Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.30.1
भित्त्वा तु तां गदां बाणै राघवो धर्मवत्सलः।
स्मयमान इदं वाक्यं संरब्धमिदमब्रवीत् ॥ ३.३०.१ ॥
Tendo atravessado aquela clava com suas flechas, Rāghava, amante do dharma, sorrindo mas irado, proferiu estas palavras.
3.30.2
एतत् ते बलसर्वस्वं दर्शितं राक्षसाधम।
शक्तिहीनतरो मत्तो वृथा त्वमुपगर्जसि ॥ ३.३०.२ ॥
Esta é toda a tua força que mostraste, o mais vil dos rākṣasas; muito mais fraco que eu, rugis em vão.
3.30.3
एषा बाणविनिर्भिन्ना गदा भूमितलं गता।
अभिधानप्रगल्भस्य तव प्रत्ययघातिनी ॥ ३.३०.३ ॥
Esta clava, atravessada por flechas, caiu ao chão; destrói a confiança de ti, ousado em tua jactância.
3.30.4
यत् त्वयोक्तं विनष्टानामिदमश्रुप्रमार्जनम्।
राक्षसानां करोमीति मिथ्या तदपि ते वचः ॥ ३.३०.४ ॥
O que disseste, que enxugarias as lágrimas dos rākṣasas destruídos, também essa tua palavra é falsa.
3.30.5
नीचस्य क्षुद्रशीलस्य मिथ्यावृत्तस्य रक्षसः।
प्राणानपहरिष्यामि गरुत्मानमृतं यथा ॥ ३.३०.५ ॥
Ao vil rākṣasa de caráter mesquinho e conduta falsa, arrebatarei a vida, como Garuḍa tomou o néctar.
3.30.6
अद्य ते भिन्नकण्ठस्य फेनबुद्बुदभूषितम्।
विदारितस्य मद्बाणैर्मही पास्यति शोणितम् ॥ ३.३०.६ ॥
Hoje, tendo a garganta atravessada e tu despedaçado por minhas flechas, a terra beberá teu sangue, adornado de espuma e bolhas.
3.30.7
पांसुरूषितसर्वाङ्गः स्रस्तन्यस्तभुजद्वयः।
स्वप्स्यसे गां समाश्लिष्य दुर्लभां प्रमदामिव ॥ ३.३०.७ ॥
Com todo o corpo coberto de poeira e os dois braços frouxamente estendidos, dormirás abraçando a terra como a uma amada rara.
3.30.8
प्रवृद्धनिद्रे शयिते त्वयि राक्षसपांसने।
भविष्यन्ति शरण्यानां शरण्या दण्डका इमे ॥ ३.३०.८ ॥
Ó rākṣasa, quando jazeres na poeira em teu sono profundo e prolongado, estas florestas de Daṇḍaka serão refúgio para os que buscam refúgio.
3.30.9
जनस्थाने हतस्थाने तव राक्षस मच्छरैः।
निर्भया विचरिष्यन्ति सर्वतो मुनयो वने ॥ ३.३०.९ ॥
Ó rākṣasa, em Janasthāna, onde serás morto pelas minhas flechas, os sábios vaguearão sem medo por toda a floresta.
3.30.10
अद्य विप्रसरिष्यन्ति राक्षस्यो हतबान्धवाः।
बाष्पार्द्रवदना दीना भयादन्यभयावहाः ॥ ३.३०.१० ॥
Hoje as mulheres rākṣasa, com os parentes mortos, fugirão dispersas, com os rostos molhados de lágrimas, miseráveis, por medo; as que causavam temor aos outros terão elas mesmas medo.
3.30.11
अद्य शोकरसज्ञास्ता भविष्यन्ति निरर्थिकाः।
अनुरूपकुलाः पत्न्यो यासां त्वं पतिरीदृशः ॥ ३.३०.११ ॥
Hoje aquelas mulheres conhecerão o sabor do pesar e ficarão sem sentido; esposas de famílias apropriadas, cujo marido és alguém como tu.
3.30.12
नृशंसशील क्षुद्रात्मन् नित्यं ब्राह्मणकण्टक।
त्वत्कृते शङ्कितैरग्नौ मुनिभिः पात्यते हविः ॥ ३.३०.१२ ॥
Ó tu, de natureza cruel, de mente vil, sempre um espinho para os brâmanes! Por tua causa, os sábios, temerosos, derramam a oferenda no fogo.
3.30.13
तमेवमभिसंरब्धं ब्रुवाणं राघवं वने।
खरो निर्भर्त्सयामास रोषात् खरतरस्वरः ॥ ३.३०.१३ ॥
Enquanto Rāghava (Rāma) falava assim, irado, na floresta, Khara o repreendeu com raiva, com uma voz áspera.
3.30.14
दृढं खल्ववलिप्तोऽसि भयेष्वपि च निर्भयः।
वाच्यावाच्यं ततो हि त्वं मृत्योर्वश्यो न बुध्यसे ॥ ३.३०.१४ ॥
Você é realmente muito arrogante, destemido mesmo em momentos de medo. Por isso, sujeito à morte, não compreendes o que deve e o que não deve ser dito.
3.30.15
कालपाशपरिक्षिप्ता भवन्ति पुरुषा हि ये।
कार्याकार्यं न जानन्ति ते निरस्तषडिन्द्रियाः ॥ ३.३०.१५ ॥
Os homens envolvidos pelo laço do tempo não sabem o que deve e o que não deve ser feito; seus seis sentidos são descartados.
3.30.16
एवमुक्त्वा ततो रामं संरुध्य भृकुटिं ततः।
स ददर्श महासालमविदूरे निशाचरः ॥ ३.३०.१६ ॥
Tendo falado assim, o andarilho da noite franziu a testa, olhou para Rāma e então viu uma grande árvore sāla não muito longe.
3.30.17
रणे प्रहरणस्यार्थे सर्वतो ह्यवलोकयन्।
स तमुत्पाटयामास संदष्टदशनच्छदम् ॥ ३.३०.१७ ॥
Olhando ao redor à procura de uma arma para a batalha, com os lábios pressionados pelos dentes, ele o arrancou.
3.30.18
तं समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां विनर्दित्वा महाबलः।
राममुद्दिश्य चिक्षेप हतस्त्वमिति चाब्रवीत् ॥ ३.३०.१८ ॥
Erguendo-o com ambos os braços e rugindo, o muito poderoso o arremessou mirando em Rāma, dizendo: "Estás morto!"
3.30.19
तमापतन्तं बाणौघैश्छित्त्वा रामः प्रतापवान्।
रोषमाहारयत् तीव्रं निहन्तुं समरे खरम् ॥ ३.३०.१९ ॥
Vendo-o avançar contra ele, o glorioso Rāma o cortou com uma chuva de flechas e, na batalha, despertou uma ira feroz para matar Khara.
3.30.20
जातस्वेदस्ततो रामो रोषरक्तान्तलोचनः।
निर्बिभेद सहस्रेण बाणानां समरे खरम् ॥ ३.३०.२० ॥
Então Rāma, banhado em suor, com os cantos dos olhos vermelhos de ira, perfurou Khara na batalha com mil flechas.
3.30.21
तस्य बाणान्तराद् रक्तं बहु सुस्राव फेनिलम्।
गिरेः प्रस्रवणस्येव धाराणां च परिस्रवः ॥ ३.३०.२१ ॥
Entre as suas flechas jorrou muito sangue espumoso, como as correntes que brotam de uma nascente da montanha.
3.30.22
विकलः स कृतो बाणैः खरो रामेण संयुगे।
मत्तो रुधिरगन्धेन तमेवाभ्यद्रवद् द्रुतम् ॥ ३.३०.२२ ॥
Khara, incapacitado pelas flechas de Rāma na batalha e enlouquecido pelo cheiro de sangue, lançou-se rapidamente diretamente contra ele.
3.30.23
तमापतन्तं संक्रुद्धं कृतास्त्रो रुधिराप्लुतम्।
अपासर्पद् द्वित्रिपदं किंचित्त्वरितविक्रमः ॥ ३.३०.२३ ॥
Ao vê-lo avançar furioso e encharcado de sangue, Rāma, perito nas armas, recuou rapidamente dois ou três passos.
3.30.24
ततः पावकसंकाशं वधाय समरे शरम्।
खरस्य रामो जग्राह ब्रह्मदण्डमिवापरम् ॥ ३.३०.२४ ॥
Então Rāma tomou na batalha uma flecha flamejante como o fogo, para matar Khara, como se fosse outro cetro de Brahmā.
3.30.25
स तद् दत्तं मघवता सुरराजेन धीमता।
संदधे च स धर्मात्मा मुमोच च खरं प्रति ॥ ३.३०.२५ ॥
Aquele de alma justa encaixou na corda a flecha dada por Indra, o sábio rei dos deuses, e a lançou contra Khara.
3.30.26
स विमुक्तो महाबाणो निर्घातसमनिःस्वनः।
रामेण धनुरायम्य खरस्योरसि चापतत् ॥ ३.३०.२६ ॥
Aquela grande flecha, disparada por Rāma após retesar o arco, rugindo como um trovão, caiu sobre o peito de Khara.
3.30.27
स पपात खरो भूमौ दह्यमानः शराग्निना।
रुद्रेणेव विनिर्दग्धः श्वेतारण्ये यथान्धकः ॥ ३.३०.२७ ॥
Khara caiu ao chão, queimando no fogo da flecha, como caiu Andhaka, consumido por Rudra na floresta de Śvetāraṇya.
3.30.28
स वृत्र इव वज्रेण फेनेन नमुचिर्यथा।
बलो वेन्द्राशनिहतो निपपात हतः खरः ॥ ३.३०.२८ ॥
Como Vṛtra foi abatido pelo raio, Namuci pela espuma e Bala pelo raio de Indra, assim caiu Khara, abatido.
3.30.29
एतस्मिन्नन्तरे देवाश्चारणैः सह संगताः।
दुन्दुभींश्चाभिनिघ्नन्तः पुष्पवर्षं समन्ततः ॥ ३.३०.२९ ॥
Nesse instante, os deuses reuniram-se com os Cāraṇas, tocando tambores e derramando uma chuva de flores por todos os lados.
3.30.30
रामस्योपरि संहृष्टा ववर्षुर्विस्मितास्तदा।
अर्धाधिकमुहूर्तेन रामेण निशितैः शरैः ॥ ३.३०.३० ॥
Alegres e admirados, choveram flores sobre Rāma, que realizara isso com flechas afiadas em pouco mais de meia muhūrta.
3.30.31
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां कामरूपिणाम्।
खरदूषणमुख्यानां निहतानि महामृधे ॥ ३.३०.३१ ॥
Catorze mil rākṣasas, capazes de assumir qualquer forma à vontade e liderados por Khara e Dūṣaṇa, foram mortos naquela grande batalha.
3.30.32
अहो बत महत्कर्म रामस्य विदितात्मनः।
अहो वीर्यमहो दार्ढ्यं विष्णोरिव हि दृश्यते ॥ ३.३०.३२ ॥
Oh, como é grande o feito de Rāma, que conhece a si mesmo! Oh, seu valor e firmeza parecem os de Viṣṇu!
3.30.33
इत्येवमुक्त्वा ते सर्वे ययुर्देवा यथागतम्।
ततो राजर्षयः सर्वे संगताः परमर्षयः ॥ ३.३०.३३ ॥
Tendo dito isso, todos aqueles deuses retornaram pelo caminho por onde haviam vindo. Então todos os reis-sábios e grandes sábios reunidos ali...
3.30.34
सभाज्य मुदिता रामं सागस्त्या इदमब्रुवन्।
एतदर्थं महातेजा महेन्द्रः पाकशासनः ॥ ३.३०.३४ ॥
Honrando Rāma e alegres, os sábios liderados por Agastya disseram: Para este propósito, o de grande esplendor Mahendra, Indra, o castigador de Paka...
3.30.35
शरभङ्गाश्रमं पुण्यमाजगाम पुरंदरः।
आनीतस्त्वमिमं देशमुपायेन महर्षिभिः ॥ ३.३०.३५ ॥
Purandara, Indra, chegou ao sagrado eremitério de Śarabhaṅga. Você foi trazido a este lugar por meio de um artifício dos grandes sábios.
3.30.36
एषां वधार्थं शत्रूणां रक्षसां पापकर्मणाम्।
तदिदं नः कृतं कार्यं त्वया दशरथात्मज ॥ ३.३०.३६ ॥
Para a destruição destes inimigos rākṣasas de ações perversas, tu, filho de Daśaratha, cumpriste esta tarefa por nós.
3.30.37
स्वधर्मं प्रचरिष्यन्ति दण्डकेषु महर्षयः।
एतस्मिन्नन्तरे वीरो लक्ष्मणः सह सीतया ॥ ३.३०.३७ ॥
Na floresta de Daṇḍaka, os grandes sábios seguirão cumprindo o seu próprio dharma. Enquanto isso, o herói Lakṣmaṇa, juntamente com Sītā,
3.30.38
गिरिदुर्गाद् विनिष्क्रम्य संविवेशाश्रमे सुखी
ततो रामस्तु विजयी पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ ३.३०.३८ ॥
Saindo da fortaleza montanhosa, entraram felizes no eremitério. Então Rāma, o vencedor, honrado pelos grandes sábios,
3.30.39
प्रविवेशाश्रमं वीरो लक्ष्मणेनाभिपूजितः।
तं दृष्ट्वा शत्रुहन्तारं महर्षीणां सुखावहम् ॥ ३.३०.३९ ॥
O herói, honrado por Lakṣmaṇa, entrou no eremitério. Ao vê-lo, o destruidor de inimigos e trazedor de alegria para os grandes sábios,
3.30.40
बभूव हृष्टा वैदेही भर्तारं परिषस्वजे।
मुदा परमया युक्ता दृष्ट्वा रक्षोगणान् हतान्।
रामं चैवाव्ययं दृष्ट्वा तुतोष जनकात्मजा ॥ ३.३०.४० ॥
Vaidehī encheu-se de alegria e abraçou o marido. Cheia de suprema alegria, ao ver as hostes de demônios abatidas e o imperecível Rāma, a filha de Janaka regozijou-se.
3.30.41
ततस्तु तं राक्षससङ्घमर्दनं
सम्पूज्यमानं मुदितैर्महात्मभिः।
पुनः परिष्वज्य मुदान्वितानना
बभूव हृष्टा जनकात्मजा तदा ॥ ३.३०.४१ ॥
Então, tendo abraçado de novo aquele que esmaga as hostes de demônios, honrado pelos magnânimos alegres, a filha de Janaka, com o rosto cheio de alegria, então se regozijou.