Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.47.1
रावणेन तु वैदेही तदा पृष्टा जिहीर्षुणा।
परिव्राजकरूपेण शशंसात्मानमात्मना ॥ ३.४७.१ ॥
Da befragte Rāvaṇa, der sie entführen wollte, Vaidehī und stellte sich in der Gestalt eines umherziehenden Asketen selbst vor.
3.47.3
ब्राह्मणश्चातिथिश्चैष अनुक्तो हि शपेत माम्।
दुहिता जनकस्याहं मैथिलस्य महात्मनः।
सीता नाम्नास्मि भद्रं ते रामस्य महिषी प्रिया ॥ ३.४७.३ ॥
Dieser ist ein Brahmane und Gast; wird er nicht geehrt, könnte er mich verfluchen. Ich bin die Tochter des großmütigen Janaka, Herrn von Mithilā; mein Name ist Sītā. Mögest du gedeihen; ich bin Rāmas geliebte Hauptgemahlin.
3.47.4
उषित्वा द्वादश समा इक्ष्वाकूणां निवेशने।
भुञ्जाना मानुषान् भोगान् सर्वकामसमृद्धिनी ॥ ३.४७.४ ॥
Zwölf Jahre im Haus des Ikṣvāku-Geschlechts gewohnt, menschliche Freuden genießend, reich an der Erfüllung aller Wünsche.
3.47.5
तत्र त्रयोदशे वर्षे राजाऽमन्त्रयत प्रभुः।
अभिषेचयितुं रामं समेतो राजमन्त्रिभिः ॥ ३.४७.५ ॥
Dort, im dreizehnten Jahr, berief der Herrscher, mit seinen Ratgebern versammelt, Rāma zur Salbung.
3.47.6
तस्मिन् सम्भ्रियमाणे तु राघवस्याभिषेचने।
कैकेयी नाम भर्तारं ममार्या याचते वरम् ॥ ३.४७.६ ॥
Während die Salbung Rāghavas vorbereitet wurde, erbat meine edle Kaikeyī von ihrem Gatten eine Gabe.
3.47.7
परिगृह्य तु कैकेयी श्वशुरं सुकृतेन मे।
मम प्रव्राजनं भर्तुर्भरतस्याभिषेचनम् ॥ ३.४७.७ ॥
Kaikeyī gewann durch die Kraft meines Verdienstes ihren Schwiegervater; sie forderte die Verbannung meines Gatten und die Salbung Bharatas.
3.47.8
द्वावयाचत भर्तारं सत्यसंधं नृपोत्तमम्।
नाद्य भोक्ष्ये न च स्वप्स्ये न पास्ये न कदाचन ॥ ३.४७.८ ॥
Sie bat ihren Gatten, den besten der Könige, der zu seinem Wort steht, um zwei Gunsterweise: "Heute werde ich nicht essen, nicht schlafen, niemals Wasser trinken."
3.47.10
एष मे जीवितस्यान्तो रामो यदभिषिच्यते।
अयाचतार्थैरन्वर्थैर्न च याच्ञां चकार सा।
मम भर्ता महातेजा वयसा पञ्चविंशकः ॥ ३.४७.१० ॥
"Dass Rāma geweiht wird, bedeutet das Ende meines Lebens." Sie bat mit bedeutungsvollen Worten und zögerte nicht zu fragen. Mein Gatte, von großem Glanz, ist fünfundzwanzig Jahre alt.
3.47.11
अष्टादश हि वर्षाणि मम जन्मनि गण्यते।
रामेति प्रथितो लोके सत्यवान् शीलवान् शुचिः ॥ ३.४७.११ ॥
Achtzehn Jahre werden seit meiner Geburt gezählt. In der Welt als Rāma berühmt, ist er wahrhaftig, tugendhaft und rein.
3.47.12
विशालाक्षो महाबाहुः सर्वभूतहिते रतः।
कामार्तश्च महाराजः पिता दशरथः स्वयम् ॥ ३.४७.१२ ॥
Breitäugig, starkarmig, am Wohl aller Wesen erfreut. Und der große König, mein Vater Daśaratha selbst, war von Begierde gequält.
3.47.13
कैकेय्याः प्रियकामार्थं तं रामं नाभ्यषेचयत्।
अभिषेकाय तु पितुः समीपं राममागतम् ॥ ३.४७.१३ ॥
Aus dem Wunsch, Kaikeyī zu gefallen, weihte der Vater Rāma nicht; doch Rāma war zur Weihe in die Gegenwart seines Vaters gekommen.
3.47.14
कैकेयी मम भर्तारमित्युवाच द्रुतं वचः।
तव पित्रा समाज्ञप्तं ममेदं शृणु राघव ॥ ३.४७.१४ ॥
Kaikeyī sprach sogleich diese Worte zu meinem Gatten: "Rāghava, höre von mir, was dein Vater befohlen hat."
3.47.15
भरताय प्रदातव्यमिदं राज्यमकण्टकम्।
त्वया तु खलु वस्तव्यं नव वर्षाणि पञ्च च ॥ ३.४७.१५ ॥
Dieses dornenlose Königreich muss Bharata gegeben werden, und du musst vierzehn Jahre im Wald wohnen.
3.47.16
वने प्रव्रज काकुत्स्थ पितरं मोचयानृतात् ।
तथेत्युवाच तां रामः कैकेयीमकुतोभयः ॥ ३.४७.१६ ॥
O Kākutstha, geh in den Wald und befreie deinen Vater von der Lüge. Rāma sprach furchtlos zu Kaikeyī: »So sei es.«
3.47.17
चकार तद्वचः श्रुत्वा भर्ता मम दृढव्रतः।
दद्यान्न प्रतिगृह्णीयात् सत्यं ब्रूयान्न चानृतम् ॥ ३.४७.१७ ॥
Als mein Gatte, fest in seinem Gelübde, diese Worte hörte, tat er es. Man soll geben und nicht annehmen; man soll die Wahrheit sprechen und nicht die Lüge.
3.47.18
एतद् ब्राह्मण रामस्य व्रतं धृतमनुत्तमम्।
तस्य भ्राता तु वैमात्रो लक्ष्मणो नाम वीर्यवान् ॥ ३.४७.१८ ॥
O Brāhmaṇa, dies ist das höchste Gelübde, das Rāma hält. Sein Halbbruder, der tapfere namens Lakṣmaṇa,
3.47.19
रामस्य पुरुषव्याघ्रः सहायः समरेऽरिहा।
स भ्राता लक्ष्मणो नाम ब्रह्मचारी दृढव्रतः ॥ ३.४७.१९ ॥
Lakṣmaṇa, Rāmas Gefährte und Vernichter der Feinde im Kampf, der Beste unter den Männern, dieser Bruder, ist ein Zölibatär, fest in seinem Gelübde.
3.47.20
अन्वगच्छद् धनुष्पाणिः प्रव्रजन्तं मया सह।
जटी तापसरूपेण मया सह सहानुजः ॥ ३.४७.२० ॥
Mit dem Bogen in der Hand folgte er dem, der mit mir auszog; in der Gestalt eines Asketen mit verfilztem Haar ging er mit mir, zusammen mit seinem jüngeren Bruder.
3.47.21
प्रविष्टो दण्डकारण्यं धर्मनित्यो दृढव्रतः।
ते वयं प्रच्युता राज्यात् कैकेय्यास्तु कृते त्रयः ॥ ३.४७.२१ ॥
Ich bin in den Daṇḍaka-Wald eingetreten, stets dem Dharma ergeben und fest in meinen Gelübden. Wegen Kaikeyī sind wir drei aus dem Königreich vertrieben worden.
3.47.22
विचराम द्विजश्रेष्ठ वनं गम्भीरमोजसा।
समाश्वस मुहूर्तं तु शक्यं वस्तुमिह त्वया ॥ ३.४७.२२ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, wir durchstreifen diesen weiten Wald aus eigener Kraft. Finde einen Augenblick Trost; es ist dir möglich, hier zu verweilen.
3.47.23
आगमिष्यति मे भर्ता वन्यमादाय पुष्कलम्।
रुरून् गोधान् वराहांश्च हत्वाऽऽदायामिषं बहु ॥ ३.४७.२३ ॥
Mein Gemahl wird mit reicher Waldbeute zurückkehren. Nachdem er Rurus, Warane und Wildschweine erlegt hat, wird er mit viel Fleisch heimkehren.
3.47.24
स त्वं नाम च गोत्रं च कुलमाचक्ष्व तत्त्वतः।
एकश्च दण्डकारण्ये किमर्थं चरसि द्विज ॥ ३.४७.२४ ॥
So sag mir wahrhaftig deinen Namen, dein Geschlecht und deine Familie. O Zweimalgeborener, warum wanderst du allein im Daṇḍaka-Wald umher?
3.47.25
एवं ब्रुवत्यां सीतायां रामपत्न्यां महाबलः।
प्रत्युवाचोत्तरं तीव्रं रावणो राक्षसाधिपः ॥ ३.४७.२५ ॥
Als Sītā, Rāmas Gemahlin, so sprach, gab der mächtige Rāvaṇa, Herr der Rākṣasas, eine scharfe Antwort.
3.47.26
येन वित्रासिता लोकाः सदेवासुरमानुषाः।
अहं स रावणो नाम सीते रक्षोगणेश्वरः ॥ ३.४७.२६ ॥
Derjenige, durch den die Welten mit Göttern, Asuras und Menschen in Schrecken versetzt wurden, bin ich, Rāvaṇa mit Namen, o Sītā, Herr der Scharen der Rākṣasas.
3.47.27
त्वां तु काञ्चनवर्णाभां दृष्ट्वा कौशेयवासिनीम्।
रतिं स्वकेषु दारेषु नाधिगच्छाम्यनिन्दिते ॥ ३.४७.२७ ॥
Als ich dich sah, goldfarben und in Seide gekleidet, o Makellose, finde ich keine Freude an meinen eigenen Gattinnen.
3.47.28
बह्वीनामुत्तमस्त्रीणामाहृतानामितस्ततः।
सर्वासामेव भद्रं ते ममाग्रमहिषी भव ॥ ३.४७.२८ ॥
Unter all den vielen vortrefflichen Frauen, die hierhin und dorthin gebracht wurden, möge dir Glück beschieden sein: sei meine Hauptkönigin.
3.47.29
लङ्का नाम समुद्रस्य मध्ये मम महापुरी।
सागरेण परिक्षिप्ता निविष्टा गिरिमूर्धनि ॥ ३.४७.२९ ॥
Inmitten des Ozeans liegt meine große Stadt namens Laṅkā, vom Meer umgeben und auf einem Bergesgipfel errichtet.
3.47.30
तत्र सीते मया सार्धं वनेषु विचरिष्यसि।
न चास्य वनवासस्य स्पृहयिष्यसि भामिनि ॥ ३.४७.३० ॥
Dort, o Sītā, wirst du mit mir durch die Wälder streifen, und, o Dame, du wirst dich nicht einmal nach diesem Waldexil sehnen.
3.47.31
पञ्च दास्यः सहस्राणि सर्वाभरणभूषिताः।
सीते परिचरिष्यन्ति भार्या भवसि मे यदि ॥ ३.४७.३१ ॥
Fünftausend Dienerinnen, mit allerlei Schmuck geziert, werden dir dienen, o Sītā, wenn du meine Gattin wirst.
3.47.32
रावणेनैवमुक्ता तु कुपिता जनकात्मजा।
प्रत्युवाचानवद्याङ्गी तमनादृत्य राक्षसम् ॥ ३.४७.३२ ॥
So von Rāvaṇa angesprochen, antwortete die zornige Tochter Janakas, makellos an Gliedern, dem Dämon, ohne ihn zu beachten.
3.47.33
महागिरिमिवाकम्प्यं महेन्द्रसदृशं पतिम्।
महोदधिमिवाक्षोभ्यमहं राममनुव्रता ॥ ३.४७.३३ ॥
Ich bin Rāma ergeben, meinem Gemahl, der unerschütterlich wie ein großer Berg, Mahendra gleich und unbewegt wie der große Ozean ist.
3.47.34
सर्वलक्षणसम्पन्नं न्यग्रोधपरिमण्डलम्।
सत्यसंधं महाभागमहं राममनुव्रता ॥ ३.४७.३४ ॥
Ich bin Rāma ergeben, der alle glücklichen Zeichen trägt, wohlproportioniert wie ein Banyanbaum, seinem Gelübde treu und von großem Glück.
3.47.35
महाबाहुं महोरस्कं सिंहविक्रान्तगामिनम्।
नृसिंहं सिंहसंकाशमहं राममनुव्रता ॥ ३.४७.३५ ॥
Ich bin Rāma ergeben, dem Starkarmigen und Breitbrüstigen, der mit löwenhaftem Schritt geht, ein Löwe unter Menschen, einem Löwen gleich.
3.47.36
पूर्णचन्द्राननं रामं राजवत्सं जितेन्द्रियम्।
पृथुकीर्तिं महाबाहुमहं राममनुव्रता ॥ ३.४७.३६ ॥
Ich bin Rāma ergeben, dessen Antlitz dem Vollmond gleicht, dem königlichen Sohn, selbstbeherrscht, von weitem Ruhm und starkarmig.
3.47.37
त्वं पुनर्जम्बुकः सिंहीं मामिहेच्छसि दुर्लभाम्।
नाहं शक्या त्वया स्प्रष्टुमादित्यस्य प्रभा यथा ॥ ३.४७.३७ ॥
Du bist ein Schakal, und doch begehrst du hier mich, eine schwer zu erlangende Löwin. So wie man den Glanz der Sonne nicht berühren kann, so kannst du mich nicht berühren.
3.47.38
पादपान् काञ्चनान् नूनं बहून् पश्यसि मन्दभाक्।
राघवस्य प्रियां भार्यां यस्त्वमिच्छसि राक्षस ॥ ३.४७.३८ ॥
Unglückseliger Rākṣasa! Gewiss siehst du viele goldene Bäume, dass du die geliebte Gattin des Rāghava begehrst.
3.47.39
क्षुधितस्य च सिंहस्य मृगशत्रोस्तरस्विनः।
आशीविषस्य वदनाद् दंष्ट्रामादातुमिच्छसि ॥ ३.४७.३९ ॥
Du willst den Zahn aus dem Maul eines hungrigen, schnellen Löwen, des Feindes der Hirsche, oder aus dem Maul einer giftigen Schlange ziehen.
3.47.40
मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं पाणिना हर्तुमिच्छसि।
कालकूटं विषं पीत्वा स्वस्तिमान् गन्तुमिच्छसि ॥ ३.४७.४० ॥
Du willst den Mandara, den höchsten der Berge, mit der Hand fortschaffen, oder das Kālakūṭa-Gift trinken und unversehrt davongehen.
3.47.41
अक्षि सूच्या प्रमृजसि जिह्वया लेढि च क्षुरम्।
राघवस्य प्रियां भार्यामधिगन्तुं त्वमिच्छसि ॥ ३.४७.४१ ॥
Du willst dir das Auge mit einer Nadel abwischen und ein Rasiermesser mit der Zunge lecken; ebenso willst du die geliebte Gattin Rāghavas erlangen.
3.47.42
अवसज्य शिलां कण्ठे समुद्रं तर्तुमिच्छसि।
सूर्याचन्द्रमसौ चोभौ पाणिभ्यां हर्तुमिच्छसि ॥ ३.४७.४२ ॥
Du willst mit einem Stein um den Hals den Ozean überqueren und mit beiden Händen Sonne und Mond ergreifen.
3.47.43
यो रामस्य प्रियां भार्यां प्रधर्षयितुमिच्छसि।
अग्निं प्रज्वलितं दृष्ट्वा वस्त्रेणाहर्तुमिच्छसि ॥ ३.४७.४३ ॥
Du willst die geliebte Gattin Rāmas schänden; das ist, als sähest du ein loderndes Feuer und wolltest es mit einem Tuch ergreifen.
3.47.44
कल्याणवृत्तां यो भार्यां रामस्याहर्तुमिच्छसि।
अयोमुखानां शूलानामग्रे चरितुमिच्छसि।
रामस्य सदृशीं भार्यां योऽधिगन्तुं त्वमिच्छसि ॥ ३.४७.४४ ॥
Du willst die Gattin Rāmas mit tugendhaftem Wandel rauben; das ist, als wolltest du auf den Spitzen eiserner Speere gehen. Und dein Wunsch, eine Gattin zu erlangen, die Rāma würdig ist, ist ebenso.
3.47.45
यदन्तरं सिंहसृगालयोर्वने
यदन्तरं स्यन्दनिकासमुद्रयोः।
सुराग्र्यसौवीरकयोर्यदन्तरं
तदन्तरं दाशरथेस्तवैव च ॥ ३.४७.४५ ॥
So groß wie der Unterschied zwischen einem Löwen und einem Schakal im Wald, zwischen einem Tümpel und dem Ozean, zwischen dem besten Wein und saurem Brei, so groß ist der Unterschied zwischen Rāma, dem Sohn Daśarathas, und dir.
3.47.46
यदन्तरं काञ्चनसीसलोहयो-
र्यदन्तरं चन्दनवारिपङ्कयोः।
यदन्तरं हस्तिबिडालयोर्वने
तदन्तरं दाशरथेस्तवैव च ॥ ३.४७.४६ ॥
So groß wie der Unterschied zwischen Gold und Blei oder Eisen, zwischen sandelduftendem Wasser und Schlamm, zwischen einem Elefanten und einer Katze im Wald, so groß ist der Unterschied zwischen Rāma, dem Sohn Daśarathas, und dir.
3.47.47
यदन्तरं वायसवैनतेययो-
र्यदन्तरं मद्गुमयूरयोरपि।
यदन्तरं हंसकगृध्रयोर्वने
तदन्तरं दाशरथेस्तवैव च ॥ ३.४७.४७ ॥
So groß wie der Unterschied zwischen einer Krähe und Garuḍa, zwischen einem Madgu-Vogel und einem Pfau, zwischen einem Schwan und einem Geier im Wald, so groß ist der Unterschied zwischen Rāma, dem Sohn Daśarathas, und dir.
3.47.48
तस्मिन् सहस्राक्षसमप्रभावे
रामे स्थिते कार्मुकबाणपाणौ।
हृतापि तेऽहं न जरां गमिष्ये
आज्यं यथा मक्षिकयावगीर्णम् ॥ ३.४७.४८ ॥
Solange Rāma, an Macht Indra dem Tausendäugigen gleich, mit Bogen und Pfeil in der Hand dasteht, werde ich, obwohl du mich geraubt hast, nicht alt werden, wie Ghee, das eine Fliege verschluckt hat.
3.47.49
इतीव तद्वाक्यमदुष्टभावा
सुदुष्टमुक्त्वा रजनीचरं तम्।
गात्रप्रकम्पाद् व्यथिता बभूव
वातोद्धता सा कदलीव तन्वी ॥ ३.४७.४९ ॥
Nachdem sie diesem Nachtwandler so harte Worte gesagt hatte, wurde Sītā von reinem Wesen bekümmert, ihr schlanker Körper zitterte wie eine vom Wind bewegte Bananenstaude.
3.47.50
तां वेपमानामुपलक्ष्य सीतां
स रावणो मृत्युसमप्रभावः।
कुलं बलं नाम च कर्म चात्मनः
समाचचक्षे भयकारणार्थम् ॥ ३.४७.५० ॥
Als Rāvaṇa, dessen Macht dem Tod gleichkam, die zitternde Sītā sah, begann er, um Furcht zu erregen, seine Abstammung, seine Stärke, seinen Namen und seine Taten zu verkünden.