Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.30.1
भित्त्वा तु तां गदां बाणै राघवो धर्मवत्सलः।
स्मयमान इदं वाक्यं संरब्धमिदमब्रवीत् ॥ ३.३०.१ ॥
Nachdem er jene Keule mit seinen Pfeilen durchbohrt hatte, sprach Rāghava, dem Dharma zugetan, lächelnd und doch erzürnt, diese Worte.
3.30.2
एतत् ते बलसर्वस्वं दर्शितं राक्षसाधम।
शक्तिहीनतरो मत्तो वृथा त्वमुपगर्जसि ॥ ३.३०.२ ॥
Dies ist deine ganze Stärke, die du gezeigt hast, niedrigster der Rākṣasas; weit schwächer als ich, brüllst du vergeblich.
3.30.3
एषा बाणविनिर्भिन्ना गदा भूमितलं गता।
अभिधानप्रगल्भस्य तव प्रत्ययघातिनी ॥ ३.३०.३ ॥
Diese von Pfeilen durchbohrte Keule ist zu Boden gefallen; sie zerstört das Vertrauen deiner großspurigen Prahlerei.
3.30.4
यत् त्वयोक्तं विनष्टानामिदमश्रुप्रमार्जनम्।
राक्षसानां करोमीति मिथ्या तदपि ते वचः ॥ ३.३०.४ ॥
Was du sagtest, dass du die Tränen der vernichteten Rākṣasas abwischen würdest, auch dieses dein Wort ist falsch.
3.30.5
नीचस्य क्षुद्रशीलस्य मिथ्यावृत्तस्य रक्षसः।
प्राणानपहरिष्यामि गरुत्मानमृतं यथा ॥ ३.३०.५ ॥
Dir, niederträchtiger, kleinlicher, falsch handelnder Rākṣasa, werde ich die Lebensatem nehmen, wie Garuḍa den Nektar nahm.
3.30.6
अद्य ते भिन्नकण्ठस्य फेनबुद्बुदभूषितम्।
विदारितस्य मद्बाणैर्मही पास्यति शोणितम् ॥ ३.३०.६ ॥
Heute, wenn dein Hals von meinen Pfeilen durchbohrt und du zerrissen bist, wird die Erde dein Blut trinken, geschmückt mit Schaum und Blasen.
3.30.7
पांसुरूषितसर्वाङ्गः स्रस्तन्यस्तभुजद्वयः।
स्वप्स्यसे गां समाश्लिष्य दुर्लभां प्रमदामिव ॥ ३.३०.७ ॥
Mit dem ganzen Körper von Staub bedeckt und den beiden Armen schlaff ausgestreckt, wirst du die Erde umarmen und schlafen, wie man eine seltene Geliebte umarmt.
3.30.8
प्रवृद्धनिद्रे शयिते त्वयि राक्षसपांसने।
भविष्यन्ति शरण्यानां शरण्या दण्डका इमे ॥ ३.३०.८ ॥
O Rākṣasa, wenn du im Staub in tiefem, langem Schlaf liegst, werden diese Daṇḍaka-Wälder zur Zuflucht für alle, die Zuflucht suchen.
3.30.9
जनस्थाने हतस्थाने तव राक्षस मच्छरैः।
निर्भया विचरिष्यन्ति सर्वतो मुनयो वने ॥ ३.३०.९ ॥
O Rākṣasa, in Janasthāna, wo du durch meine Pfeile erschlagen wirst, werden die Weisen furchtlos überall im Wald umherwandern.
3.30.10
अद्य विप्रसरिष्यन्ति राक्षस्यो हतबान्धवाः।
बाष्पार्द्रवदना दीना भयादन्यभयावहाः ॥ ३.३०.१० ॥
Heute werden die Rākṣasa-Frauen, deren Verwandte erschlagen sind, mit tränennassen Gesichtern elend und vor Furcht zerstreut fliehen; die anderen Furcht einflößten, werden selbst in Angst sein.
3.30.11
अद्य शोकरसज्ञास्ता भविष्यन्ति निरर्थिकाः।
अनुरूपकुलाः पत्न्यो यासां त्वं पतिरीदृशः ॥ ३.३०.११ ॥
Heute werden jene Frauen den Geschmack des Kummers kennen und sinnlos werden — Gattinnen angemessener Familien, deren Gatte du bist.
3.30.12
नृशंसशील क्षुद्रात्मन् नित्यं ब्राह्मणकण्टक।
त्वत्कृते शङ्कितैरग्नौ मुनिभिः पात्यते हविः ॥ ३.३०.१२ ॥
O du grausamer, niederträchtiger Geist, immer ein Dorn für die Brahmanen! Deinetwegen gießen die Weisen voller Furcht die Opfergabe ins Feuer.
3.30.13
तमेवमभिसंरब्धं ब्रुवाणं राघवं वने।
खरो निर्भर्त्सयामास रोषात् खरतरस्वरः ॥ ३.३०.१३ ॥
Als Rāghava (Rāma) so zornig im Wald sprach, schalt ihn Khara voll Wut mit einer überaus harten Stimme.
3.30.14
दृढं खल्ववलिप्तोऽसि भयेष्वपि च निर्भयः।
वाच्यावाच्यं ततो हि त्वं मृत्योर्वश्यो न बुध्यसे ॥ ३.३०.१४ ॥
Du bist wirklich sehr überheblich, furchtlos selbst in Augenblicken der Furcht. Daher verstehst du, dem Tod unterworfen, nicht, was man sagen soll und was nicht.
3.30.15
कालपाशपरिक्षिप्ता भवन्ति पुरुषा हि ये।
कार्याकार्यं न जानन्ति ते निरस्तषडिन्द्रियाः ॥ ३.३०.१५ ॥
Menschen, die von der Schlinge der Zeit umschlossen sind, wissen nicht, was zu tun und was zu lassen ist; ihre sechs Sinne sind außer Kraft gesetzt.
3.30.16
एवमुक्त्वा ततो रामं संरुध्य भृकुटिं ततः।
स ददर्श महासालमविदूरे निशाचरः ॥ ३.३०.१६ ॥
So gesprochen, zog der Nachtwandler die Brauen zusammen, blickte auf Rāma und erblickte dann einen großen Sāla-Baum nicht weit entfernt.
3.30.17
रणे प्रहरणस्यार्थे सर्वतो ह्यवलोकयन्।
स तमुत्पाटयामास संदष्टदशनच्छदम् ॥ ३.३०.१७ ॥
Sich nach einer Waffe für den Kampf umsehend, die Lippen mit den Zähnen zusammengepresst, riss er ihn aus.
3.30.18
तं समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां विनर्दित्वा महाबलः।
राममुद्दिश्य चिक्षेप हतस्त्वमिति चाब्रवीत् ॥ ३.३०.१८ ॥
Mit beiden Armen hob er ihn hoch, brüllte, und der überaus Starke schleuderte ihn auf Rāma, rufend: »Du bist erschlagen!«
3.30.19
तमापतन्तं बाणौघैश्छित्त्वा रामः प्रतापवान्।
रोषमाहारयत् तीव्रं निहन्तुं समरे खरम् ॥ ३.३०.१९ ॥
Als er auf ihn losstürmte, zerschnitt ihn der glanzvolle Rāma mit einem Pfeilhagel und entfachte im Kampf einen heftigen Zorn, um Khara zu erschlagen.
3.30.20
जातस्वेदस्ततो रामो रोषरक्तान्तलोचनः।
निर्बिभेद सहस्रेण बाणानां समरे खरम् ॥ ३.३०.२० ॥
Da durchbohrte Rāma, schweißgebadet, die Augenwinkel rot vor Zorn, Khara im Kampf mit tausend Pfeilen.
3.30.21
तस्य बाणान्तराद् रक्तं बहु सुस्राव फेनिलम्।
गिरेः प्रस्रवणस्येव धाराणां च परिस्रवः ॥ ३.३०.२१ ॥
Zwischen seinen Pfeilen strömte viel schäumendes Blut hervor, wie Bäche aus einer Bergquelle.
3.30.22
विकलः स कृतो बाणैः खरो रामेण संयुगे।
मत्तो रुधिरगन्धेन तमेवाभ्यद्रवद् द्रुतम् ॥ ३.३०.२२ ॥
Khara, im Kampf durch Rāmas Pfeile kampfunfähig gemacht und vom Blutgeruch rasend, stürmte schnell direkt auf ihn zu.
3.30.23
तमापतन्तं संक्रुद्धं कृतास्त्रो रुधिराप्लुतम्।
अपासर्पद् द्वित्रिपदं किंचित्त्वरितविक्रमः ॥ ३.३०.२३ ॥
Als er wutentbrannt und blutüberströmt auf ihn zustürmte, wich der waffenkundige Rāma schnell zwei oder drei Schritte zurück.
3.30.24
ततः पावकसंकाशं वधाय समरे शरम्।
खरस्य रामो जग्राह ब्रह्मदण्डमिवापरम् ॥ ३.३०.२४ ॥
Da nahm Rāma im Kampf einen feuerglühenden Pfeil zur Hand, um Khara zu töten, als wäre es ein weiterer Brahmā-Stab.
3.30.25
स तद् दत्तं मघवता सुरराजेन धीमता।
संदधे च स धर्मात्मा मुमोच च खरं प्रति ॥ ३.३०.२५ ॥
Der rechtschaffene Held legte den Pfeil, den ihm Indra, der weise König der Götter, gegeben hatte, auf den Bogen und schoss ihn auf Khara ab.
3.30.26
स विमुक्तो महाबाणो निर्घातसमनिःस्वनः।
रामेण धनुरायम्य खरस्योरसि चापतत् ॥ ३.३०.२६ ॥
Dieser große Pfeil, den Rāma nach dem Spannen des Bogens abschoss, donnerte wie ein Blitzschlag und fiel auf Kharas Brust.
3.30.27
स पपात खरो भूमौ दह्यमानः शराग्निना।
रुद्रेणेव विनिर्दग्धः श्वेतारण्ये यथान्धकः ॥ ३.३०.२७ ॥
Khara fiel zu Boden, verbrennend im Feuer des Pfeils, wie Andhaka fiel, als er im Śvetāraṇya-Wald von Rudra verbrannt wurde.
3.30.28
स वृत्र इव वज्रेण फेनेन नमुचिर्यथा।
बलो वेन्द्राशनिहतो निपपात हतः खरः ॥ ३.३०.२८ ॥
Wie Vṛtra durch den Donnerkeil, Namuci durch den Schaum und Bala durch Indras Blitz erschlagen wurden, so fiel der erschlagene Khara.
3.30.29
एतस्मिन्नन्तरे देवाश्चारणैः सह संगताः।
दुन्दुभींश्चाभिनिघ्नन्तः पुष्पवर्षं समन्ततः ॥ ३.३०.२९ ॥
In diesem Augenblick versammelten sich die Götter mit den Cāraṇas, schlugen die Trommeln und ließen von allen Seiten Blumen regnen.
3.30.30
रामस्योपरि संहृष्टा ववर्षुर्विस्मितास्तदा।
अर्धाधिकमुहूर्तेन रामेण निशितैः शरैः ॥ ३.३०.३० ॥
Erfreut und verwundert ließen sie auf Rāma Blumen regnen, der dies mit scharfen Pfeilen in etwas mehr als einer halben Muhūrta vollbracht hatte.
3.30.31
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां कामरूपिणाम्।
खरदूषणमुख्यानां निहतानि महामृधे ॥ ३.३०.३१ ॥
Vierzehntausend Rākṣasas, die ihre Gestalt nach Belieben wandeln konnten und von Khara und Dūṣaṇa angeführt wurden, fielen in dieser großen Schlacht.
3.30.32
अहो बत महत्कर्म रामस्य विदितात्मनः।
अहो वीर्यमहो दार्ढ्यं विष्णोरिव हि दृश्यते ॥ ३.३०.३२ ॥
Oh, wie groß ist die Tat Rāmas, der sich selbst erkennt! Oh, seine Tapferkeit und Festigkeit gleichen denen Viṣṇus!
3.30.33
इत्येवमुक्त्वा ते सर्वे ययुर्देवा यथागतम्।
ततो राजर्षयः सर्वे संगताः परमर्षयः ॥ ३.३०.३३ ॥
Nachdem sie so gesprochen hatten, kehrten alle diese Götter auf dem Weg zurück, auf dem sie gekommen waren. Da versammelten sich alle königlichen Weisen und großen Weisen...
3.30.34
सभाज्य मुदिता रामं सागस्त्या इदमब्रुवन्।
एतदर्थं महातेजा महेन्द्रः पाकशासनः ॥ ३.३०.३४ ॥
Rāma ehrend und erfreut, sprachen die Weisen mit Agastya diese Worte: Zu diesem Zweck hat der hochstrahlende Mahendra, Indra, der Bezwinger Pakas...
3.30.35
शरभङ्गाश्रमं पुण्यमाजगाम पुरंदरः।
आनीतस्त्वमिमं देशमुपायेन महर्षिभिः ॥ ३.३०.३५ ॥
Purandara, Indra, kam in die heilige Einsiedelei des Śarabhaṅga. Du wurdest durch eine List der großen Weisen an diesen Ort gebracht.
3.30.36
एषां वधार्थं शत्रूणां रक्षसां पापकर्मणाम्।
तदिदं नः कृतं कार्यं त्वया दशरथात्मज ॥ ३.३०.३६ ॥
Zur Vernichtung dieser bösen Feinde, der Rākṣasas, hast du, Sohn Daśarathas, diese Aufgabe für uns vollbracht.
3.30.37
स्वधर्मं प्रचरिष्यन्ति दण्डकेषु महर्षयः।
एतस्मिन्नन्तरे वीरो लक्ष्मणः सह सीतया ॥ ३.३०.३७ ॥
Im Daṇḍaka-Wald werden die großen Weisen ihr eigenes Dharma üben. Inzwischen der Held Lakṣmaṇa zusammen mit Sītā,
3.30.38
गिरिदुर्गाद् विनिष्क्रम्य संविवेशाश्रमे सुखी
ततो रामस्तु विजयी पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ ३.३०.३८ ॥
Aus der Bergfestung herausgetreten, betraten sie glücklich die Einsiedelei. Dann Rāma, der Sieger, von den großen Weisen geehrt,
3.30.39
प्रविवेशाश्रमं वीरो लक्ष्मणेनाभिपूजितः।
तं दृष्ट्वा शत्रुहन्तारं महर्षीणां सुखावहम् ॥ ३.३०.३९ ॥
Der von Lakṣmaṇa geehrte Held betrat die Einsiedelei. Als sie ihn sahen, den Vernichter der Feinde und Bringer der Freude für die großen Weisen,
3.30.40
बभूव हृष्टा वैदेही भर्तारं परिषस्वजे।
मुदा परमया युक्ता दृष्ट्वा रक्षोगणान् हतान्।
रामं चैवाव्ययं दृष्ट्वा तुतोष जनकात्मजा ॥ ३.३०.४० ॥
Vaidehī wurde froh und umarmte ihren Gatten. Von höchster Freude erfüllt, als sie die erschlagenen Dämonenscharen und den unvergänglichen Rāma sah, freute sich die Tochter Janakas.
3.30.41
ततस्तु तं राक्षससङ्घमर्दनं
सम्पूज्यमानं मुदितैर्महात्मभिः।
पुनः परिष्वज्य मुदान्वितानना
बभूव हृष्टा जनकात्मजा तदा ॥ ३.३०.४१ ॥
Dann, ihn, den Zermalmer der Dämonenscharen, der von den erfreuten Großen Seelen geehrt wurde, wieder umarmend, freute sich die Tochter Janakas mit freudestrahlendem Antlitz da.