim de uma era, tornou-se difícil de contemplar.
3.24.35
तं दृष्ट्वा तेजसाऽऽविष्टं प्राव्यथन् वनदेवताः।
तस्य रुष्टस्य रूपं तु रामस्य ददृशे तदा।
दक्षस्येव क्रतुं हन्तुमुद्यतस्य पिनाकिनः ॥ ३.२४.३५ ॥
Ao vê-lo cheio de esplendor, as divindades da floresta ficaram aterrorizadas; e então a forma do Rāma irado apareceu como a de Śiva, portador do Pināka, pronto para destruir o sacrifício de Dakṣa.
3.24.36
तत्कार्मुकैराभरणै रथैश्च
तद्वर्मभिश्चाग्निसमानवर्णैः।
बभूव सैन्यं पिशिताशनानां
सूर्योदये नीलमिवाभ्रजालम् ॥ ३.२४.३६ ॥
Com seus arcos, adornos, carros e armaduras de cor de fogo, o exército dos rakṣasas comedores de carne tornou-se como uma massa de nuvens azul-escuras ao nascer do sol.