वाल्मीकि रामायण · सर्ग 3.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.44.1
तथा तु तं समादिश्य भ्रातरं रघुनन्दनः।
बबन्धासिं महातेजा जाम्बूनदमयत्सरुम् ॥ ३.४४.१ ॥
इस प्रकार अपने भाई को आदेश देकर रघुनंदन महातेजस्वी राम ने स्वर्णमय म्यान वाली तलवार बाँधी।
3.44.2
ततस्त्रिविनतं चापमादायात्मविभूषणम्।
आबध्य च कपालौ द्वौ जगामोदग्रविक्रमः ॥ ३.४४.२ ॥
फिर अपने आभूषणरूप तीन स्थानों पर झुके हुए धनुष को लेकर और दोनों हाथों पर कवच बाँधकर उग्र पराक्रमी राम चल पड़े।
3.44.3
तं वन्यराजो राजेन्द्रमापतन्तं निरीक्ष्य वै।
बभूवान्तर्हितस्त्रासात् पुनः संदर्शनेऽभवत् ॥ ३.४४.३ ॥
राजेन्द्र राम को आते देखकर वन के उस राजा मृग ने भय से छिप गया, और फिर दिखाई देने लगा।
3.44.4
बद्धासिर्धनुरादाय प्रदुद्राव यतो मृगः।
तं स्म पश्यति रूपेण द्योतयन्तमिवाग्रतः ॥ ३.४४.४ ॥
तलवार बाँधे हुए राम धनुष लेकर उसी ओर दौड़े जहाँ मृग था; वे उसे अपने सामने रूप से चमकते हुए देखते रहे।
3.44.5
अवेक्ष्यावेक्ष्य धावन्तं धनुष्पाणिर्महावने।
अतिवृत्तमिवोत्पाताल्लोभयानं कदाचन ॥ ३.४४.५ ॥
धनुष हाथ में लिए राम उस महावन में बार-बार देखते हुए दौड़ते रहे; वह मृग कभी-कभी छलाँग से दूर निकल जाता और उन्हें लुभाता।
3.44.6
शङ्कितं तु समुद्भ्रान्तमुत्पतन्तमिवाम्बरम्।
दृश्यमानमदृश्यं च वनोद्देशेषु केषुचित् ॥ ३.४४.६ ॥
वह मृग शंकित और अति व्याकुल-सा आकाश में उड़ता-सा लगता था; वन के कुछ स्थानों पर वह दिखता और कुछ स्थानों पर अदृश्य हो जाता।
3.44.7
छिन्नाभ्रैरिव संवीतं शारदं चन्द्रमण्डलम्।
मुहूर्तादेव ददृशे मुहुर्दूरात् प्रकाशते ॥ ३.४४.७ ॥
मानो कटे हुए बादलों से ढका शरद् ऋतु का चन्द्रमण्डल हो, जो क्षण भर को दिखता और फिर दूर से बार-बार चमकता।
3.44.8
दर्शनादर्शनेनैव सोऽपाकर्षत राघवम्।
स दूरमाश्रमस्यास्य मारीचो मृगतां गतः ॥ ३.४४.८ ॥
दिखने और ओझल होने के द्वारा ही उसने राघव को दूर खींच लिया। वह मारीच मृग-रूप धारण कर इस आश्रम से बहुत दूर चला गया।
3.44.9
आसीत् क्रुद्धस्तु काकुत्स्थो विवशस्तेन मोहितः।
अथावतस्थे सुश्रान्तश्छायामाश्रित्य शाद्वले ॥ ३.४४.९ ॥
काकुत्स्थ (राम) क्रोधित थे, उस द्वारा मोहित होकर वे विवश हो गए। फिर अत्यंत थके हुए वे हरी घास वाली भूमि पर छाया में आश्रय लेकर खड़े हो गए।
3.44.10
स तमुन्मादयामास मृगरूपो निशाचरः।
मृगैः परिवृतोऽथान्यैरदूरात् प्रत्यदृश्यत ॥ ३.४४.१० ॥
उस मृगरूप निशाचर ने उन्हें उन्मत्त कर दिया। फिर अन्य मृगों से घिरा हुआ वह पास ही दिखाई दिया।
3.44.11
ग्रहीतुकामं दृष्ट्वा तं पुनरेवाभ्यधावत।
तत्क्षणादेव संत्रासात् पुनरन्तर्हितोऽभवत् ॥ ३.४४.११ ॥
उसे पकड़ने की इच्छा से देखकर वे फिर से उसकी ओर दौड़े। उसी क्षण भय से वह फिर अदृश्य हो गया।
3.44.12
पुनरेव ततो दूराद् वृक्षखण्डाद् विनिःसृतः।
दृष्ट्वा रामो महातेजास्तं हन्तुं कृतनिश्चयः ॥ ३.४४.१२ ॥
फिर दूर से एक वृक्षसमूह से वह निकल आया। उसे देखकर महातेजस्वी राम उसे मारने का निश्चय कर बैठे।
3.44.13
भूयस्तु शरमुद्धृत्य कुपितस्तत्र राघवः।
सूर्यरश्मिप्रतीकाशं ज्वलन्तमरिमर्दनम् ॥ ३.४४.१३ ॥
फिर राघव ने क्रोध में भरकर वहाँ से एक बाण निकाला, जो सूर्य की किरण के समान चमकता था और शत्रुओं को कुचल देने वाला था।
3.44.14
संधाय सुदृढे चापे विकृष्य बलवद्बली।
तमेव मृगमुद्दिश्य श्वसन्तमिव पन्नगम् ॥ ३.४४.१४ ॥
सुदृढ़ धनुष पर बाण चढ़ाकर उस बलवान ने बल से खींचा, और उसी मृग को लक्ष्य करके, फुफकारते सर्प के समान।
3.44.15
मुमोच ज्वलितं दीप्तमस्त्रं ब्रह्मविनिर्मितम्।
शरीरं मृगरूपस्य विनिर्भिद्य शरोत्तमः ॥ ३.४४.१५ ॥
उसने ब्रह्मा द्वारा निर्मित, जलता और दीप्त अस्त्र छोड़ा; उस उत्तम बाण ने मृगरूप के शरीर को भेद डाला।
3.44.16
मारीचस्यैव हृदयं बिभेदाशनिसंनिभः।
तालमात्रमथोत्प्लुत्य न्यपतत् स भृशातुरः ॥ ३.४४.१६ ॥
वज्र के समान उस बाण ने मारीच का ही हृदय भेद दिया; वह ताड़ के वृक्ष जितना ऊपर उछलकर अत्यंत पीड़ित होकर गिर पड़ा।
3.44.17
व्यनदद् भैरवं नादं धरण्यामल्पजीवितः।
म्रियमाणस्तु मारीचो जहौ तां कृत्रिमां तनुम् ॥ ३.४४.१७ ॥
अल्प आयु वाला वह मारीच धरती पर भयानक चीत्कार करने लगा; मरते समय मारीच ने उस कृत्रिम रूप को त्याग दिया।
3.44.18
स्मृत्वा तद्वचनं रक्षो दध्यौ केन तु लक्ष्मणम्।
इह प्रस्थापयेत् सीता तां शून्ये रावणो हरेत् ॥ ३.४४.१८ ॥
उस वचन को स्मरण करके राक्षस सोचने लगा—किस उपाय से लक्ष्मण को यहाँ से हटाया जाए, ताकि सीता को सूने स्थान में रावण हर ले।
3.44.19
स प्राप्तकालमाज्ञाय चकार च ततः स्वनम्।
सदृशं राघवस्येव हा सीते लक्ष्मणेति च ॥ ३.४४.१९ ॥
उसने उचित समय आया जानकर राघव (राम) की आवाज़ के समान स्वर निकाला और कहा, "हा सीते! हा लक्ष्मण!"
3.44.20
तेन मर्मणि निर्विद्धं शरेणानुपमेन हि।
मृगरूपं तु तत् त्यक्त्वा राक्षसं रूपमास्थितः ॥ ३.४४.२० ॥
उस अतुलनीय बाण से मर्मस्थल पर बिंधकर उसने मृग-रूप त्याग दिया और राक्षस-रूप धारण कर लिया।
3.44.21
चक्रे स सुमहाकायं मारीचो जीवितं त्यजन्।
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ राक्षसं भीमदर्शनम् ॥ ३.४४.२१ ॥
मारीच ने अपना विशाल शरीर बना लिया, और प्राण त्यागते हुए भूमि पर गिरे उस भयंकर दर्शन वाले राक्षस को देखकर—
3.44.22
रामो रुधिरसिक्ताङ्गं चेष्टमानं महीतले।
जगाम मनसा सीतां लक्ष्मणस्य वचः स्मरन् ॥ ३.४४.२२ ॥
राम ने उसे धरती पर रक्त से सने शरीर से तड़पते देखा; और लक्ष्मण के वचन को स्मरण करते हुए उनका मन सीता की ओर चला गया।
3.44.23
मारीचस्य तु मायैषा पूर्वोक्तं लक्ष्मणेन तु।
तत् तथा ह्यभवच्चाद्य मारीचोऽयं मया हतः ॥ ३.४४.२३ ॥
यह मारीच की ही माया थी, जैसा लक्ष्मण ने पहले कहा था वैसा ही हुआ; और आज यह मारीच मेरे द्वारा मारा गया है।
3.44.24
हा सीते लक्ष्मणेत्येवमाक्रुश्य तु महास्वनम्।
ममार राक्षसः सोऽयं श्रुत्वा सीता कथं भवेत् ॥ ३.४४.२४ ॥
"हा सीते! हा लक्ष्मण!" इस प्रकार ज़ोर से पुकारकर यह राक्षस मर गया। यह सुनकर सीता न जाने क्या करेगी!
3.44.26
लक्ष्मणश्च महाबाहुः कामवस्थां गमिष्यति।
तत्र रामं भयं तीव्रमाविवेश विषादजम्।
राक्षसं मृगरूपं तं हत्वा श्रुत्वा च तत्स्वनम् ॥ ३.४४.२६ ॥
महाबाहु लक्ष्मण उस अवस्था को प्राप्त होंगे। वहाँ राम के मन में विषाद से उत्पन्न तीव्र भय समा गया, उस मृगरूपी राक्षस को मारकर और उस चीत्कार को सुनकर।
3.44.27
निहत्य पृषतं चान्यं मांसमादाय राघवः।
त्वरमाणो जनस्थानं ससाराभिमुखं तदा ॥ ३.४४.२७ ॥
राघव ने एक और चितकबरे मृग को मारा, मांस लेकर तब तेज़ी से जनस्थान की ओर, सामने की दिशा में, चल पड़े।