வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.43.1
सा तं सम्प्रेक्ष्य सुश्रोणी कुसुमानि विचिन्वती।
हेमराजतवर्णाभ्यां पार्श्वाभ्यामुपशोभितम् ॥ ३.४३.१ ॥
பூக்களைப் பறித்துக்கொண்டிருந்த அழகிய இடையுடைய அவள், பொன்னிறமும் வெள்ளி நிறமும் கொண்ட பக்கங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த மானை உற்றுநோக்கினாள்.
3.43.2
प्रहृष्टा चानवद्याङ्गी मृष्टहाटकवर्णिनी।
भर्तारमपि चक्रन्द लक्ष्मणं चैव सायुधम् ॥ ३.४३.२ ॥
மகிழ்ச்சியடைந்த, குற்றமற்ற அங்கங்களையுடைய, மெருகேற்றிய பொன்னிறம் கொண்ட அவள் தன் கணவனையும், ஆயுதம் தாங்கிய லக்ஷ்மணனையும் அழைத்தாள்.
3.43.3
आहूयाहूय च पुनस्तं मृगं साधु वीक्षते।
आगच्छागच्छ शीघ्रं वै आर्यपुत्र सहानुज ॥ ३.४३.३ ॥
மீண்டும் மீண்டும் அழைத்து, அந்த மானை நன்றாக நோக்கியபடி, "ஆர்யபுத்திரரே, தம்பியுடன் விரைந்து வாருங்கள், வாருங்கள்" என்றாள்.
3.43.4
तावाहूतौ नरव्याघ्रौ वैदेह्या रामलक्ष्मणौ।
वीक्षमाणौ तु तं देशं तदा ददृशतुर्मृगम् ॥ ३.४३.४ ॥
வைதேஹியால் அழைக்கப்பட்ட அந்த இரு நரசிங்கங்களான ராமனும் லக்ஷ்மணனும், அந்த இடத்தைப் பார்த்தபடி அப்போது அந்த மானைக் கண்டனர்.
3.43.5
शङ्कमानस्तु तं दृष्ट्वा लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत्।
तमेवैनमहं मन्ये मारीचं राक्षसं मृगम् ॥ ३.४३.५ ॥
அதைக் கண்டு சந்தேகித்த லக்ஷ்மணன் இவ்வாறு சொன்னான்: "இந்த மானை நான் மாரீசன் என்ற அரக்கனே என்று நினைக்கிறேன்."
3.43.6
चरन्तो मृगयां हृष्टाः पापेनोपाधिना वने।
अनेन निहता राम राजानः कामरूपिणा ॥ ३.४३.६ ॥
காட்டில் வேட்டையாடிக் களித்திருந்த அரசர்கள், இந்தப் பாவியான, விரும்பிய உருவம் எடுக்கும் அரக்கனால் கொல்லப்பட்டனர், ராமா.
3.43.7
अस्य मायाविदो माया मृगरूपमिदं कृतम्।
भानुमत् पुरुषव्याघ्र गन्धर्वपुरसंनिभम् ॥ ३.४३.७ ॥
ஓ புருஷவ்யாக்ரா, மாயா அறிந்தவனின் மாயையால் உருவான இந்த மான் உருவம் ஒளிர்கிறது; அது கந்தர்வ நகரம் போன்றது.
3.43.8
मृगो ह्येवंविधो रत्नविचित्रो नास्ति राघव।
जगत्यां जगतीनाथ मायैषा हि न संशयः ॥ ३.४३.८ ॥
ஓ ராகவா, உலகில் இத்தகைய ரத்தினங்களால் வண்ணமிட்ட மான் இல்லை; ஓ உலகநாதா, இது நிச்சயமாக மாயையே.
3.43.9
एवं ब्रुवाणं काकुत्स्थं प्रतिवार्य शुचिस्मिता।
उवाच सीता संहृष्टा छद्मना हृतचेतना ॥ ३.४३.९ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த காகுத்ஸ்தனை மறுத்து, தூய புன்னகையுடைய சீதை, வஞ்சனையால் மனம் கவரப்பட்டவளாய், மகிழ்ச்சியுடன் பேசினாள்.
3.43.10
आर्यपुत्राभिरामोऽसौ मृगो हरति मे मनः।
आनयैनं महाबाहो क्रीडार्थं नो भविष्यति ॥ ३.४३.१० ॥
ஆர்யபுத்திரா, இந்த அழகிய மான் என் மனதைக் கவர்கிறது; ஓ மஹாபாஹோ, இதைக் கொண்டு வாருங்கள்; இது நமக்கு விளையாட்டுக்காக இருக்கும்.
3.43.11
इहाश्रमपदेऽस्माकं बहवः पुण्यदर्शनाः।
मृगाश्चरन्ति सहिताश्चमराः सृमरास्तथा ॥ ३.४३.११ ॥
இங்கே நம் ஆசிரம இடத்தில் பார்ப்பதற்கு புண்ணியமான பல மான்கள் திரிகின்றன; சாமரமான்களும் சிருமர மான்களும் ஒன்றாக உலவுகின்றன.
3.43.12
ऋक्षाः पृषतसङ्घाश्च वानराः किन्नरास्तथा।
विहरन्ति महाबाहो रूपश्रेष्ठा महाबलाः ॥ ३.४३.१२ ॥
கரடிகளும், புள்ளிமான் கூட்டங்களும், குரங்குகளும், கின்னரர்களும் அவ்வாறே உலவுகின்றனர்; ஓ மஹாபாஹோ, இவர்கள் உருவத்தில் சிறந்தவர்களும் பெரும்பலம் பெற்றவர்களும் ஆவர்.
3.43.13
न चान्यः सदृशो राजन् दृष्टः पूर्वं मृगो मया।
तेजसा क्षमया दीप्त्या यथायं मृगसत्तमः ॥ ३.४३.१३ ॥
ஓ அரசே! இதற்கு இணையான வேறொரு மானை நான் இதுவரை கண்டதில்லை; இந்த மான்களில் சிறந்தது தேஜஸிலும் பொறுமையிலும் ஒளியிலும் அப்படியே விளங்குகிறது.
3.43.14
नानावर्णविचित्राङ्गो रत्नभूतो ममाग्रतः।
द्योतयन् वनमव्यग्रं शोभते शशिसंनिभः ॥ ३.४३.१४ ॥
பல நிறங்களால் அழகுறும் உடலுடன், ரத்தினம் போல் என் முன்னே இந்த மான் அமைதியான காட்டை ஒளிரச் செய்து சந்திரனைப் போல் விளங்குகிறது.
3.43.15
अहो रूपमहो लक्ष्मीः स्वरसम्पच्च शोभना।
मृगोऽद्भुतो विचित्राङ्गो हृदयं हरतीव मे ॥ ३.४३.१५ ॥
ஆ! என்ன அழகு, என்ன ஒளி! குரலின் செழுமையும் எவ்வளவு இனிமையானது! இந்த அற்புத மான், பலவண்ண உடலுடன், என் உள்ளத்தைக் கவர்ந்து செல்வது போல் இருக்கிறது.
3.43.16
यदि ग्रहणमभ्येति जीवन् नेव मृगस्तव।
आश्चर्यभूतं भवति विस्मयं जनयिष्यति ॥ ३.४३.१६ ॥
இந்த மானை உயிருடன் பிடிக்க முடிந்தால், அது உங்களுக்கு ஓர் அற்புதமாகும்; அது வியப்பை உண்டாக்கும்.
3.43.17
समाप्तवनवासानां राज्यस्थानां च नः पुनः।
अन्तःपुरे विभूषार्थो मृग एष भविष्यति ॥ ३.४३.१७ ॥
காட்டு வாசம் முடிந்து நாம் மீண்டும் அரசில் நிலைபெறும்போது, அந்தப்புரத்தின் அலங்காரத்திற்காக இந்த மான் இருக்கும்.
3.43.18
भरतस्यार्यपुत्रस्य श्वश्रूणां मम च प्रभो।
मृगरूपमिदं दिव्यं विस्मयं जनयिष्यति ॥ ३.४३.१८ ॥
ஓ தலைவரே! பரதனுக்கும், ஆர்யபுத்திரருக்கும் (உங்களுக்கும்), என் மாமியார்களுக்கும், எனக்கும் இந்த தெய்வீக மான் வடிவம் வியப்பை உண்டாக்கும்.
3.43.19
जीवन्न यदि तेऽभ्येति ग्रहणं मृगसत्तमः।
अजिनं नरशार्दूल रुचिरं तु भविष्यति ॥ ३.४३.१९ ॥
ஓ நரசார்தூலனே, இந்தச் சிறந்த மான் உயிருடன் உங்கள் கைக்கு வராவிட்டால், அதன் தோல் அழகாக இருக்கும்.
3.43.20
निहतस्यास्य सत्त्वस्य जाम्बूनदमयत्वचि।
शष्पबृस्यां विनीतायामिच्छाम्यहमुपासितुम् ॥ ३.४३.२० ॥
கொல்லப்பட்ட இந்த உயிரினத்தின் பொன்னிற தோலால் செய்த, புல்லால் பின்னிய நல்ல இருக்கையில் நான் அமர விரும்புகிறேன்.
3.43.21
कामवृत्तमिदं रौद्रं स्त्रीणामसदृशं मतम्।
वपुषा त्वस्य सत्त्वस्य विस्मयो जनितो मम ॥ ३.४३.२१ ॥
இந்த விருப்பம்போல் நடக்கும் கொடிய செயல் பெண்களுக்குப் பொருந்தாதது என்று கருதப்படுகிறது; ஆனால் இந்த உயிரினத்தின் உருவம் என்னுள் வியப்பை ஏற்படுத்தியது.
3.43.22
तेन काञ्चनरोम्णा तु मणिप्रवरशृङ्गिणा।
तरुणादित्यवर्णेन नक्षत्रपथवर्चसा ॥ ३.४३.२२ ॥
அந்தப் பொன்னிற ரோமமும், மணி போன்ற சிறந்த கொம்புகளும், இளம் சூரியனின் நிறமும், நட்சத்திரப் பாதையின் ஒளியும் கொண்ட மானால்.
3.43.24
बभूव राघवस्यापि मनो विस्मयमागतम्।
लोभितस्तेन रूपेण सीतया च प्रचोदितः।
उवाच राघवो हृष्टो भ्रातरं लक्ष्मणं वचः ॥ ३.४३.२४ ॥
ராகவனின் மனமும் வியப்பால் நிறைந்தது. அந்த உருவத்தால் கவரப்பட்டு, சீதையால் தூண்டப்பட்ட மகிழ்ச்சியான ராகவன் தம்பி லக்ஷ்மணனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
3.43.25
पश्य लक्ष्मण वैदेह्याः स्पृहामुल्लसितामिमाम्।
रूपश्रेष्ठतया ह्येष मृगोऽद्य न भविष्यति ॥ ३.४३.२५ ॥
லக்ஷ்மணா, வைதேகியின் இந்த ஆவலைப் பார். அதன் உருவின் சிறப்பால் இந்த மான் இன்று உயிருடன் இருக்காது.
3.43.26
न वने नन्दनोद्देशे न चैत्ररथसंश्रये।
कुतः पृथिव्यां सौमित्रे योऽस्य कश्चित् समो मृगः ॥ ३.४३.२६ ॥
சௌமித்ரா, நந்தன வனப் பகுதியிலும் இல்லை, சைத்ரரத வனத்திலும் இல்லை; பூமியில் இதற்கு இணையான மான் எங்கு இருக்கும்?
3.43.27
प्रतिलोमानुलोमाश्च रुचिरा रोमराजयः।
शोभन्ते मृगमाश्रित्य चित्राः कनकबिन्दुभिः ॥ ३.४३.२७ ॥
முடியின் எதிர் திசையிலும் நேர் திசையிலும் அமைந்த அழகான மயிர் வரிசைகள், தங்கப் புள்ளிகளால் சித்திரமாகி, இம்மானின் மேல் பிரகாசிக்கின்றன.
3.43.28
पश्यास्य जृम्भमाणस्य दीप्तामग्निशिखोपमाम्।
जिह्वां मुखान्निःसरन्तीं मेघादिव शतह्रदाम् ॥ ३.४३.२८ ॥
இதன் வாயிலிருந்து கொட்டாவி விடும்போது வெளிப்படும் நெருப்பு நாக்கைப் பார்; அது மேகத்திலிருந்து பாயும் நூறு மின்னல்கள் போல இருக்கிறது.
3.43.29
मसारगल्वर्कमुखः शङ्खमुक्तानिभोदरः।
कस्य नामानिरूप्योऽसौ न मनो लोभयेन्मृगः ॥ ३.४३.२९ ॥
முகம் மசார, கல்வ, சூரியன் போலவும், வயிறு சங்கு, முத்து போலவும் உள்ள இந்த வருணிக்க முடியாத மான், யாருடைய மனத்தை மயக்காது?
3.43.30
कस्य रूपमिदं दृष्ट्वा जाम्बूनदमयप्रभम्।
नानारत्नमयं दिव्यं न मनो विस्मयं व्रजेत् ॥ ३.४३.३० ॥
ஜம்பூநதப் பொன் போல் ஒளிரும், பல ரத்தினங்களால் ஆன இந்த தெய்வீக உருவத்தைக் கண்டு, யாருடைய மனம் வியப்பில் ஆழாது?
3.43.31
मांसहेतोरपि मृगान् विहारार्थं च धन्विनः।
घ्नन्ति लक्ष्मण राजानो मृगयायां महावने ॥ ३.४३.३१ ॥
லக்ஷ்மணா, இறைச்சிக்காகவும் பொழுதுபோக்குக்காகவும் கூட வில்லேந்திய அரசர்கள் பெரும் காட்டில் வேட்டையாடும்போது மான்களைக் கொல்கின்றனர்.
3.43.32
धनानि व्यवसायेन विचीयन्ते महावने।
धातवो विविधाश्चापि मणिरत्नसुवर्णिनः ॥ ३.४३.३२ ॥
பெரிய காட்டில் முயற்சியால் செல்வங்கள் சேகரிக்கப்படுகின்றன; மணிகளும் ரத்தினங்களும் பொன்னும் நிறைந்த பல வகைத் தாதுக்களும் அங்கே உள்ளன.
3.43.33
तत् सारमखिलं नॄणां धनं निचयवर्धनम्।
मनसा चिन्तितं सर्वं यथा शुक्रस्य लक्ष्मण ॥ ३.४३.३३ ॥
மனிதர்களின் செல்வக் குவியலைப் பெருக்கும் அந்த முழுச் செல்வத்தின் சாரமும், மனதில் எண்ணியதெல்லாம், சுக்கிரனைப் போல், ஓ லக்ஷ்மணா.
3.43.34
अर्थी येनार्थकृत्येन संव्रजत्यविचारयन्।
तमर्थमर्थशास्त्रज्ञाः प्राहुरर्थ्याः सुलक्ष्मण ॥ ३.४३.३४ ॥
செல்வத்தை விரும்புபவன் செல்வத்தின் செயலால் ஆராயாமல் எதைப் பின்தொடர்கிறானோ, அதை அர்த்த சாஸ்திர அறிஞர்கள் 'அர்த்தி' (செல்வம் வேண்டுபவன்) என்று அழைக்கிறார்கள், ஓ நல்ல லக்ஷ்மணா.
3.43.35
एतस्य मृगरत्नस्य परार्घ्ये काञ्चनत्वचि।
उपवेक्ष्यति वैदेही मया सह सुमध्यमा ॥ ३.४३.३५ ॥
இந்த மானரத்தினத்தின் பொன்னிற மேல்தோல் மிக உயர்ந்த மதிப்புடையது; அதன் மீது என்னுடன் சிறுஇடையாளான வைதேஹி அமர்வாள்.
3.43.36
न कादली न प्रियकी न प्रवेणी न चाविकी।
भवेदेतस्य सदृशी स्पर्शेऽनेनेति मे मतिः ॥ ३.४३.३६ ॥
கதலி, பிரியகி, பிரவேணி, அவிகி எதுவும் இதன் தொடுதலுக்கு ஒப்பாகாது என்பது என் கருத்து.
3.43.37
एष चैव मृगः श्रीमान् यश्च दिव्यो नभश्चरः।
उभावेतौ मृगौ दिव्यौ तारामृगमहीमृगौ ॥ ३.४३.३७ ॥
இந்த ஒளிமிகு மானும், வானில் சஞ்சரிக்கும் அந்த தெய்வீக மானும்—இந்த இரு தெய்வீக மான்களும் நட்சத்திர-மானும் பூமி-மானும் ஆகும்.
3.43.38
यदि वायं तथा यन्मां भवेद् वदसि लक्ष्मण।
मायैषा राक्षसस्येति कर्तव्योऽस्य वधो मया ॥ ३.४३.३८ ॥
லட்சுமணா, நீ சொல்வது போல் இது எனக்கு (மாயம்) என்றால், இது ஓர் அரக்கனின் மாயை; ஆகவே நான் இதனைக் கொல்ல வேண்டும்.
3.43.39
एतेन हि नृशंसेन मारीचेनाकृतात्मना।
वने विचरता पूर्वं हिंसिता मुनिपुंगवाः ॥ ३.४३.३९ ॥
கொடியவனும் பண்பற்ற மனமுடையவனுமான இந்த மாரீசன், முன்பு காட்டில் திரிந்தபோது சிறந்த முனிவர்களுக்குத் தீங்கு செய்தான்.
3.43.40
उत्थाय बहवोऽनेन मृगयायां जनाधिपाः।
निहताः परमेष्वासास्तस्माद् वध्यस्त्वयं मृगः ॥ ३.४३.४० ॥
இவன் வேட்டையின்போது எழுந்து பல மன்னர்களைக் கொன்றான்; அவர்கள் சிறந்த வில்லாளர்கள். ஆகவே இந்த மானும் கொல்லப்பட வேண்டியதே.
3.43.41
पुरस्तादिह वातापिः परिभूय तपस्विनः।
उदरस्थो द्विजान् हन्ति स्वगर्भोऽश्वतरीमिव ॥ ३.४३.४१ ॥
முன்பு இங்கே வாதாபி தவசிகளை வென்று, தன் வயிற்றில் வாழ்ந்து, அசுவதரி தன் கருவாலேயே அழிவது போல, இருபிறப்பாளர்களைக் கொன்றான்.
3.43.42
स कदाचिच्चिराल्लोभादाससाद महामुनिम्।
अगस्त्यं तेजसा युक्तं भक्ष्यस्तस्य बभूव ह ॥ ३.४३.४२ ॥
அவன் ஒருமுறை, நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு, பேராசையால் ஒளிபொருந்திய மகாமுனிவர் அகஸ்தியரை அணுகினான்; அவரே அவனுக்கு உணவானார்.
3.43.43
समुत्थाने च तद्रूपं कर्तुकामं समीक्ष्य तम्।
उत्स्मयित्वा तु भगवान् वातापिमिदमब्रवीत् ॥ ३.४३.४३ ॥
அவன் எழுந்து தன் அந்த உருவை எடுக்க விரும்புவதைக் கண்டு, பகவான் புன்னகைத்து வாதாபியிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
3.43.44
त्वयाविगण्य वातापे परिभूताश्च तेजसा।
जीवलोके द्विजश्रेष्ठास्तस्मादसि जरां गतः ॥ ३.४३.४४ ॥
வாதாபியே, நீ உலகில் இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்களை அவமதித்து, உன் ஆற்றலால் அவர்களை வென்றாய்; ஆகையால் நீ முதுமையை அடைந்துவிட்டாய்.
3.43.45
तद् रक्षो न भवेदेव वातापिरिव लक्ष्मण।
मद्विधं योऽतिमन्येत धर्मनित्यं जितेन्द्रियम् ॥ ३.४३.४५ ॥
லக்ஷ்மணா, என்னைப் போல் தர்மத்தில் நிலைத்தவனும் புலன்களை வென்றவனுமான ஒருவனை யார் அவமதிக்கிறானோ, அந்த ராட்சசன் வாதாபியைப் போலவே ஆகட்டும்.
3.43.46
भवेद्धतोऽयं वातापिरगस्त्येनेव मा गतः।
इह त्वं भव संनद्धो यन्त्रितो रक्ष मैथिलीम् ॥ ३.४३.४६ ॥
இந்த வாதாபி அகத்தியரால் கொல்லப்பட்ட வாதாபியைப் போல் கொல்லப்படட்டும்; நீ இங்கேயே ஆயத்தமாகவும் அடக்கத்துடனும் இருந்து மைதிலியைக் காப்பாயாக.
3.43.47
अस्यामायत्तमस्माकं यत् कृत्यं रघुनन्दन।
अहमेनं वधिष्यामि ग्रहीष्याम्यथवा मृगम् ॥ ३.४३.४७ ॥
ரகுநந்தனா, இவளைச் சார்ந்த நமது கடமை எதுவோ, அதை நான் இவனைக் கொல்வேன்; அல்லது அந்த மானைப் பிடிப்பேன்.
3.43.48
यावद् गच्छामि सौमित्रे मृगमानयितुं द्रुतम्।
पश्य लक्ष्मण वैदेह्या मृगत्वचि गतां स्पृहाम् ॥ ३.४३.४८ ॥
சௌமித்ரியே, நான் அந்த மானைக் கொண்டுவர விரைந்து செல்லும்போது, லக்ஷ்மணா, பார்; வைதேகிக்கு மானின் தோலின் மேல் ஆசை சென்றிருப்பதை.
3.43.49
त्वचा प्रधानया ह्येष मृगोऽद्य न भविष्यति।
अप्रमत्तेन ते भाव्यमाश्रमस्थेन सीतया ॥ ३.४३.४९ ॥
இன்று இந்த மான், முக்கியமாக அதன் தோலுக்காகவே இருக்கும். நீ விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்; ஆசிரமத்தில் இருக்கும் சீதையையும் காக்க வேண்டும்.
3.43.50
यावत् पृषतमेकेन सायकेन निहन्म्यहम्।
हत्वैतच्चर्म चादाय शीघ्रमेष्यामि लक्ष्मण ॥ ३.४३.५० ॥
லக்ஷ்மணா, ஒரே அம்பால் அந்தப் புள்ளி மானை வீழ்த்தி, அதன் தோலை எடுத்துக்கொண்டு விரைவில் திரும்பி வரும் வரை.
3.43.51
प्रदक्षिणेनातिबलेन पक्षिणा
जटायुषा बुद्धिमता च लक्ष्मण।
भवाप्रमत्तः प्रतिगृह्य मैथिलीं
प्रतिक्षणं सर्वत एव शङ्कितः ॥ ३.४३.५१ ॥
லக்ஷ்மணா, மிக்க வலிமையும் அறிவும் கொண்ட பறவை ஜடாயு இருக்கிறது. மைதிலியைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பை ஏற்று, ஒவ்வொரு கணமும் எல்லாப் பக்கமும் கவனமாக இரு.