வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.30.1
भित्त्वा तु तां गदां बाणै राघवो धर्मवत्सलः।
स्मयमान इदं वाक्यं संरब्धमिदमब्रवीत् ॥ ३.३०.१ ॥
தர்மத்தில் பிரியம் கொண்ட ராகவன் அம்புகளால் அந்தக் கதையைப் பிளந்து, புன்னகையுடன் கோபத்தோடு இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
3.30.2
एतत् ते बलसर्वस्वं दर्शितं राक्षसाधम।
शक्तिहीनतरो मत्तो वृथा त्वमुपगर्जसि ॥ ३.३०.२ ॥
அதம ராக்ஷசனே, உன் முழு பலத்தையும் காட்டிவிட்டாய். என்னை விட மிகவும் சக்தி குறைந்தவனாக இருந்தும் வீணாக கர்ஜிக்கிறாய்.
3.30.3
एषा बाणविनिर्भिन्ना गदा भूमितलं गता।
अभिधानप्रगल्भस्य तव प्रत्ययघातिनी ॥ ३.३०.३ ॥
அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட இந்தக் கதை நிலத்தில் வீழ்ந்தது; பெருமை பேசும் உன் நம்பிக்கையை இது அழிக்கிறது.
3.30.4
यत् त्वयोक्तं विनष्टानामिदमश्रुप्रमार्जनम्।
राक्षसानां करोमीति मिथ्या तदपि ते वचः ॥ ३.३०.४ ॥
அழிந்த ராக்ஷசர்களின் கண்ணீரைத் துடைப்பேன் என்று நீ சொன்னாயே, அந்தச் சொல்லும் பொய்யே.
3.30.5
नीचस्य क्षुद्रशीलस्य मिथ्यावृत्तस्य रक्षसः।
प्राणानपहरिष्यामि गरुत्मानमृतं यथा ॥ ३.३०.५ ॥
கீழ்மகனும், சிறிய குணமுடையவனும், பொய்யொழுக்கமுடையவனுமான அந்த ராக்ஷசனின் உயிரை, கருடன் அமிர்தத்தை எடுப்பது போல நான் பறிப்பேன்.
3.30.6
अद्य ते भिन्नकण्ठस्य फेनबुद्बुदभूषितम्।
विदारितस्य मद्बाणैर्मही पास्यति शोणितम् ॥ ३.३०.६ ॥
இன்று என் அம்புகளால் உன் தொண்டை பிளக்கப்பட்டு நீ கிழிக்கப்படுவாய்; நுரையும் குமிழிகளும் சூழ்ந்த உன் இரத்தத்தை இந்த பூமி குடிக்கும்.
3.30.7
पांसुरूषितसर्वाङ्गः स्रस्तन्यस्तभुजद्वयः।
स्वप्स्यसे गां समाश्लिष्य दुर्लभां प्रमदामिव ॥ ३.३०.७ ॥
தூசியால் முழு உடலும் பூசப்பட்டு, தளர்ந்து விரிந்த இரு கரங்களுடன், அரிதாகக் கிடைக்கும் பெண்ணை அணைப்பது போல பூமியை அணைத்துக்கொண்டு நீ உறங்குவாய்.
3.30.8
प्रवृद्धनिद्रे शयिते त्वयि राक्षसपांसने।
भविष्यन्ति शरण्यानां शरण्या दण्डका इमे ॥ ३.३०.८ ॥
தூக்கத்தில் ஆழ்ந்து தூசியில் கிடக்கும் நீ இருக்கும்போது, அடைக்கலம் தேடுவோருக்கு இந்த தண்டக வனங்கள் அடைக்கலமாகும்.
3.30.9
जनस्थाने हतस्थाने तव राक्षस मच्छरैः।
निर्भया विचरिष्यन्ति सर्वतो मुनयो वने ॥ ३.३०.९ ॥
ராக்ஷசா, ஜனஸ்தானத்தில், உன் இடத்தில் என் அம்புகளால் நீ கொல்லப்படும்போது, முனிவர்கள் காட்டில் எங்கும் அச்சமின்றி உலவுவார்கள்.
3.30.10
अद्य विप्रसरिष्यन्ति राक्षस्यो हतबान्धवाः।
बाष्पार्द्रवदना दीना भयादन्यभयावहाः ॥ ३.३०.१० ॥
இன்று உறவினர்கள் கொல்லப்பட்ட ராட்சசிகள், கண்ணீரால் நனைந்த முகத்துடன், துயருற்று, பயத்தால் சிதறி ஓடுவார்கள்; பிறருக்கு அச்சம் தந்தவர்கள் இப்போது அச்சமுறுவார்கள்.
3.30.11
अद्य शोकरसज्ञास्ता भविष्यन्ति निरर्थिकाः।
अनुरूपकुलाः पत्न्यो यासां त्वं पतिरीदृशः ॥ ३.३०.११ ॥
இன்று அந்தப் பெண்கள் துயரத்தின் சுவையை அறிவார்கள்; அவர்கள் பயனற்றவர்களாவார்கள். அவர்களுக்கு நீ இத்தகைய கணவனாக இருக்கிறாயே, தகுந்த குலத்துப் பெண்களான அவர்கள் மனைவிகள்.
3.30.12
नृशंसशील क्षुद्रात्मन् नित्यं ब्राह्मणकण्टक।
त्वत्कृते शङ्कितैरग्नौ मुनिभिः पात्यते हविः ॥ ३.३०.१२ ॥
கொடிய இயல்பு கொண்டவனே, இழிந்த மனம் கொண்டவனே, எப்போதும் பிராமணர்களுக்கு முள்ளாக இருப்பவனே! உன்னால் அஞ்சும் முனிவர்கள் நெருப்பில் ஹவிசை அர்ப்பிக்கிறார்கள்.
3.30.13
तमेवमभिसंरब्धं ब्रुवाणं राघवं वने।
खरो निर्भर्त्सयामास रोषात् खरतरस्वरः ॥ ३.३०.१३ ॥
காட்டில் இவ்வாறு கோபத்துடன் பேசிக்கொண்டிருந்த ராகவனை (ராமனை) கரன் சினத்தால், மிகக் கடுமையான குரலில் கடிந்து கொண்டான்.
3.30.14
दृढं खल्ववलिप्तोऽसि भयेष्वपि च निर्भयः।
वाच्यावाच्यं ततो हि त्वं मृत्योर्वश्यो न बुध्यसे ॥ ३.३०.१४ ॥
நீ உண்மையாகவே மிகவும் செருக்குடையவன்; அச்சம் தரும் சமயங்களிலும் அஞ்சாதவனாக இருக்கிறாய். எனவே நீ, மரணத்தின் வசப்பட்டவனாகி, எது சொல்லத்தக்கது எது சொல்லத் தகாதது என்பதை அறியவில்லை.
3.30.15
कालपाशपरिक्षिप्ता भवन्ति पुरुषा हि ये।
कार्याकार्यं न जानन्ति ते निरस्तषडिन्द्रियाः ॥ ३.३०.१५ ॥
காலபாசத்தில் சிக்கியவர்கள் எவர்களோ, அவர்கள் செய்யத்தக்கது எது, செய்யத் தகாதது எது என்பதை அறியமாட்டார்கள்; அவர்களின் ஆறு புலன்களும் விலகிவிடும்.
3.30.16
एवमुक्त्वा ततो रामं संरुध्य भृकुटिं ततः।
स ददर्श महासालमविदूरे निशाचरः ॥ ३.३०.१६ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, அந்த இரவுஞ்சரன் புருவத்தைச் சுருக்கி ராமனைப் பார்த்தான்; பின்னர் அருகிலே ஒரு பெரிய சால மரத்தைக் கண்டான்.
3.30.17
रणे प्रहरणस्यार्थे सर्वतो ह्यवलोकयन्।
स तमुत्पाटयामास संदष्टदशनच्छदम् ॥ ३.३०.१७ ॥
போரில் ஆயுதமாகப் பயன்படுத்த எங்கும் நோக்கியபடி, பற்களால் உதட்டைக் கடித்துக்கொண்டு அவன் அதைப் பிடுங்கி எடுத்தான்.
3.30.18
तं समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां विनर्दित्वा महाबलः।
राममुद्दिश्य चिक्षेप हतस्त्वमिति चाब्रवीत् ॥ ३.३०.१८ ॥
அதை இரு கைகளாலும் தூக்கி, கர்ஜித்த அந்த மகாபலசாலி ராமனை நோக்கி எறிந்து, "நீ இறந்தாய்!" என்றான்.
3.30.19
तमापतन्तं बाणौघैश्छित्त्वा रामः प्रतापवान्।
रोषमाहारयत् तीव्रं निहन्तुं समरे खरम् ॥ ३.३०.१९ ॥
அவன் தாக்க வருவதைக் கண்ட வீரியமிக்க ராமர், அம்புத் தொகுதிகளால் அவனை வெட்டி, போரில் கரனைக் கொல்வதற்காகக் கடும் சினத்தை எழுப்பினார்.
3.30.20
जातस्वेदस्ततो रामो रोषरक्तान्तलोचनः।
निर्बिभेद सहस्रेण बाणानां समरे खरम् ॥ ३.३०.२० ॥
பின்னர் வியர்வை அரும்பிய ராமர், சினத்தால் சிவந்த கண்களின் ஓரங்களுடன், போரில் ஆயிரம் அம்புகளால் கரனைத் துளைத்தார்.
3.30.21
तस्य बाणान्तराद् रक्तं बहु सुस्राव फेनिलम्।
गिरेः प्रस्रवणस्येव धाराणां च परिस्रवः ॥ ३.३०.२१ ॥
அவனுடைய அம்புகளுக்கு இடையிலிருந்து மிகுந்த நுரையுடன் கூடிய இரத்தம் பாய்ந்தது; மலையின் நீரூற்றுகளின் ஓடைகள் வழிவது போல.
3.30.22
विकलः स कृतो बाणैः खरो रामेण संयुगे।
मत्तो रुधिरगन्धेन तमेवाभ्यद्रवद् द्रुतम् ॥ ३.३०.२२ ॥
போரில் ராமரின் அம்புகளால் நிலைகுலைந்த கரன், இரத்த வாடையால் வெறிகொண்டு விரைவாக அவரையே நோக்கி ஓடினான்.
3.30.23
तमापतन्तं संक्रुद्धं कृतास्त्रो रुधिराप्लुतम्।
अपासर्पद् द्वित्रिपदं किंचित्त्वरितविक्रमः ॥ ३.३०.२३ ॥
சினத்துடன் தாக்க வந்த, இரத்தத்தில் குளித்த அவனைக் கண்டு, அஸ்திரவித்தையில் வல்ல ராமர் சற்று விரைவாக இரண்டு மூன்று அடிகள் பின்வாங்கினார்.
3.30.24
ततः पावकसंकाशं वधाय समरे शरम्।
खरस्य रामो जग्राह ब्रह्मदण्डमिवापरम् ॥ ३.३०.२४ ॥
பின்னர் ராமர், நெருப்பைப் போல ஒளிரும் ஓர் அம்பைக் கரனைக் கொல்வதற்காகப் போரில் எடுத்தார்; அது வேறொரு பிரம்மதண்டம் போல் இருந்தது.
3.30.25
स तद् दत्तं मघवता सुरराजेन धीमता।
संदधे च स धर्मात्मा मुमोच च खरं प्रति ॥ ३.३०.२५ ॥
அறவுணர்வுடைய அவர், இந்திரனாகிய தேவர்களின் அரசன் அளித்த, ஞானமுடைய அந்த அம்பை வில்லில் பொருத்தி கரனை நோக்கி விடுத்தார்.
3.30.26
स विमुक्तो महाबाणो निर्घातसमनिःस्वनः।
रामेण धनुरायम्य खरस्योरसि चापतत् ॥ ३.३०.२६ ॥
ராமரால் வில்லை இழுத்து விடுவிக்கப்பட்ட அந்த மாபெரும் அம்பு இடியின் முழக்கம் போல் ஒலித்தபடி கரனின் மார்பில் வீழ்ந்தது.
3.30.27
स पपात खरो भूमौ दह्यमानः शराग्निना।
रुद्रेणेव विनिर्दग्धः श्वेतारण्ये यथान्धकः ॥ ३.३०.२७ ॥
அம்பின் தீயால் எரிந்த கரன் நிலத்தில் வீழ்ந்தான்; சுவேதாரண்யத்தில் ருத்திரனால் எரிக்கப்பட்ட அந்தகனைப் போல.
3.30.28
स वृत्र इव वज्रेण फेनेन नमुचिर्यथा।
बलो वेन्द्राशनिहतो निपपात हतः खरः ॥ ३.३०.२८ ॥
வஜ்ராயுதத்தால் விருத்திரனும், நுரையால் நமுசியும், இந்திரனின் இடியால் பலனும் வீழ்ந்ததுபோல, கரன் கொல்லப்பட்டு வீழ்ந்தான்.
3.30.29
एतस्मिन्नन्तरे देवाश्चारणैः सह संगताः।
दुन्दुभींश्चाभिनिघ्नन्तः पुष्पवर्षं समन्ततः ॥ ३.३०.२९ ॥
அதே வேளையில் தேவர்களும் சாரணர்களுடன் கூடி, துந்துபிகளை முழக்கியபடி, எங்கும் மலர் மழை பொழிந்தனர்.
3.30.30
रामस्योपरि संहृष्टा ववर्षुर्विस्मितास्तदा।
अर्धाधिकमुहूर्तेन रामेण निशितैः शरैः ॥ ३.३०.३० ॥
ராமர்மீது மகிழ்ச்சியும் வியப்புமடைந்த அவர்கள் மழை பொழிந்தனர்; அரை முகூர்த்தத்துக்கும் சற்று மேலான நேரத்தில் ராமர் கூரிய அம்புகளால் (அதைச் செய்திருந்தார்).
3.30.31
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां कामरूपिणाम्।
खरदूषणमुख्यानां निहतानि महामृधे ॥ ३.३०.३१ ॥
கர தூஷணர்களைத் தலைவர்களாகக் கொண்ட, விருப்பப்படி உருவம் மாற்றவல்ல பதினான்காயிரம் அரக்கர்கள் அந்தப் பெரும் போரில் கொல்லப்பட்டனர்.
3.30.32
अहो बत महत्कर्म रामस्य विदितात्मनः।
अहो वीर्यमहो दार्ढ्यं विष्णोरिव हि दृश्यते ॥ ३.३०.३२ ॥
ஆ! தன்னை அறிந்த ராமனின் செயல் எத்தனை பெரியது! ஆ, அவனுடைய வீரமும் உறுதியும் விஷ்ணுவைப் போலத் தெரிகின்றன.
3.30.33
इत्येवमुक्त्वा ते सर्वे ययुर्देवा यथागतम्।
ततो राजर्षयः सर्वे संगताः परमर्षयः ॥ ३.३०.३३ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு அந்தத் தேவர்கள் அனைவரும் வந்த வழியே திரும்பிச் சென்றனர். பின்னர் அங்கே கூடியிருந்த அனைத்து ராஜரிஷிகளும் பெரிய ரிஷிகளும்...
3.30.34
सभाज्य मुदिता रामं सागस्त्या इदमब्रुवन्।
एतदर्थं महातेजा महेन्द्रः पाकशासनः ॥ ३.३०.३४ ॥
ராமனை மதித்து மகிழ்ந்த அகஸ்தியர் முதலானோர் இவ்வாறு கூறினர்: இதற்காகவே மகாதேஜஸ்வியான மகேந்திரனும், பாகசாசனனான இந்திரனும்...
3.30.35
शरभङ्गाश्रमं पुण्यमाजगाम पुरंदरः।
आनीतस्त्वमिमं देशमुपायेन महर्षिभिः ॥ ३.३०.३५ ॥
புனிதமான சரபங்கரின் ஆசிரமத்திற்கு புரந்தரனான இந்திரன் வந்தான். மகரிஷிகளின் உபாயத்தால் நீ இந்த இடத்திற்கு அழைத்து வரப்பட்டாய்.
3.30.36
एषां वधार्थं शत्रूणां रक्षसां पापकर्मणाम्।
तदिदं नः कृतं कार्यं त्वया दशरथात्मज ॥ ३.३०.३६ ॥
இந்தப் பாவச் செயல் புரியும் அரக்கச் சத்துருக்களை அழிப்பதற்காக, தசரதனின் மகனே, நீ எங்களுக்கு இந்தச் செயலைச் செய்து முடித்தாய்.
3.30.37
स्वधर्मं प्रचरिष्यन्ति दण्डकेषु महर्षयः।
एतस्मिन्नन्तरे वीरो लक्ष्मणः सह सीतया ॥ ३.३०.३७ ॥
தண்டக வனத்தில் மகரிஷிகள் தங்கள் சுவதர்மத்தைப் பின்பற்றி வாழ்வார்கள். இதற்கிடையில் வீரன் லக்ஷ்மணன் சீதையுடன்
3.30.38
गिरिदुर्गाद् विनिष्क्रम्य संविवेशाश्रमे सुखी
ततो रामस्तु विजयी पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ ३.३०.३८ ॥
மலைக் கோட்டையிலிருந்து வெளியேறி அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் ஆசிரமத்தில் நுழைந்தனர். பின்னர் வெற்றி பெற்ற ராமன் மகரிஷிகளால் போற்றப்பட்டவராய்
3.30.39
प्रविवेशाश्रमं वीरो लक्ष्मणेनाभिपूजितः।
तं दृष्ट्वा शत्रुहन्तारं महर्षीणां सुखावहम् ॥ ३.३०.३९ ॥
லக்ஷ்மணனால் போற்றப்பட்ட வீரன் ஆசிரமத்தில் நுழைந்தான். பகைவரை அழிப்பவனும் மகரிஷிகளுக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பவனுமான அவனைக் கண்டு
3.30.40
बभूव हृष्टा वैदेही भर्तारं परिषस्वजे।
मुदा परमया युक्ता दृष्ट्वा रक्षोगणान् हतान्।
रामं चैवाव्ययं दृष्ट्वा तुतोष जनकात्मजा ॥ ३.३०.४० ॥
வைதேஹி மகிழ்ச்சியடைந்து கணவரைத் தழுவினாள். பேரானந்தத்தால் நிரம்பி, கொல்லப்பட்ட அரக்கர் கூட்டத்தைக் கண்டும், அழிவற்ற ராமனைக் கண்டும் ஜனகனின் மகள் மகிழ்ந்தாள்
3.30.41
ततस्तु तं राक्षससङ्घमर्दनं
सम्पूज्यमानं मुदितैर्महात्मभिः।
पुनः परिष्वज्य मुदान्वितानना
बभूव हृष्टा जनकात्मजा तदा ॥ ३.३०.४१ ॥
பின்னர், அரக்கர் கூட்டத்தை அழிப்பவனும், மகிழ்ந்த மகாத்மாக்களால் போற்றப்பட்டவனுமான அவனை மீண்டும் தழுவி, மகிழ்ச்சியால் பிரகாசிக்கும் முகத்துடன் ஜனகனின் மகள் அப்போது மகிழ்ந்தாள்