Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.43.1
सा तं सम्प्रेक्ष्य सुश्रोणी कुसुमानि विचिन्वती।
हेमराजतवर्णाभ्यां पार्श्वाभ्यामुपशोभितम् ॥ ३.४३.१ ॥
Als die schöngehüftete Sītā, Blumen pflückend, ihn genau betrachtete, sah sie jenen Hirsch, der an den Flanken in Gold- und Silberfarben geschmückt war.
3.43.2
प्रहृष्टा चानवद्याङ्गी मृष्टहाटकवर्णिनी।
भर्तारमपि चक्रन्द लक्ष्मणं चैव सायुधम् ॥ ३.४३.२ ॥
Voller Freude, mit makellosen Gliedern und von der Farbe polierten Goldes, rief sie ihren Gemahl und auch den bewaffneten Lakṣmaṇa.
3.43.3
आहूयाहूय च पुनस्तं मृगं साधु वीक्षते।
आगच्छागच्छ शीघ्रं वै आर्यपुत्र सहानुज ॥ ३.४३.३ ॥
Immer wieder rufend und den Hirsch genau betrachtend, sprach sie: "Komm, komm schnell, edler Gemahl, mit deinem jüngeren Bruder!"
3.43.4
तावाहूतौ नरव्याघ्रौ वैदेह्या रामलक्ष्मणौ।
वीक्षमाणौ तु तं देशं तदा ददृशतुर्मृगम् ॥ ३.४३.४ ॥
Von Vaidehī gerufen, sahen jene beiden Besten der Männer, Rāma und Lakṣmaṇa, in jene Richtung blickend, da den Hirsch.
3.43.5
शङ्कमानस्तु तं दृष्ट्वा लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत्।
तमेवैनमहं मन्ये मारीचं राक्षसं मृगम् ॥ ३.४३.५ ॥
Argwöhnisch, als er ihn sah, sprach Lakṣmaṇa diese Worte: "Ich glaube, dieser Hirsch ist eben der Rākṣasa Mārīca."
3.43.6
चरन्तो मृगयां हृष्टाः पापेनोपाधिना वने।
अनेन निहता राम राजानः कामरूपिणा ॥ ३.४३.६ ॥
Könige, die fröhlich im Wald jagten, wurden von diesem Bösewicht erschlagen, dem Rākṣasa, der jede beliebige Gestalt annimmt, o Rāma.
3.43.7
अस्य मायाविदो माया मृगरूपमिदं कृतम्।
भानुमत् पुरुषव्याघ्र गन्धर्वपुरसंनिभम् ॥ ३.४३.७ ॥
O Tiger unter den Menschen, diese Hirschgestalt wurde durch die Illusion dieses Meisters der Täuschung erschaffen; sie strahlt, gleich der Stadt der Gandharvas.
3.43.8
मृगो ह्येवंविधो रत्नविचित्रो नास्ति राघव।
जगत्यां जगतीनाथ मायैषा हि न संशयः ॥ ३.४३.८ ॥
O Rāghava, es gibt keinen solchen Hirsch in der Welt, bunt mit Juwelen; o Herr der Erde, dies ist gewiss Illusion, ohne Zweifel.
3.43.9
एवं ब्रुवाणं काकुत्स्थं प्रतिवार्य शुचिस्मिता।
उवाच सीता संहृष्टा छद्मना हृतचेतना ॥ ३.४३.९ ॥
Rāma, der so sprach, zurückhaltend, sprach Sītā mit reinem Lächeln, erfreut, von Täuschung das Bewusstsein geraubt:
3.43.10
आर्यपुत्राभिरामोऽसौ मृगो हरति मे मनः।
आनयैनं महाबाहो क्रीडार्थं नो भविष्यति ॥ ३.४३.१० ॥
O edler Gemahl, dieser reizende Hirsch raubt mir den Sinn. O Starkarmiger, bring ihn; er wird unser Spiel sein.
3.43.11
इहाश्रमपदेऽस्माकं बहवः पुण्यदर्शनाः।
मृगाश्चरन्ति सहिताश्चमराः सृमरास्तथा ॥ ३.४३.११ ॥
Hier, an unserer Einsiedelei, streifen viele Hirsche, anmutig anzusehen, gemeinsam umher, dazu die Yak-Hirsche und die Sṛmara-Hirsche.
3.43.12
ऋक्षाः पृषतसङ्घाश्च वानराः किन्नरास्तथा।
विहरन्ति महाबाहो रूपश्रेष्ठा महाबलाः ॥ ३.४३.१२ ॥
Bären, Herden gefleckter Hirsche, Affen und Kinnaras streifen ebenfalls hier umher. O Starkarmiger, sie sind die schönsten an Gestalt und sehr kräftig.
3.43.13
न चान्यः सदृशो राजन् दृष्टः पूर्वं मृगो मया।
तेजसा क्षमया दीप्त्या यथायं मृगसत्तमः ॥ ३.४३.१३ ॥
O König, zuvor habe ich keinen anderen Hirsch gesehen, der diesem gleicht; an Glanz, Geduld und Strahlkraft ist dieser beste aller Hirsche so.
3.43.14
नानावर्णविचित्राङ्गो रत्नभूतो ममाग्रतः।
द्योतयन् वनमव्यग्रं शोभते शशिसंनिभः ॥ ३.४३.१४ ॥
Mit vielfarbig gezeichneten Gliedern, wie ein Juwel vor mir, erleuchtet dieser Hirsch den stillen Wald und strahlt wie der Mond.
3.43.15
अहो रूपमहो लक्ष्मीः स्वरसम्पच्च शोभना।
मृगोऽद्भुतो विचित्राङ्गो हृदयं हरतीव मे ॥ ३.४३.१५ ॥
Ah, welche Schönheit, welcher Glanz, und wie reizend ist auch die Fülle seiner Stimme! Dieser wunderbare Hirsch mit seinen bunten Gliedern scheint mir das Herz zu rauben.
3.43.16
यदि ग्रहणमभ्येति जीवन् नेव मृगस्तव।
आश्चर्यभूतं भवति विस्मयं जनयिष्यति ॥ ३.४३.१६ ॥
Könnte dieser Hirsch lebend gefangen werden, wäre er für dich ein Wunder; er wird Staunen erregen.
3.43.17
समाप्तवनवासानां राज्यस्थानां च नः पुनः।
अन्तःपुरे विभूषार्थो मृग एष भविष्यति ॥ ३.४३.१७ ॥
Wenn unser Waldexil beendet ist und wir wieder im Reich eingesetzt sind, wird dieser Hirsch ein Schmuck für den inneren Palast sein.
3.43.18
भरतस्यार्यपुत्रस्य श्वश्रूणां मम च प्रभो।
मृगरूपमिदं दिव्यं विस्मयं जनयिष्यति ॥ ३.४३.१८ ॥
O Herr, diese göttliche Hirschgestalt wird Staunen erregen bei Bharata, beim edlen Sohn (dir), bei meinen Schwiegermüttern und bei mir.
3.43.19
जीवन्न यदि तेऽभ्येति ग्रहणं मृगसत्तमः।
अजिनं नरशार्दूल रुचिरं तु भविष्यति ॥ ३.४३.१९ ॥
O Tiger unter den Männern, wenn dieser beste aller Hirsche nicht lebend in deine Hand gerät, wird sein Fell prächtig sein.
3.43.20
निहतस्यास्य सत्त्वस्य जाम्बूनदमयत्वचि।
शष्पबृस्यां विनीतायामिच्छाम्यहमुपासितुम् ॥ ३.४३.२० ॥
Ich möchte mich auf einen schönen, aus Gras geflochtenen Sitz setzen, auf der goldenen Haut dieses erschlagenen Wesens.
3.43.21
कामवृत्तमिदं रौद्रं स्त्रीणामसदृशं मतम्।
वपुषा त्वस्य सत्त्वस्य विस्मयो जनितो मम ॥ ३.४३.२१ ॥
Ein so launisches und wildes Verhalten gilt als unpassend für Frauen; doch die Gestalt dieses Wesens hat mich mit Staunen erfüllt.
3.43.22
तेन काञ्चनरोम्णा तु मणिप्रवरशृङ्गिणा।
तरुणादित्यवर्णेन नक्षत्रपथवर्चसा ॥ ३.४३.२२ ॥
Durch jenen goldhaarigen Hirsch mit seinen prächtigen, juwelengleichen Hörnern, in der Farbe der jungen Sonne und im Glanz der Sternenstraße.
3.43.24
बभूव राघवस्यापि मनो विस्मयमागतम्।
लोभितस्तेन रूपेण सीतया च प्रचोदितः।
उवाच राघवो हृष्टो भ्रातरं लक्ष्मणं वचः ॥ ३.४३.२४ ॥
Auch Rāghavas Geist wurde von Staunen erfüllt. Von jener Gestalt verlockt und von Sītā angetrieben, sprach der erfreute Rāghava diese Worte zu seinem Bruder Lakṣmaṇa.
3.43.25
पश्य लक्ष्मण वैदेह्याः स्पृहामुल्लसितामिमाम्।
रूपश्रेष्ठतया ह्येष मृगोऽद्य न भविष्यति ॥ ३.४३.२५ ॥
Sieh, Lakṣmaṇa, dieses begierige Verlangen Vaidehīs. Wegen der Vortrefflichkeit seiner Gestalt wird dieser Hirsch heute nicht überleben.
3.43.26
न वने नन्दनोद्देशे न चैत्ररथसंश्रये।
कुतः पृथिव्यां सौमित्रे योऽस्य कश्चित् समो मृगः ॥ ३.४३.२६ ॥
Weder im Wald, noch im Gebiet von Nandana, noch im Hain Caitraratha – wie also gäbe es auf der Erde, o Saumitri, einen Hirsch, der diesem gleicht?
3.43.27
प्रतिलोमानुलोमाश्च रुचिरा रोमराजयः।
शोभन्ते मृगमाश्रित्य चित्राः कनकबिन्दुभिः ॥ ३.४३.२७ ॥
Die schönen Haarreihen, gegen und mit dem Strich verlaufend, leuchten auf diesem Hirsch, bunt und mit goldenen Flecken gezeichnet.
3.43.28
पश्यास्य जृम्भमाणस्य दीप्तामग्निशिखोपमाम्।
जिह्वां मुखान्निःसरन्तीं मेघादिव शतह्रदाम् ॥ ३.४३.२८ ॥
Sieh seine Zunge, die beim Gähnen wie eine Feuerflamme aus dem Maul schießt – wie ein hundertfach gezackter Blitz aus einer Wolke.
3.43.29
मसारगल्वर्कमुखः शङ्खमुक्तानिभोदरः।
कस्य नामानिरूप्योऽसौ न मनो लोभयेन्मृगः ॥ ३.४३.२९ ॥
Sein Gesicht gleicht Glimmer, Lapislazuli und der Sonne, sein Bauch einer Muschel und einer Perle – dieser unbeschreibliche Hirsch, wessen Geist würde er nicht verlocken?
3.43.30
कस्य रूपमिदं दृष्ट्वा जाम्बूनदमयप्रभम्।
नानारत्नमयं दिव्यं न मनो विस्मयं व्रजेत् ॥ ३.४३.३० ॥
Wessen Geist würde nicht in Staunen geraten, wenn er diese göttliche Gestalt sieht, die wie Jāmbūnada-Gold glänzt und aus vielen Edelsteinen besteht?
3.43.31
मांसहेतोरपि मृगान् विहारार्थं च धन्विनः।
घ्नन्ति लक्ष्मण राजानो मृगयायां महावने ॥ ३.४३.३१ ॥
Um des Fleisches willen, ja selbst zum Vergnügen, erschlagen die bogenbewaffneten Könige im großen Wald bei der Jagd die Hirsche, o Lakṣmaṇa.
3.43.32
धनानि व्यवसायेन विचीयन्ते महावने।
धातवो विविधाश्चापि मणिरत्नसुवर्णिनः ॥ ३.४३.३२ ॥
Im großen Wald werden Reichtümer durch Mühe gesammelt, und es gibt auch verschiedene Erze, reich an Edelsteinen, Juwelen und Gold.
3.43.33
तत् सारमखिलं नॄणां धनं निचयवर्धनम्।
मनसा चिन्तितं सर्वं यथा शुक्रस्य लक्ष्मण ॥ ३.४३.३३ ॥
Jenes ganze Wesen des Reichtums, das den Schatz der Menschen mehrt, alles, was im Geist gedacht wird, wie bei Śukra, o Lakṣmaṇa.
3.43.34
अर्थी येनार्थकृत्येन संव्रजत्यविचारयन्।
तमर्थमर्थशास्त्रज्ञाः प्राहुरर्थ्याः सुलक्ष्मण ॥ ३.४३.३४ ॥
Dieses Ziel, dem der Suchende des Reichtums durch die Geschäfte des Reichtums ohne Überlegung nachgeht, nennen die Kenner der Wissenschaft vom Reichtum 'arthya', o guter Lakṣmaṇa.
3.43.35
एतस्य मृगरत्नस्य परार्घ्ये काञ्चनत्वचि।
उपवेक्ष्यति वैदेही मया सह सुमध्यमा ॥ ३.४३.३५ ॥
Die goldene Haut dieses Juwels unter den Hirschen ist von höchstem Wert; darauf wird Vaidehī, die schlanke, zusammen mit mir sitzen.
3.43.36
न कादली न प्रियकी न प्रवेणी न चाविकी।
भवेदेतस्य सदृशी स्पर्शेऽनेनेति मे मतिः ॥ ३.४३.३६ ॥
Weder die kadalī, noch die priyakī, noch die praveṇī, noch die avikī wäre in der Berührung dieser gleich; so ist meine Meinung.
3.43.37
एष चैव मृगः श्रीमान् यश्च दिव्यो नभश्चरः।
उभावेतौ मृगौ दिव्यौ तारामृगमहीमृगौ ॥ ३.४३.३७ ॥
Dieser prächtige Hirsch und jener göttliche, der am Himmel wandelt – diese beiden göttlichen Hirsche sind der Sternhirsch und der Erdhirsch.
3.43.38
यदि वायं तथा यन्मां भवेद् वदसि लक्ष्मण।
मायैषा राक्षसस्येति कर्तव्योऽस्य वधो मया ॥ ३.४३.३८ ॥
Lakṣmaṇa, wenn es wahr ist, was du sagst, dass dies eine Täuschung des Rākṣasa ist, dann muss ich ihn töten.
3.43.39
एतेन हि नृशंसेन मारीचेनाकृतात्मना।
वने विचरता पूर्वं हिंसिता मुनिपुंगवाः ॥ ३.४३.३९ ॥
Dieser grausame Mārīca mit unreinem Herzen hat einst, im Wald umherstreifend, die besten der Weisen verletzt.
3.43.40
उत्थाय बहवोऽनेन मृगयायां जनाधिपाः।
निहताः परमेष्वासास्तस्माद् वध्यस्त्वयं मृगः ॥ ३.४३.४० ॥
Während der Jagd erhob er sich und erschlug viele Herrscher der Menschen, große Bogenschützen; deshalb ist auch dieser Hirsch zu töten.
3.43.41
पुरस्तादिह वातापिः परिभूय तपस्विनः।
उदरस्थो द्विजान् हन्ति स्वगर्भोऽश्वतरीमिव ॥ ३.४३.४१ ॥
Einst tötete hier Vātāpi, die Asketen überwältigend, im Bauch wohnend wie sein eigener Embryo, die Zweimalgeborenen, wie eine Maultierstute durch ihre eigene Leibesfrucht zugrunde geht.
3.43.42
स कदाचिच्चिराल्लोभादाससाद महामुनिम्।
अगस्त्यं तेजसा युक्तं भक्ष्यस्तस्य बभूव ह ॥ ३.४३.४२ ॥
Einmal, nach langer Zeit, näherte er sich aus Gier dem großen Weisen Agastya, der von Glanz erfüllt war; und dieser wurde seine Speise.
3.43.43
समुत्थाने च तद्रूपं कर्तुकामं समीक्ष्य तम्।
उत्स्मयित्वा तु भगवान् वातापिमिदमब्रवीत् ॥ ३.४३.४३ ॥
Als er sah, dass jener aufstand und jene Gestalt anzunehmen begehrte, lächelte der Erhabene und sprach diese Worte zu Vātāpi.
3.43.44
त्वयाविगण्य वातापे परिभूताश्च तेजसा।
जीवलोके द्विजश्रेष्ठास्तस्मादसि जरां गतः ॥ ३.४३.४४ ॥
O Vātāpi, weil du in dieser Welt die Besten der Zweimalgeborenen missachtet und sie mit deiner Macht überwältigt hast, bist du nun alt geworden.
3.43.45
तद् रक्षो न भवेदेव वातापिरिव लक्ष्मण।
मद्विधं योऽतिमन्येत धर्मनित्यं जितेन्द्रियम् ॥ ३.४३.४५ ॥
O Lakṣmaṇa, möge der Dämon, der einen wie mich missachtet, der stets dem Dharma ergeben und seiner Sinne Herr ist, so werden wie Vātāpi.
3.43.46
भवेद्धतोऽयं वातापिरगस्त्येनेव मा गतः।
इह त्वं भव संनद्धो यन्त्रितो रक्ष मैथिलीम् ॥ ३.४३.४६ ॥
Möge dieser Vātāpi erschlagen werden, wie Vātāpi von Agastya erschlagen wurde. Geh nicht; bleib hier wachsam und beherrscht und beschütze Maithilī.
3.43.47
अस्यामायत्तमस्माकं यत् कृत्यं रघुनन्दन।
अहमेनं वधिष्यामि ग्रहीष्याम्यथवा मृगम् ॥ ३.४३.४७ ॥
O Wonne der Raghu, welche Pflicht uns ihretwegen auch obliegt, ich werde diesen erschlagen oder den Hirsch fangen.
3.43.48
यावद् गच्छामि सौमित्रे मृगमानयितुं द्रुतम्।
पश्य लक्ष्मण वैदेह्या मृगत्वचि गतां स्पृहाम् ॥ ३.४३.४८ ॥
O Sohn der Sumitrā, während ich eilig gehe, diesen Hirsch zu holen, sieh, Lakṣmaṇa, das Verlangen nach der Hirschhaut, das in Vaidehī erwacht ist.
3.43.49
त्वचा प्रधानया ह्येष मृगोऽद्य न भविष्यति।
अप्रमत्तेन ते भाव्यमाश्रमस्थेन सीतया ॥ ३.४३.४९ ॥
Denn heute wird dieser Hirsch vor allem seiner Haut wegen da sein. Du musst wachsam sein und Sītā beschützen, die im Einsiedlerhain wohnt.
3.43.50
यावत् पृषतमेकेन सायकेन निहन्म्यहम्।
हत्वैतच्चर्म चादाय शीघ्रमेष्यामि लक्ष्मण ॥ ३.४३.५० ॥
O Lakṣmaṇa, bis ich den gefleckten Hirsch mit einem einzigen Pfeil erlege, seine Haut nehme und rasch zurückkehre.
3.43.51
प्रदक्षिणेनातिबलेन पक्षिणा
जटायुषा बुद्धिमता च लक्ष्मण।
भवाप्रमत्तः प्रतिगृह्य मैथिलीं
प्रतिक्षणं सर्वत एव शङ्कितः ॥ ३.४३.५१ ॥
O Lakṣmaṇa, der mächtige und weise Vogel Jaṭāyu ist dort. Sei achtsam, übernimm die Obhut über Maithilī und sei in jedem Augenblick von allen Seiten wachsam.