Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.44.1
तथा तु तं समादिश्य भ्रातरं रघुनन्दनः।
बबन्धासिं महातेजा जाम्बूनदमयत्सरुम् ॥ ३.४४.१ ॥
Nachdem er so seinen Bruder unterwiesen hatte, legte Rāma, die Freude der Raghus, von großem Glanz, ein Schwert mit goldener Scheide um.
3.44.2
ततस्त्रिविनतं चापमादायात्मविभूषणम्।
आबध्य च कपालौ द्वौ जगामोदग्रविक्रमः ॥ ३.४४.२ ॥
Dann nahm er seinen dreifach gebogenen Bogen, seinen eigenen Schmuck, band die beiden Armschützer an, und Rāma von hohem Mut brach auf.
3.44.3
तं वन्यराजो राजेन्द्रमापतन्तं निरीक्ष्य वै।
बभूवान्तर्हितस्त्रासात् पुनः संदर्शनेऽभवत् ॥ ३.४४.३ ॥
Als er Rāma, den Herrn der Könige, auf sich zueilen sah, verschwand der Waldkönig vor Angst und wurde dann wieder sichtbar.
3.44.4
बद्धासिर्धनुरादाय प्रदुद्राव यतो मृगः।
तं स्म पश्यति रूपेण द्योतयन्तमिवाग्रतः ॥ ३.४४.४ ॥
Mit umgürtetem Schwert und dem Bogen in der Hand lief Rāma dorthin, wohin der Hirsch gegangen war; er sah ihn vor sich, wie er in seiner Gestalt strahlte.
3.44.5
अवेक्ष्यावेक्ष्य धावन्तं धनुष्पाणिर्महावने।
अतिवृत्तमिवोत्पाताल्लोभयानं कदाचन ॥ ३.४४.५ ॥
Mit dem Bogen in der Hand lief Rāma durch den großen Wald und schaute immer wieder zurück; der Hirsch, der manchmal weit davonsprang, lockte ihn.
3.44.6
शङ्कितं तु समुद्भ्रान्तमुत्पतन्तमिवाम्बरम्।
दृश्यमानमदृश्यं च वनोद्देशेषु केषुचित् ॥ ३.४४.६ ॥
Dieser Hirsch, argwöhnisch und wild erregt, schien in den Himmel zu springen; an manchen Stellen des Waldes war er zu sehen, an anderen nicht.
3.44.7
छिन्नाभ्रैरिव संवीतं शारदं चन्द्रमण्डलम्।
मुहूर्तादेव ददृशे मुहुर्दूरात् प्रकाशते ॥ ३.४४.७ ॥
Wie der Herbstmond, von zerrissenen Wolken umhüllt, erschien sie für einen Augenblick und leuchtete aus der Ferne immer wieder auf.
3.44.8
दर्शनादर्शनेनैव सोऽपाकर्षत राघवम्।
स दूरमाश्रमस्यास्य मारीचो मृगतां गतः ॥ ३.४४.८ ॥
Indem er erschien und verschwand, lockte er Rāghava weit fort; jener Mārīca aber, in Gestalt eines Hirsches, entfernte sich weit von dieser Einsiedelei.
3.44.9
आसीत् क्रुद्धस्तु काकुत्स्थो विवशस्तेन मोहितः।
अथावतस्थे सुश्रान्तश्छायामाश्रित्य शाद्वले ॥ ३.४४.९ ॥
Kākutstha (Rāma) wurde zornig; von ihm getäuscht und hilflos, blieb er, sehr erschöpft, im Schatten auf dem grasbewachsenen Boden stehen.
3.44.10
स तमुन्मादयामास मृगरूपो निशाचरः।
मृगैः परिवृतोऽथान्यैरदूरात् प्रत्यदृश्यत ॥ ३.४४.१० ॥
Jener nächtliche Wanderer in Hirschgestalt verwirrte ihn; dann, von anderen Hirschen umgeben, zeigte er sich ganz in der Nähe.
3.44.11
ग्रहीतुकामं दृष्ट्वा तं पुनरेवाभ्यधावत।
तत्क्षणादेव संत्रासात् पुनरन्तर्हितोऽभवत् ॥ ३.४४.११ ॥
Als er ihn sah und ihn ergreifen wollte, lief er wieder auf ihn zu; im selben Augenblick verschwand er aus Furcht erneut.
3.44.12
पुनरेव ततो दूराद् वृक्षखण्डाद् विनिःसृतः।
दृष्ट्वा रामो महातेजास्तं हन्तुं कृतनिश्चयः ॥ ३.४४.१२ ॥
Dann kam er wieder aus der Ferne aus einem Baumdickicht hervor; als Rāma von großem Glanz ihn sah, beschloss er, ihn zu erschlagen.
3.44.13
भूयस्तु शरमुद्धृत्य कुपितस्तत्र राघवः।
सूर्यरश्मिप्रतीकाशं ज्वलन्तमरिमर्दनम् ॥ ३.४४.१३ ॥
Da zog der erzürnte Rāghava dort einen Pfeil hervor, leuchtend wie ein Sonnenstrahl, den Feinden verderblich.
3.44.14
संधाय सुदृढे चापे विकृष्य बलवद्बली।
तमेव मृगमुद्दिश्य श्वसन्तमिव पन्नगम् ॥ ३.४४.१४ ॥
Den Pfeil auf seinen starken Bogen legend und kräftig spannend, zielte der Mächtige auf jenen Hirsch, wie eine zischende Schlange.
3.44.15
मुमोच ज्वलितं दीप्तमस्त्रं ब्रह्मविनिर्मितम्।
शरीरं मृगरूपस्य विनिर्भिद्य शरोत्तमः ॥ ३.४४.१५ ॥
Er ließ eine lodernde, leuchtende Waffe fliegen, von Brahmā geschaffen; jener beste aller Pfeile durchbohrte den Leib der Hirschgestalt.
3.44.16
मारीचस्यैव हृदयं बिभेदाशनिसंनिभः।
तालमात्रमथोत्प्लुत्य न्यपतत् स भृशातुरः ॥ ३.४४.१६ ॥
Jener Pfeil, dem Blitz gleich, durchbohrte Mārīcas eigenes Herz; er sprang eine Palmenhöhe empor und stürzte, schwer getroffen.
3.44.17
व्यनदद् भैरवं नादं धरण्यामल्पजीवितः।
म्रियमाणस्तु मारीचो जहौ तां कृत्रिमां तनुम् ॥ ३.४४.१७ ॥
Der Kurzlebige stieß auf dem Boden einen furchtbaren Schrei aus; im Sterben legte Mārīca jene trügerische Gestalt ab.
3.44.18
स्मृत्वा तद्वचनं रक्षो दध्यौ केन तु लक्ष्मणम्।
इह प्रस्थापयेत् सीता तां शून्ये रावणो हरेत् ॥ ३.४४.१८ ॥
Jene Worte erinnernd, dachte der Dämon: Auf welche Weise könnte Lakṣmaṇa von hier fortgeschickt werden, damit Rāvaṇa Sītā an dem leeren Ort entführen kann?
3.44.19
स प्राप्तकालमाज्ञाय चकार च ततः स्वनम्।
सदृशं राघवस्येव हा सीते लक्ष्मणेति च ॥ ३.४४.१९ ॥
Als er erkannte, dass der rechte Augenblick gekommen war, stieß er einen Schrei aus, gleich dem Rāghavas: »Wehe, Sītā! Wehe, Lakṣmaṇa!«
3.44.20
तेन मर्मणि निर्विद्धं शरेणानुपमेन हि।
मृगरूपं तु तत् त्यक्त्वा राक्षसं रूपमास्थितः ॥ ३.४४.२० ॥
Von jenem unvergleichlichen Pfeil in einer lebenswichtigen Stelle durchbohrt, legte er die Hirschgestalt ab und nahm seine Dämonengestalt an.
3.44.21
चक्रे स सुमहाकायं मारीचो जीवितं त्यजन्।
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ राक्षसं भीमदर्शनम् ॥ ३.४४.२१ ॥
Mārīca nahm seinen gewaltigen Leib an; und als er den schrecklich anzusehenden Dämon auf die Erde fallen sah, während er sein Leben aushauchte—
3.44.22
रामो रुधिरसिक्ताङ्गं चेष्टमानं महीतले।
जगाम मनसा सीतां लक्ष्मणस्य वचः स्मरन् ॥ ३.४४.२२ ॥
Als er ihn blutbesudelt am Boden zucken sah, dachte Rāma, sich der Worte Lakṣmaṇas erinnernd, im Geiste an Sītā.
3.44.23
मारीचस्य तु मायैषा पूर्वोक्तं लक्ष्मणेन तु।
तत् तथा ह्यभवच्चाद्य मारीचोऽयं मया हतः ॥ ३.४४.२३ ॥
Dies war fürwahr Mārīcas Täuschung; es geschah so, wie Lakṣmaṇa zuvor gesagt hatte. Und heute ist dieser Mārīca von mir getötet worden.
3.44.24
हा सीते लक्ष्मणेत्येवमाक्रुश्य तु महास्वनम्।
ममार राक्षसः सोऽयं श्रुत्वा सीता कथं भवेत् ॥ ३.४४.२४ ॥
Nachdem er laut gerufen hatte: »Wehe, Sītā! Wehe, Lakṣmaṇa!«, starb dieser Dämon. Wer weiß, was Sītā tun wird, wenn sie dies hört!
3.44.26
लक्ष्मणश्च महाबाहुः कामवस्थां गमिष्यति।
तत्र रामं भयं तीव्रमाविवेश विषादजम्।
राक्षसं मृगरूपं तं हत्वा श्रुत्वा च तत्स्वनम् ॥ ३.४४.२६ ॥
Lakṣmaṇa mit den mächtigen Armen wird in jenen Zustand geraten. Dort drang eine scharfe, aus Kummer geborene Furcht in Rāma ein, nachdem er jenen hirschgestaltigen Rākṣasa getötet und jenen Schrei gehört hatte.
3.44.27
निहत्य पृषतं चान्यं मांसमादाय राघवः।
त्वरमाणो जनस्थानं ससाराभिमुखं तदा ॥ ३.४४.२७ ॥
Nachdem er einen weiteren gefleckten Hirsch erlegt und sein Fleisch genommen hatte, eilte Rāghava da schnell in Richtung Janasthāna, ihm entgegen.