Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.30.1
भित्त्वा तु तां गदां बाणै राघवो धर्मवत्सलः।
स्मयमान इदं वाक्यं संरब्धमिदमब्रवीत् ॥ ३.३०.१ ॥
Habiendo atravesado aquella maza con sus flechas, Rāghava, amante del dharma, sonriendo pero airado, pronunció estas palabras.
3.30.2
एतत् ते बलसर्वस्वं दर्शितं राक्षसाधम।
शक्तिहीनतरो मत्तो वृथा त्वमुपगर्जसि ॥ ३.३०.२ ॥
Esta es toda tu fuerza que has mostrado, el más vil de los rākṣasas; mucho más débil que yo, en vano rugiendo estás.
3.30.3
एषा बाणविनिर्भिन्ना गदा भूमितलं गता।
अभिधानप्रगल्भस्य तव प्रत्ययघातिनी ॥ ३.३०.३ ॥
Esta maza, atravesada por flechas, ha caído al suelo; destroza la confianza de ti, audaz en la jactancia.
3.30.4
यत् त्वयोक्तं विनष्टानामिदमश्रुप्रमार्जनम्।
राक्षसानां करोमीति मिथ्या तदपि ते वचः ॥ ३.३०.४ ॥
Lo que dijiste, que secarías las lágrimas de los rākṣasas destruidos, también esa palabra tuya es falsa.
3.30.5
नीचस्य क्षुद्रशीलस्य मिथ्यावृत्तस्य रक्षसः।
प्राणानपहरिष्यामि गरुत्मानमृतं यथा ॥ ३.३०.५ ॥
A ti, rākṣasa vil, de carácter mezquino y conducta falsa, te arrebataré la vida, como Garuḍa tomó el néctar.
3.30.6
अद्य ते भिन्नकण्ठस्य फेनबुद्बुदभूषितम्।
विदारितस्य मद्बाणैर्मही पास्यति शोणितम् ॥ ३.३०.६ ॥
Hoy, con tu garganta atravesada y desgarrado por mis flechas, la tierra beberá tu sangre, adornada de espuma y burbujas.
3.30.7
पांसुरूषितसर्वाङ्गः स्रस्तन्यस्तभुजद्वयः।
स्वप्स्यसे गां समाश्लिष्य दुर्लभां प्रमदामिव ॥ ३.३०.७ ॥
Con todos tus miembros cubiertos de polvo y tus dos brazos caídos y extendidos, dormirás abrazando la tierra como a una amada difícil de conseguir.
3.30.8
प्रवृद्धनिद्रे शयिते त्वयि राक्षसपांसने।
भविष्यन्ति शरण्यानां शरण्या दण्डका इमे ॥ ३.३०.८ ॥
Oh rākṣasa, cuando yazgas en el polvo en tu sueño profundo y prolongado, estos bosques de Daṇḍaka serán refugio para los que buscan refugio.
3.30.9
जनस्थाने हतस्थाने तव राक्षस मच्छरैः।
निर्भया विचरिष्यन्ति सर्वतो मुनयो वने ॥ ३.३०.९ ॥
Oh rākṣasa, en Janasthāna, donde serás muerto por mis flechas, los sabios vagarán sin temor por todas partes en el bosque.
3.30.10
अद्य विप्रसरिष्यन्ति राक्षस्यो हतबान्धवाः।
बाष्पार्द्रवदना दीना भयादन्यभयावहाः ॥ ३.३०.१० ॥
Hoy las mujeres rākṣasa, con sus parientes muertos, huirán dispersas con el rostro empapado en lágrimas, desdichadas, por miedo; las que infundían temor a otros tendrán miedo ellas mismas.
3.30.11
अद्य शोकरसज्ञास्ता भविष्यन्ति निरर्थिकाः।
अनुरूपकुलाः पत्न्यो यासां त्वं पतिरीदृशः ॥ ३.३०.११ ॥
Hoy aquellas mujeres conocerán el sabor del dolor y quedarán sin sentido; esposas de familias apropiadas, cuyo marido eres tú.
3.30.12
नृशंसशील क्षुद्रात्मन् नित्यं ब्राह्मणकण्टक।
त्वत्कृते शङ्कितैरग्नौ मुनिभिः पात्यते हविः ॥ ३.३०.१२ ॥
¡Oh tú, de naturaleza cruel, de mente vil, siempre una espina para los brahmanes! Por tu causa, los sabios, temerosos, vierten la ofrenda en el fuego.
3.30.13
तमेवमभिसंरब्धं ब्रुवाणं राघवं वने।
खरो निर्भर्त्सयामास रोषात् खरतरस्वरः ॥ ३.३०.१३ ॥
Mientras Rāghava (Rāma) hablaba así, airado, en el bosque, Khara lo reprendió con ira, con una voz muy áspera.
3.30.14
दृढं खल्ववलिप्तोऽसि भयेष्वपि च निर्भयः।
वाच्यावाच्यं ततो हि त्वं मृत्योर्वश्यो न बुध्यसे ॥ ३.३०.१४ ॥
Eres verdaderamente muy arrogante, sin miedo incluso en los momentos de temor. Por eso, sometido a la muerte, no comprendes lo que debe y no debe decirse.
3.30.15
कालपाशपरिक्षिप्ता भवन्ति पुरुषा हि ये।
कार्याकार्यं न जानन्ति ते निरस्तषडिन्द्रियाः ॥ ३.३०.१५ ॥
Los hombres atrapados en el lazo del tiempo no saben qué debe hacerse y qué no; sus seis sentidos quedan desechados.
3.30.16
एवमुक्त्वा ततो रामं संरुध्य भृकुटिं ततः।
स ददर्श महासालमविदूरे निशाचरः ॥ ३.३०.१६ ॥
Tras hablar así, el merodeador nocturno frunció el ceño, miró a Rāma y luego vio un gran árbol sāla no lejos.
3.30.17
रणे प्रहरणस्यार्थे सर्वतो ह्यवलोकयन्।
स तमुत्पाटयामास संदष्टदशनच्छदम् ॥ ३.३०.१७ ॥
Mirando a su alrededor en busca de un arma para la batalla, con los labios apretados entre los dientes, lo arrancó de raíz.
3.30.18
तं समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां विनर्दित्वा महाबलः।
राममुद्दिश्य चिक्षेप हतस्त्वमिति चाब्रवीत् ॥ ३.३०.१८ ॥
Levantándolo con ambos brazos y rugiendo, el muy poderoso lo arrojó apuntando a Rāma, diciendo: "¡Has sido derribado!"
3.30.19
तमापतन्तं बाणौघैश्छित्त्वा रामः प्रतापवान्।
रोषमाहारयत् तीव्रं निहन्तुं समरे खरम् ॥ ३.३०.१९ ॥
Viendo que se abalanzaba sobre él, el glorioso Rāma lo cortó con una lluvia de flechas y, en la batalla, encendió una ira feroz para dar muerte a Khara.
3.30.20
जातस्वेदस्ततो रामो रोषरक्तान्तलोचनः।
निर्बिभेद सहस्रेण बाणानां समरे खरम् ॥ ३.३०.२० ॥
Entonces Rāma, bañado en sudor, con las comisuras de sus ojos enrojecidas de ira, atravesó a Khara en la batalla con mil flechas.
3.30.21
तस्य बाणान्तराद् रक्तं बहु सुस्राव फेनिलम्।
गिरेः प्रस्रवणस्येव धाराणां च परिस्रवः ॥ ३.३०.२१ ॥
Entre sus flechas brotó mucha sangre espumosa, como los torrentes que manan de un manantial de montaña.
3.30.22
विकलः स कृतो बाणैः खरो रामेण संयुगे।
मत्तो रुधिरगन्धेन तमेवाभ्यद्रवद् द्रुतम् ॥ ३.३०.२२ ॥
Khara, dejado inútil por las flechas de Rāma en la batalla y enloquecido por el olor de la sangre, se lanzó rápidamente directo contra él.
3.30.23
तमापतन्तं संक्रुद्धं कृतास्त्रो रुधिराप्लुतम्।
अपासर्पद् द्वित्रिपदं किंचित्त्वरितविक्रमः ॥ ३.३०.२३ ॥
Al ver que se abalanzaba sobre él, furioso y empapado en sangre, Rāma, diestro en las armas, retrocedió rápidamente dos o tres pasos.
3.30.24
ततः पावकसंकाशं वधाय समरे शरम्।
खरस्य रामो जग्राह ब्रह्मदण्डमिवापरम् ॥ ३.३०.२४ ॥
Entonces Rāma tomó en la batalla una flecha ardiente como el fuego, para dar muerte a Khara, como si fuera otro cetro de Brahmā.
3.30.25
स तद् दत्तं मघवता सुरराजेन धीमता।
संदधे च स धर्मात्मा मुमोच च खरं प्रति ॥ ३.३०.२५ ॥
Aquel de alma justa colocó en su arco la flecha que le había dado Indra, el sabio rey de los dioses, y la disparó contra Khara.
3.30.26
स विमुक्तो महाबाणो निर्घातसमनिःस्वनः।
रामेण धनुरायम्य खरस्योरसि चापतत् ॥ ३.३०.२६ ॥
Aquella gran flecha, disparada por Rāma tras tensar su arco, rugiendo como un trueno, cayó sobre el pecho de Khara.
3.30.27
स पपात खरो भूमौ दह्यमानः शराग्निना।
रुद्रेणेव विनिर्दग्धः श्वेतारण्ये यथान्धकः ॥ ३.३०.२७ ॥
Khara cayó al suelo, ardiendo por el fuego de la flecha, como cayó Andhaka al ser quemado por Rudra en el bosque de Śvetāraṇya.
3.30.28
स वृत्र इव वज्रेण फेनेन नमुचिर्यथा।
बलो वेन्द्राशनिहतो निपपात हतः खरः ॥ ३.३०.२८ ॥
Como Vṛtra fue abatido por el rayo, Namuci por la espuma y Bala por el rayo de Indra, así cayó Khara, abatido.
3.30.29
एतस्मिन्नन्तरे देवाश्चारणैः सह संगताः।
दुन्दुभींश्चाभिनिघ्नन्तः पुष्पवर्षं समन्ततः ॥ ३.३०.२९ ॥
En ese instante, los dioses se reunieron con los Cāraṇas, tocando tambores y derramando una lluvia de flores por todas partes.
3.30.30
रामस्योपरि संहृष्टा ववर्षुर्विस्मितास्तदा।
अर्धाधिकमुहूर्तेन रामेण निशितैः शरैः ॥ ३.३०.३० ॥
Llenos de júbilo y asombro, llovieron flores sobre Rāma, que había logrado esto con agudas flechas en poco más de medio muhūrta.
3.30.31
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां कामरूपिणाम्।
खरदूषणमुख्यानां निहतानि महामृधे ॥ ३.३०.३१ ॥
Catorce mil rakṣasas, capaces de tomar cualquier forma a voluntad y encabezados por Khara y Dūṣaṇa, fueron abatidos en aquella gran batalla.
3.30.32
अहो बत महत्कर्म रामस्य विदितात्मनः।
अहो वीर्यमहो दार्ढ्यं विष्णोरिव हि दृश्यते ॥ ३.३०.३२ ॥
¡Oh, qué grande es la hazaña de Rāma, que conoce su propio ser! ¡Oh, su valor y firmeza parecen los de Viṣṇu!
3.30.33
इत्येवमुक्त्वा ते सर्वे ययुर्देवा यथागतम्।
ततो राजर्षयः सर्वे संगताः परमर्षयः ॥ ३.३०.३३ ॥
Habiendo dicho esto, todos aquellos dioses regresaron por donde habían venido. Entonces todos los reyes-sabios y grandes sabios reunidos allí...
3.30.34
सभाज्य मुदिता रामं सागस्त्या इदमब्रुवन्।
एतदर्थं महातेजा महेन्द्रः पाकशासनः ॥ ३.३०.३४ ॥
Honrando a Rāma y regocijados, los sabios encabezados por Agastya dijeron: Para este propósito, el de gran resplandor Mahendra, Indra, castigador de Paka...
3.30.35
शरभङ्गाश्रमं पुण्यमाजगाम पुरंदरः।
आनीतस्त्वमिमं देशमुपायेन महर्षिभिः ॥ ३.३०.३५ ॥
Purandara, Indra, llegó al sagrado ermitaño de Śarabhaṅga. Has sido traído a este lugar por medio de una estratagema de los grandes sabios.
3.30.36
एषां वधार्थं शत्रूणां रक्षसां पापकर्मणाम्।
तदिदं नः कृतं कार्यं त्वया दशरथात्मज ॥ ३.३०.३६ ॥
Para la matanza de estos enemigos rākṣasas de obras perversas, tú, hijo de Daśaratha, has cumplido esta tarea por nosotros.
3.30.37
स्वधर्मं प्रचरिष्यन्ति दण्डकेषु महर्षयः।
एतस्मिन्नन्तरे वीरो लक्ष्मणः सह सीतया ॥ ३.३०.३७ ॥
En el bosque de Daṇḍaka los grandes sabios seguirán cumpliendo su propio dharma. Mientras tanto, el héroe Lakṣmaṇa, junto con Sītā,
3.30.38
गिरिदुर्गाद् विनिष्क्रम्य संविवेशाश्रमे सुखी
ततो रामस्तु विजयी पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ ३.३०.३८ ॥
Saliendo de la fortaleza montañosa, entraron felices en el ermitaño. Entonces Rāma, el vencedor, honrado por los grandes sabios,
3.30.39
प्रविवेशाश्रमं वीरो लक्ष्मणेनाभिपूजितः।
तं दृष्ट्वा शत्रुहन्तारं महर्षीणां सुखावहम् ॥ ३.३०.३९ ॥
El héroe, honrado por Lakṣmaṇa, entró en el ermitaño. Al verlo, el destructor de enemigos y portador de alegría para los grandes sabios,
3.30.40
बभूव हृष्टा वैदेही भर्तारं परिषस्वजे।
मुदा परमया युक्ता दृष्ट्वा रक्षोगणान् हतान्।
रामं चैवाव्ययं दृष्ट्वा तुतोष जनकात्मजा ॥ ३.३०.४० ॥
Vaidehī se llenó de alegría y abrazó a su esposo. Llena de suprema dicha, al ver a las huestes de demonios abatidas y al imperecedero Rāma, la hija de Janaka se regocijó.
3.30.41
ततस्तु तं राक्षससङ्घमर्दनं
सम्पूज्यमानं मुदितैर्महात्मभिः।
पुनः परिष्वज्य मुदान्वितानना
बभूव हृष्टा जनकात्मजा तदा ॥ ३.३०.४१ ॥
Entonces, habiéndolo abrazado de nuevo a él, el aplastador de huestes de demonios, honrado por los magnánimos regocijados, la hija de Janaka, con el rostro lleno de alegría, entonces se alegró.