Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.47

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

3.47.1

रावणेन तु वैदेही तदा पृष्टा जिहीर्षुणा।
परिव्राजकरूपेण शशंसात्मानमात्मना ॥ ३.४७.१ ॥

அப்போது அபகரிக்க விரும்பிய ராவணன் வைதேகியிடம் கேட்டான்; பரிவிராஜக (துறவி) வடிவில் தன்னைத்தானே அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டான்.

3.47.3

ब्राह्मणश्चातिथिश्चैष अनुक्तो हि शपेत माम्।
दुहिता जनकस्याहं मैथिलस्य महात्मनः।
सीता नाम्नास्मि भद्रं ते रामस्य महिषी प्रिया ॥ ३.४७.३ ॥

இவர் பிராமணரும் விருந்தினரும் ஆவார்; உபசரிக்கப்படாவிட்டால் எனக்கு சாபமிடக்கூடும். நான் மகாத்மாவான மிதிலை மன்னர் ஜனகரின் மகள்; என் பெயர் சீதை. உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நான் ராமனின் அன்பு மகிஷி.

3.47.4

उषित्वा द्वादश समा इक्ष्वाकूणां निवेशने।
भुञ्जाना मानुषान् भोगान् सर्वकामसमृद्धिनी ॥ ३.४७.४ ॥

இக்ஷ்வாகு குலத்தின் மாளிகையில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் வாழ்ந்து, மனிதர்களுக்கான இன்பங்களை அனுபவித்து, எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும் செல்வத்தில் திளைத்தேன்.

3.47.5

तत्र त्रयोदशे वर्षे राजाऽमन्त्रयत प्रभुः।
अभिषेचयितुं रामं समेतो राजमन्त्रिभिः ॥ ३.४७.५ ॥

அங்கு பதின்மூன்றாம் ஆண்டில், அதிபதியான மன்னர் அமைச்சர்களுடன் கூடி ராமனுக்கு முடிசூட்ட ஆலோசனை செய்தார்.

3.47.6

तस्मिन् सम्भ्रियमाणे तु राघवस्याभिषेचने।
कैकेयी नाम भर्तारं ममार्या याचते वरम् ॥ ३.४७.६ ॥

ராகவனின் முடிசூட்டு ஏற்பாடுகள் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, என் ஆர்யையான கைகேயி தன் கணவரிடம் ஒரு வரத்தைக் கேட்டாள்.

3.47.7

परिगृह्य तु कैकेयी श्वशुरं सुकृतेन मे।
मम प्रव्राजनं भर्तुर्भरतस्याभिषेचनम् ॥ ३.४७.७ ॥

கைகேயி மாமனாரை, என் புண்ணியத்தின் பலத்தால், தன் வசப்படுத்திக் கொண்டாள்; என் கணவரின் நாடுகடத்தலும் பரதனின் முடிசூட்டும் வேண்டும் என்று கேட்டாள்.

3.47.8

द्वावयाचत भर्तारं सत्यसंधं नृपोत्तमम्।
नाद्य भोक्ष्ये न च स्वप्स्ये न पास्ये न कदाचन ॥ ३.४७.८ ॥

சத்தியம் தவறாத சிறந்த அரசனாகிய தன் கணவனிடம் அவள் இரண்டு வரங்களைக் கேட்டாள்; "இன்று நான் உண்ண மாட்டேன், உறங்க மாட்டேன், ஒருபோதும் நீர் அருந்தவும் மாட்டேன்" என்று.

3.47.10

एष मे जीवितस्यान्तो रामो यदभिषिच्यते।
अयाचतार्थैरन्वर्थैर्न च याच्ञां चकार सा।
मम भर्ता महातेजा वयसा पञ्चविंशकः ॥ ३.४७.१० ॥

"ராமனுக்கு முடிசூட்டப்படுவது என் உயிருக்கு முடிவு" — அர்த்தமுள்ள சொற்களால் அவள் கேட்டாள்; கேட்பதில் அவள் தயங்கவில்லை. என் கணவர் மகா தேஜஸ்வி, இருபத்தைந்து வயதுடையவர்.

3.47.11

अष्टादश हि वर्षाणि मम जन्मनि गण्यते।
रामेति प्रथितो लोके सत्यवान् शीलवान् शुचिः ॥ ३.४७.११ ॥

என் பிறப்பிலிருந்து பதினெட்டு ஆண்டுகள் கணக்கிடப்படுகின்றன. உலகில் ராமன் என்று புகழ்பெற்றவன், சத்தியவான், நற்குணமுடையவன், தூயவன்.

3.47.12

विशालाक्षो महाबाहुः सर्वभूतहिते रतः।
कामार्तश्च महाराजः पिता दशरथः स्वयम् ॥ ३.४७.१२ ॥

விசாலமான கண்களும் வலிய தோள்களும் உடையவன், எல்லா உயிர்களின் நலனிலும் ஈடுபட்டவன். மகாராஜாவும் என் தந்தையுமான தசரதர் தாமே காமத்தால் வாட்டப்பட்டவர்.

3.47.13

कैकेय्याः प्रियकामार्थं तं रामं नाभ्यषेचयत्।
अभिषेकाय तु पितुः समीपं राममागतम् ॥ ३.४७.१३ ॥

கைகேயியை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்தால் தந்தை ராமனுக்கு முடிசூட்டவில்லை. ஆனால் முடிசூட்டுதலுக்காக ராமன் தந்தையின் அருகில் வந்திருந்தான்.

3.47.14

कैकेयी मम भर्तारमित्युवाच द्रुतं वचः।
तव पित्रा समाज्ञप्तं ममेदं शृणु राघव ॥ ३.४७.१४ ॥

கைகேயி என் கணவரிடம் உடனே இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னாள் — "ராகவா, உன் தந்தை கட்டளையிட்டதை என்னிடமிருந்து கேள்."

3.47.15

भरताय प्रदातव्यमिदं राज्यमकण्टकम्।
त्वया तु खलु वस्तव्यं नव वर्षाणि पञ्च च ॥ ३.४७.१५ ॥

இந்த முள்ளற்ற அரசு பரதனுக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்; நீயோ பதினான்கு ஆண்டுகள் காட்டில் வாழ வேண்டும்.

3.47.16

वने प्रव्रज काकुत्स्थ पितरं मोचयानृतात् ।
तथेत्युवाच तां रामः कैकेयीमकुतोभयः ॥ ३.४७.१६ ॥

காகுத்ஸ்தா, காட்டுக்குச் செல், தந்தையை பொய்யிலிருந்து விடுவி. அதற்கு ராமன் அஞ்சாமல் கைகேயியிடம், 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்றான்.

3.47.17

चकार तद्वचः श्रुत्वा भर्ता मम दृढव्रतः।
दद्यान्न प्रतिगृह्णीयात् सत्यं ब्रूयान्न चानृतम् ॥ ३.४७.१७ ॥

இதைக் கேட்டதும் என் கணவர், உறுதி விரதம் கொண்டவர், அவ்வாறே செய்தார். கொடுக்க வேண்டும், பெறக் கூடாது; உண்மையே சொல்ல வேண்டும், பொய் சொல்லக் கூடாது.

3.47.18

एतद् ब्राह्मण रामस्य व्रतं धृतमनुत्तमम्।
तस्य भ्राता तु वैमात्रो लक्ष्मणो नाम वीर्यवान् ॥ ३.४७.१८ ॥

பிராமணரே, இதுவே ராமனின் மேலான விரதம். அவனுடைய சகோதரன், வேறு தாயில் பிறந்தவன், வீரமிக்க லக்ஷ்மணன் ஆவான்.

3.47.19

रामस्य पुरुषव्याघ्रः सहायः समरेऽरिहा।
स भ्राता लक्ष्मणो नाम ब्रह्मचारी दृढव्रतः ॥ ३.४७.१९ ॥

ராமனின் துணைவனும், போரில் பகைவரைக் கொல்பவனும், மனிதருள் சிறந்தவனுமான அந்தச் சகோதரன் லக்ஷ்மணன், பிரம்மச்சாரியும் உறுதி விரதம் கொண்டவனும் ஆவான்.

3.47.20

अन्वगच्छद् धनुष्पाणिः प्रव्रजन्तं मया सह।
जटी तापसरूपेण मया सह सहानुजः ॥ ३.४७.२० ॥

வில்லைக் கையில் ஏந்தி, என்னுடன் புறப்பட்டுச் செல்லும் அவனைத் தொடர்ந்து சென்றான்; சடைமுடி கொண்ட தவசி வடிவில், என்னுடனும் இளைய சகோதரனுடனும்.

3.47.21

प्रविष्टो दण्डकारण्यं धर्मनित्यो दृढव्रतः।
ते वयं प्रच्युता राज्यात् कैकेय्यास्तु कृते त्रयः ॥ ३.४७.२१ ॥

அறத்தில் எப்போதும் நிலைத்த, உறுதியான விரதம் கொண்ட நான் தண்டகாரண்யத்தில் நுழைந்தேன். கைகேயியின் காரணமாக நாங்கள் மூவரும் அரசிலிருந்து வீழ்த்தப்பட்டோம்.

3.47.22

विचराम द्विजश्रेष्ठ वनं गम्भीरमोजसा।
समाश्वस मुहूर्तं तु शक्यं वस्तुमिह त्वया ॥ ३.४७.२२ ॥

தவிப்பாளரே, நாங்கள் இந்த ஆழமான காட்டில் எங்கள் வலிமையால் திரிகிறோம். ஒரு கணம் ஆறுதல் கொள்ளுங்கள்; இங்கு நீங்கள் தங்குவது சாத்தியம்.

3.47.23

आगमिष्यति मे भर्ता वन्यमादाय पुष्कलम्।
रुरून् गोधान् वराहांश्च हत्वाऽऽदायामिषं बहु ॥ ३.४७.२३ ॥

என் கணவர் ஏராளமான காட்டு விலங்குகளைக் கொண்டு வருவார். ருரு மான்கள், உடும்புகள், காட்டுப் பன்றிகளைக் கொன்று, மிகுந்த இறைச்சியை எடுத்துக்கொண்டு வருவார்.

3.47.24

स त्वं नाम च गोत्रं च कुलमाचक्ष्व तत्त्वतः।
एकश्च दण्डकारण्ये किमर्थं चरसि द्विज ॥ ३.४७.२४ ॥

அப்படியானால் உங்கள் பெயர், கோத்திரம், குலம் ஆகியவற்றை உண்மையாகச் சொல்லுங்கள். தண்டகாரண்யத்தில் தனியாக எதற்காக அலைகிறீர்கள், அந்தணரே?

3.47.25

एवं ब्रुवत्यां सीतायां रामपत्न्यां महाबलः।
प्रत्युवाचोत्तरं तीव्रं रावणो राक्षसाधिपः ॥ ३.४७.२५ ॥

ராமனின் மனைவி சீதை இவ்வாறு பேசியபோது, மகாபலசாலியான அரக்கர்களின் தலைவன் ராவணன் கடுமையான பதிலை அளித்தான்.

3.47.26

येन वित्रासिता लोकाः सदेवासुरमानुषाः।
अहं स रावणो नाम सीते रक्षोगणेश्वरः ॥ ३.४७.२६ ॥

தேவர், அசுரர், மனிதர்களுடன் எல்லா உலகங்களையும் அஞ்சச் செய்தவன் நானே; சீதையே, நான்தான் அந்த ராவணன், அரக்கர் கூட்டங்களின் தலைவன்.

3.47.27

त्वां तु काञ्चनवर्णाभां दृष्ट्वा कौशेयवासिनीम्।
रतिं स्वकेषु दारेषु नाधिगच्छाम्यनिन्दिते ॥ ३.४७.२७ ॥

பொன்னிறம் கொண்டவளே, பட்டாடை அணிந்த உன்னைக் கண்டு, குற்றமற்றவளே, என் சொந்த மனைவியரிடத்தில் எனக்கு மகிழ்ச்சி கிடைப்பதில்லை.

3.47.28

बह्वीनामुत्तमस्त्रीणामाहृतानामितस्ततः।
सर्वासामेव भद्रं ते ममाग्रमहिषी भव ॥ ३.४७.२८ ॥

இங்கும் அங்கும் கொண்டுவரப்பட்ட பல சிறந்த பெண்களுக்கெல்லாம் — உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும் — நீ என் முதன்மை மஹிஷியாக இரு.

3.47.29

लङ्का नाम समुद्रस्य मध्ये मम महापुरी।
सागरेण परिक्षिप्ता निविष्टा गिरिमूर्धनि ॥ ३.४७.२९ ॥

கடலின் நடுவில் என் பெரிய நகரம் லங்கா என்ற பெயருடையது; அது கடலால் சூழப்பட்டு மலை உச்சியில் அமைந்துள்ளது.

3.47.30

तत्र सीते मया सार्धं वनेषु विचरिष्यसि।
न चास्य वनवासस्य स्पृहयिष्यसि भामिनि ॥ ३.४७.३० ॥

அங்கே, சீதையே, நீ என்னுடன் காடுகளில் உலாவுவாய்; பெண்ணே, இந்த வனவாசத்தை நீ விரும்பவும் மாட்டாய்.

3.47.31

पञ्च दास्यः सहस्राणि सर्वाभरणभूषिताः।
सीते परिचरिष्यन्ति भार्या भवसि मे यदि ॥ ३.४७.३१ ॥

ஐயாயிரம் பணிப்பெண்கள், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள், சீதையே, நீ என் மனைவியானால் உனக்குப் பணிவிடை செய்வார்கள்.

3.47.32

रावणेनैवमुक्ता तु कुपिता जनकात्मजा।
प्रत्युवाचानवद्याङ्गी तमनादृत्य राक्षसम् ॥ ३.४७.३२ ॥

ராவணன் இவ்வாறு கூறியதும், கோபமுற்ற, குற்றமற்ற அங்கங்களைக் கொண்ட ஜனகனின் மகள் அந்த அரக்கனைப் பொருட்படுத்தாமல் பதில் கூறினாள்.

3.47.33

महागिरिमिवाकम्प्यं महेन्द्रसदृशं पतिम्।
महोदधिमिवाक्षोभ्यमहं राममनुव्रता ॥ ३.४७.३३ ॥

மகாமலையைப் போல் அசையாதவரும், இந்திரனுக்கு ஒப்பானவருமான என் கணவர் ராமனுக்கு நான் அர்ப்பணிக்கப்பட்டவள்; மகாசமுத்திரம் போல் கலங்காதவர் அவர்.

3.47.34

सर्वलक्षणसम्पन्नं न्यग्रोधपरिमण्डलम्।
सत्यसंधं महाभागमहं राममनुव्रता ॥ ३.४७.३४ ॥

எல்லா நற்குறிகளும் நிறைந்தவரும், ஆலமரம் போல் அழகிய உருவமுடையவரும், சத்தியம் காப்பவரும், மகாபாக்கியவானுமான ராமனுக்கு நான் அர்ப்பணிக்கப்பட்டவள்.

3.47.35

महाबाहुं महोरस्कं सिंहविक्रान्तगामिनम्।
नृसिंहं सिंहसंकाशमहं राममनुव्रता ॥ ३.४७.३५ ॥

பெரும் தோள்களும் அகன்ற மார்பும் கொண்டவரும், சிங்கத்தின் வீரநடை நடப்பவரும், நரசிம்மரும் சிங்கத்தை ஒத்தவருமான ராமனுக்கு நான் அர்ப்பணிக்கப்பட்டவள்.

3.47.36

पूर्णचन्द्राननं रामं राजवत्सं जितेन्द्रियम्।
पृथुकीर्तिं महाबाहुमहं राममनुव्रता ॥ ३.४७.३६ ॥

முழுநிலவு போன்ற முகம் கொண்டவரும், அரச குமாரனும், புலனடக்கியவரும், பரந்த புகழ் உடையவரும், மகாபாகுவுமான ராமனுக்கு நான் அர்ப்பணிக்கப்பட்டவள்.

3.47.37

त्वं पुनर्जम्बुकः सिंहीं मामिहेच्छसि दुर्लभाम्।
नाहं शक्या त्वया स्प्रष्टुमादित्यस्य प्रभा यथा ॥ ३.४७.३७ ॥

நீ நரியைப் போன்றவன்; இங்கே சிங்கப்பெண்ணைப் போல் அடையமுடியாத என்னை விரும்புகிறாய். சூரியனின் ஒளியைத் தொடுவது போல், உன்னால் என்னைத் தொட முடியாது.

3.47.38

पादपान् काञ्चनान् नूनं बहून् पश्यसि मन्दभाक्।
राघवस्य प्रियां भार्यां यस्त्वमिच्छसि राक्षस ॥ ३.४७.३८ ॥

மந்தபாக்கியனே, அரக்கனே! நிச்சயமாக நீ தங்கமரங்கள் பலவற்றைக் காண்கிறாய்; ராகவனின் அன்பு மனைவியை விரும்புகிறாய்.

3.47.39

क्षुधितस्य च सिंहस्य मृगशत्रोस्तरस्विनः।
आशीविषस्य वदनाद् दंष्ट्रामादातुमिच्छसि ॥ ३.४७.३९ ॥

பசித்த, விரைந்து பாயும் மான்களின் பகைவனான சிங்கத்தின் வாயிலிருந்தும், நச்சுப் பாம்பின் வாயிலிருந்தும் அதன் கோரப்பல்லை எடுக்க நீ விரும்புகிறாய்.

3.47.40

मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं पाणिना हर्तुमिच्छसि।
कालकूटं विषं पीत्वा स्वस्तिमान् गन्तुमिच्छसि ॥ ३.४७.४० ॥

மலைகளில் சிறந்த மந்தர மலையைக் கையால் தூக்கிச் செல்ல நீ விரும்புகிறாய்; அல்லது காலகூட விஷத்தைக் குடித்தும் நலமாகச் செல்ல விரும்புகிறாய்.

3.47.41

अक्षि सूच्या प्रमृजसि जिह्वया लेढि च क्षुरम्।
राघवस्य प्रियां भार्यामधिगन्तुं त्वमिच्छसि ॥ ३.४७.४१ ॥

ஊசியால் கண்ணைத் துடைக்கவும், நாவால் கத்தியை நக்கவும் நீ விரும்புகிறாய்; அதுபோலவே ராகவனின் அன்பு மனைவியை அடைய நீ விரும்புகிறாய்.

3.47.42

अवसज्य शिलां कण्ठे समुद्रं तर्तुमिच्छसि।
सूर्याचन्द्रमसौ चोभौ पाणिभ्यां हर्तुमिच्छसि ॥ ३.४७.४२ ॥

கழுத்தில் கல்லைக் கட்டிக்கொண்டு கடலைக் கடக்க நீ விரும்புகிறாய்; இரண்டு கைகளாலும் சூரியனையும் சந்திரனையும் பிடித்துக்கொள்ள நீ விரும்புகிறாய்.

3.47.43

यो रामस्य प्रियां भार्यां प्रधर्षयितुमिच्छसि।
अग्निं प्रज्वलितं दृष्ट्वा वस्त्रेणाहर्तुमिच्छसि ॥ ३.४७.४३ ॥

ராமனின் அன்பு மனைவியைத் தீண்டி அவமதிக்க நீ விரும்புகிறாய்; எரியும் தீயைக் கண்டும் அதை ஆடையால் பிடிக்க விரும்புவது போலாகும்.

3.47.44

कल्याणवृत्तां यो भार्यां रामस्याहर्तुमिच्छसि।
अयोमुखानां शूलानामग्रे चरितुमिच्छसि।
रामस्य सदृशीं भार्यां योऽधिगन्तुं त्वमिच्छसि ॥ ३.४७.४४ ॥

ராமனின் நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவியைக் கவர்ந்து செல்ல நீ விரும்புகிறாய்; அது இரும்பு முனை கொண்ட சூலங்களின் நுனியில் நடக்க விரும்புவது போலாகும். ராமனுக்குத் தகுந்த மனைவியை அடைய நீ விரும்புவதும் அதுபோலவே.

3.47.45

यदन्तरं सिंहसृगालयोर्वने
यदन्तरं स्यन्दनिकासमुद्रयोः।
सुराग्र्यसौवीरकयोर्यदन्तरं
तदन्तरं दाशरथेस्तवैव च ॥ ३.४७.४५ ॥

காட்டில் சிங்கத்துக்கும் நரிக்கும் உள்ள வேறுபாடு, சிறு குட்டைக்கும் கடலுக்கும் உள்ள வேறுபாடு, சிறந்த மதுவுக்கும் புளித்த கஞ்சிக்கும் உள்ள வேறுபாடு — அதே வேறுபாடு தசரதனின் மகன் ராமனுக்கும் உனக்கும் உண்டு.

3.47.46

यदन्तरं काञ्चनसीसलोहयो-
र्यदन्तरं चन्दनवारिपङ्कयोः।
यदन्तरं हस्तिबिडालयोर्वने
तदन्तरं दाशरथेस्तवैव च ॥ ३.४७.४६ ॥

தங்கத்துக்கும் ஈயம் அல்லது இரும்புக்கும் உள்ள வேறுபாடு, சந்தன நீருக்கும் சேற்றுக்கும் உள்ள வேறுபாடு, காட்டில் யானைக்கும் பூனைக்கும் உள்ள வேறுபாடு — அதே வேறுபாடு தசரதனின் மகன் ராமனுக்கும் உனக்கும் உண்டு.

3.47.47

यदन्तरं वायसवैनतेययो-
र्यदन्तरं मद्गुमयूरयोरपि।
यदन्तरं हंसकगृध्रयोर्वने
तदन्तरं दाशरथेस्तवैव च ॥ ३.४७.४७ ॥

காக்கைக்கும் கருடனுக்கும் உள்ள வேறுபாடு, நீர்ப்பறவை மத்கு மற்றும் மயிலுக்கும் உள்ள வேறுபாடு, காட்டில் அன்னப்பறவைக்கும் கழுகுக்கும் உள்ள வேறுபாடு — அதே வேறுபாடு தசரதனின் மகன் ராமனுக்கும் உனக்கும் உண்டு.

3.47.48

तस्मिन् सहस्राक्षसमप्रभावे
रामे स्थिते कार्मुकबाणपाणौ।
हृतापि तेऽहं न जरां गमिष्ये
आज्यं यथा मक्षिकयावगीर्णम् ॥ ३.४७.४८ ॥

இந்திரனுக்கு ஒப்பான வலிமையுடைய ராமன் வில்லும் அம்பும் கையில் ஏந்தி நிற்கும்போது, நீ என்னைக் கவர்ந்து சென்றாலும் நான் முதுமையை அடைய மாட்டேன் — ஈயால் விழுங்கப்பட்ட நெய் கெடாதது போல்.

3.47.49

इतीव तद्वाक्यमदुष्टभावा
सुदुष्टमुक्त्वा रजनीचरं तम्।
गात्रप्रकम्पाद् व्यथिता बभूव
वातोद्धता सा कदलीव तन्वी ॥ ३.४७.४९ ॥

களங்கமற்ற மனமுடைய அவள் அந்த இரவுஞ்சரனிடம் இவ்வாறு கடுமையான சொற்களைச் சொல்லி, உடல் நடுக்கத்தால் துன்புற்றாள் — காற்றால் அலைக்கழிக்கப்பட்ட மெல்லிய வாழைபோல்.

3.47.50

तां वेपमानामुपलक्ष्य सीतां
स रावणो मृत्युसमप्रभावः।
कुलं बलं नाम च कर्म चात्मनः
समाचचक्षे भयकारणार्थम् ॥ ३.४७.५० ॥

நடுங்கிக் கொண்டிருந்த சீதையைக் கண்ட, மரணத்தைப் போன்ற வலிமை கொண்ட ராவணன், அச்சமூட்டும் நோக்கில் தனது குலம், பலம், பெயர் மற்றும் செயல்களை அறிவிக்கத் தொடங்கினான்.