வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.44.1
तथा तु तं समादिश्य भ्रातरं रघुनन्दनः।
बबन्धासिं महातेजा जाम्बूनदमयत्सरुम् ॥ ३.४४.१ ॥
இவ்வாறு தம்பிக்குக் கட்டளையிட்ட பின், ரகுநந்தனராகிய மகாதேஜஸ்வி ராமர் பொன்னாலான உறையுடைய வாளைக் கட்டிக்கொண்டார்.
3.44.2
ततस्त्रिविनतं चापमादायात्मविभूषणम्।
आबध्य च कपालौ द्वौ जगामोदग्रविक्रमः ॥ ३.४४.२ ॥
பின்னர், தம் அணியாகிய முக்கோண வளைவுடைய வில்லை எடுத்து, இரு கைக்காப்புகளையும் கட்டிக்கொண்டு, உயர்ந்த வீரமுடையவர் புறப்பட்டார்.
3.44.3
तं वन्यराजो राजेन्द्रमापतन्तं निरीक्ष्य वै।
बभूवान्तर्हितस्त्रासात् पुनः संदर्शनेऽभवत् ॥ ३.४४.३ ॥
அரசர்களின் அரசனாகிய ராமர் வருவதைக் கண்டதும், காட்டின் அரசனான அந்த மான் பயத்தால் மறைந்தது; மீண்டும் தென்படவும் செய்தது.
3.44.4
बद्धासिर्धनुरादाय प्रदुद्राव यतो मृगः।
तं स्म पश्यति रूपेण द्योतयन्तमिवाग्रतः ॥ ३.४४.४ ॥
வாளைக் கட்டிக்கொண்டு, வில்லை எடுத்து, மான் சென்ற திசையை நோக்கி ராமர் ஓடினார்; முன்னே அது தன் உருவத்தால் ஒளிர்வது போல் அவர் கண்டார்.
3.44.5
अवेक्ष्यावेक्ष्य धावन्तं धनुष्पाणिर्महावने।
अतिवृत्तमिवोत्पाताल्लोभयानं कदाचन ॥ ३.४४.५ ॥
கையில் வில்லுடன் ராமர் பெரும் காட்டில் பலமுறை திரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டே ஓடினார்; அந்த மான் சில சமயம் பாய்ந்து தூரம் சென்று அவரை ஈர்த்தது.
3.44.6
शङ्कितं तु समुद्भ्रान्तमुत्पतन्तमिवाम्बरम्।
दृश्यमानमदृश्यं च वनोद्देशेषु केषुचित् ॥ ३.४४.६ ॥
அந்த மான் அச்சத்துடனும் மிகுந்த பதற்றத்துடனும் ஆகாயத்தில் பாய்வது போல் தோன்றியது; காட்டின் சில இடங்களில் தெரிந்தது, சில இடங்களில் மறைந்தது.
3.44.7
छिन्नाभ्रैरिव संवीतं शारदं चन्द्रमण्डलम्।
मुहूर्तादेव ददृशे मुहुर्दूरात् प्रकाशते ॥ ३.४४.७ ॥
கிழிந்த மேகங்களால் மூடப்பட்ட இலையுதிர்கால சந்திரமண்டலம் போல, ஒரு கணம் தெரிந்து தொலைவிலிருந்து மீண்டும் மீண்டும் ஒளிர்ந்தது.
3.44.8
दर्शनादर्शनेनैव सोऽपाकर्षत राघवम्।
स दूरमाश्रमस्यास्य मारीचो मृगतां गतः ॥ ३.४४.८ ॥
தோன்றி மறைந்ததன் மூலமே அவன் ராகவனை தொலைவுக்கு இழுத்துச் சென்றான். அந்த மாரீசன் மானின் உருவம் கொண்டு இந்த ஆசிரமத்திலிருந்து வெகுதூரம் சென்றான்.
3.44.9
आसीत् क्रुद्धस्तु काकुत्स्थो विवशस्तेन मोहितः।
अथावतस्थे सुश्रान्तश्छायामाश्रित्य शाद्वले ॥ ३.४४.९ ॥
காகுத்ஸ்தன் கோபமடைந்தான்; அவனால் மயக்கப்பட்டு அவன் தன் வசமிழந்தான். பின்னர் மிகவும் களைத்து, பசும்புல் நிலத்தில் நிழலில் நின்றான்.
3.44.10
स तमुन्मादयामास मृगरूपो निशाचरः।
मृगैः परिवृतोऽथान्यैरदूरात् प्रत्यदृश्यत ॥ ३.४४.१० ॥
அந்த மானுருவம் கொண்ட இரவுஞ்சரன் அவரை வெறிபிடிக்கச் செய்தான். பின்னர் பிற மான்களால் சூழப்பட்டு அருகிலேயே தென்பட்டான்.
3.44.11
ग्रहीतुकामं दृष्ट्वा तं पुनरेवाभ्यधावत।
तत्क्षणादेव संत्रासात् पुनरन्तर्हितोऽभवत् ॥ ३.४४.११ ॥
அவனைப் பிடிக்க விரும்பி அவரைக் கண்டு மீண்டும் அவரை நோக்கி ஓடினார். அந்த நொடியே பயத்தால் அவன் மீண்டும் மறைந்தான்.
3.44.12
पुनरेव ततो दूराद् वृक्षखण्डाद् विनिःसृतः।
दृष्ट्वा रामो महातेजास्तं हन्तुं कृतनिश्चयः ॥ ३.४४.१२ ॥
பின்னர் தொலைவில் ஒரு மரக்கூட்டத்திலிருந்து அவன் மீண்டும் வெளிப்பட்டான். அவனைக் கண்ட மகாதேஜஸ்வியான ராமர் அவனைக் கொல்ல உறுதி கொண்டார்.
3.44.13
भूयस्तु शरमुद्धृत्य कुपितस्तत्र राघवः।
सूर्यरश्मिप्रतीकाशं ज्वलन्तमरिमर्दनम् ॥ ३.४४.१३ ॥
பின்னர் ராகவன் கோபத்துடன் அங்கே ஒரு அம்பை எடுத்தான்; சூரிய கிரணம் போல் ஒளிரும், எதிரிகளை நசுக்கும் அது.
3.44.14
संधाय सुदृढे चापे विकृष्य बलवद्बली।
तमेव मृगमुद्दिश्य श्वसन्तमिव पन्नगम् ॥ ३.४४.१४ ॥
உறுதியான வில்லில் அம்பைப் பொருத்தி வலிமையான அவன் வலுவுடன் இழுத்தான்; அந்த மானையே குறிவைத்து, சீறும் பாம்பைப் போல்.
3.44.15
मुमोच ज्वलितं दीप्तमस्त्रं ब्रह्मविनिर्मितम्।
शरीरं मृगरूपस्य विनिर्भिद्य शरोत्तमः ॥ ३.४४.१५ ॥
பிரம்மனால் படைக்கப்பட்ட, எரியும் ஒளிரும் அஸ்திரத்தை அவன் ஏவினான்; அந்த சிறந்த அம்பு மான் உருவின் உடலைத் துளைத்தது.
3.44.16
मारीचस्यैव हृदयं बिभेदाशनिसंनिभः।
तालमात्रमथोत्प्लुत्य न्यपतत् स भृशातुरः ॥ ३.४४.१६ ॥
இடி போன்ற அந்த அம்பு மாரீசனின் இதயத்தையே பிளந்தது; அவன் ஒரு பனை மரத்தின் உயரம் துள்ளி எழுந்து, மிகுந்த வேதனையுடன் விழுந்தான்.
3.44.17
व्यनदद् भैरवं नादं धरण्यामल्पजीवितः।
म्रियमाणस्तु मारीचो जहौ तां कृत्रिमां तनुम् ॥ ३.४४.१७ ॥
குறுகிய ஆயுளுள்ள அவன் நிலத்தில் பயங்கரமான அலறல் எழுப்பினான்; இறக்கும்போது மாரீசன் அந்த போலியான உருவத்தைத் துறந்தான்.
3.44.18
स्मृत्वा तद्वचनं रक्षो दध्यौ केन तु लक्ष्मणम्।
इह प्रस्थापयेत् सीता तां शून्ये रावणो हरेत् ॥ ३.४४.१८ ॥
அந்த வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்த அரக்கன் சிந்தித்தான்: எந்த வழியில் லக்ஷ்மணனை இங்கிருந்து அனுப்புவது, வெற்றிடத்தில் சீதையை ராவணன் கவர்ந்து செல்வதற்காக?
3.44.19
स प्राप्तकालमाज्ञाय चकार च ततः स्वनम्।
सदृशं राघवस्येव हा सीते लक्ष्मणेति च ॥ ३.४४.१९ ॥
தகுந்த நேரம் வந்ததை அறிந்து அவன் ராகவனின் குரலைப் போன்ற ஒலியை எழுப்பி, "ஹா சீதே! ஹா லக்ஷ்மணா!" என்று கத்தினான்.
3.44.20
तेन मर्मणि निर्विद्धं शरेणानुपमेन हि।
मृगरूपं तु तत् त्यक्त्वा राक्षसं रूपमास्थितः ॥ ३.४४.२० ॥
அந்த ஒப்பற்ற அம்பினால் உயிர்ப்பகுதியில் துளைக்கப்பட்டு, மான் வடிவத்தைக் கைவிட்டு அவன் அரக்க வடிவை ஏற்றான்.
3.44.21
चक्रे स सुमहाकायं मारीचो जीवितं त्यजन्।
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ राक्षसं भीमदर्शनम् ॥ ३.४४.२१ ॥
மாரீசன் தன் பெரிய உடலை எடுத்து, உயிரை விடும்போது நிலத்தில் விழுந்த, பார்ப்பதற்கு பயங்கரமான அந்த அரக்கனைக் கண்டு—
3.44.22
रामो रुधिरसिक्ताङ्गं चेष्टमानं महीतले।
जगाम मनसा सीतां लक्ष्मणस्य वचः स्मरन् ॥ ३.४४.२२ ॥
ரத்தத்தில் தோய்ந்த உடலுடன் நிலத்தில் துடித்துக் கொண்டிருந்தவனைக் கண்ட ராமன், லக்ஷ்மணனின் சொற்களை நினைத்தவாறு மனதால் சீதையிடம் சென்றான்.
3.44.23
मारीचस्य तु मायैषा पूर्वोक्तं लक्ष्मणेन तु।
तत् तथा ह्यभवच्चाद्य मारीचोऽयं मया हतः ॥ ३.४४.२३ ॥
இது மாரீசனின் மாயைதான்; லக்ஷ்மணன் முன்பே சொன்னபடியே அது நடந்தது; இன்று இந்த மாரீசன் என்னால் கொல்லப்பட்டான்.
3.44.24
हा सीते लक्ष्मणेत्येवमाक्रुश्य तु महास्वनम्।
ममार राक्षसः सोऽयं श्रुत्वा सीता कथं भवेत् ॥ ३.४४.२४ ॥
"ஹா சீதே! ஹா லக்ஷ்மணா!" என்று உரக்கக் கத்திய பின் அந்த அரக்கன் இறந்தான். இதைக் கேட்டு சீதை என்ன ஆவாளோ!
3.44.26
लक्ष्मणश्च महाबाहुः कामवस्थां गमिष्यति।
तत्र रामं भयं तीव्रमाविवेश विषादजम्।
राक्षसं मृगरूपं तं हत्वा श्रुत्वा च तत्स्वनम् ॥ ३.४४.२६ ॥
மகாபாகு லட்சுமணன் அந்த நிலைக்கு ஆளாவான். அங்கு ராமனுக்குத் துயரிலிருந்து பிறந்த கடும் அச்சம் புகுந்தது; அந்த மான் உருவ அரக்கனைக் கொன்று அந்த ஒலியைக் கேட்ட பின்னர்.
3.44.27
निहत्य पृषतं चान्यं मांसमादाय राघवः।
त्वरमाणो जनस्थानं ससाराभिमुखं तदा ॥ ३.४४.२७ ॥
ராகவன் மற்றொரு புள்ளி மானையும் கொன்று, இறைச்சியை எடுத்துக்கொண்டு, அப்போது விரைவாக ஜனஸ்தானத்தை நோக்கி எதிரே சென்றான்.