Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.48.1
एवं ब्रुवत्यां सीतायां संरब्धः परुषं वचः।
ललाटे भ्रुकुटिं कृत्वा रावणः प्रत्युवाच ह ॥ ३.४८.१ ॥
Als Sītā so sprach, antwortete Rāvaṇa, von Zorn erfüllt, mit gerunzelter Stirn in harschen Worten.
3.48.2
भ्राता वैश्रवणस्याहं सापत्नो वरवर्णिनि।
रावणो नाम भद्रं ते दशग्रीवः प्रतापवान् ॥ ३.४८.२ ॥
O Schöne, ich bin der Halbbruder Vaiśravaṇas (Kuberas). Mögest du wohlauf sein. Mein Name ist Rāvaṇa, der Zehnhalsige, der Mächtige.
3.48.3
यस्य देवाः सगन्धर्वाः पिशाचपतगोरगाः।
विद्रवन्ति सदा भीता मृत्योरिव सदा प्रजाः ॥ ३.४८.३ ॥
Vor dem die Götter, Gandharvas, Piśācas, Vögel und Schlangen stets in Schrecken fliehen, wie die Wesen vor dem Tod fliehen.
3.48.4
येन वैश्रवणो भ्राता वैमात्राः कारणान्तरे।
द्वन्द्वमासादितः क्रोधाद् रणे विक्रम्य निर्जितः ॥ ३.४८.४ ॥
Von dem, aus einem anderen Grund zornig, mein Halbbruder Vaiśravaṇa (Kubera) im Zweikampf gestellt und im Krieg durch Tapferkeit besiegt wurde.
3.48.5
मद्भयार्तः परित्यज्य स्वमधिष्ठानमृद्धिमत्।
कैलासं पर्वतश्रेष्ठमध्यास्ते नरवाहनः ॥ ३.४८.५ ॥
Von Furcht vor mir gequält, verließ er seine wohlhabende Wohnstatt; der Menschen-Reitende (Kubera) wohnt nun auf dem Kailāsa, dem besten der Berge.
3.48.6
यस्य तत् पुष्पकं नाम विमानं कामगं शुभम्।
वीर्यादावर्जितं भद्रे येन यामि विहायसम् ॥ ३.४८.६ ॥
O edle Dame, jenes prächtige Vimāna namens Puṣpaka, das nach Willen fliegt, habe ich ihm durch Tapferkeit abgewonnen; mit ihm durchquere ich den Himmel.
3.48.7
मम संजातरोषस्य मुखं दृष्ट्वैव मैथिलि।
विद्रवन्ति परित्रस्ताः सुराः शक्रपुरोगमाः ॥ ३.४८.७ ॥
O Maithilī, schon beim bloßen Anblick meines zornentbrannten Gesichts fliehen die von Indra angeführten Götter in Schrecken.
3.48.8
यत्र तिष्ठाम्यहं तत्र मारुतो वाति शङ्कितः।
तीव्रांशुः शिशिरांशुश्च भयात् सम्पद्यते दिवि ॥ ३.४८.८ ॥
Wo ich stehe, weht der Wind furchtsam; am Himmel verblassen aus Furcht die Sonne mit den glühenden und der Mond mit den kühlen Strahlen.
3.48.9
निष्कम्पपत्रास्तरवो नद्यश्च स्तिमितोदकाः।
भवन्ति यत्र तत्राहं तिष्ठामि च चरामि च ॥ ३.४८.९ ॥
Wo ich stehe oder gehe, stehen die Blätter der Bäume reglos und die Gewässer der Flüsse werden still.
3.48.10
मम पारे समुद्रस्य लङ्का नाम पुरी शुभा।
सम्पूर्णा राक्षसैर्घोरैर्यथेन्द्रस्यामरावती ॥ ३.४८.१० ॥
Jenseits des Meeres liegt meine schöne Stadt namens Laṅkā, angefüllt mit furchtbaren Rākṣasas, wie Indras Amarāvatī.
3.48.11
प्राकारेण परिक्षिप्ता पाण्डुरेण विराजिता।
हेमकक्ष्या पुरी रम्या वैदूर्यमयतोरणा ॥ ३.४८.११ ॥
Von einer weißen Mauer umschlossen und strahlend, ist diese Stadt reizvoll, mit goldenen Gürteln und Toren aus Lapislazuli.
3.48.12
हस्त्यश्वरथसम्बाधा तूर्यनादविनादिता।
सर्वकामफलैर्वृक्षैः संकुलोद्यानभूषिता ॥ ३.४८.१२ ॥
Gedrängt voll von Elefanten, Pferden und Streitwagen, widerhallend vom Klang der Instrumente, geschmückt mit Bäumen, die Früchte aller Wünsche tragen, und mit dichten Gärten.
3.48.13
तत्र त्वं वस हे सीते राजपुत्रि मया सह।
न स्मरिष्यसि नारीणां मानुषीणां मनस्विनि ॥ ३.४८.१३ ॥
Dort wirst du mit mir wohnen, o Sītā, Prinzessin. O Hochgesinnte, du wirst dich an menschliche Frauen nicht erinnern.
3.48.14
भुञ्जाना मानुषान् भोगान् दिव्यांश्च वरवर्णिनि।
न स्मरिष्यसि रामस्य मानुषस्य गतायुषः ॥ ३.४८.१४ ॥
Göttliche Freuden genießend, o Schönfarbige, wirst du dich an Rāma nicht erinnern, den Menschen, dessen Leben zu Ende geht.
3.48.15
स्थापयित्वा प्रियं पुत्रं राज्ये दशरथो नृपः।
मन्दवीर्यस्ततो ज्येष्ठः सुतः प्रस्थापितो वनम् ॥ ३.४८.१५ ॥
König Daśaratha setzte seinen geliebten Sohn auf den Thron und schickte dann, geschwächt an Kraft, den ältesten Sohn in den Wald.
3.48.16
तेन किं भ्रष्टराज्येन रामेण गतचेतसा।
करिष्यसि विशालाक्षि तापसेन तपस्विना ॥ ३.४८.१६ ॥
Was willst du mit Rāma anfangen, des Reiches beraubt und des Verstandes beraubt, o Großäugige? Was willst du mit diesem strengen Asketen tun?
3.48.17
रक्ष राक्षसभर्तारं कामय स्वयमागतम्।
न मन्मथशराविष्टं प्रत्याख्यातुं त्वमर्हसि ॥ ३.४८.१७ ॥
Beschütze den Herrn der Rākṣasas; begehre den, der aus eigenem Antrieb gekommen ist. Es ziemt dir nicht, mich abzuweisen, der ich von Liebespfeilen getroffen bin.
3.48.18
प्रत्याख्याय हि मां भीरु पश्चात्तापं गमिष्यसि।
चरणेनाभिहत्येव पुरूरवसमुर्वशी ॥ ३.४८.१८ ॥
Wenn du mich abweist, o Furchtsame, wirst du es später bereuen, so wie Urvaśī, die Purūravas mit dem Fuß stieß und verstieß.
3.48.19
अङ्गुल्या न समो रामो मम युद्धे स मानुषः।
तव भाग्येन सम्प्राप्तं भजस्व वरवर्णिनि ॥ ३.४८.१९ ॥
Im Kampf ist Rāma nicht einmal einem meiner Finger gleich, und er ist nur ein Mensch. Durch dein Glück ist dies dir zugefallen; nimm es an, o Schöne.
3.48.20
एवमुक्ता तु वैदेही क्रुद्धा संरक्तलोचना।
अब्रवीत् परुषं वाक्यं रहिते राक्षसाधिपम् ॥ ३.४८.२० ॥
So angesprochen, erfüllt von Zorn, mit geröteten Augen, sprach Sītā, die Prinzessin von Videha, harte Worte zum Herrn der Rākṣasas an einem abgelegenen Ort.
3.48.21
कथं वैश्रवणं देवं सर्वदेवनमस्कृतम्।
भ्रातरं व्यपदिश्य त्वमशुभं कर्तुमिच्छसि ॥ ३.४८.२१ ॥
Wie kannst du, der du dich den Bruder des Gottes Vaiśravaṇa nennst, den alle Götter verehren, eine so unheilvolle Tat begehen wollen?
3.48.22
अवश्यं विनशिष्यन्ति सर्वे रावण राक्षसाः।
येषां त्वं कर्कशो राजा दुर्बुद्धिरजितेन्द्रियः ॥ ३.४८.२२ ॥
O Rāvaṇa, alle Rākṣasas, deren harter König du bist, du von böser Gesinnung und ohne Herrschaft über deine Sinne, werden gewiss untergehen.
3.48.23
अपहृत्य शचीं भार्यां शक्यमिन्द्रस्य जीवितुम्।
नहि रामस्य भार्यां मामानीय स्वस्तिमान् भवेत् ॥ ३.४८.२३ ॥
Indra mag weiterleben, nachdem er seine Gattin Śacī entführt hat; doch wenn du mich, die Gattin Rāmas, hierherbringst, wirst du nicht unversehrt bleiben.
3.48.24
जीवेच्चिरं वज्रधरस्य पश्चा-
च्छचीं प्रधृष्याप्रतिरूपरूपाम्।
न मादृशीं राक्षस धर्षयित्वा
पीतामृतस्यापि तवास्ति मोक्षः ॥ ३.४८.२४ ॥
Indra, der Donnerkeilträger, mag nach der Schändung der Śacī von unvergleichlicher Schönheit lange weiterleben; doch du, Rākṣasa, der du eine wie mich geschändet hast, wirst keine Rettung finden, auch wenn du Nektar getrunken hast.