ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 3.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.47.1
रावणेन तु वैदेही तदा पृष्टा जिहीर्षुणा।
परिव्राजकरूपेण शशंसात्मानमात्मना ॥ ३.४७.१ ॥
ସେତେବେଳେ ହରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ରାବଣ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲା; ପରିବ୍ରାଜକ (ସନ୍ୟାସୀ) ରୂପରେ ନିଜର ପରିଚୟ ଦେଲା।
3.47.3
ब्राह्मणश्चातिथिश्चैष अनुक्तो हि शपेत माम्।
दुहिता जनकस्याहं मैथिलस्य महात्मनः।
सीता नाम्नास्मि भद्रं ते रामस्य महिषी प्रिया ॥ ३.४७.३ ॥
ଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅତିଥି; ଆଦର ନ ପାଇଲେ ମୋତେ ଅଭିଶାପ ଦେଇପାରନ୍ତି। ମୁଁ ମହାତ୍ମା ମିଥିଳାଧିପତି ଜନକଙ୍କ କନ୍ୟା; ମୋ ନାମ ସୀତା। ଆପଣଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ମୁଁ ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମହିଷୀ।
3.47.4
उषित्वा द्वादश समा इक्ष्वाकूणां निवेशने।
भुञ्जाना मानुषान् भोगान् सर्वकामसमृद्धिनी ॥ ३.४७.४ ॥
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଗୃହରେ ବାର ବର୍ଷ ବାସ କରି, ମାନବୀୟ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉଥିବା ସମୃଦ୍ଧିରେ ଥିଲି।
3.47.5
तत्र त्रयोदशे वर्षे राजाऽमन्त्रयत प्रभुः।
अभिषेचयितुं रामं समेतो राजमन्त्रिभिः ॥ ३.४७.५ ॥
ସେଠାରେ ତେରଶ ବର୍ଷରେ, ପ୍ରଭୁ ରାଜା ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହୋଇ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କଲେ।
3.47.6
तस्मिन् सम्भ्रियमाणे तु राघवस्याभिषेचने।
कैकेयी नाम भर्तारं ममार्या याचते वरम् ॥ ३.४७.६ ॥
ରାଘବଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ, ମୋ ଆର୍ଯ୍ୟା କୈକେୟୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଖରୁ ଏକ ବର ମାଗିଲେ।
3.47.7
परिगृह्य तु कैकेयी श्वशुरं सुकृतेन मे।
मम प्रव्राजनं भर्तुर्भरतस्याभिषेचनम् ॥ ३.४७.७ ॥
କୈକେୟୀ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ, ମୋ ପୁଣ୍ୟ ବଳରେ, ନିଜ ବଶରେ ଆଣିଲେ; ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବନବାସ ଓ ଭରତଙ୍କ ଅଭିଷେକ ମାଗିଲେ।
3.47.8
द्वावयाचत भर्तारं सत्यसंधं नृपोत्तमम्।
नाद्य भोक्ष्ये न च स्वप्स्ये न पास्ये न कदाचन ॥ ३.४७.८ ॥
ସତ୍ୟସନ୍ଧ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କଠାରୁ ସେ ଦୁଇଟି ବର ମାଗିଲା; "ଆଜି ମୁଁ ଖାଇବି ନାହିଁ, ଶୋଇବି ନାହିଁ, କେବେ ମଧ୍ୟ ପାଣି ପିଇବି ନାହିଁ" ବୋଲି।
3.47.10
एष मे जीवितस्यान्तो रामो यदभिषिच्यते।
अयाचतार्थैरन्वर्थैर्न च याच्ञां चकार सा।
मम भर्ता महातेजा वयसा पञ्चविंशकः ॥ ३.४७.१० ॥
"ରାମଙ୍କର ଅଭିଷେକ ହେବା ମୋ ଜୀବନର ଅନ୍ତ" — ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟରେ ସେ ମାଗିଲା; ମାଗିବାରେ ସେ ସଙ୍କୋଚ କଲା ନାହିଁ। ମୋ ସ୍ୱାମୀ ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ପଚିଶ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ।
3.47.11
अष्टादश हि वर्षाणि मम जन्मनि गण्यते।
रामेति प्रथितो लोके सत्यवान् शीलवान् शुचिः ॥ ३.४७.११ ॥
ମୋ ଜନ୍ମରୁ ଅଠର ବର୍ଷ ଗଣାଯାଏ। ଜଗତରେ ରାମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଶୀଳବାନ ଓ ଶୁଚି।
3.47.12
विशालाक्षो महाबाहुः सर्वभूतहिते रतः।
कामार्तश्च महाराजः पिता दशरथः स्वयम् ॥ ३.४७.१२ ॥
ବିଶାଳ ନୟନ, ମହାବାହୁ, ସର୍ବଭୂତ ହିତରେ ରତ। ମହାରାଜ, ମୋ ପିତା ଦଶରଥ ନିଜେ କାମରେ ପୀଡ଼ିତ।
3.47.13
कैकेय्याः प्रियकामार्थं तं रामं नाभ्यषेचयत्।
अभिषेकाय तु पितुः समीपं राममागतम् ॥ ३.४७.१३ ॥
କୈକେୟୀଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ପିତା ରାମଙ୍କର ଅଭିଷେକ କଲେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ରାମ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିଲେ।
3.47.14
कैकेयी मम भर्तारमित्युवाच द्रुतं वचः।
तव पित्रा समाज्ञप्तं ममेदं शृणु राघव ॥ ३.४७.१४ ॥
କୈକେୟୀ ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା — "ହେ ରାଘବ, ତୁମ ପିତା ଯାହା ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛନ୍ତି ତାହା ମୋଠାରୁ ଶୁଣ।"
3.47.15
भरताय प्रदातव्यमिदं राज्यमकण्टकम्।
त्वया तु खलु वस्तव्यं नव वर्षाणि पञ्च च ॥ ३.४७.१५ ॥
ଏହି ନିଷ୍କଣ୍ଟକ ରାଜ୍ୟ ଭରତଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ; ଆଉ ତୁମେ ଚଉଦ ବର୍ଷ ବନରେ ବାସ କରିବାକୁ ହେବ।
3.47.16
वने प्रव्रज काकुत्स्थ पितरं मोचयानृतात् ।
तथेत्युवाच तां रामः कैकेयीमकुतोभयः ॥ ३.४७.१६ ॥
ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ବନକୁ ଯାଅ, ପିତାଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତ କର। ନିର୍ଭୟ ରାମ କୈକେୟୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ସେପରି ହେଉ।'
3.47.17
चकार तद्वचः श्रुत्वा भर्ता मम दृढव्रतः।
दद्यान्न प्रतिगृह्णीयात् सत्यं ब्रूयान्न चानृतम् ॥ ३.४७.१७ ॥
ଏହି ବଚନ ଶୁଣି ମୋ ସ୍ୱାମୀ, ଦୃଢବ୍ରତ, ସେହିପରି କଲେ। ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ, ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ସତ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ, ମିଥ୍ୟା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
3.47.18
एतद् ब्राह्मण रामस्य व्रतं धृतमनुत्तमम्।
तस्य भ्राता तु वैमात्रो लक्ष्मणो नाम वीर्यवान् ॥ ३.४७.१८ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହା ରାମଙ୍କ ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ। ତାଙ୍କ ସତୀତ ଭାଇ, ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ନାମକ।
3.47.19
रामस्य पुरुषव्याघ्रः सहायः समरेऽरिहा।
स भ्राता लक्ष्मणो नाम ब्रह्मचारी दृढव्रतः ॥ ३.४७.१९ ॥
ରାମଙ୍କ ସହାୟକ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁସଂହାରକ, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେହି ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ନାମକ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଓ ଦୃଢବ୍ରତ।
3.47.20
अन्वगच्छद् धनुष्पाणिः प्रव्रजन्तं मया सह।
जटी तापसरूपेण मया सह सहानुजः ॥ ३.४७.२० ॥
ଧନୁ ହାତରେ ଧରି, ମୋ ସହିତ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଥିବା ତାଙ୍କ ପଛେ ସେ ଗଲେ; ଜଟାଧାରୀ ତାପସ ରୂପରେ, ମୋ ସହିତ, ଛୋଟ ଭାଇ ସହିତ।
3.47.21
प्रविष्टो दण्डकारण्यं धर्मनित्यो दृढव्रतः।
ते वयं प्रच्युता राज्यात् कैकेय्यास्तु कृते त्रयः ॥ ३.४७.२१ ॥
ଧର୍ମରେ ସଦା ସ୍ଥିତ, ଦୃଢ଼ବ୍ରତ ମୁଁ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲି। କୈକେୟୀ ପାଇଁ ଆମେ ତିନି ଜଣ ରାଜ୍ୟରୁ ଚ୍ୟୁତ ହେଲୁ।
3.47.22
विचराम द्विजश्रेष्ठ वनं गम्भीरमोजसा।
समाश्वस मुहूर्तं तु शक्यं वस्तुमिह त्वया ॥ ३.४७.२२ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ଏହି ଗହନ ବନରେ ନିଜ ବଳରେ ବିଚରଣ କରୁ। କ୍ଷଣେ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୁଅ; ଏଠାରେ ତୁମର ରହିବା ସମ୍ଭବ।
3.47.23
आगमिष्यति मे भर्ता वन्यमादाय पुष्कलम्।
रुरून् गोधान् वराहांश्च हत्वाऽऽदायामिषं बहु ॥ ३.४७.२३ ॥
ମୋ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରଚୁର ବନ୍ୟ ପଶୁ ନେଇ ଆସିବେ। ରୁରୁ ହରିଣ, ଗୋଧା ଓ ବନୁଆ ଶୂକର ବଧ କରି ସେ ବହୁ ମାଂସ ନେଇ ଫେରିବେ।
3.47.24
स त्वं नाम च गोत्रं च कुलमाचक्ष्व तत्त्वतः।
एकश्च दण्डकारण्ये किमर्थं चरसि द्विज ॥ ३.४७.२४ ॥
ତେବେ ତୁମର ନାମ, ଗୋତ୍ର ଓ କୁଳ ସତ୍ୟରେ କୁହ। ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟରେ ଏକାକୀ କାହିଁକି ବିଚରଣ କରୁଛ?
3.47.25
एवं ब्रुवत्यां सीतायां रामपत्न्यां महाबलः।
प्रत्युवाचोत्तरं तीव्रं रावणो राक्षसाधिपः ॥ ३.४७.२५ ॥
ରାମପତ୍ନୀ ସୀତା ଏହିପରି କହିବାରୁ ମହାବଳୀ ରାକ୍ଷସାଧିପତି ରାବଣ କଠୋର ଉତ୍ତର ଦେଲା।
3.47.26
येन वित्रासिता लोकाः सदेवासुरमानुषाः।
अहं स रावणो नाम सीते रक्षोगणेश्वरः ॥ ३.४७.२६ ॥
ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବ, ଅସୁର ଓ ମନୁଷ୍ୟ ସହିତ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଭୀତ ହୋଇଛନ୍ତି — ହେ ସୀତେ, ମୁଁ ସେଇ ରାବଣ, ରାକ୍ଷସଗଣଙ୍କ ଈଶ୍ୱର।
3.47.27
त्वां तु काञ्चनवर्णाभां दृष्ट्वा कौशेयवासिनीम्।
रतिं स्वकेषु दारेषु नाधिगच्छाम्यनिन्दिते ॥ ३.४७.२७ ॥
ସୁନା ବର୍ଣ୍ଣର, ରେଶମୀ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ତୁମକୁ ଦେଖି, ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷା, ମୁଁ ମୋ ନିଜ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କଠାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନାହିଁ।
3.47.28
बह्वीनामुत्तमस्त्रीणामाहृतानामितस्ततः।
सर्वासामेव भद्रं ते ममाग्रमहिषी भव ॥ ३.४७.२८ ॥
ଏଠାରୁ ସେଠାରୁ ଆଣିଥିବା ଅନେକ ଉତ୍ତମ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି — ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ — ତୁମେ ମୋର ପ୍ରଧାନା ମହିଷୀ ହୁଅ।
3.47.29
लङ्का नाम समुद्रस्य मध्ये मम महापुरी।
सागरेण परिक्षिप्ता निविष्टा गिरिमूर्धनि ॥ ३.४७.२९ ॥
ସମୁଦ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ମୋର ମହାନଗରୀ ଲଙ୍କା ନାମରେ ଅଛି; ତାହା ସମୁଦ୍ରଦ୍ୱାରା ଘେରା ହୋଇ ପର୍ବତଶିଖରରେ ଅବସ୍ଥିତ।
3.47.30
तत्र सीते मया सार्धं वनेषु विचरिष्यसि।
न चास्य वनवासस्य स्पृहयिष्यसि भामिनि ॥ ३.४७.३० ॥
ସେଠାରେ, ହେ ସୀତା, ତୁମେ ମୋ ସହିତ ବନସବୁରେ ବିଚରଣ କରିବ; ହେ ଭାମିନୀ, ଏହି ବନବାସ ପାଇଁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ କରିବ ନାହିଁ।
3.47.31
पञ्च दास्यः सहस्राणि सर्वाभरणभूषिताः।
सीते परिचरिष्यन्ति भार्या भवसि मे यदि ॥ ३.४७.३१ ॥
ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତା ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଦାସୀ, ହେ ସୀତା, ତୁମେ ମୋର ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଲେ ତୁମର ସେବା କରିବେ।
3.47.32
रावणेनैवमुक्ता तु कुपिता जनकात्मजा।
प्रत्युवाचानवद्याङ्गी तमनादृत्य राक्षसम् ॥ ३.४७.३२ ॥
ରାବଣ ଏପରି କହିବାରୁ, କ୍ରୋଧିତା, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟା ଜନକତନୟା ସେହି ରାକ୍ଷସକୁ ଅବଜ୍ଞା କରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
3.47.33
महागिरिमिवाकम्प्यं महेन्द्रसदृशं पतिम्।
महोदधिमिवाक्षोभ्यमहं राममनुव्रता ॥ ३.४७.३३ ॥
ମହାପର୍ବତ ପରି ଅଚଳ, ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ଓ ମହାସାଗର ପରି ଅକ୍ଷୋଭ୍ୟ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ରାମଙ୍କର ମୁଁ ଅନୁଗାମିନୀ।
3.47.34
सर्वलक्षणसम्पन्नं न्यग्रोधपरिमण्डलम्।
सत्यसंधं महाभागमहं राममनुव्रता ॥ ३.४७.३४ ॥
ସବୁ ଶୁଭଲକ୍ଷଣ ଯୁକ୍ତ, ବଟବୃକ୍ଷ ପରି ସୁଗଠିତ, ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞ ଓ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ରାମଙ୍କର ମୁଁ ଅନୁଗାମିନୀ।
3.47.35
महाबाहुं महोरस्कं सिंहविक्रान्तगामिनम्।
नृसिंहं सिंहसंकाशमहं राममनुव्रता ॥ ३.४७.३५ ॥
ବିଶାଳ ବାହୁ ଓ ପ୍ରଶସ୍ତ ବକ୍ଷ ଥିବା, ସିଂହ ପରି ବିକ୍ରମରେ ଚାଲୁଥିବା, ନରସିଂହ ଓ ସିଂହ ସମାନ ରାମଙ୍କର ମୁଁ ଅନୁଗାମିନୀ।
3.47.36
पूर्णचन्द्राननं रामं राजवत्सं जितेन्द्रियम्।
पृथुकीर्तिं महाबाहुमहं राममनुव्रता ॥ ३.४७.३६ ॥
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମୁଖ ଥିବା, ରାଜପୁତ୍ର, ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ, ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତିଯୁକ୍ତ ଓ ମହାବାହୁ ରାମଙ୍କର ମୁଁ ଅନୁଗାମିନୀ।
3.47.37
त्वं पुनर्जम्बुकः सिंहीं मामिहेच्छसि दुर्लभाम्।
नाहं शक्या त्वया स्प्रष्टुमादित्यस्य प्रभा यथा ॥ ३.४७.३७ ॥
ତୁମେ ତ ଶିଆଳ; ଏଠାରେ ସିଂହୀ ପରି ଦୁର୍ଲଭ ମୋତେ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭାକୁ ଛୁଇଁ ହେବା ପରି, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଛୁଇଁ ହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
3.47.38
पादपान् काञ्चनान् नूनं बहून् पश्यसि मन्दभाक्।
राघवस्य प्रियां भार्यां यस्त्वमिच्छसि राक्षस ॥ ३.४७.३८ ॥
ହେ ମନ୍ଦଭାଗ୍ୟ ରାକ୍ଷସ! ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ବହୁ ସୁନାରୁଖ ଦେଖୁଛ, ଯେଉଁ ତୁମେ ରାଘବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ।
3.47.39
क्षुधितस्य च सिंहस्य मृगशत्रोस्तरस्विनः।
आशीविषस्य वदनाद् दंष्ट्रामादातुमिच्छसि ॥ ३.४७.३९ ॥
ଭୋକିଲା, ବେଗବାନ ମୃଗଶତ୍ରୁ ସିଂହର ମୁଖରୁ, ଅଥବା ବିଷଧର ସାପର ମୁଖରୁ ତାର ଦାଢ଼ ନେବାକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ।
3.47.40
मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं पाणिना हर्तुमिच्छसि।
कालकूटं विषं पीत्वा स्वस्तिमान् गन्तुमिच्छसि ॥ ३.४७.४० ॥
ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ହାତରେ ଉଠାଇ ନେବାକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ; କିମ୍ବା କାଳକୂଟ ବିଷ ପାନ କରି ମଧ୍ୟ ସୁସ୍ଥ ଭାବେ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ।
3.47.41
अक्षि सूच्या प्रमृजसि जिह्वया लेढि च क्षुरम्।
राघवस्य प्रियां भार्यामधिगन्तुं त्वमिच्छसि ॥ ३.४७.४१ ॥
ସୂଚିରେ ଆଖି ପୋଛିବାକୁ, ଜିଭରେ କ୍ଷୁର ଚାଟିବାକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ; ସେହିପରି ରାଘବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ପାଇବାକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ।
3.47.42
अवसज्य शिलां कण्ठे समुद्रं तर्तुमिच्छसि।
सूर्याचन्द्रमसौ चोभौ पाणिभ्यां हर्तुमिच्छसि ॥ ३.४७.४२ ॥
ଗଳାରେ ପଥର ବାନ୍ଧି ସମୁଦ୍ର ପାର ହେବାକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ; ଏବଂ ଦୁଇ ହାତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ।
3.47.43
यो रामस्य प्रियां भार्यां प्रधर्षयितुमिच्छसि।
अग्निं प्रज्वलितं दृष्ट्वा वस्त्रेणाहर्तुमिच्छसि ॥ ३.४७.४३ ॥
ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବାକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ; ଜ୍ବଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ଦେଖି ତାକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବା ପରି ଏହା।
3.47.44
कल्याणवृत्तां यो भार्यां रामस्याहर्तुमिच्छसि।
अयोमुखानां शूलानामग्रे चरितुमिच्छसि।
रामस्य सदृशीं भार्यां योऽधिगन्तुं त्वमिच्छसि ॥ ३.४७.४४ ॥
ରାମଙ୍କ କଲ୍ୟାଣବୃତ୍ତା ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ହରଣ କରିବାକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ; ତାହା ଲୌହ-ଅଗ୍ର ଶୂଳମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଚାଲିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବା ପରି। ରାମଙ୍କ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ପାଇବାକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ତାହା ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
3.47.45
यदन्तरं सिंहसृगालयोर्वने
यदन्तरं स्यन्दनिकासमुद्रयोः।
सुराग्र्यसौवीरकयोर्यदन्तरं
तदन्तरं दाशरथेस्तवैव च ॥ ३.४७.४५ ॥
ବନରେ ସିଂହ ଓ ଶୃଗାଳ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପାର୍ଥକ୍ୟ, ଛୋଟ ପୋଖରୀ ଓ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପାର୍ଥକ୍ୟ, ଉତ୍ତମ ମଦ ଓ ଟକା କାଞ୍ଜି ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପାର୍ଥକ୍ୟ — ସେହି ପାର୍ଥକ୍ୟ ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମ ଓ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି।
3.47.46
यदन्तरं काञ्चनसीसलोहयो-
र्यदन्तरं चन्दनवारिपङ्कयोः।
यदन्तरं हस्तिबिडालयोर्वने
तदन्तरं दाशरथेस्तवैव च ॥ ३.४७.४६ ॥
ସୁନା ଓ ସୀସା କିମ୍ବା ଲୁହା ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପାର୍ଥକ୍ୟ, ଚନ୍ଦନ ଜଳ ଓ ପଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପାର୍ଥକ୍ୟ, ବନରେ ହାତୀ ଓ ବିଲେଇ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପାର୍ଥକ୍ୟ — ସେହି ପାର୍ଥକ୍ୟ ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମ ଓ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି।
3.47.47
यदन्तरं वायसवैनतेययो-
र्यदन्तरं मद्गुमयूरयोरपि।
यदन्तरं हंसकगृध्रयोर्वने
तदन्तरं दाशरथेस्तवैव च ॥ ३.४७.४७ ॥
କାଉ ଓ ଗରୁଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପାର୍ଥକ୍ୟ, ମଦ୍ଗୁ ଓ ମୟୂର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପାର୍ଥକ୍ୟ, ବନରେ ହଂସ ଓ ଶକୁନି ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପାର୍ଥକ୍ୟ — ସେହି ପାର୍ଥକ୍ୟ ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମ ଓ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି।
3.47.48
तस्मिन् सहस्राक्षसमप्रभावे
रामे स्थिते कार्मुकबाणपाणौ।
हृतापि तेऽहं न जरां गमिष्ये
आज्यं यथा मक्षिकयावगीर्णम् ॥ ३.४७.४८ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାମ ଧନୁ-ବାଣ ହାତରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବାବେଳେ, ତୁମେ ମୋତେ ହରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ପାଇବି ନାହିଁ — ମାଛି ଗିଳିଥିବା ଘିଅ ପରି।
3.47.49
इतीव तद्वाक्यमदुष्टभावा
सुदुष्टमुक्त्वा रजनीचरं तम्।
गात्रप्रकम्पाद् व्यथिता बभूव
वातोद्धता सा कदलीव तन्वी ॥ ३.४७.४९ ॥
ନିର୍ମଳ ମନର ସେ ସୀତା ସେହି ରାକ୍ଷସକୁ ଏପରି କଠୋର ବାକ୍ୟ କହି, ଶରୀର କମ୍ପିବାରୁ ବ୍ୟଥିତ ହୋଇଗଲେ — ପବନରେ ଦୋହଲିଥିବା କୋମଳ କଦଳୀ ପରି।
3.47.50
तां वेपमानामुपलक्ष्य सीतां
स रावणो मृत्युसमप्रभावः।
कुलं बलं नाम च कर्म चात्मनः
समाचचक्षे भयकारणार्थम् ॥ ३.४७.५० ॥
ଥରୁଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମୃତ୍ୟୁ ସମାନ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାବଣ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ବଂଶ, ବଳ, ନାମ ଓ କର୍ମ କହିବାକୁ ଲାଗିଲା।